Walther Nernst

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

(Doorverwezen vanaf Walther Hermann Nernst)
Ga naar: navigatie, zoeken
  Hermann Walther Nernst
25 juni 1864 - 18 november 1941

Hermann Walther Nernst
Geboorteland Duitsland
Geboorteplaats Briesen
Plaats van overlijden Zibelle
Nobelprijs voor de Scheikunde
In 1920
Reden "Voor zijn verdiensten op het gebied van de thermochemie."
Voorganger(s) Fritz Haber
Opvolger(s) Frederick Soddy

Hermann Walther Nernst (roepnaam Walther) (Briesen, 25 juni 1864Zibelle (Oberlausitz bij Bad Muskau), 18 november 1941) was een Duitse natuur- en scheikundige. Nernst deed vooral onderzoek in de elektrochemie en thermodynamica. Nernst is onder andere bekend van de Nernst-vergelijking.

Nernst is in 1864 geboren in Briesen in West-Pruisen (tegenwoordig Wąbrzeźno in Polen). Hij groeide op in Graudenz, waar zijn vader was benoemd tot arondissementsrechter, en aldaar ging hij ook naar school. Hij haalde er zijn examen op het gymnasium, en ging natuurkunde studeren in 1883.

Een jaar ervoor, in 1882, trouwde hij met Emma Lohmeyer, een dochter van een professor medicijnen in Göttingen. Ze kregen drie dochters, Hildegard, Edith en Angela en twee zonen, Rudolf en Gustav. Beide zonen kwamen om in de Eerste Wereldoorlog. Nernst was naast jachtliefhebber ook autoliefhebber. Hij had in 1899 ook als eerste persoon in Göttingen een auto in zijn bezit.

Nernst studeerde natuurkunde en wiskunde aan de universiteiten van Zürich, Berlijn, Graz en Würtzburg. Tijdens zijn studie ontdekte Nernst het later naar hem vernoemde Nernst-effect, waar hij tevens in 1887 op promoveerde. Het Nernst-effect handelt over het temperatuurverschil dat ontstaat tussen de zijkanten van een metalen plaat wanneer daar tegelijk een warmtestroom doorheen vloeit en een magnetisch veld op wordt gezet.

Hierna was hij enige tijd assistent in Göttingen in het fysisch laboratorium, waarna hij in 1894 kon kiezen uit drie hoogleraarschappen. Hij verkoos de universiteit van Göttingen boven Berlijn en München, waar hij professor werd aan het fysisch instituut in de Fysische Chemie.

Hoewel Nernst voornamelijk bekend is om zijn fundamentele wetenschappelijke werk heeft hij echter ook een uitvinding op zijn naam staan: in 1897 vondt hij de Nernstlamp uit. Deze elektrische lamp maakte gebruik van een gloeiend keramisch plaatje. Voorheen werd er gebruik gemaakt van een koolstofdraad. Het revolutionaire bestond mede uit het feit dat de gloeidraad zich in de openlucht bevond. Populair in het begin van de 20e eeuw moest deze lamp echter al kort erna afleggen tegen de wolfraamlamp.

In 1905 werd Nernst professor aan de Universiteit van Berlijn in de scheikunde, alwaar hij datzelfde jaarnog in een lezing de derde wet van de thermodynamica beschreef. Deze wet beschrijft gedrag van materie rond het absolute nulpunt. Naast professor was Nernst ook directeur van het Physikalisch-Chemisches Institut. In 1920 kreeg Nernst de Nobelprijs voor de Scheikunde, "in erkenning van zijn werk in de thermochemie". In 1933 ging Nernst uit protest tegen de nazificatie van de wetenschap met pensioen. Hij overleed in 1941 in Zibelle, een plaatsje 160 km ten zuid-oosten van Berlijn (tegenwoordig Niwica in Polen).

[bewerk] Bron

  1. W.J.A.Schouten, Natuur en Techniek sept 1992, 32e jaargang, blz 289-292: "Walther Nernst (1864 - 1941)"


 
Persoonlijke instellingen