Katholieke Universiteit Leuven
| Katholieke Universiteit Leuven | ||||
| (Catholic) University of Leuven | ||||
| Zegel van de KU Leuven (Sedes sapientiae) | ||||
| Afkorting | KU Leuven | |||
| Latijnse naam | Universitas Catholica Lovaniensis | |||
| Motto | Sedes sapientiae (Zetel der wijsheid) | |||
| Locatie | ||||
| Opgericht | 1425, oorspronkelijke universiteit 1834 te Mechelen door de bisschoppen van België |
|||
| Type | Vrij onderwijs | |||
| Rector | Mark Waer | |||
| Studenten | 41.194[1] | |||
| Staf | 18.837 Niet-medisch: 10.062 Medisch: 8.775 |
|||
| Lid van | Coimbra, CESAER, EUA, LERU | |||
| Website | website | |||
|
||||
|
Beluister |
(info) |
De Katholieke Universiteit Leuven of KU Leuven is een katholieke universiteit gevestigd in de Belgische stad Leuven. Het is niet alleen de grootste Nederlandstalige universiteit, maar ook de grootste universiteit van de Lage Landen.
In het academiejaar 2012–2013 studeerden er aan de KU Leuven 41.194 studenten.[1] Daarmee is de Katholieke Universiteit Leuven de grootste Nederlandstalige universiteit. De KU Leuven biedt in het Nederlands 55 academische bacheloropleidingen, 133 master en 48 master na masteropleidingen aan naast 45 masteropleidingen, 27 master-na-master opleidingen en 2 bacheloropleidingen volledig in het Engels, 2 masteropleidingen in het Frans en 1 master-na-master in het Spaans. Deze opleidingen worden ingericht door vijftien faculteiten, gegroepeerd in drie groepen.[2] De KU Leuven is lid van de Coimbragroep, CESAER, de European University Association en de Liga van Europese Onderzoeksuniversiteiten.
Aan het hoofd van de KU Leuven staat sinds 1 augustus 2009 rector Mark Waer, die tevens deel uitmaakt van de inrichtende macht. Het hoofd daarvan is Herman Daems, en niet meer zoals voorheen gebruikelijk de aartsbisschop van Mechelen-Brussel en primaat van België. De laatste primaat die de inrichtende macht voorzat was Mgr. Léonard. Mgr. Léonard draagt wel nog de titel van grootkanselier, dit is een ceremoniële functie.
Het patroonsfeest van de universiteit wordt gevierd op 2 februari (Maria-Lichtmis). Op die dag reikt de universiteit jaarlijks eredoctoraten uit.
Het zegel van de universiteit toont vanaf 1909 een zittende Maria als Sedes sapientiae. Vroeger toonde de zegel de gekroonde letters MR voor Maria Regina.
Het Universitair Ziekenhuis Leuven maakt deel uit van de KU Leuven en is als academisch ziekenhuis nauw verbonden met onder andere de Faculteit Geneeskunde. De 8.800 personeelsleden van het ziekenhuis samen met de 9.971 personeelsleden van de universiteit in strikte zin, maken dat voor de rechtspersoonlijkheid Katholieke Universiteit Leuven 18.771 personen werken.
Inhoud |
Geschiedenis [bewerken]
Leuven heeft een oude universitaire traditie die terug gaat tot 1425 en twee ondertussen verdwenen universiteiten hebben er hun zetel gehad:
- de Universiteit van Leuven (Studium Generale Lovaniense), gesticht in 1425 en opgeheven in 1797.
- de Rijksuniversiteit Leuven, opgericht in 1817 en afgeschaft in 1835. Deze had tijdens haar korte bestaan meer dan 8000 studenten, waaruit de eerste generatie van de Belgische liberale elite ontstond, die een rol speelde bij het ontstaan van het Belgisch koninkrijk.
De huidige Katholieke Universiteit Leuven werd door de Belgische bisschoppen[3] in het jaar 1834 opgericht onder de naam van Katholieke Universiteit van Mechelen in Mechelen en het jaar daarop naar Leuven overgebracht. Na de verhuizing van 1835 naar Leuven, nam ze kort nadien de nieuwe naam van Katholieke Universiteit Leuven aan.
In 1968 splitste de Katholieke Universiteit Leuven zich in een Nederlandstalige en Franstalige universiteit. De Nederlandstalige universiteit bleef in Leuven gehuisvest. De Franstalige instelling verhuisde naar een nieuw opgerichte stad in Waals-Brabant: Louvain-la-Neuve en naar een medische campus in Sint-Lambrechts-Woluwe.
Continuïteit van de instelling [bewerken]
Het is duidelijk dat er geen juridische band bestaat tussen de in 1797 afgeschafte en de in 1835 opgerichte universiteit[4]. Toen het Belgisch episcopaat in 1834 in Mechelen een universiteit stichtte was het wel de uitdrukkelijke bedoeling bij de traditie van de oude Alma Mater aan te sluiten. Het jaar daarop verhuisde deze universiteit, op uitnodiging van het Leuvens stadsbestuur en nam zijn intrek in gebouwen van de oude Universiteit, die ondertussen stadseigendom waren geworden. De vooropgestelde continuïteit is dubbel.
In de eerste plaats is er een geografische continuïteit. Dat hierin tijdens de revolutietijd een hiaat is ontstaan, is een lot dat Leuven deelt met enkele Europese universiteiten (met uitzondering van de oude academies in het Verenigd Koninkrijk en nog veel andere Staten van Europa). Geen van hen heeft haar oorspronkelijke structuur behouden. Dit belet niet dat ze zich allen beroepen op een stichting in de Middeleeuwen of in de Nieuwe Tijd. Zo beroepen de verschillende universiteiten die zijn voortgekomen uit de Parijse Sorbonne zich alle op een traditie van acht eeuwen universitaire vorming.
Voor wat Leuven betreft is er nog een tweede continuïteit aan te wijzen met de oude Alma Mater. De oude universiteit uit de Middeleeuwen dankte haar ontstaan aan een pauselijke beslissing. De nieuwe instelling werd in 1834 eveneens, op vraag van de Belgische bisschoppen, door de paus toegestaan. De universiteiten onder het Ancien Regime hadden alle een confessionele stempel. In tegenstelling tot de meeste, die na de revolutiejaren een neutrale overheidsinstelling werden, is Leuven in naam, bestuursvorm en reglementen een confessionele instelling gebleven.
Naar kerkelijke opvatting was daarbij, ondanks de drie decennia onderbreking, ook in rechte geen verjaring ingetreden en was de Katholieke Universiteit van 1834 de rechtmatige en directe voortzetting en belichaming van de in 1797 opgeheven universiteit.
Twee universiteiten in één enkele [bewerken]
Het belet niet dat onder het ancien régime, en zeker in de zeventiende en achttiende eeuw, van Baius (1512-1589), Cornelius Jansenius (1585-1638) en Petrus Stockmans (1608-1671) tot Johannes van Neercassel (1625-1686), Zeger Bernhard van Espen (1646-1728), Febronius (1701-1799) en Josse Le Plat (1732-1810), de oude Universiteit Leuven doordrongen was van Jansenisme[5] en Gallicanisme en in feite nogal afhankelijk was van de burgerlijke overheid, die de professoren benoemde en betaalde. Ze was dus in zekere mate een staatsuniversiteit, die grotendeels buiten de invloed bleef van de bisschoppen. Tot op het einde, met als rector onder meer Charles Lambrechts (1753-1825), bewoog de universiteit zich voor een groot deel in de sfeer van de Verlichting zoals ze door keizer Jozef II en in de Zuidelijke Nederlanden door Karl Johann Philipp von Cobenzl, Patrice-François de Neny en andere gezagdragers werd ondersteund.
Nochtans was deze houding, zelfs toen, niet unaniem. Een deel van de professoren - onder wie de augustijn en hoogleraar Bernardus Désirant (1656-1725), tegenstander van Van Espen en protagonist in de zaak genoemd Falsificatie van Leuven, Christiaan Frans Terswaek (1725-1781), hoogleraar in de scholastieke theologie, Jacob Thomas Jozef Wellens (1726-1784), president van het Naamse College, Laurens Jozef Lelivelt (1708-1765), hoogleraar in de scholastieke theologie en president van het Hollands College, Jean-Noël Paquot, (1722-1803), erudiet bibliograaf en hebraïst, de medicus Adriaan Van Rossum (1705-1789), Jozef Maugis (1711-1780), voorstander van de strenge augustiniaanse leer en de nog jonge bibliothecaris Cornelius Franciscus de Nelis (1736-1798) en zijn opvolger Jan-Frans Van de Velde (1743-1823)- en van de studenten, vooral onder de talrijke theologanten, bleef fideel aan de paus van Rome en aan de ultramontanen onder de bisschoppen. Twee universiteiten als het ware, onder één zelfde naam.
19de eeuw [bewerken]
Veertig jaar later was de situatie alvast zeer verschillend. De Kerk had doorheen de revolutiejaren een loutering ondergaan en had de opeenvolgende vervolgingen overwonnen. De Belgische overheid had grondwettelijk de vrijheid van onderwijs vastgelegd. De nieuwe Katholieke Universiteit van Leuven werd opgericht door gezagsgetrouwe, ultramontaanse priesters en geleerden die, ondersteund door het episcopaat, ver af stonden van sommige doctrines die destijds succes kenden binnen de oude universiteit van Leuven. Ze waren dan ook maar de morele erfgenamen van een gedeelte van de universiteit waarvan ze enkele belangrijke meesters uit de zeventiende en achttiende eeuw veroordeelden. Men kan dan ook in zekere mate de stelling aanhouden dat er geen of slechts een gedeeltelijke ideologische continuïteit was. Men kan dit echter ook relativeren en evenzeer voorhouden dat die continuïteit er evenmin is tussen de stichters van 1834 en de universiteit van de twintigste en de eenentwintigste eeuw. Ook binnen de ruimere traditie van een katholieke universiteit (en daartoe behoorde finaliter ook de oude universiteit) is de tijdsgeest oorzaak van intellectuele evoluties, zonder dat aan de fundamenten wordt geraakt.
De Katholieke Universiteit van Mechelen, die in 1834 door de bisschoppen was opgericht, kon het jaar daarop naar het vertrouwde Leuven verhuizen. De taal van het onderricht was voortaan het Frans, behalve in de theologische faculteit waar het Latijn predominerend bleef. In sommige faculteiten werden cursussen in het Nederlands gegeven. Dit bleef zo tot er in 1930 een volledig Nederlandstalige universiteit naast de Franstalige tot stand kwam. In het laatste kwart van de twintigste eeuw zijn een aantal programma's en cursussen, vooral in de derde cyclus van post-universitaire vorming, op het Engels overgeschakeld.
Over de jaren werd de universiteit opnieuw een onderzoekscentrum bij uitstek. Het natuurwetenschappelijke denken ging er meer en meer andere wetenschappen beïnvloeden, een evolutie waaraan het positivisme van onder meer Auguste Comte (met de wet van de drie stadia) en de evolutietheorie van Charles Darwin uiteraard niet vreemd waren. Vanaf halverwege de 19de eeuw kwam in Leuven een grote bloei van de natuurwetenschappen tot stand onder impuls van verschillende wetenschappers (onder wie veel priesters). Belangrijke negentiende-eeuwse figuren zijn de biologen Pierre-Joseph van Beneden en Theodor Schwann, grondlegger van de celtheorie, en de geoloog Charles-Louis de La Vallée Poussin. Later in de negentiende eeuw en het begin van de twintigste eeuw speelde Henry de Dorlodot een belangrijke rol in de uitbouw van de paleontologie en Armand Thiéry in de experimentele psychologie. Vooral was er in de eerste helft van de twintigste eeuw de natuurkundige Mgr. Georges Lemaître, de grondlegger van de Big Bangtheorie, in de kosmologie.
20e eeuw [bewerken]
De universiteit werd tijdens de beide Wereldoorlogen zwaar getroffen. In 1914 werd Leuven geplunderd door de Duitse troepen, en de Lakenhalle (die de universiteitsbibliotheek bevatte) werd op 28 augustus in brand gestoken. Zo'n 300.000 kostbare boeken en manuscripten, verzameld sinds de oprichting in 1834, gingen verloren. De archieven van de Oude Universiteit Leuven en een groot deel van de boeken ervan waren daar niet in begrepen, omdat ze na 1797 bewaard werden in publieke instellingen (bijvoorbeeld Rijksarchief, Koninklijke Bibliotheek) en dus niet verdwenen zijn.
Na de Eerste Wereldoorlog werd een nieuwe bibliotheek gebouwd aan het plein thans Ladeuzeplein genaamd), zeer gesteund door de Duitse herstelbetalingen en door het "Belgian Relief Fund", een hulpprogramma onder leiding van de latere Amerikaanse president Herbert Hoover. De ontwerper van het nieuwe gebouw dat tussen 1921 en 1929 werd opgericht, was de Amerikaanse architect Whitney Warren. Het monumentale, in Neo-Vlaamse Renaissancestijl opgetrokken gebouw verwijst op vele plaatsen naar de vernietigingen door het Pruisische Duitsland van de Eerste Wereldoorlog. Indrukwekkend zijn ook de vele gegraveerde natuurstenen, met de inscripties van de honderden Amerikaanse technische scholen en ingenieursscholen die bijdroegen tot de heropbouw.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de bibliotheek eens te meer het slachtoffer van de Duitse vernielingen. Op 17 mei 1940 gingen opnieuw zowat alle 900.000 boeken uit de collectie verloren. Het gebouw werd na de oorlog (meermaals) gerestaureerd, met inbegrip van de prachtige beiaard, en ook deze keer met gulle Amerikaanse fondsen. Niet toevallig heeft de Stanford-universiteit een prachtige beiaardtoren, de "Hoover tower" (met een in 1938 door de Belgische klokkenfabriek Michiels gemaakte klokken, die in de Verenigde Staten bleven na de wereldtentoonstelling van 1939–1940, omwille van het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog). Herbert Hoover studeerde aan deze universiteit en heeft er ook een presidentiële bibliotheek laten bouwen.
In de twintigste eeuw vormden de gebeurtenissen aan de Leuvense universiteit een weerspiegeling van de Belgische taalstrijd. Een eerste aanvang met de vernederlandsing werd in 1911 gemaakt, en vanaf 1936 werden de meeste colleges zowel in het Nederlands als in het Frans gegeven. Men ging echter niet zo ver als in Gent, waar in 1930 de universiteit officieel Nederlandstalig werd.
Op een definitieve splitsing was het echter nog wachten tot na de rellen van 1968. De toenmalige evolutie in Parijs ("Mei '68") spitste zich in België vooral toe op de taalkwestie tussen Nederlandstaligen en Franstaligen. Die kwestie ontplofte het eerst in (het officieel homogeen Nederlandstalige) Leuven. Niet zozeer door een mogelijke 'overheersing' van het Frans, want sinds de jaren 1950 was de meerderheid van de studenten aan de universiteit Nederlandstalig, maar vooral door de in Vlaanderen algemeen groeiende politieke bewustwording van de Vlamingen. De kwestie Leuven Vlaams dijde uit over heel België, deed zelfs een regering vallen, en het resultaat was de wettelijke splitsing van de universiteit in 1970. Het duurde nog tot 1978 vooraleer alle Franstalige activiteiten definitief overgeplaatst waren naar de nieuwe Franstalige universiteit Université catholique de Louvain (UCL) in de nieuwe stad Louvain-la-Neuve, op het grondgebied van Ottignies.
De beide universiteiten kenden een periode van gespannen betrekkingen. Zo kon men het bijvoorbeeld niet overal eens worden over de verdeling van boeken in de universiteitsbibliotheek, met als gevolg dat men in sommige gevallen moest overgaan tot een Salomonsoordeel: de banden met oneven nummers bleven in Leuven, die met even nummers gingen naar Louvain-la-Neuve. Het betrof echter maar een klein gedeelte van het volledige boekenbestand. Sinds de jaren 1990 zijn de relaties tussen beide universiteiten opnieuw uitstekend.
In 1951 richtte de toen nog unitaire KU Leuven een nieuwe universiteit op in Belgisch-Kongo, de Universiteit Lovanium, in Leopoldstad, het huidige Kinshasa. Deze universiteit werd gebouwd vanaf 1954, en was vooral een initiatief van de jezuïeten. Het resultaat was een naar alle lokale verhoudingen indrukwekkende, moderne en grote campus, maar de Lovaniumuniversiteit kende een gestage teloorgang ongeveer een decennium na de Kongolese onafhankelijkheid van 1960, toen de Zaïrisering van Mobutu Sese Seko sterk begon te spelen. Heden ten dage is de Universiteit Lovanium gewijzigd in Université de Kinshasa.
In 1965 werd een tweede afdeling van de KU Leuven opgericht in Kortrijk met de naam KULAK, wat staat voor Katholieke Universiteit Leuven Afdeling Kortrijk. Omdat de Kortrijkse Universiteit gaandeweg uitgroeide van een afdeling naar een volwaardige campus werd het woord afdeling vervangen door campus en werd de naam Katholieke Universiteit Leuven Campus Kortrijk. Sinds 2011 spreekt men van Katholieke Universiteit Leuven Kulak, kortweg Kulak. Het vroegere acroniem is nu dus de volwaardige naam en heeft ook geen betekenis meer als letterwoord. In deze campus worden (de eerste jaren van) bacheloropleidingen uit zes faculteiten (Rechten, Geneeskunde, Wetenschappen, Letteren, Economie, en Psychologie en Pedagogische Wetenschappen) aangeboden.
In 1972 richtte de KU Leuven een aparte entiteit op om de valorisatie van haar wetenschappelijk onderzoek te ondersteunen. Dit instituut, "Leuven Research & Development" (LRD), heeft ondertussen tientallen spin-offs, zoals de technologiebedrijven Option en Metris, begeleid bij hun totstandkoming, en beheert ze tientallen miljoenen euro's aan investeringen en durfkapitaal.
21e eeuw [bewerken]
Op 11 juli 2002 werd de Associatie KU Leuven opgericht, die twaalf hogescholen en de KU Leuven samenbrengt. Deze associatievorming is er gekomen als reactie op de internationalisering van het hoger onderwijs in Europa, in de zogenaamde Verklaring van Bologna uit 1999.
Op 22 december 2011 werd bekendgemaakt, na een uitgebreid intern debat, dat de afkorting K.U.Leuven wordt gewijzigd in KU Leuven. De officiële naam van de universiteit blijft Katholieke Universiteit Leuven.[6] In het Engels wordt de naam van de universiteit ook afgekort tot KU Leuven; voluit luidt het ‘Catholic University of Leuven’, waarbij facultatief het woord 'Catholic' achterwege kan blijven.
Groepen en faculteiten [bewerken]
De KU Leuven is een algemene universiteit, en heeft dus een brede waaier aan faculteiten. Deze zijn als volgt ondergebracht in drie groepen (tussen haakjes het aantal studenten in 2011-2012)[1]:
- Humane Wetenschappen:
- Theologie en Religiewetenschappen (762) (Faculteit Godgeleerdheid Leuven)
- Wijsbegeerte (810) (Hoger Instituut voor Wijsbegeerte)
- Kerkelijk recht (199)
- Rechtsgeleerdheid (4444)
- Economie en Bedrijfswetenschappen (4652)
- Sociale wetenschappen (2866)
- Letteren (4265)
- Psychologie en pedagogische wetenschappen (4358)
- Wetenschap en Technologie:
- Wetenschappen (3299)
- Ingenieurswetenschappen (4629)
- Bio-ingenieurswetenschappen (2009)
- Industriële Ingenieurswetenschappen (4876)[7]
- Biomedische Wetenschappen:
- Geneeskunde (7333)
- Farmaceutische wetenschappen (1158)
- Bewegings- en revalidatiewetenschappen (2167)
Naast deze drie groepen vormen de Universitaire Ziekenhuizen de vierde vrij zelfstandige component van de KU Leuven.
- UZ Gasthuisberg (Leuven)
- UZ Sint-Rafaël (Leuven)
- UZ Sint-Pieter (Leuven)
- UZ Pellenberg (Lubbeek)
- UMC Sint-André (Lubbeek)
- PZ Salve Mater (Lovenjoel) (tot voor kort)
Verder zijn er nog enkele instellingen die dienstverlenend zijn voor de hele universiteit:
- Lerarenopleiding:
- Academische lerarenopleiding Leuven (592)
- Het Centrum voor Levende Talen biedt aan studenten en (gast-)docenten taalcursussen op maat.
Opleidingen [bewerken]
| Bacheloropleidingen | Masteropleidingen | Master-na-Masteropleidingen |
|---|---|---|
| Faculteit Bewegings- en Revalidatiewetenschappen | ||
|
|
|
| Faculteit Bio-ingenieurswetenschappen | ||
|
|
|
| Faculteit Economie & Bedrijfswetenschappen | ||
|
|
|
| Faculteit Farmaceutische Wetenschappen | ||
|
|
|
| Faculteit Geneeskunde | ||
|
|
|
| Faculteit Godgeleerdheid | ||
|
|
|
| Faculteit Ingenieurswetenschappen | ||
|
|
|
| Faculteit Industriële Ingenieurswetenschappen (Leuven, Aalst, Diepenbeek, Geel, Gent, Oostende of Sint-Katelijne-Waver) | ||
|
|
|
| Faculteit Letteren | ||
|
|
|
| Faculteit Psychologie & Pedagogische Wetenschappen | ||
|
|
|
| Faculteit Rechtsgeleerdheid | ||
|
|
|
| Faculteit Sociale Wetenschappen | ||
|
|
|
| Faculteit Wetenschappen | ||
|
|
|
| Bijzondere faculteit Kerkelijk Recht | ||
|
|
|
| Hoger Instituut voor de Wijsbegeerte | ||
|
|
|
Rectoren [bewerken]
Vanaf de oprichting in 1834 heeft de universiteit de volgende rectoren gehad (betiteld als rector magnificus):
- 1834-1865: Mgr. Pierre François Xavier de Ram
- 1865-1872: Mgr. Nicolas-Joseph Laforêt
- 1872-1881: Mgr. Alexandre Joseph Namèche
- 1881-1887: Mgr. Constant Pieraerts
- 1887-1898: Mgr. Jean-Baptiste Abbeloos
- 1898-1909: Mgr. Adolphe Hebbelynck
- 1909-1940: Mgr. Paulin Ladeuze
- 1940-1962: Mgr. Honoré Van Waeyenbergh
- 1962-1968: Mgr. Albert Descamps
Vanaf 1968 waren de rectoren van de zelfstandige Nederlandstalige Katholieke Universiteit Leuven:
- 1968-1985: Pieter De Somer (medicus)
- 1985-1995: Roger Dillemans (jurist)
- 1995-2005: André Oosterlinck (burgerlijk ingenieur)
- 2005-2009: Marc Vervenne (theoloog)
- 2009-2013: Mark Waer (medicus)
- Vanaf augustus 2013: Rik Torfs (kerkelijk jurist)
Vermaarde wetenschappers [bewerken]
Internationaal vermaarde wetenschappers, bekende of beroemde docenten [bewerken]
- André Alen (jurist, constitutioneel recht, rechter in het Grondwettelijk Hof)
- Roger Blanpain (jurist, voormalig parlementslid)
- Jan Blanpain (geneeskunde)
- Walter Bogaerts (corrosie-ingenieur, pionier kunstmatige intelligentie)
- Hans Bruyninckx (politicoloog, internationaal milieubeleid)
- Peter Carmeliet (arts)
- Jean-Jacques Cassiman (arts, medische genetica)
- Marc Caudron (theoloog)
- Michel Cloet (historicus)
- Désiré Collen (arts, chemicus)
- Joan Daemen (cryptograaf)
- Herman Daems (econoom)
- Christian de Duve (bioloog, Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde 1974)
- Paul De Grauwe (econoom, voormalig senator)
- Paul De Meester (ingenieur, nucleaire techniek, baron)
- Pieter De Somer (rector) medicus, bioloog en eerste rector van de zelfstandige Nederlandstalige Katholieke Universiteit Leuven.
- Gaston Eyskens (econoom, jurist, Belgisch eerste minister, minister van Financiën, minister van Staat)
- Mark Eyskens (econoom, jurist, Belgisch eerste minister, minister van Buitenlandse Zaken, minister van Staat)
- Guido Fauconnier (communicatiewetenschap)
- Marie-Claire Foblets (juriste en antropologe)
- Koen Geens (jurist, Minister van financiën)
- Dirk Geeraerts (linguïst, Quantitative Lexicology and Variational Linguistics)
- Gustavo Gutierrez (theoloog, grondlegger van de bevrijdingstheologie)
- Jan Gybels (neurochirurg)
- Marc Hooghe (politicoloog)
- Luc Huyse (socioloog)
- Frans Alfons Janssens (bioloog, ontdekker van chiasmatypie (crossing-over) in celdeling)
- Bart Kerremans (politicoloog, Amerikaanse politiek, internationale betrekkingen)
- Abdul Qadir Khan (vader van de Pakistaanse atoombom)
- Raymond A. G. Lemaire (kunsthistoricus)
- Raymond M. Lemaire (kunsthistoricus, monumentenzorger, internationaal expert)
- Georges Lemaître (sterrenkundige, Big Bangtheorie)
- Koen Lenaerts (jurist, Europees recht, rechter in het Hof van justitie van de Europese Gemeenschappen)
- Bart Maddens (politicoloog)
- Guido Maertens (moraalfilosoof)
- Albert Michotte (experimenteel psycholoog)
- Vincent Rijmen (cryptograaf)
- Georges Stalpaert, (hartchirurg)
- Leo Tindemans, (econoom, Belgisch eerste minister, minister van Buitenlandse Zaken, minister van Staat)
- Johan Tollebeek (cultuurhistoricus)
- Rik Torfs (kerkjurist)
- Frans Van Cauwelaert de Wyels, landbouwdeskundige, rector KULAK
- Frans Van Coetsem (taalkundige)
- Herman Vanden Berghe (genetica)
- Gerard Van der Schueren (anatomie)
- Paul Van Orshoven (jurist)
- Roger Van Overstraeten (burgerlijk ingenieur, micro-elektronica)
- Marc Van Ranst (viroloog, griepcommissaris)
- Antoon Vergote (godsdienstpsycholoog)
- Catherine Verfaillie (arts, stamcelonderzoek)
- Marc Vervenne (theoloog, rector van de universiteit)
- Arthur Vierendeel (bouwkundig ingenieur)
- Hans Vlieghe (kunsthistoricus)
- Christoffel Waelkens (sterrenkundige)
- Marc Waelkens (archeoloog, Eastern Mediterranean Archaeology)
- Jan Wouters (rechtsgeleerde, internationaal recht)
Bekende studenten [bewerken]
Ranking [bewerken]
Volgens het Times Higher Education Supplement (THES) van The Times was de Katholieke Universiteit Leuven in 2009 de hoogst scorende Belgische universiteit, en de derde Nederlandstalige universiteit. Wereldwijd staat KU Leuven op de 65ste plaats, als 21ste Europese universiteit.[8] In 2012 was de KU Leuven volgens de QS World University Ranking de hoogst scorende Belgische universiteit, met een wereldwijde 82ste positie.[9]
Volgens de Leiden Ranking[10] van het Center for Science and Technology Studies (CWTS) van de universiteit van Leiden is de KU Leuven de eerste Belgische universiteit, de eerste Nederlandstalige en de zesde Europese instelling in het aantal publicaties (de Yellow ranking), en de tweede Belgische universiteit, na de UCL volgens een gewogen en genormaliseerde impactmeting. De KU Leuven staat hier op de 26ste plaats[11] van de Europese universiteiten.
In de Academic Ranking of World Universities van de Sjanghai Jiao Tong Universiteit schommelt de KU Leuven tussen de honderdste en honderdvijftigste plaats.
Eredoctoren [bewerken]
Universitaire eredoctoraten vanaf 1951 [bewerken]
- 1951: Boudewijn I van België
- 1961: Albert II van België
- 1971: Johannes Willebrands, Jan Tinbergen, F. Peeters
- 1972: Leo Kaprio, John Kenneth Galbraith, Karl Rahner
- 1973: Sicco Mansholt, Raymond Aron, R.J. Huebner
- 1974: G. Langemeyer, G. Billanovich, Edward Schillebeeckx, O. Kahn-Freund
- 1975: Kurt Waldheim, Paulo Freire, Chih-Tang Sah (facultair: Anton van Wilderode)
- 1976: Addeke Hendrik Boerma, Jerome S. Bruner, Alfred Chandler, Claude Cheysson, J.E. Dekkers, J. Esser, T.A. Lambo, Emmanuel Levinas, Rudolf Mössbauer, Frits Philips, Ronald Syme, S. Williams
- 1977: Eugène Ionesco, Ralf Dahrendorf, K. Hall
- 1978: Walter Fiers, Theodore Hesburgh, Elia Kazan, Nicolas Valticos
- 1979: Rafael Caldera Rodriguez, Roy Jenkins, Joseph-Albert Malula, Krzysztof Penderecki
- 1980: Norman Rasmussen, Nadine Gordimer, Gabriel Richet, Óscar Romero
- 1981: V. Brailovski, Willem A. Grootaers, N.L. Kusters, Maria Rosseels, J. Wozniakowski
- 1982: Paul Janssen, Ernst Heinrich Kossmann, Jacques Le Goff, Aloísio Lorscheider
- 1983: Helmut Schmidt, Jean Pictet
- 1984: Joseph Bernardin, Christian de Duve, M.R. Hillerman, Raoul van Caenegem
- 1985: Pierre-Gilles de Gennes, Umberto Eco, Jon Sobrino
- 1986: H.G. Hers, R.A. McCormick, Robert Parr, Richard von Weizsäcker
- 1987: Alfred Daelemans, Jacques Delors, Robert Gallo
- 1988: Denis Hurley, André Leysen, August Vanistendael, Alex Müller
- 1989: Jacques Derrida, Claire M. J. Vellut, Henk van der Plas, Victor Brailovsky
- 1990: Roger Louis Schutz-Marsauche, Michael Rutter, Tadeusz Mazowiecki, Michael F. Ashby
- 1991: Michel Falise, Jean Leclant, Hans F. Zacher
- 1992: Walter Bodmer, Donald Broadbent, H.C. Jones, Max Wildiers
- 1993: Niklas Luhmann, Rafael Moneo, Laurent Monsengwo Pasinya, Stephen Peckham
- 1994: Jan Engelbert van Arenberg, Johan Jørgen Holst, Ed van den Heuvel
- 1995: Eugene Fama, Hella Haasse, Jürgen Moltmann, Roger Tsien
- 1996: Bartholomeus I, Raymond Dwek, Helmut Kohl, Gerard 't Hooft
- 1997: Juan Carlos, Alan Greenspan, Philippe Herreweghe, Martha Nussbaum, Ahmed Zewail
- 1998: Heinrich von Pierer, Peter Sellars, Muhammad Yunus, John Thomas Potts jr.
- 1999: Masao Doi, Jean-Marc Ela, Gavriel Salomon
- 2000: Jean-Luc Dehaene, Jeanne Devos, Mildred Dresselhaus, Mary Robinson
- 2001: Hans U. Gerber, Paul Kennedy, Michel Mayor, Elisabeth Nabel, Pedro Sanchez, Robert Steadward, Robert J. Sternberg
- 2002: Filip van België, Carla Del Ponte, Lord Browne of Madingley, Domenico Lenarduzzi
- 2003: Gerhard Ertl, Walter Kasper, Kai Simons, Mario Vargas Llosa, Catherine Verfaillie
- 2004: Manuel Castells, Michel Georges, Quentin Robert Duthie Skinner
- 2005: Gerard Kleisterlee, Roger Penrose, John Edward Sexton
- 2006: Mary-Claire King, Valentin Y. Mudimbe
- 2007: Roberto Benigni, David Grossman, Rem Koolhaas, Sigiswald Kuijken
- 2008: John Braithwaite, Bert Brunekreef, Daniel Pauly
- 2009: Marjane Satrapi, Sari Nusseibeh, Abdullahi Ahmed An-Na'im, Paolo Dall'Oglio (uitreiking samen met de Université catholique de Louvain)
- 2010: Radhika Coomaraswamy, Christopher Colclough, Jean-Pierre en Luc Dardenne, Giacomo Rizzolatti en Vittorio Gallese
- 2011: Rowan Williams, Maria Nowak, Claudio Magris en Timothy Garton Ash
- 2012:
- Uitreiking bij het patroonsfeest van Maria Lichtmis op 2 februari: Laura Carstensen, John Clarkson, Roger Coleman, John Myles en Mary Tinetti
- Uitreiking tijdens het Internationaal Forum op 1 juni: Herman Van Rompuy, Jacques Rogge, Navanethem Pillay, Helga Nowotny, James Utterback, Christian Thielemann en Aubert de Villaine
- 2013:
- Uitreiking bij het patroonsfeest van Maria Lichtmis op 4 februari: Rita Carter, Leon Chua, Tamás Roska, Antonio Damasio, Hugues Duffau, Dennis Selkoe en Fiona Stanley
Facultaire eredoctoraten tot 1950 [bewerken]
- Simon Deploige
- Armand Thiery
- Eduard Meijers
- Cyriel Verschaeve
- Adam van Kan 1939
- Wilhelmina der Nederlanden 1947
Recente facultaire eredoctoraten [bewerken]
- Claude Hélène (Farmaceutische Wetenschappen 21/4/1997), Andreas H. Van Wyk, Jochen A. Frowein, André Gouron (Rechten 25/3/1997)
- Claude Bouchard (faculteit LO & Kinesitherapie 12/3/1008), Myron Scholes (faculteit ETEW 5/5/1998)
- Hugh Ault, Ewoud Hondius, Christian von Bar (faculteit Rechtsgeleerdheid 16/5/2003)
- R.T. Borchardt, A.G.J. Voragen, Manuel de Solà-Morales, Lennart Ljung, P. Ole Fanger, Jean-Pierre Hansen
- Willem J.M. Levelt (eredoctoraat uitgereikt door de faculteit PPW 24/9/2005)
- Allen Guttmann (eredoctoraat uitgereikt door de faculteit Letteren 12/10/2005)
- David P. Baron (eredoctoraat uitgereikt door de faculteit ETEW 8/11/2005)
- Irma Thesleff (eredoctoraat uitgereikt door de faculteit Geneeskunde 24/11/2005)
- Wivina Demeester (eredoctoraat uitgereikt door de faculteit Geneeskunde 29/9/2006)
- Louis-Marie Chauvet (eredoctoraat uitgereikt naar aanleiding van de 575ste verjaardag van de Theologische Faculteit in 2007)
- Claude Mandil (eredoctoraat door Groep Wetenschap en Technologie 14/5/2008)
- Jared Diamond (eredoctoraat door Groep Wetenschap en Technologie 13/11/2008)
- Norman Breslow (eredoctoraat gezamenlijk uitgereikt door KU Leuven en UHasselt 10/9/2008)
- Bas van Fraassen (eredoctoraat uitgereikt door het HIW 17/12/2008)
- Stephen Raudenbush (eredoctoraat uitgereikt door faculteit PPW 25/03/2009)
- Willem Roelandts (eredoctoraat uitgereikt door de Groep Wetenschap en Technologie en IMEC 24/11/2009)
- Walter Bär, Peter Barnes, Leslie Benet, Craig Montell en Erik Richter (eredoctoraten uitgereikt door de Groep Biomedische Wetenschappen 26/03/2010)
- Christine Lagarde (eredoctoraat uitgereikt door Faculteit Economie en Bedrijfswetenschappen 29/10/2012)
De Associatie KU Leuven [bewerken]
De vzw Associatie KU Leuven werd opgericht op 10 juli 2002. De partners waren instellingen die reeds vroeger samenwerkten. De oprichting liep zelfs voorop op de Vlaamse decretale bepalingen van het Structuurdecreet van 2004. In tegenstelling tot de andere associaties in Vlaanderen betreft het hier een samenwerking met partners verspreid over Vlaanderen, waar andere associaties eerder een regionale samenwerking bestendigen.
Vanaf 2013, is aangekondigd, zal de Leuvense universiteit een universiteit met verschillende campussen zijn, verspreid over heel Vlaanderen. Als hogescholen zullen die campussen instaan voor professionele opleidingen. Diploma's van opleidingen van universitair niveau, zoals onder meer handelswetenschappen, zullen dan uitgereikt worden door de KU Leuven. Als lid van de universiteit zullen zij, regionaal verankerd, academisch onderwijs verzorgen en een eigen onderzoeksprofiel ontwikkelen, in nauwe samenhang met de professionele expertise die er voorhanden is. Op die manier zal de universiteit zich ontplooien als een sterk en beweeglijk netwerk.[12]
De twaalf leden van de Associatie KU Leuven zijn:
- Groep T Internationale Hogeschool Leuven
- LUCA School of Arts, fusie van
- Hogeschool-Universiteit Brussel
- Hogeschool Thomas More, fusie van
- Katholieke Hogeschool Leuven
- Katholieke Hogeschool Limburg
- Katholieke Hogeschool Sint-Lieven
- Katholieke Hogeschool Vives, fusie (2013) van
- Katholieke Universiteit Leuven
Studenten aan de KU Leuven [bewerken]
De studenten van de KU Leuven worden vertegenwoordigd door de Leuvense Overkoepelende KringOrganisatie (LOKO). LOKO is de studentenraad van de KU Leuven en heeft inspraak op vrijwel alle niveaus van de universitaire gemeenschap. LOKO wordt gevormd door alle faculteitskringen, die instaan voor de vertegenwoordiging van studenten per faculteit of studierichting.
Aan de KU Leuven zijn ook diverse studentenverenigingen actief. Er is een aparte overzichtspagina met de studentenverenigingen te Leuven.
Aantal ingeschreven studenten [bewerken]
- 2003-2004: 29.164
- 2004-2005: 30.443
- 2005-2006: 31.447
- 2006-2007: 32.509
- 2007-2008: 33.801
- 2008-2009: 34.940
- 2009-2010: 36.923
- 2010-2011: 38.568
De Databank Tertiair Onderwijs van de Vlaamse Gemeenschap geeft enkel de studentenaantallen ingeschreven voor de academische kernopleidingen weer. Academische kernopleidingen zijn opleidingen zoals die in Vlaanderen worden aangeboden in overeenstemming met de decretale bepalingen.
- 2003-2004 (kernopleidingen): 27.061
- 2004-2005 (kernopleidingen): 28.157
- 2005-2006 (kernopleidingen): 28.956
- 2006-2007 (kernopleidingen): 29.919
- 2007-2008 (kernopleidingen): 30.531
- 2008-2009 (kernopleidingen): 31.444
- 2009-2010 (kernopleidingen): 33.709
- 2010-2011 (kernopleidingen): 35.332
Tijdschrift [bewerken]
Het tijdschrift van de Katholieke Universiteit Leuven heet Campuskrant. Het werd in 1990 de opvolger van Academische Tijdingen, verschijnt in tabloidformaat en in een oplage van 17.000 tot 40.000 exemplaren.
Bibliografie [bewerken]
- R. MATHES, Löwen und Rom. Zur Gründung der Katholischen Universität Löwen unter besonderer Berücksichtigung der Kirchen-und Bildungspolitik Papst Gregors XVI, Essen, 1975.
- Jan ROEGIERS, De Leuvense Theologen en de Verlichting. Onderwijs, wetenschap, polemiek en politiek van 1700 tot 1797, doctoraal proefschrift (onuitgegeven), Katholieke Universiteit Leuven, 1979.
- Jo Tollebeek & Liesbet Nys: De stad op de berg. Een geschiedenis van de Leuvense Universiteit sinds 1968. Universitaire Pers Leuven, 2005. ISBN 9058674797
Zie ook [bewerken]
- Katholieke Universiteit Leuven Campus Kortrijk
- Katholieke Universiteit van Mechelen
- Leuvense Overkoepelende KringOrganisatie
- Leuvense universiteiten
- Leuvense universiteitsbibliotheken
- Oude Universiteit Leuven
- Rijksuniversiteit Leuven
- Université catholique de Louvain
- Lijst van alumni van de Katholieke Universiteit Leuven
Voetnoten
Externe links |
| Universiteiten in België | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
| Conference of European Schools for Advanced Engineering Education and Research |
|---|
|
Aalborg · Aken · Athene · Barcelona · Berlijn · Boedapest · Boekarest · Brno · Darmstadt · Delft · Dresden · Dublin · Edinburgh · Eindhoven · Enschede · Florence · Gent · Göteborg · Grenoble · Haifa · Hamburg Harburg · Hannover · Helsinki · Ilmenau · Istanboel · Karlsruhe · Kreta · Lausanne · Leuven · Lissabon · Louvain-la-Neuve · Lyngby · Lyon · Madrid · Milaan · München · Parijs I · Parijs II · Poznań · Praag · Southampton · Stockholm · Stuttgart · Thessaloniki · Tomsk · Toulouse I · Toulouse II · Trondheim · Turijn · Valencia · Warschau · Wenen · Zürich |
| Coimbragroep |
|---|
|
Aarhus · Åbo · Barcelona · Bergen · Boedapest · Bologna · Bristol · Cambridge · Coimbra · Dublin · Edinburgh · Galway · Genève · Göttingen · Graz · Granada · Groningen · Heidelberg · Iași · Jena · Krakau · Leiden · Leuven · Louvain · Lyon · Montpellier · Oxford · Padua · Pavia · Poitiers · Praag · Salamanca · Siena · Tartu · Thessaloniki · Turku · Uppsala · Würzburg |
| League of European Research Universities |
|---|
|
Amsterdam · Cambridge · Edinburgh · Freiburg · Genève · Heidelberg · Helsinki · Leiden · Leuven · Londen (UCL) · Lund · Milaan · München (LMU) · Oxford · Parijs (UPMC) · Parijs-Zuid · Stockholm · Straatsburg (Louis Pasteur) · Utrecht · Zürich |