Reguliere geneeskunde

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Reguliere geneeskunde is de geneeskunde die officieel erkend wordt.[1] Het is doorgaans de gangbare vorm van geneeskunde die zich kenmerkt doordat ze gedoceerd wordt aan universiteiten en wordt toegepast in ziekenhuizen. De bevoegdheid tot beoefening van de reguliere geneeskunde is meestal wettelijk geregeld. Ook sommige paramedische beroepen zoals fysiotherapie en logopedie vallen hieronder.[2] Het contrasteert met alternatieve geneeswijzen zoals homeopathie. In de homeopathische leer wordt met de term allopathie verwezen naar de reguliere geneeskunde.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Jan Hendrik van Dale, Guido Geerts, Ton Den Boon, Van Dale Groot Woordenboek Der Nederlandse Taal (1999). Library Binding, 13de, herz. uitg., Van Dale Lexicografie. ISBN 978-9066484214
  2. IJ. Jüngen, Algemene ziekteleer. Bohn Stafleu van Loghum. ISBN 978-9031345717.