Geïntegreerd bosbeheer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Geïntegreerd bosbeheer, multifunctioneel bosbeheer of multifunctionele bosbouw is een wijze van bosbeheer waarin ruimte wordt geboden aan de verschillende functies van het bos, voornamelijk de functies (hout)productie, recreatie en natuur. Men spreekt van geïntegreerd bosbeheer als elke functie ten minste een derde bereikt van het maximum haalbare voor deze functie.

Vanaf omstreeks 1975 streven steeds meer bosbouwers in Nederland net als collega's uit onder meer Duitsland naar een meer natuurvolgende bosbouw. Dit is een vorm van bosbeheer na waarin meerdere functies van het bos gezamenlijk worden bevorderd. Eerder waren houtproductie, jacht, economie en erosiebestrijding de belangrijkste functies. Later kwamen daar recreatie en natuurbescherming bij en nog later waterbeheer. In de eenentwintigste eeuw worden bossen van groot belang geacht vanwege de kooldioxide die er in wordt vastgelegd en verontreinigingen zoals fijnstof die er door worden afgevangen. In het algemeen wordt de betekenis van bossen bij het milieubeheer steeds meer erkend, of het nu gaat om biodiversiteit, waterbeheer of klimaat.

Voor het beheer heeft deze erkenning van verschillende functies consequenties.

Indien het doel is om meer natuurlijk bos te krijgen zal dood hout vaak blijven liggen, wat schuil- of voedselmogelijkheden voor allerlei insecten, schimmels, vogels en dergelijke biedt. Ook worden door lokaal te rooien open plekken geschapen waar inheemse soorten kunnen groeien. Natuurherstel van vennen en waterlopen kan eveneens een bijdrage leveren aan een meer afwisselend bos. De jacht en houtkap zullen gereduceerd worden.

De recreatie wordt gediend door de aanleg van wandel- en fietspaden en parkeerplaatsen, waarbij de meest kwetsbare gedeelten worden ontzien. Ook worden er vaak voorzieningen zoals picknickplaatsen aangelegd. Steeds meer aandacht is er voor cultuurhistorische objecten, zoals grafheuvels en dergelijke.

De aanplant van veel en het beperken van het kappen van bos is van groot belang bij het vastleggen van kooldioxide en dus bij klimaatregulatie.

Bron[bewerken | brontekst bewerken]