Bosreservaat

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Het Duivelshof in Overijssel
Duivelshof bij avond, herfst 2011

Een bosreservaat wordt in Nederland gedefinieerd als een bosgebied van 5 tot ruim 400 hectare groot, waarvan met de beheerder is afgesproken dat er geen houtoogst of bosbeheer plaatsvindt en dat onderzoekers in de gelegenheid stelt de ontwikkeling van het bos over lange termijn te volgen. In Vlaanderen wordt een bosreservaat in het Bosdecreet omschreven als een biologisch of wetenschappelijk waardevol bosgebied dat een ecologische en/of wetenschappelijke functie vervult.

Nederland[bewerken | brontekst bewerken]

Bosreservaten zijn in Nederland vooral bedoeld voor wetenschappelijk lange termijn onderzoek. Het bos ontwikkelt zich autonoom, er wordt op geen enkele wijze beheersmatig ingegrepen. Tot de instelling is in 1987 besloten door het toenmalige Ministerie van Landbouw en Visserij. Vooruitlopend op de officiële instelling zijn in 1983 de eerste vijf reservaten aangewezen en in 2000 werd het zestigste en laatste reservaat ingesteld. Aanleiding was de behoefte aan meer gemengd en natuurlijker bos in Nederland. Hiervoor was meer kennis nodig van de natuurlijke processen in bos en hoe de beheerder deze kan gebruiken. Onderzoek naar vegetatiestructuur van het bos, bodemvorming en successie in de vegetatie speelt bij het wetenschappelijk onderzoek een belangrijke rol. Het onderzoek wordt gecoördineerd door Alterra-Wageningen UR.

De zestig reservaten vertegenwoordigen de uiteenlopende bostypen die Nederland kent. Ze zijn geografisch sterk gespreid over het land; alleen de provincie Zeeland heeft geen bosreservaat. Vrijwel alle reservaten liggen in grotere bos- en natuurgebieden; 42 reservaten maken onderdeel uit van een Natura 2000-gebied. De meeste bosreservaten liggen in eigendommen van Staatsbosbeheer (39), gevolgd door Natuurmonumenten (9).[1][2]

Lijst van bosreservaten in Nederland[bewerken | brontekst bewerken]

Groningen[bewerken | brontekst bewerken]

Friesland[bewerken | brontekst bewerken]

Drenthe[bewerken | brontekst bewerken]

Overijssel[bewerken | brontekst bewerken]

Gelderland[bewerken | brontekst bewerken]

Utrecht[bewerken | brontekst bewerken]

Flevoland[bewerken | brontekst bewerken]

Noord-Holland[bewerken | brontekst bewerken]

Zuid-Holland[bewerken | brontekst bewerken]

Noord-Brabant[bewerken | brontekst bewerken]

Limburg[bewerken | brontekst bewerken]

Vlaanderen[bewerken | brontekst bewerken]

Bosreservaat Bellebargiebos
Bosreservaat Neigembos

In Vlaanderen wordt een bosreservaat gedefinieerd als een biologisch of wetenschappelijk waardevol bosgebied dat een ecologische en/of wetenschappelijke functie vervult (art. 22 van het Bosdecreet). Er wordt een onderscheid gemaakt tussen integrale bosreservaten (waar geen menselijke ingrepen meer worden uitgevoerd) en gerichte bosreservaten (met aangepast beheer om bepaalde natuurwaarden te behouden of creëren).[3][4]

In 2017 beheerde het Agentschap voor Natuur en Bos 3186 hectare bosreservaten in Vlaanderen. Een van de grootste bosreservaten van Vlaanderen (230 hectare) is 'Joseph Zwaenepoel' in het Zoniënwoud, dat in 2017 Unesco-Werelderfgoed werd als onderdeel van 'Oude en voorhistorische beukenbossen van de Karpaten en andere regio's van Europa'.

Lijst van bosreservaten in Vlaanderen[bewerken | brontekst bewerken]

West-Vlaanderen[bewerken | brontekst bewerken]

Oost-Vlaanderen[bewerken | brontekst bewerken]

Vlaams-Brabant[bewerken | brontekst bewerken]

Antwerpen[bewerken | brontekst bewerken]

  • Sevendonck (68 ha)
  • Koelmook (40 ha)
  • Coolhembos (79 ha)
  • De Goorbossen (47 ha)
  • Muizenbos (34 ha)
  • Overheide (30 ha)
  • Grotenhout (73 ha)

Limburg[bewerken | brontekst bewerken]

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]