Energietransitie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Energietransitie[1] is een beleidsplan van de overheid om van fossiele brandstoffen naar volledig duurzame energiebronnen zoals zonne- en windenergie over te stappen. Volgens dit plan moet Nederland in 2020 één van de duurzaamste landen van Europa zijn.[2] In de 'overgangsperiode' wordt het aandeel conventionele energiebronnen, zoals kolencentrales steeds verder verkleind, en wordt tegelijkertijd gewerkt om zo veel mogelijk energie te besparen. Het doel is om uiteindelijk tot een volledig duurzame energievoorziening te komen. Energietransitie omvat niet alleen het bouwen van windmolens en dergelijke, maar ook onderzoek naar duurzame technologie, zoals opvang en afvang van CO2 (CCS) en elektrisch vervoer.

Andere brandstoffen[bewerken]

Er zijn enkele redenen om over te schakelen op alternatieven. Ten eerste zijn fossiele brandstoffen door de CO2 die uitgestoten wordt bij verbranding schadelijk voor het milieu. Ten tweede raken deze fossiele brandstoffen langzaam uitgeput, en bovendien moeten ze geïmporteerd worden uit veelal politiek instabiele landen zoals Rusland en Algerije. Import uit dergelijke landen wordt als onwenselijk beschouwd, aangezien afhankelijkheid groeit terwijl de onberekenbaarheid van deze overheden vaak hoog is. Dit argument weegt voor veel West-Europese landen vooral zwaar sinds Rusland begin 2006 en 2009 de gaskraan naar Oekraïne dichtdraaide na wanbetalingen.

EnergieTransitie Nederland[bewerken]

De uitvoering van het programma was in handen van SenterNovem, later overgegaan in Agentschap NL en inmiddels overgegaan in RVO. Het is een beleidsplan, gericht op de middellange termijn. De details van de praktische uitvoering kunnen niet geheel voorzien worden, doordat er nog vele vragen zijn, zowel op maatschappelijk als op technisch gebied. NB. op 1 januari 2014 fuseerde het Agentschap NL met de Dienst Regelingen. Samen zijn zij verdergegaan onder de naam Rijksdienst voor Ondernemend Nederland.

Windenergie is bijvoorbeeld geen constante bron; wanneer het niet waait wordt er immers geen energie geproduceerd - een argument dat ook voor zonnepanelen geldt. Daarnaast zorgen tijdrovende vergunningaanvragen ervoor dat veel tijd nodig is om bijvoorbeeld een groot windmolenpark te realiseren. Ook de kosten (per opgewekte MW) van windturbines en zonnecellen zijn vele malen hoger dan bij fossiele brandstoffen.[bron?]

Energietransitie in België[bewerken]

Zie het artikel Zie voor de situatie in België Hernieuwbare energie in België.

België heeft zich geëngageerd om tegen 2020 13% van alle energie uit hernieuwbare bronnen te halen.

Zie ook[bewerken]