Verhaal
Een verhaal is een weergave van al dan niet fictieve gebeurtenissen, met een verhalende kern, een begin, midden en einde. 'Gebeurtenissen' omvatten zowel natuurlijke als niet-natuurlijke gebeurtenissen (zoals overstromingen en auto-ongelukken) die de personages die in het verhaal voorkomen, meemaken. Personages raken betrokken doordat ze de gebeurtenissen veroorzaken, slachtoffers zijn, of worden beïnvloed door een gebeurtenis[1].
Een verhaal kan mondeling worden verteld, informeel of formeel in een voorstelling of voordracht, maar het kan ook in geschreven, gedrukte of digitale vorm worden verspreid. Het vertellen ervan is naar alle waarschijnlijkheid de oudste vorm van vermaak die de mensheid kent en sommige verhalen zijn eeuwenoud. Maar ook tegenwoordig worden nog steeds sagen, sterke verhalen, sprookjes, moppen en andere verhaalsoorten verteld, kunnen mensen hun verhaal doen en kan men op verhaal komen.
Een verhaal vanuit de mondelinge traditie wordt ook wel volksverhaal of vertelling genoemd.
Inhoud |
[bewerken] Vorm en ontwikkeling
De vorm waarin dit gebeurt kan verschillen. In de oudheid werden verhalen vaak verteld in de vorm van een gedicht omdat dit in de regel gemakkelijker te onthouden is. De Ilias en Odyssee, bijvoorbeeld, zijn verhalende heldendichten, maar ook de Edda en het Gilgamesj-epos zijn in deze vorm geschreven. Andere oude vormen van verhalen zijn mythen, sagen, legenden, balladen, romances en raamvertellingen (zoals Decamerone, Vertellingen van Duizend-en-één nacht en de Canterbury Tales).
Na de uitvinding van de boekdrukkunst kregen verhalen een nieuwe vorm: de roman, een verhaalvorm die zonder geschreven tekst niet mogelijk zou zijn geweest. Over het algemeen wordt Don Quichote van Miguel de Cervantes als eerste roman beschouwd. Nadien verschenen novellen, feuilletons, verhalenbundels en korte verhalen.
[bewerken] Verhaal en geschiedenis
Het is niet verwonderlijk dat een verhaal soms een geschiedenis wordt genoemd. In feite probeert de geschiedenis als wetenschap de verhalen die ons zijn nagelaten te onderzoeken en er een zo feitelijk mogelijk verhaal over te schijven. In het Latijn betekent historia tenslotte zowel "geschiedenis" als "verhaal" en ook in andere Europese talen komt de verwantschap voor (vgl. (de) "Geschichte").
[bewerken] Verhaalanalyse
 Zie Verhaalanalyse voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
Een verhaal wordt vaak geanalyseerd, dat heet de verhaalanalyse. Daar spitst men zich toe op het ontleden van het verhaal in zijn verschillende aspecten:
- Type (fictie of non-fictie)
- Genre
- Verloop: plot (sujet) en story (fabel)
- Begin
- Einde
- Personages
- Spanning
- Vertelperspectief
- Samenhang en verband
- Motief
- Thema
- Motto
- Verteltijd
- Vertelde tijd
- Ruimte
- Stijl
- Stijlstroming
Deze aspecten kunnen bijdragen aan het beter begrijpen van teksten en verhalen.
[bewerken] Onderwijs
.jpg)
Verhalen vertellen speelt in het onderwijs een grote rol bij de emotionele en sociale ontwikkeling van kinderen.[2] Het helpt bij het begrijpen van de wereld om ons heen en het delen van dat begrip met anderen (sociaal-constructivisme). Daarnaast helpt het ook om het lezen te bevorderen.[3] In het basisonderwijs zien we een toenemend gebruik van het vertellen van verhalen mede door inzet van verhalenvertellers.[4]
[bewerken] Zie ook
[bewerken] Externe links
| Schrijven | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
Bronnen
|
