Tom Dumoulin

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Tom Dumoulin
Dumoulin tijdens de Ronde van Frankrijk 2015
Dumoulin tijdens de Ronde van Frankrijk 2015
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 11 november 1990
Geboorteplaats Maastricht, Vlag van Nederland Nederland
Lengte 186 cm
Gewicht 71 kg
Sportieve informatie
Huidige ploeg Team Giant-Alpecin
Discipline Weg
Specialisatie tijdrijder/rondes
Beste prestaties (top-20)
Amstel Gold Race 20e (2014)
Ronde van Lombardije 18e (2013)
Ronde van Spanje 6e (2015)
2 etappezeges
WK 11e (2015)
Portaal  Portaalicoon   Wielersport
Dumoulin in Parijs-Nice 2015
Dumoulin in het roze tijdens de 2e etappe van de Giro 2016

Tom Dumoulin (Maastricht, 11 november 1990) is een Nederlandse wielrenner, die vooral bekendstaat als tijdritspecialist.

In 2009 en 2010 kwam hij uit voor het Parkhotel Rooding Cycling Team, nu Parkhotel Valkenburg Cycling Team. In 2011 kwam hij uit voor het Rabobank Continental Team. Sinds 2012 rijdt hij voor Team Giant-Alpecin, de opvolger van Skil-Shimano, Argos-Shimano en Giant-Shimano.

Biografie[bewerken]

Opleiding en begin[bewerken]

Dumoulin groeide op in Maastricht en behaalde in 2009 zijn gymnasiumdiploma aan het Bonnefanten College aldaar.[1] Hij begon pas op vijftienjarige leeftijd met wielrennen. Nadat hij uitgeloot was voor de studie geneeskunde besloot hij te proberen het in het wielrennen verder te brengen.[2][3] Als belofte won hij in 2010 de eerste rit en het eindklassement in de rittenwedstrijd GP de Portugal, en de tijdrit in de 'Baby Giro', de Giro voor beloften. In 2011 won hij het eindklassement van de Triptyque des Monts et Châteaux.

2013[bewerken]

In 2013 werd hij bekend bij het grote publiek door zijn resultaten op het NK wielrennen met een bronzen medaille in de tijdrit en een zilveren medaille in de wegwedstrijd. Ook debuteerde hij in de Tour de France waar hij veel in beeld koerste en zelfs een toptien klassering behaalde in de zestiende etappe. Na de Tour de France reed hij de Eneco Tour. Op de voorlaatste dag pakte Dumoulin de leiding in het klassement. In de slotetappe moest hij in de Tsjech Zdeněk Štybar zijn meerdere erkennen, Dumoulin werd tweede. Zijn goede rijden in dat jaar werd door de bondscoach Johan Lammerts beloond met een plek in de selectie voor de wegwedstrijd van het WK wielrennen 2013, die hij niet wist uit te rijden. Ook kwam Tom in actie tijdens de ploegentijdrit op het WK 2013, met zijn ploeg Argos-Shimano wist hij door een veertiende plek het beste seizoensresultaat van de ploeg in deze discipline te halen. Na dit WK maakte zijn ploeg bekend dat Tom zijn contract met een jaar verlengd heeft en ook volgend seizoen voor deze ploeg in actie zal komen.

2014[bewerken]

Dumoulin boekte in 2014 zijn eerste overwinning bij de profs. Hij won de tijdrit in het Critérium International. Hij boekte veel progressie in deze discipline en behaalde veel ereplaatsen. Zo won hij het Nederlands kampioenschap tijdrijden in Zaltbommel. Eind juli stond Dumoulin aan de start voor zijn tweede Tour de France. In de tijdrit op de voorlaatste dag werd hij tweede, achter Tony Martin. In de Eneco Tour boekte Dumoulin zijn eerste WorldTour-zege: Tom won de tijdrit in Breda. Na één dag de leiderstrui te hebben gedragen, werd hij uiteindelijk derde. Enige tijd later tekende Dumoulin ook voor zijn vierde seizoenszege: hij won de proloog in de Ronde van Alberta. In de Canadese klassieker Grote Prijs van Quebec had hij na een late jump uitzicht op de winst, ware het niet dat hij in de laatste meters voorbijgereden werd door Simon Gerrans. Ook reed Dumoulin het WK in Ponferrada. In de individuele tijdrit haalde hij brons, achter respectievelijk Bradley Wiggins en Tony Martin. Na de Ronde van Lombardije sloot Dumoulin zijn seizoen af.

2015[bewerken]

Dumoulin begon 2015 met een vierde plaats in het eindklassement van de Tour Down Under. Later in het voorjaar won Tom de lastige tijdrit in de Ronde van het Baskenland. Ook wist Dumoulin de proloog en de afsluitende tijdrit in de Ronde van Zwitserland te winnen, waar hij derde werd in het eindklassement. In de openingstijdrit van de Tour de France in Utrecht werd hij vierde. In de derde etappe was Dumoulin betrokken bij een zware valpartij waardoor hij werd gedwongen om de ronde vroegtijdig te verlaten.

Dumoulin verlegde zijn programma en startte daarna in de Vuelta. In de tweede etappe koos Dumoulin de aanval op de slotklim. Hij kwam net te kort om de ritzege en leiderstrui te pakken: de Colombiaan Esteban Chaves bleek net te sterk. In de negende etappe sloeg Dumoulin echter een dubbelslag. Opnieuw viel hij aan op de slotklim, won de etappe én veroverde de leiderstrui. In de daaropvolgende bergetappes raakte Dumoulin de rode trui kwijt en zakte hij naar de vierde plaats, maar hij hield het verschil met zijn concurrenten beperkt. In de zeventiende etappe heroverde Dumoulin de leiderstrui door de individuele tijdrit te winnen. In de zware twee etappes daarna hield hij stand. Op de voorlaatste dag verloor Dumoulin veel tijd en zakte hij terug naar de zesde plaats in het algemeen klassement. Dumoulin droeg in totaal zes dagen de rode leiderstrui. Daarnaast ontving hij de prijs voor de meest strijdlustige renner. Vlak na de Vuelta kwam Dumoulin ook in actie op het WK. Zowel in de ploegentijdrit als in de individuele tijdrit werd hij vijfde.

2016[bewerken]

Het seizoen 2016 stond voor Dumoulin vooral in het teken van de Olympische tijdrit in Rio de Janeiro. In de aanloop daar naartoe reed Dumoulin de Ronde van Italië. Hij won de openingstijdrit in Apeldoorn met een miniem verschil op Primož Roglič. Dumoulin reed in totaal zes dagen in de roze trui. In de elfde etappe stapte hij echter af, nadat hij teveel hinder ondervond aan een ontsteking aan het zitvlak. De dag daarvoor had hij mede vanwege die blessure al veel tijd verloren in het klassement.

Belangrijkste overwinningen[bewerken]

2010
2011
2013
2014
2015
2016

Belangrijkste ereplaatsen[bewerken]

2013
2014
2015
2016

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken]

Jaar Ronde van
Italië

Ronde van
Frankrijk

Ronde van
Spanje

2012 opgave  
2013 41e  
2014 33e  
2015 opgave   6e (2)Jersey red number.svg 
2016 opgave (1) 
(*) tussen haakjes aantal individuele etappeoverwinningen
Jaar Milaan-San Remo Ronde van Vlaanderen Amstel Gold Race Luik-Bast.-Luik Ronde van Lombardije Waalse Pijl WK op de weg Wereld- ranglijst
2012 opgave 46e opgave opgave
2013 126e 62e 121e 18e opgave 60e (UWT)
2014 20e 65e 43e 21e 22e 21e (UWT)
2015 25e 26e 25e opgave 11e 15e (UWT)
2016 91e
Resultaten in kleinere rondes
Jaar Tour Down Under Parijs-Nice Tirreno-Adriatico Ronde van Catalonië Ronde van het Baskenland Ronde van Romandië Ronde van Californië Ronde van België Ronde van Zwitserland Eneco Tour
2012 23e
2013 34e 68e 5e Jersey white.svg 58e 2e
2014 102e 40e 2e 5e 3e Jersey red.svg (1)
2015 4e DNF 29e (1) 3e (2)
2016 12e DNF 5e

Ploegen[bewerken]

Externe links[bewerken]