Jan Terlouw

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
Jan Terlouw
Jan Cornelis Terlouw
Geboren 15 november 1931
Partij D66
Titulatuur Dr.
Politieke functies
1970-1971 Lid gemeenteraad Utrecht
1971-1981 Lid Tweede Kamer
1973-1982 Politiek leider D66
1977 Lijsttrekker 2e Kamerverkiezingen
1981 Lijsttrekker 2e Kamerverkiezingen
1981-1982 Minister en vicepremier
1982 Lijsttrekker 2e Kamerverkiezingen
1983-1991 Secretaris-generaal CEMT
1991-1996 Commissaris van de Koningin Gelderland
1999-2003 Senator Eerste kamer
Parlement & Politiek - biografie (bron)
 Politiek

Jan Cornelis Terlouw (Kamperveen, 15 november 1931) is een Nederlands fysicus, schrijver en politicus voor D66.[1] Terlouw is getrouwd en heeft vier kinderen.

Inhoud

Biografie

Jeugd

Terlouw is op 15 november 1931 geboren te Kamperveen. Hij was de oudste zoon thuis en had nog twee broers en twee zussen. Hij groeide op in de Veluwse dorpen Garderen en Wezep waar zijn vader predikant was.

Studie en werk als natuurkundige

In 1948 begint hij zijn studie wis- en natuurkunde aan de Rijksuniversiteit Utrecht, waarin hij in 1956 zijn doctoraalexamen behaalde. Tijdens zijn studie vervult hij zijn eerste echte bestuursfunctie, als bestuurslid van studievereniging A-E, voorloper van het huidige A-Eskwadraat. Vervolgens deed hij dertien jaar lang wetenschappelijk onderzoek.[2] Terlouw promoveerde in 1964 op thermonucleair onderzoek.[3]

Politiek

Na jaren van onderzoek besloot Terlouw dat hij andere dingen wilde doen in het leven. Hij werd kinderboekenschrijver en politicus.

In 1970 debuteerde hij met zijn eerste boeken 'Pjotr' en 'Oom Willibrord', en werd hij actief als gemeenteraadslid. In 1971 kwam hij voor de D66 in de Tweede Kamer. Twee jaar later werd hij fractievoorzitter. Onder zijn leiding kwam D66 uit een diep dal, en de partij behaalde in 1981 een grote verkiezingsoverwinning. Terlouw werd minister van Economische Zaken, en vicepremier, in het tweede - en derde kabinet-Van Agt. Het laatste kabinet was slechts een kort leven beschoren. Dat hij bij de formatie had ingestemd met Joop den Uyl als minister van Sociale Zaken beschouwde Terlouw als "de grootste fout van mijn politieke loopbaan".

Na de verkiezingsnederlaag van D66 in 1982 verliet hij de politiek. Hij ging in 1983 in Parijs werken, als secretaris-generaal van de Conferentie van Europese transportministers. In 1991 werd hij benoemd tot Commissaris van de Koningin in Gelderland. Eind 1996 ging hij met pensioen. In 1999 werd Jan Terlouw senator in de Eerste Kamer.[1]

Terlouw is actief voorvechter van mensen- en dierenrechten en was ambassadeur van Stichting Varkens in Nood.[4]

Tijdens de Waterschapsverkiezingen van 2008 voerde Jan Terlouw campagne voor de partij Water Natuurlijk.[5] Water Natuurlijk kreeg tijdens deze verkiezingen de meeste zetels, namelijk 101 van de 502 zetels.[6]

Schrijver

Jan Terlouw is gaan schrijven door zijn vrouw. Hij vertelde eerder altijd zelfverzonnen verhalen aan zijn kinderen. Zijn vrouw Alexandra van Hulst kwam op het idee om ze te gaan publiceren. Zijn eerste boek was Pjotr in 1970.

Terlouw heeft een aantal boeken geschreven; voornamelijk jeugdliteratuur. Zijn politieke achtergrond schijnt door omdat zijn boeken vaak eigentijdse problemen aan de orde stellen, zoals het milieu, de politiek of de geschiedenis. Ook dringt in de boeken vaak de boodschap van de democratie, het vrije woord, het liberalisme en anti-extremisme door. Hij laat zien dat aan deze onderwerpen meer kanten zitten, dat je problemen van alle kanten moet bekijken voor je een beslissing neemt. Zijn hoofdpersonen zijn inventieve jongeren, die op een originele manier met die problemen omgaan. De jongeren leren veelal de zaken niet simpelweg te accepteren, maar kritisch te bekijken. Vaak is er een jongere aanwezig die het verkeerde pad op is gegaan en aan het eind van het boek besluit dat kritisch blijven denken toch het belangrijkste is. De boeken van Jan Terlouw zijn talloze malen herdrukt, bekroond, en vertaald in vele talen, tot in het Welsh en het IJslands aan toe.

De laatste jaren schrijft Terlouw samen met zijn dochter Sanne Terlouw. Dit zijn detective-achtige boeken rond een vader en een dochter die samen moorden oplossen. Het derde boek is eerst als feuilleton verschenen in de Wegener kranten.

Bibliografie

Bekroningen

Verfilmingen

Regisseur Martin Koolhoven werkt aan twee verfilmingen naar boeken van Terlouw: Oorlogswinter en Koning van Katoren. Oorlogswinter (Engels: Winter in Wartime) ging op 27 november 2008 in wereldpremière; de Belgische première volgde een week later[7]. De film trekt bijna een miljoen bezoekers en hoort daarmee bij de best bezochte Nederlandse films van deze eeuw.

Voorganger:
G.M.V. van Aardenne		 Minister van Economische Zaken
1981-1982		 Opvolger:
G.M.V. van Aardenne
Voorganger:
A.P. Oele		 Commissaris van de Koningin van Gelderland
1991-1996		 Opvolger:
J. Kamminga

Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties:

  1. ↑ a b eerstekamer.nl
  2. ↑ parlement.com.
  3. ↑ schrijversnet.nl en Leminiscaat.nl
  4. ↑ varkensinnood.nl.
  5. ↑ WaterNatuurlijk.nl - Campagne waterschapsverkiezingen van start, Stichting Water Natuurlijk, 26 januari 2008.
  6. ↑ NRC.nl - Water Natuurlijk wint van CDA, 29 november 2008.
  7. ↑ IMDb

Externe links

Wikiquote Op Wikiquote staan citaten van Jan Terlouw.
 
Persoonlijke instellingen
Boek maken