Jan Terlouw

Jan Terlouw
Naam	Jan Cornelis Terlouw
Geboren	15 november 1931
Functie	schrijver
Partij	D66 (vanaf 1967)
Titulatuur	Dr.
Politieke functies
1970-1971	Lid gemeenteraad Utrecht
1971-1981	Lid Tweede Kamer
1973-1982	Politiek leider
1977	Lijsttrekker TK-verkiez. 77
1981	Lijsttrekker TK-verkiez. 81
1981-1982	Minister van Econ. Zaken
1981-1982	Vicepremier
1982	Lijsttrekker TK-verkiez. 82
1991-1996	Commissaris van de Koningin van Gelderland
1999-2003	Lid Eerste Kamer
Parlement & Politiek - biografie
Portaal    Politiek

Jan Cornelis Terlouw (Kamperveen, 15 november 1931) is een Nederlandse fysicus, schrijver en voormalig politicus voor Democraten 66 (D66). Terlouw is getrouwd en heeft vier kinderen.

Levensloop

Jeugd

Terlouw was de oudste zoon thuis en had nog twee broers en twee zussen. Hij groeide op in de Veluwse dorpen Garderen en Wezep, waar zijn vader Gereformeerde Bonds-predikant was.

Studie en werk als natuurkundige

In 1948 begint hij zijn studie wis- en natuurkunde aan de Rijksuniversiteit Utrecht, waarin hij in 1956 zijn doctoraalexamen behaalde. Tijdens zijn studie vervult hij zijn eerste echte bestuursfunctie, als bestuurslid van studievereniging A-E, voorloper van het huidige A-Eskwadraat. Vervolgens deed hij dertien jaar lang wetenschappelijk onderzoek. Terlouw promoveerde in 1964 op onderzoek naar kernfusie aan het FOM-Instituut voor Plasmafysica Rijnhuizen.

Politiek

Terlouw in 1979

Na jaren van onderzoek besloot Terlouw dat hij andere dingen wilde doen in het leven. Hij werd kinderboekenschrijver en politicus. In 1970 debuteerde hij met zijn eerste boeken 'Pjotr' en 'Oom Willibrord', en werd hij actief als gemeenteraadslid. In 1971 kwam hij voor de D66 in de Tweede Kamer. Twee jaar later werd hij fractievoorzitter. Onder zijn leiding kwam D66 uit een diep dal, en de partij behaalde in 1981 een grote verkiezingsoverwinning. Terlouw werd minister van Economische Zaken, en vicepremier, in het tweede - en derde kabinet-Van Agt. Het laatste kabinet was slechts een kort leven beschoren. Dat hij bij de formatie had ingestemd met Joop den Uyl als minister van Sociale Zaken beschouwde Terlouw als "de grootste fout van mijn politieke loopbaan".

Na de verkiezingsnederlaag van D66 in 1982 verliet hij de politiek. Hij ging in 1983 in Parijs werken, als secretaris-generaal van de Conferentie van Europese transportministers. In 1991 werd hij benoemd tot Commissaris van de Koningin in Gelderland. Eind 1996 ging hij met pensioen. In 1999 werd Jan Terlouw senator in de Eerste Kamer.

Sinds 2009 is Terlouw voorzitter van de projectgroep Aalherstel, waar hij zich samen met o.a. natuurorganisaties, geadviseerd door wetenschappers, inzet voor het herstel van de bedreigde aal.

Terlouw is actief voorvechter van mensen- en dierenrechten en was ambassadeur van Stichting Varkens in Nood.

Tijdens de Waterschapsverkiezingen van 2008 voerde Jan Terlouw campagne voor de partij Water Natuurlijk. Water Natuurlijk kreeg tijdens deze verkiezingen de meeste zetels, namelijk 101 van de 502 zetels.

Schrijver

Jan Terlouw is gaan schrijven door zijn vrouw. Hij vertelde eerder altijd zelfverzonnen verhalen aan zijn kinderen. Zijn vrouw Alexandra van Hulst kwam op het idee om ze te gaan publiceren. Zijn eerste boek was Pjotr in 1970.

Terlouw heeft een aantal boeken geschreven; voornamelijk jeugdliteratuur. Zijn politieke achtergrond schijnt door omdat zijn boeken vaak eigentijdse problemen aan de orde stellen, zoals het milieu, de politiek of de geschiedenis. Ook dringt in de boeken vaak de boodschap van de democratie, het vrije woord, het liberalisme en anti-extremisme door. Hij laat zien dat aan deze onderwerpen meer kanten zitten, dat je problemen van alle kanten moet bekijken voor je een beslissing neemt. Zijn hoofdpersonen zijn inventieve jongeren, die op een originele manier met die problemen omgaan. De jongeren leren veelal de zaken niet simpelweg te accepteren, maar kritisch te bekijken. Vaak is er een jongere aanwezig die het verkeerde pad op is gegaan en aan het eind van het boek besluit dat kritisch blijven denken toch het belangrijkste is. De boeken van Jan Terlouw zijn talloze malen herdrukt, bekroond, en vertaald in vele talen, tot in het Welsh en het IJslands aan toe.

De laatste jaren schrijft Terlouw sommige boeken samen met zijn dochter Sanne Terlouw. Dat zijn er tot nu toe 5. Dit zijn detectiveachtige boeken rond een vader en een dochter die samen moorden oplossen. Het derde boek is eerst als feuilleton verschenen in de Wegener kranten. Daarnaast hebben ze aangegeven een thriller te maken die zich afspeelt in Twente.

Bibliografie

• 1970 Pjotr; Vrijwillig verbannen naar Siberië (Verscheen in 1975 bij Van Holkema en Warendorf en in 1977 bij Lemniscaat)
• 1970 Oom Willibrord
• 1971 Bij ons in Caddum
• 1971 Koning van Katoren
• 1972 Oorlogswinter
• 1973 Briefgeheim
• 1974 De heks van IJsselstein
• 1975 De nieuwe trapeze; een reeks originele verhalen en gedichten voor de basisschool
• 1976 Oosterschelde; Windkracht 10
• 1977 Pjotr; Vrijwillig verbannen naar Siberië (Uitgegeven door Lemniscaat)
• 1978 De derde kamer
• 1983 De kloof
• 1983 Naar zeventien zetels en terug; politiek dagboek; 9 maart 1981 - 5 november 1982
• 1986 Gevangenis met een open deur
• 1989 De kunstrijder
• 1993 De uitdaging en andere verhalen
• 1998 Eigen rechter
• 2005 Herfstdagboek
• 2006 De Charmeur (samen met dochter Sanne Terlouw)
• 2007 Zoektocht in Katoren
• 2007 Venijn (samen met dochter Sanne Terlouw)
• 2008 De Apotheker (samen met dochter Sanne Terlouw)
• 2009 De Blauwe Tweeling (samen met dochter Sanne Terlouw)
• 2010 De Vuurtoren (samen met dochter Sanne Terlouw)
• 2011 Hellehonden (samen met dochter Sanne Terlouw)
• 2011 Hoed u voor mensen die iets zeker weten

Verfilmingen

Regisseur Martin Koolhoven maakte een verfilming van een boek van Jan Terlouw: Oorlogswinter. Oorlogswinter (Engels: Winter in Wartime) ging op 27 november 2008 in wereldpremière; de Belgische première volgde echter een week later. De film trok bijna een miljoen bezoekers en hoort daarmee bij de best bezochte Nederlandse films van deze eeuw.

In 2010 kwam de verfilming van Briefgeheim uit. Deze film is geregisseerd door Simone van Dusseldorp.

Bekroningen

• 1972 Gouden Griffel voor Koning van Katoren
• 1973 Gouden Griffel voor Oorlogswinter
• 1990 Prijs van de Nederlandse Kinderjury, 13 t/m 16 jaar voor De kunstrijder
• 2000 Tip van de Jonge Jury voor Eigen rechter

Onderscheiding

• Commandeur in de Orde van Oranje-Nassau (9 december 1982)

Externe links

• Profiel bij de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren (dbnl)
• (en) Werken van of over Jan Terlouw in bibliotheken (volgens de WorldCat-catalogus)
• Pagina over Jan Terlouw op de website van Universiteit Utrecht (als wetenschapper)
• Pagina over Jan Terlouw op de website van Eerste Kamer (als politicus)
• Pagina over Jan Terlouw op de website van zijn uitgever (als schrijver)

Noten

Wikiquote

Op Wikiquote staan citaten van Jan Terlouw.

Mediabestanden

Zie de categorie Jan Terlouw van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden.

Voorganger: H. Wiegel	Vicepremier 1981-1982	Opvolger: G.M.V. van Aardenne
Voorganger: G.M.V. van Aardenne	Minister van Economische Zaken 1981-1982	Opvolger: G.M.V. van Aardenne
Voorganger: A.P. Oele	Commissaris van de Koningin van Gelderland 1991-1996	Opvolger: J. Kamminga
Voorganger: H.A.F.M.O. van Mierlo	Partijleider 1973-1982	Opvolger: L.J. Brinkhorst