Lijst van niet-erkende staten
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
 |
Portaal Landen & Volken |
██ Geen internationale erkenning
██ Beperkte erkenning
██ Erkend door de meeste landen
██ Gebieden waarvan de status betwist wordt, met een regering die beperkt erkend wordt
Hieronder volgt een lijst van niet-erkende staten.
 Zie ook de vlaggen van niet-erkende staten, de lijst van landen van de wereld en de lijst van voormalige landen. |
Inhoud |
[bewerken] Uitleg
Er zijn diverse gebieden die internationaal niet als staat erkend zijn, maar die de facto zelfstandige staten zijn.
De meeste van dit soort gebieden zijn delen van een land, waar een etnische minderheid van het moederland de meerderheid vormt en die zich van dat moederland hebben afgescheiden. In deze lijst zijn de leden van de Verenigde Naties niet opgenomen, ook al worden zij door enkele andere VN-leden niet erkend. Israël wordt bijvoorbeeld door 39 VN-leden niet erkend, maar is wel lid van de Verenigde Naties en daarom niet in deze lijst opgenomen.
[bewerken] Deels erkende landen met in de praktijk controle over hun territorium
Abchazië in het noordwesten van Georgië is een functionerende staat die zichzelf heeft uitgeroepen, die door Rusland, Nicaragua, Venezuela en Nauru wordt erkend. Abchazië ligt tussen de Kaukasus en de Zwarte Zee. Na de bezetting van het onafhankelijke Georgië door Sovjet-Russische troepen in 1921 was Abchazië korte tijd gescheiden van Georgië. Binnen de Sovjet-Unie was Abchazië als de Abchazische ASSR deel van de Sovjet-republiek Georgië. In 1992 verklaarde Abchazië zich onafhankelijk, hetgeen tot een oorlog leidde die tot 1994 duurde. Sindsdien is Abchazië buiten de controle van Georgië.
De Republiek China (Taiwan) controleert sinds de nederlaag in de Chinese Burgeroorlog in 1949 alleen Taiwan en enkele kleine nabijgelegen eilanden. Door resolutie 2758 van de Algemene vergadering van de Verenigde Naties van 25 oktober 1971 verloor zij haar zetel in de VN en een groot deel van de internationale erkenning. De Volksrepubliek China nam de zetel in de VN over. Tegenwoordig wordt de Republiek China slechts door 23 landen officieel erkend. Taiwan onderhoudt echter met de meeste landen economische betrekkingen.
De Cookeilanden zijn sinds 1965 een semi-onafhankelijk land in Oceanië, die een vrije associatie met Nieuw-Zeeland heeft. 24 landen, waaronder Duitsland, China, Iran, India, Zwitserland en Vaticaanstad, hebben het erkend als onafhankelijke staat en hebben diplomatieke betrekkingen aangeknoopt.
Kosovo functioneerde van 1999 tot 2008 onder de UNMIK de facto onafhankelijk van Servië, op basis van resolutie 1244 van de Veiligheidsraad. De jure is Kosovo een autonome Servische provincie. Op 17 februari 2008 riep het parlement van Kosovo eenzijdig de onafhankelijkheid uit, maar deze wordt vooralsnog slechts door een deel van de internationale gemeenschap erkend. Momenteel door 89 van de 193 landen, waaronder Nederland, België en de meeste andere lidstaten van de Europese Unie en de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie. Veel andere landen, zoals het vroegere moederland Servië, Rusland, China, Spanje, India, Brazilië, Mexico, Kazachstan en Iran, erkennen de onafhankelijkheid echter niet en beschouwen het nog altijd als een onderdeel van Servië.
De Turks-Cyprioten riepen na de Grieks-Cypriotische staatsgreep en de daaropvolgende bezetting door Turkije in 1974 in Noord-Cyprus de Turkse Federale Staat Cyprus uit. In 1983 riep het parlement de onafhankelijke Turkse Republiek Noord-Cyprus uit. Noord-Cyprus wordt alleen door Turkije erkend. Een onder Kofi Annan uitgewerkt VN-voorstel om beide Cypriotische staten bij elkaar te brengen werd door Turks-Cyprioten aanvaard, maar door de Grieks-Cyprioten bij een referendum in 2004 afgewezen.
Zuid-Ossetië is een de facto onafhankelijk land op Georgisch territorium. In 1991 riep Georgië de onafhankelijkheid uit en verklaarde Zuid-Ossetië zichzelf ook onafhankelijk. In 1992 werd een wapenstilstand overeengekomen. Het conflict laaide echter weer op in 2004, en opnieuw werd een wapenstilstand afgesloten. Op 7 augustus 2008 viel Georgië binnen en op 8 augustus dreven de Russische troepen hen terug. Zuid-Ossetië hernieuwde zijn onafhankelijkheid die erkend wordt door Rusland, Nicaragua, Venezuela en Nauru.
[bewerken] Niet-erkende landen met in de praktijk controle over hun territorium
Azawad riep zijn onafhankelijkheid uit op 6 april 2012. De onafhankelijkheidsverklaring werd onmiddellijk verworpen door Mali, dat Azawad als een onderdeel beschouwt van het eigen grondgebied. Ook de Afrikaanse Unie en Frankrijk gaven onmiddellijk aan het land niet te zullen erkennen.
Somaliland (sinds 1991) is het noordwestelijke deel van Somalië. In mei 1991 riepen stammen in het noorden van Somalië de onafhankelijke republiek Somaliland uit, die tegenwoordig vijf van de achttien districten van Somalië omvat. Het gebied komt overeen met het vroegere Brits Somaliland.
Transnistrië is het gedeelte van Moldavië dat aan de oostkant van de rivier de Dnjestr ligt. Het riep zichzelf in 1990 uit als staat en wordt door geen enkel ander land erkend. Transnistrië heeft een Slavische bevolking, in tegenstelling tot de rest van Moldavië, waar de meerderheid Moldavisch is.
Nagorno-Karabach in Azerbeidzjan beschouwt zich sinds 1991 als onafhankelijk land. Internationaal wordt Nagorno-Karabach als deel van Azerbeidzjan gezien, waar de bevolking in meerderheid uit Armeniërs bestaat.
[bewerken] Gebieden die geen zelfstandigheid willen, maar dit in de praktijk wel bezitten
Door de Somalische Burgeroorlog is er sinds 1991 geen centrale autoriteit in Somalië en sindsdien zijn verschillende regio's met zelfbestuur ontstaan, waaronder Somaliland als niet-erkende staat en de beide onderstaande gebieden, die geen zelfstandigheid willen, maar wel in feite een gebied in handen hebben. Tussen 2002 en 2006 was er nog een derde genaamd Zuidwest-Somalië (Jubaland), dat echter sindsdien haar streven naar een autonome status grotendeels heeft opgegeven. Van 1998 tot 1999 was er nog een staat die de onafhankelijkheid uitriep, namelijk Jubaland. Diverse andere pogingen, zoals Northland, Hiiraanland en Banaadir hebben tot niets geleid.
Galmudug (sinds 2006). Heeft zich afgescheiden van de krijgsheren in Mogadishu en Puntland. Bezit echter slechts deels controle over haar geclaimde grondgebied, dat door piraten en islamistische fundamentalisten (Al-Shabaab) wordt beheerst.- Puntland (sinds 1998). Heeft sinds 1988 de macht over de noordoosthoek (de hoorn) van Somalië. In 1998 werd een autonome regering opgericht, die streeft naar een verenigd Somalië.
[bewerken] Deels erkende landen, grotendeels militair bezet
De staat Palestina werd in 1988 uitgeroepen en door de Arabische wereld erkend. De Palestijnse Autoriteit heeft slechts een gedeeltelijke controle over haar grondgebied, dat grotendeels door Israël is bezet. De Palestijnse gebieden zijn officieel erkend door ruim 130 landen waaronder enkele EU lidstaten.
De Westelijke Sahara is sinds de terugtrekking van Spanje in 1976 een gebied dat grotendeels door Marokko wordt geclaimd en bezet. De onafhankelijkheidsbeweging Polisario controleert slechts een klein deel van het land. De Arabische Democratische Republiek Sahara wordt door 49 landen erkend.
