Vlaardingen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vlaardingen
Gemeente in Nederland Vlag van Nederland
Vlag van de gemeente Vlaardingen Wapen van de gemeente Vlaardingen
(Details) (Details)
Locatie van de gemeente Vlaardingen
Situering
Provincie Vlag Zuid-Holland Zuid-Holland
COROP-gebied Groot-Rijnmond
Coördinaten 51° 55' NB, 4° 21' OL
Algemeen
Oppervlakte 26,69 km²
- land 23,64 km²
- water 3,05 km²
Inwoners (1 januari 2014) 71.059? (3006 inw/km²)
Hoofdplaats Vlaardingen
Belangrijke verkeersaders A4, A20, NS Hoekse Lijn
Politiek
Burgemeester (lijst) Bas Eenhoorn (VVD, waarnemend)
Economie
Gemiddeld inkomen (2006) € 13.200 per inw.
Gem. WOZ-waarde (2008) € 172.000
WW-uitkeringen (2007) 18 per 1000 inw.
Overig
Postcode(s) 3130 - 3139
Netnummer(s) 010
CBS-code 0622
CBS-wijkindeling zie wijken en buurten
Amsterdamse code 10811
Website www.vlaardingen.nl
Bevolkingspiramide van de gemeente Vlaardingen
Bevolkingspiramide (2008)
Portaal  Portaalicoon   Nederland
Topografische gemeentekaart van Vlaardingen, dec. 2013
Vlaardingen anno 1712

Vlaardingen (Geluidsfragment uitspraak (info / uitleg)) is een stad en gemeente aan de Nieuwe Maas in het Rijnmondgebied, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De gemeente maakt deel uit van het samenwerkingsverband Stadsregio Rotterdam en de Metropoolregio Rotterdam-Den Haag.

De gemeente telt 71.059 inwoners (1 januari 2014, bron: CBS) en heeft een oppervlakte van 26,71 km². Binnen de gemeentegrenzen liggen enkele oude kernen zoals het oude dorp Vlaardingerambacht (nu de wijk Ambacht of Vlaardingerambacht) en de heerlijkheid Holy (nu de kern van de wijk Vlaardingen Holy). Door de gemeente Vlaardingen loopt ook een vaart, genaamd de Vlaardingervaart.

Vlaardingen is vooral bekend als dé haringstad van Nederland. De visserij (op haring, ansjovis en kabeljauw) is echter verleden tijd. Wel is het visserijverleden met name rond de Oude Haven en de Koningin Wilhelminahaven nog goed herkenbaar. Een monument op het Grote Visserijplein van Govert van Brandwijk herinnert aan de vele vissers die op zee het leven lieten.

Ligging[bewerken]

Vlaardingen ligt aan de Nieuwe Maas, ten westen van Schiedam, ten zuiden van Delft en Midden-Delfland (Schipluiden) en ten oosten van Maassluis en Maasland. Vlaardingen bestaat voornamelijk uit stedelijk gebied, met uitzondering van poldergebied ten westen en ten noorden van de stad (deels ingericht als recreatiegebied) en de Broekpolder. Oorspronkelijk was in de Broekpolder ook bebouwing gepland, maar die polder bleek te zijn opgehoogd met een metersdikke laag vervuild havenslib afkomstig uit de Rotterdamse havens. In 2005 hebben de Gedeputeerde Staten van Zuid-Holland besloten dat er definitief geen bebouwing in dit natuurgebied komt.

De oude gemeente Zouteveen werd al in de negentiende eeuw bij de gemeente Vlaardingerambacht gevoegd. Vlaardingerambacht werd op zijn beurt in 1941 grotendeels bij Vlaardingen gevoegd. Een belangrijk deel van Vlaardingerambacht (ten noorden van de Zweth) werd toen echter bij Schipluiden gevoegd; een klein deel bij Schiedam. Later werd een deel van de Aalkeet-Binnenpolder en van de Aalkeet-Buitenpolder, daarvoor gemeente Maasland, bij Vlaardingen gevoegd. Bij de aanleg van de Beneluxtunnel, waarvoor de Vlaardingse burgemeester Jan Heusdens zich met name heeft ingespannen, zijn de Vlaardingse percelen waarop de tunnel en de Rijksweg 4 werden aangelegd bij Schiedam gevoegd.

Geschiedenis[bewerken]

Prehistorie[bewerken]

Het gebied dat tegenwoordig Vlaardingen heet behoort tot de oudst bekende bewoonde gebieden in Holland. Uit opgravingen blijkt dat er al ten tijde van de late steentijd mensen in Vlaardingen woonden. Men spreekt in de archeologie van de Vlaardingencultuur en de periode waaruit de gevonden nederzetting dateert noemt men de Vlaardingen-tijd (3500 tot 2500 v.C.) In 1990 werd aan de rand van Vlaardingen een ruim 3300 jaar oud skelet gevonden. Zeventien jaar later werd bekend, dat hierin het oudste menselijke celkern-DNA zat, dat tot op heden in Nederland is vastgesteld. Het skelet wordt de Krabbeplasman genoemd, naar de plek waar hij gevonden is.

Ook na deze periode bleef Vlaardingen met onderbrekingen bewoond. Er zijn resten van boerderijen uit de ijzertijd opgegraven, waaruit blijkt dat het gebied voor Nederland dichtbevolkt was, gerekend naar maatstaven uit die tijd.

Er zijn resten van de oudste dammen van West-Europa aangetroffen, die rond 175 v.Chr. zijn aangelegd door boeren om hun land te beschermen tegen het binnendringende water uit de kreken. Er is ook een klepduiker in de vorm van een uitgeholde boomstam, met aan een uiteinde een klep gevonden, die rond het begin van de jaartelling moet zijn ingegraven. Daarmee is het het oudste sluisje van West-Europa.

Romeinen[bewerken]

In de Romeinse tijd mag men een nederzetting genaamd Flenio of Flenium in of in de buurt van Vlaardingen vermoeden. Flenium staat op de Peutinger kaart (Tabula Peutingeriana) vermeld als gelegen tussen Tablis (Oud-Alblas?) en Forum Hadriani (Voorburg) aan de zuidelijke heerweg (dus niet de limes) Noviomagus (Nijmegen) - Lugdunum Batavorum (Katwijk-Brittenburg). Resten van Flenio zijn echter vooralsnog niet getraceerd. Het is echter heel goed mogelijk dat Flenio en de daarop aansluitende Romeinse wegen zijn weggespoeld.

Kerstening[bewerken]

Vanaf de tweede helft van de derde eeuw tot in de zevende eeuw is Vlaardingen, zoals zo veel gebieden in West-Nederland, waarschijnlijk onbewoond geweest. Rond het jaar 700 zou hier echter een kerkje zijn gesticht en was er mogelijk een nederzetting. Misschien bestond de nederzetting uit twee terpen: één met een handelsnederzetting en één met een religieuze bestemming, zo'n situatie is van elders bekend. De kern van de handelsnederzetting moet op de huidige Hoogstraat worden gezocht, in de buurt van de Blokmakersplaats. De kerk stond waarschijnlijk iets zuidelijker, op de plaats van de huidige Grote Kerk. Als stichter van de kerk wordt een geestelijke genaamd Heribald genoemd, die de kerk aan Willibrordus zou hebben geschonken. De kerk van Vlaardingen behoort daarmee tot de oudste moederkerken van Holland. Willibrordus schonk de kerk op zijn beurt aan de Abdij van Echternach.

De terp waarop de kerk staat vormt tegenwoordig een geheel met de terp waarop de handelsnederzetting was gebouwd. Daardoor behoort de terp van Vlaardingen, die zich uitstrekt van de Markt tot voorbij de Blokmakersplaats, tot de grootste uit Magna Frisia.

Graven[bewerken]

In 985 krijgt graaf Dirk II van Holland van de Duitse keizer het goed Masalanda in eigendom. Dit onontgonnen gebied had hij daarvoor al in leen verkregen. Het gebied is van groot strategisch belang, want wie Vlaardingen beheerst heeft ook de Maasmonding in handen, en kan daarmee controle uitoefenen op de handel over de rivier. De graaf laat in Vlaardingen een sterkte bouwen en een omvangrijk grafelijk hof aanleggen. Vanaf dat moment fungeert Vlaardingen als een van de 'hoofdsteden' van het graafschap. De strategische positie aan de Maasmond wordt uitgebuit door van passerende handelsschepen (illegaal) tol te heffen. Uiteraard wordt hiertegen bij het keizerlijke hof geprotesteerd. Dit resulteert in de Eerste Slag bij Vlaardingen, in 1018. Daarbij verslaat Graaf Dirk III, met steun van de plaatselijke bevolking, een leger van de Duitse keizer dat was gestuurd om de illegale tolheffing te doen stoppen. In 1047 volgt een Tweede Slag bij Vlaardingen die voor de Hollandse graaf minder fortuinlijk afloopt. De nederzetting blijft daarna geruime tijd bezet door de hertogen van Lotharingen. Opmerkelijk is de in 1076 te Vlaardingen gepleegde aanslag op Godfried met de Bult (Godfried III van Lotharingen), die te boek staat als de Vlaardingse toiletmoord.

Pas decennia na de Tweede slag bij Vlaardingen wist de Hollandse graaf Vlaardingen weer in handen te krijgen. Waarschijnlijk werd het strategisch gelegen Vlaardingen daarna verder uitgebouwd. Opmerkelijk is de bouw van een - voor die tijd - zeer grote romaanse kerk. De funderingen ervan zijn in de twintigste eeuw onder de huidige Grote Kerk teruggevonden. Wat precies de bedoeling van de Hollandse graaf met Vlaardingen was blijft vooralsnog echter onduidelijk. Overstromingen in het derde kwart van de twaalfde eeuw (met name de Sint-Thomasvloed (1163)) maakten aan de opkomst van Vlaardingen een einde. De handelsnederzetting verloor haar positie aan Dordrecht. De kerk waaraan begonnen was werd niet voltooid. De ontginningen lagen er jarenlang als een waddengebied bij, het benodigde dijkherstel was alleen te realiseren door het grafelijke gebied voor een belangrijk deel in leen uit te geven. De graven van Holland verlegden hun prioriteiten, het hof in Delft nam in belang toe. De ontwikkeling van Vlaardingen stagneerde.

Stadsrechten[bewerken]

Vlaardingen verkreeg waarschijnlijk voor 1273 stadsrechten. In 1273 verleent Graaf Floris V, stadsrechten die erop wijzen dat ze een uitbreiding zijn van eerder verleende rechten. Ook het stadsrecht van 1273 werd daarna verschillende malen uitgebreid. Dat heeft echter nooit geleid tot de bouw van stadsmuren. Meer dan een gracht (de Biersloot?) en hekken op de toegangswegen heeft de stad als afgrenzing nooit gekend. Wel werden bij archeologische opgravingen aan de Kortedijk restanten van een fundering ontdekt, die mogelijk wijzen op de aanwezigheid van een poortgebouw.

Tachtigjarige Oorlog[bewerken]

Aan het begin van de Tachtigjarige Oorlog is sprake van een 'open stad' en is Vlaardingen nauwelijks te verdedigen. Wanneer de Spanjaarden de Schans in Maaslandsluis (Maassluis) in 1574 in bezit nemen dreigt Vlaardingen een uitvalsbasis voor Spaanse aanvallen op prinsgezind Schiedam te worden. Willem van Oranje besluit daarom dat Vlaardingen onbruikbaar voor de vijand gemaakt moet worden. Een groep poorters van Schiedam besluit daarop Vlaardingen te plunderen en in brand te steken. Nauwelijks enig gebouw lijkt daarbij gespaard te zijn. Gevluchte Vlaardingers worden bij de stadspoorten van Schiedam de toegang tot de stad geweigerd. Tot in de twintigste eeuw was er sprake van schermutselingen tussen Schiedamse en Vlaardingse jeugd op de grens van beide steden, waarvan wordt gezegd dat deze terug gaan op deze geschiedenis.

Na deze oorlogsellende herstelde de stad zich maar moeizaam. Aan het begin van de zeventiende eeuw had het dorp Maassluis aanmerkelijk meer huizen dan de stad Vlaardingen. Tijdens het Twaalfjarig Bestand ging de ambachtsheerlijkheid van Vlaardingen en Vlaardingerambacht over in handen van de Amsterdamse koopman Van Ruytenburg. Vlaardingen was en bleef een soort halfstad, deels met eigen rechten, deels onder het gezag van de ambachtsheer. De Vlaardingers zouden in de eeuwen daarna nog heel wat strijd moeten blijven leveren om hun rechten veilig te stellen. De tweede ambachtsheer Van Ruytenburg, Willem, is echter wereldberoemd. Hij staat in zijn gouden praalharnas pontificaal op de voorgrond van De Nachtwacht. Sinds de gemeente Vlaardingen in 1830 de ambachtsheerlijkheid kocht (van de familie Van Leyden Gael) is de stad echter zelf 'ambachtsheer'.

Visserij[bewerken]

Visbank

Belangrijk voor de stad is zeker vanaf de achttiende eeuw de haringvisserij. Schiedam en Rotterdam waren tot die tijd ook belangrijke vissersplaatsen. Schiedam gaat zich echter meer toeleggen op de jeneverindustrie, Rotterdam meer op de handel. Dat leidt ertoe dat Vlaardingen zich meer op de zeevisserij kan gaan toeleggen en als vissersplaats kan opbloeien. De stad overvleugelde daarbij alras ook Maassluis. Er ontstond langzaam maar zeker wel een monocultuur, waarbij vrijwel iedereen in de stad economisch afhankelijk was van de visserij. Dat wreekte zich uiteraard in oorlogstijd, als de vloot niet uit kon varen. Ook gedurende de tijd dat het Continentale Stelsel werd gehandhaafd (tijdens de inlijving in het Franse Keizerrijk) was het in Vlaardingen armoe troef. Na de totstandkoming van het soeverein vorstendom der Nederlanden, in 1813, kon Vlaardingen zich echter ontwikkelen tot de belangrijkste Nederlandse haven voor de haringvisserij. Wel was de verzanding van de Maasmond een probleem. De aanleg van het Kanaal door Voorne en later de Nieuwe Waterweg waren daarom voor Vlaardingen van grote betekenis. Hetzelfde geldt voor de aansluiting op het spoor in 1881. De export van haring naar Duitsland kon daardoor enorm toenemen.

Industrie en havens[bewerken]

De Vlaardingse haven is altijd van groot belang geweest omdat deze zowel een goede zeehaven als een goede Rijn- en Maashaven was. Aan het einde van de negentiende eeuw ontwikkelt zich daardoor ook industrie die van die havenfaciliteiten kan profiteren. Naast een boterfabriek (uitvoer naar Engeland) moet hierbij vooral ook de meelfabriek van de gebroeders Van Dusseldorp worden genoemd. Het belangrijkste gebouw ervan, uit de jaren tachtig van de negentiende eeuw, werd door een Waalse firma ontworpen. De kennis die nodig is voor het bouwen van een stoommeelfabriek was in de Noordelijke Nederlanden nog onvoldoende beschikbaar. Het fabrieksgebouw, vanwege zijn laatste functie bekend als 'de Pelmolen', er werden erwten gepeld, staat aan de monding van de Oude Haven. Het is verbouwd tot appartementencomplex.

Stadsvilla gebouwd in 1883 door de reder A.H.C.M.J. IJzermans

Met name de toegenomen visserijactiviteiten aan het einde van de negentiende eeuw leidden ertoe dat de haven overvol raakte. Daarbij speelt ook de vernieuwing van de visserij een rol. Scheveningse vissers maakten gebruik van zogenaamde bomschuiten, die op het strand getrokken konden worden (Scheveningen beschikte niet over een haven). De introductie van de Sloep (chaloupe) en de Logger leidden ertoe dat Scheveningse en Katwijkse reders een haven nodig hadden. Vooruitstrevende reders uit die plaatsen weken daarom uit naar Maassluis en Vlaardingen, waar wel over een diepe haven werd beschikt. In de winter, als de meeste schepen binnen lagen, kon men daardoor in Vlaardingen over de dekken van de schepen de haven oversteken. Dat leidde ertoe dat in Vlaardingen werd besloten om een nieuwe visserij- en handelshaven aan te leggen. Deze haven is lokaal nog steeds bekend als de Nieuwe Haven (of, in plaatselijk dialect, de Nieuwe 'Aven). Officieel heet deze tweede zeehaven echter Koningin Wilhelminahaven. Een derde gemeentelijke haven, die men in de jaren twintig wilde aanleggen, vond geen doorgang. Voor havenaanleg was men afhankelijk van rijkssubsidie. Het rijk besloot aan de aanleg van een haven in Scheveningen voorrang te geven.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog is Nederland neutraal. Als de onbeperkte onderzeebootoorlog wordt afgekondigd is het in Vlaardingen armoe troef. De vloot kan niet meer uitvaren en reders zeggen banen van schepelingen op. Dat is op zichzelf nog niet zo'n groot probleem, omdat veel opvarenden van buiten de stad afkomstig zijn. Het grootste deel van de economie van de stad draait echter op de visserij. Ook touwslagerijen, kuipers, scheepswerven, zeilmakerijen en andere bedrijven verliezen hun bestaansgrond. Het merendeel van de bevolking wordt afhankelijk van de bedeling. In het interbellum zien we de reactie daarop. Vlaardingen ontwikkelt zich tot een belangrijke industrieplaats. Er vestigen zich grote bedrijven zoals de Bataafse Petroleum Maatschappij, de Maatschappij tot Exploitatie van Terreinen Matex, een superfosfaatfabriek en Levers Zeep (nu Unilever). Belangrijk was ook de aanleg van de Vulcaanhaven. Dit was toentertijd de grootste particuliere haven van Europa, waarvan de aanleg voor een belangrijk deel werd bekostigd door Thyssen Stahl AG in Duisburg. Dit bedrijf gebruikte de Vulcaanhaven vooral voor de aanvoer van kolen, die in Vlaardingen werden overgeslagen van zeeschepen in Rijnaken. Tot op heden ziet men, rijdend van of naar de Beneluxtunnel, twee van de drie grote overslagportalen die kort na de Tweede Wereldoorlog werden gebouwd ter vervanging van eerdere exemplaren die aan het eind van de bezetting werden opgeblazen. Deze ertskranen zijn door minister Ronald Plasterk aangewezen om te worden beschermd als monument van de wederopbouw.

Na 1945[bewerken]

Na de Tweede Wereldoorlog ontwikkelde Vlaardingen zich tot een echte wederopbouwstad. Vlaardingen behield nog lang de positie van de derde zeehaven en tweede Rijnhaven van Nederland, een positie die de stad in het interbellum had verkregen, maar inmiddels verloren heeft. Willem van Tijen werd aangetrokken als stedenbouwkundige. Hij ontwierp enkele typische wederopbouwwijken, waarvan Babberspolder-Oost en de Westwijk als schoolvoorbeelden van zijn stedenbouwkundige opvattingen mogen gelden. Zelf ontwierp hij woningen langs de Van Beethovensingel en in de Babberspolder. In zijn kielzog volgden bekende architecten, zoals Marius Duintjer (Politiebureau, gesloopt), Herman Haan (villa's en industriegebouwen), Dirk Roosenburg (technische school, gesloopt), Hugh Maaskant (Gerfa Gereedschappenfabriek, fabriekshallen Cincinnati, appartementen langs de Maasboulevard), Joost Boks (Deltahotel, Villa aan de Schiedamseweg, kantoor E.N.C.K., kantoor Nieuwe Matex, Holyziekenhuis (gesloopt), Koen van der Gaast (Station Vlaardingen Oost), Johan baron van Asbeck (Ichthuskerk) en vele anderen.

Behalve een enorme explosie van het aantal woningen, die zelfs voor de Wederopbouwperiode opmerkelijk is, ontwikkelden zich ook de industrie en havenactiviteiten. Dit bracht een toestroom van arbeiders uit de andere landsdelen met zich mee. De droom van de jaren zestig, een groei tot 135.000 inwoners, zou echter nooit werkelijkheid worden. De industrialisatie toonde ondertussen wel zijn keerzijde. Vlaardingen kreeg zelfs enige tijd een slechte naam vanwege luchtverontreiniging en stankoverlast. De sluiting van een middelbare school vanwege de luchtverontreiniging werd landelijk nieuws en is de directe aanleiding voor de rijksoverheid de regio te saneren. De ruimtelijke ordening in Nederland veranderde ondertussen en er werden groeikernen aangewezen. Vlaardingen werd geen groeikern en de ontwikkeling stagneerde na enige tijd. De stad werd steeds meer een forensenstad, aanvankelijk voor veel mensen die in de petrochemische industrie werkten. De belangrijkste werkgever is tegenwoordig het Unilever Research Laboratorium. De werknemers daarvan wonen echter voor een belangrijk deel buiten de stad. Een belangrijk probleem blijkt het binden van economisch draagkrachtige inwoners, omdat de woningvoorraad daarop niet is toegesneden. De naoorlogse stadsaanleg, en de sanering en vernieuwing daarna, heeft Vlaardingen tot een stad gemaakt met veel groen aan de rand van een immens haven- en industriegebied.

Politiek[bewerken]

Gemeenteraad[bewerken]

Een overzicht van de zetelverdeling in de gemeenteraad sinds 2006:

Gemeenteraadszetels
Partij 2006 2010 2014
SP 4 3 5
VV2000/Leefbaar Vlaardingen 3 6 5
PvdA 12 6 4
CDA 5 3 3
D66 - 2 3
ChristenUnie/SGP 2 2 3
AOV/OPA 1 1 3
ONS Vlaardingen - - 3
GroenLinks 3 4 2
VVD 4 4 2
SBV (Stadsbelangen Vlaardingen) 1 2 2
TON 0 2 -
Totaal 35 35 35

College van B&W[bewerken]

Vanaf 29 april 2010 bestond het college van B&W uit een coalitie van PvdA, VVD, GroenLinks, CDA en VV2000/Leefbaar Vlaardingen. Na interne conflicten is dit college uiteen gegaan en op 29 juni 2011 is het volgende college geïnstalleerd:

  • Bas Eenhoorn, waarnemend burgemeester (VVD, benoemd per 1 januari 2014)
  • Cees Kruyt, gemeentesecretaris
  • Hans Versluijs, wethouder (PvdA)
  • Jan Robberegt, wethouder (GroenLinks)
  • Cees Oosterom, wethouder (CDA)
  • Arnout Hoekstra, wethouder (SP)
  • Ruud de Vries, wethouder (D66)
  • Ruud van Harten, wethouder (CU/SGP)

Wijken[bewerken]

Vlaardingen is opgedeeld in acht wijken:

  1. Centrum
  2. Westwijk (met de Krabbeplas in het uiterste westen)
  3. Vettenoordse Polder (deels industrie)
  4. Oost
  5. Vlaardinger Ambacht/Babberspolder
  6. Holy-Zuid
  7. Holy-Noord
  8. Broekpolder (voornamelijk groenvoorzieningen)

De wijken dragen ook de hier weergegeven nummers, en worden ermee geïdentificeerd.

De wijknummering komt tevens overeen met het laatste cijfer van de postcode (313x).

Verkeer en vervoer[bewerken]

De stad is gelegen aan de Nieuwe Maas, een belangrijke vaarroute voor de Rotterdamse havens.

De wijk Holy uit de jaren 60 wordt van de rest van Vlaardingen gescheiden door de snelweg A20. In het oosten worden Vlaardingen en Schiedam gescheiden door de snelweg A4, ten noorden van de A20 is dat al ongeveer vijftig jaar slechts een zandlichaam waarover de verlengde A4 geprojecteerd is.

Vlaardingen heeft drie stations: Vlaardingen Oost, Vlaardingen Centrum en Vlaardingen West, alle gelegen aan de Hoekse Lijn (Rotterdam-Hoek van Holland).

Er was een voetveer voor fietsers en voetgangers over de Nieuwe Waterweg tussen Vlaardingen en de Petroleumweg (Vondelingenplaat Rotterdam), maar door de opening van de tweede Beneluxtunnel met onder meer een fietstunnel en een metrotunnel werd dit in 2003 opgeheven.

Net over de grens met Schiedam ligt metrostation Vijfsluizen, dat deel uit maakt van de Rotterdamse Metrolijn C. Per metro reist men in oostelijke richting in 20 minuten naar het Rotterdamse stadscentrum. Vandaar kan men verder naar Rotterdam-Zuid en Capelle aan den IJssel. Vanuit Vijfsluizen kan men in zuidelijke richting naar Spijkenisse.

Sinds 31 oktober 2005 is er een tramverbinding vanuit Rotterdam via Schiedam naar Vlaardingen-Holy. De tram volgt in Vlaardingen het tracé van een ooit bedoelde, maar nooit gerealiseerde metrolijn die de niet gerealiseerde Noordwestwijk (Broekpolder) en de Noordoostwijk (Holywijk) via Schiedam met Rotterdam moest verbinden.

Buslijn 56 rijdt tussen Vlaardingen West NS en Vlaardingen Holy. Daarnaast rijdt buslijn 57 tussen NS station Vlaardingen Centrum en Vlaardingen Holy. Deze lijn rijdt echter niet 's avonds en niet op zon- en feestdagen. Voorts heeft Vlaardingen nog een busverbinding (RET lijn 126) met Maassluis West en het NS-station Schiedam Centrum.

Cultuur[bewerken]

Monumenten[bewerken]

In de gemeente zijn er een aantal rijksmonumenten en oorlogsmonumenten, zie:

Bezienswaardigheden[bewerken]

  • in het algemeen het beschermd stadsgezicht.
  • de Markt met het oude stadhuis en de Grote Kerk en vele andere monumenten
  • de Stadsgehoorzaal, van architect van Ravesteyn, in 2007 voorzien van een glazen foyer aan de straatzijde
  • de Visbank, waarvan een miniatuur in Madurodam staat
  • de werkende korenmolen Aeolus (1790)
  • de Oude Haven, met voor het Museum Vlaardingen een replica van de houten stadskraan uit 1858 en de haringlogger VL92 Balder
  • Het Volksbos
  • De Broekpolder en historische Vlietlanden met rijke natuur en fauna, te bezoeken met de "fluisterboot"

Kunst in de openbare ruimte[bewerken]

In de gemeente zijn diverse beelden, sculpturen en objecten geplaatst in de openbare ruimte, zie:

Musea[bewerken]

  • Muziekinformatie- en documentatiecentrum Ton Stolk
  • Streekmuseum Jan Anderson
  • Museum Vlaardingen (zie ook externe links)

Festivals en evenementen[bewerken]

Sport en recreatie[bewerken]

Radio[bewerken]

Vlaardingen heeft een eigen radiozender, genaamd Omroep Vlaardingen. Deze zender richt zich vooral op het geven van informatie uit de regio aan de Vlaardingse bevolking en daarnaast draait de zender veel muziek uit de jaren '70, '80 en '90 en de hits van nu. De voorzitter van de lokale omroep is Siebe Idzinga. De zender is te ontvangen via 105.9 FM op de Vlaardingse Kabel, 107.8 FM in de Ether regio Vlaardingen, Digitale UPC Radio Kanaal 80 en via de website van Omroep Vlaardingen.

Televisie[bewerken]

Vlaardingen heeft ook een eigen televisiezender, Vlaardingen TV. Dit televisiekanaal bestaat vooral uit de kabelkrant met lokaal en regionaal nieuws. Met ieder uur een reportage uit de stad en omgeving. De televisiezender is te ontvangen via kanaal 67+ / 840.000MHz of via digitale tv van UPC: kanaal 31. De reportages zijn later ook terug te zien op het YouTube kanaal van de televisiezender.

In het nieuws[bewerken]

Vuilste stad[bewerken]

In oktober 1970 was Vlaardingen landelijk nieuws toen een middelbare school vanwege luchtverontreiniging (smog) gesloten werd. Vlaardingen had enige tijd het imago van de vuilste stad van Nederland.

Luchtalarm[bewerken]

In Vlaardingen zijn in 2002 en in 2003 twee maal de sirenes gegaan: de eerste keer vanwege een brandend schip in de haven, de tweede maal vanwege een explosie bij de Vopak in de Botlek, welke een stinkende stof over de stad blies. Daarom is Vlaardingen in 2004 aangewezen om als eerste gemeente een proef te doen met alarmering via sms.

Groene stad[bewerken]

Vlaardingen liet zich in 2010 door de organisatie Entente Florale kiezen tot 'Groenste Gemeente van Europa'. Eerder al verkreeg de stad het predicaat 'Groenste stad van Nederland'.

Overig[bewerken]

De stad is ook bekend om de jaarlijkse uitreiking van de Geuzenpenning.

Bekende Vlaardingers[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie lijst van Vlaardingers

Partnersteden[bewerken]

Aangrenzende gemeenten[bewerken]

   Aangrenzende gemeenten   
    Midden-Delfland    
 Maassluis  Brosen windrose nl.svg  Schiedam 
    Rotterdam    

Fotogalerij[bewerken]

Externe link[bewerken]

Beluister

(info)