MS08

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
MS08
Siemens Desiro ML
treinstel 08503 tijdens InnoTrans 2010 te Berlijn
treinstel 08503 tijdens InnoTrans 2010 te Berlijn
Aantal 305 (95 + 115 + 95)
Aantal bakken 3
Nummering 08001-08210
08501-08595
Fabrikant 150 stellen: Siemens Mobility,
155 stellen: Bombardier Transportation
In dienst 2011 - 2015
Asindeling Bo'Bo'+2'2'+Bo'Bo'
Spoorwijdte 1435 mm (normaalspoor)
Lengte over buffers 79,9 m
Zitplaatsen 1e klas 32
Zitplaatsen 2e klas 232
Klapzittingen 16
Maximumsnelheid 160 km/h
Stroomsysteem = 3000 volt
= 3000 volt en ~ 25.000 volt 50 Hz
Vermogen 2000 kW
Treinbeïnvloeding TBL1+ en ETCS-L1 (Siemens Trainguard 100) [1]
Koppeling GF-koppeling
Portaal  Portaalicoon   Verkeer & Vervoer

De reeks MS08 is een driedelig elektrisch treinstel van het Siemens-type Desiro Main Line (Desiro ML), een zogenaamde lichtgewichttrein met lagevloerdeel voor het regionaal personenvervoer en het lokaal personenvervoer voor de Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen (NMBS).

1rightarrow blue.svg Zie Desiro ML voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Geschiedenis[bewerken]

Het treinstel werd door Siemens Mobility ontwikkeld uit de Desiro MainLine (serie 460) bestemd voor het Duitse trans regio. Siemens Mobility bouwde 105 treinstellen en Bombardier Transportation 200 treinstellen.[2]

De raad van de bestuur van het Belgische nationale spoorwegbedrijf NMBS besliste om 305 elektrische motorstellen van het type "Desiro ML" aan te kopen bij Siemens. Met een waarde van 1,291 miljard euro is dit het grootste investeringsdossier ooit voor de NMBS. De bestelde rijtuigen hebben in totaal 85.400 zitplaatsen en werden afgeleverd tussen het voorjaar van 2011 en eind 2016, in een tempo van 5 tot 8 stellen per maand.

Tijdens de opendeurdagen van de NMBS-werkplaatsen gedurende vijf weekends vanaf 24 september tot en met 23 oktober 2011 werden de treinstellen officieel aan het publiek voorgesteld.[3]

De NMBS vroeg op 1 oktober 2013 garanties van Siemens naar aanleiding van de wereldwijde aangekondigde personeelsaanpassingen van de Duitse multinational en of dit geen gevolgen zou hebben voor de levering en opvolging van 305 treinen aan de NMBS alsmede de kwaliteitsopvolging van 120 al geleverde locomotieven.[4]

Op 19 maart 2015 werden de treinstellen 08594 en 08595 als laatste van in totaal 305 treinstellen door Siemens Mobility afgeleverd aan NMBS.

Constructie en techniek[bewerken]

De Desiro ML is modulair opgebouwd uit een aluminium frame met een front deel van glasvezelversterkte kunststof. Alle rijtuigen hebben een lagevloerdeel. Het treinstel wordt elektrisch aangedreven. Het treinstel kan met twee tussenrijtuigen worden verlengd. De Desiro ML zijn uitgerust met een volautomatische GF-koppeling voor het rijden in treinschakeling.

Treindiensten[bewerken]

95 van deze stellen zijn specifiek bedoeld voor het Gewestelijk ExpresNet, het toekomstig netwerk van voorstadstreinen rond Brussel. 150 treinstellen zijn bestemd ter versterking van de huidige treindiensten. Daarnaast zijn er 95 treinstellen die ook wisselspanning kunnen rijden. Alle wisselspanningstellen zullen uitgerust zijn met ETCS level 1 en TBL 1+. Deze treinstellen worden nu ingezet voor de pendeldienst Antwerpen Centraal - Noorderkempen op de HSL 4.[5] Andere inzetgebieden zijn de met 25 kV geëlektrificeerde spoorlijnen 165, 166 en 167 in de Ardennen, waar tot nu toe de treindienst werd uitgevoerd met dieseltreinen.

Problemen[bewerken]

De Desiro-treinstellen bleken na de indiensttreding vaak te kampen met technische problemen. In februari 2013 had de NMBS al 1500 problemen gemeld bij producent Siemens. De NMBS besloot daarom de bestelling van 250 stellen op te schorten tot de problemen opgelost zijn. Bovendien eist de NMBS een boete voor de geleden schade. Dit komt boven op de boete van 25 miljoen euro die Siemens al moest betalen voor de laattijdige levering van de stellen.[6]

In 2014 bleek een Desirostel gemiddeld om de 8000 kilometer een defect te vertonen, wat vaker is dan het gemiddelde van 30.000 kilometer voor een trein op het Belgische spoornet. De defecten zouden vooral te maken hebben met een onbetrouwbare voeding, waarbij de benodigde vermogen om te rijden wegvalt. Een ander probleem situeert zich bij de deuren en de automatische koppeling van de treinstellen die niet naar behoren werken.[7][8][9][10] De deuren zouden slechts zijn uitgerust met een enkele motor in plaats van een tweede motor in de Duitse modellen.

Inzet[bewerken]

Ondanks het feit dat deze treinen ontworpen zijn als stoptreinen met een snelle afremming en acceleratie, worden ze toch regelmatig ingezet op Belgische Intercity (IC-trein)-verbindingen, zoals Antwerpen-Charleroi, Antwerpen-Gent, Brussels Airport-Charleroi en Brussels Airport-Dinant. Hierop is veel kritiek gekomen, aangezien de Desiro's met hun beperkt comfort niet geschikt zijn voor lange treinreizen. Daarnaast worden ze ook op een groot aantal L-treinen ingezet, de meeste S-treinen en een aantal P-treinen.

Interieur[bewerken]

De stellen beschikken over een ruimte die aangepast is voor rolstoelen en kinderwagens of voor het stallen van fietsen. De stoelen staan voor het grootste deel in coachopstelling. Er is een bagagerek beschikbaar. De zetels in de tweede klasse die in vis-à-vis opstelling staan hebben beschikking over een tafeltje en een vuilbakje. Er is tevens een 220V-stopcontact voor het aansluiten van bijvoorbeeld een laptop of een lader. De ontvangst van mobiel internet is sterk verzwakt door de elektromagnetische afscherming van drielagig glas en de thermische wandisolatie. In de eerste klasse beschikken de stoelen over klaptafeltjes.

De buitendeuren gaan enkel open als de reiziger de openingsknop indrukt en hebben een bewegingssensor die de deuren automatisch sluit wanneer er gedurende meer dan vijf seconden geen personen gedetecteerd worden. Dit om de goede werking van de klimaatregeling te bevorderen. Binnendeuren zijn er niet.

Galerij[bewerken]

Zie ook[bewerken]