Thierry Baudet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Thierry Baudet
Thierry Baudet (2).JPG
Algemene informatie
Volledige naam Thierry Henri Philippe Baudet
Geboren 28 januari 1983
Geboorteplaats Heemstede
Functie Partijleider
Partij FvD
Titulatuur mr. dr.
Politieke functies
2016–2017 Partijvoorzitter
2016–heden Politiek leider
2017–heden Lid Tweede Kamer
2017–heden Fractievoorzitter Tweede Kamer
Handtekening
Parlement & Politiek - biografie
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Nederland

Thierry Henri Philippe (Thierry) Baudet (Heemstede, 28 januari 1983) is een Nederlands politicus, historicus, publicist en jurist.[1] In 2015 richtte Baudet Forum voor Democratie (FvD) op als denktank, in 2016 werd FvD omgevormd tot politieke partij met Baudet als politiek leider.

Leven en werk[bewerken]

Opleiding[bewerken]

Baudet studeerde rechten en behaalde een bachelor geschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam. Hij promoveerde op 21 juni 2012 aan de rechtenfaculteit van de Universiteit Leiden, waar hij onder leiding van Paul Cliteur en Roger Scruton aan een proefschrift werkte over nationale identiteit, Europese eenwording, en multiculturalisme. Aan die universiteit was hij tevens als docent verbonden. In 2013 was hij als postdoc verbonden aan de Universiteit van Tilburg.

In het verleden schreef hij voor het blad Mare. Ook schreef hij enige tijd een tweewekelijkse column in de Nederlandse krant NRC Handelsblad.

Euroscepticus[bewerken]

Baudet publiceerde in maart 2010 samen met Michiel Visser Conservatieve Vooruitgang, een essaybundel met portretten van een twintigtal moderne conservatieven. Zijn proefschrift The Significance of Borders verscheen in het Nederlands onder de titel De Aanval op de Natiestaat. Baudet betoogt in zijn boek dat de democratische rechtsstaat alleen kan functioneren binnen de context van de natiestaat. Supranationalisme, zoals dat onder meer in de Europese Unie, de Wereldhandelsorganisatie, het Europees Hof voor de Rechten van de Mens en het Internationaal Strafhof tot uitdrukking komt, is volgens hem fundamenteel onverenigbaar met de democratische rechtsstaat. Dit zou het geval zijn omdat de democratische rechtsstaat grenzen nodig heeft, een zekere sociale cohesie onder de bevolking en soevereiniteit in de vorm van een parlement dat verantwoording verschuldigd is aan de bevolking. Universitair hoofddocent staatsrecht Gerhard Hoogers noemde de dissertatie "theoretisch zwak onderbouwd, onzorgvuldig en onvolledig uitgewerkt".[2] Volgens hem heeft het boek door het uitblijven van een onderbouwing voor met grote stelligheid gebrachte beweringen "meer van een goed geschreven politieke pamflet dan van een academisch proefschrift".[3] Rechtsfilosoof Jaap Hoeksma schrijft in zijn pamflet De misleiding van Nederland: "De serie academische ongerijmdheden die Baudet debiteert, is bijna oneindig. Zijn afkeer van dan wel haat tegen de Europese Unie is zo groot, dat hij zich gerechtigd voelt de grenzen van het academisch vertoog ruimschoots te overschrijden. Zijn doel is niet om wetenschappelijk onderzoek naar de oorsprong, de groei en de huidige problematiek van de Europese Unie te doen, maar om de Unie onder het mom van een academische dekmantel te ondermijnen en te doen verdwijnen."[4] Historicus Jan Drentje is milder in zijn kritiek: "Gelet op de brede opzet van het onderzoek zijn lacunes in de gebruikte literatuur natuurlijk onvermijdelijk, maar wie veel beweert, moet veel bewijzen."[5] Hij plaatst het werk van Baudet in een bredere trend waarbij "de toegenomen interdependentie tussen staten ... niet alleen [leidt] tot relativering van de eigen cultuur, maar ook tot neigingen de eigen cultuur hiervan af te schermen of opnieuw 'uit te vinden' ... zelfs tot het versterken van culturele conflicten op wereldschaal".[5] Het werk schiet volgens hem op vrijwel alle vlakken tekort: "Zicht op de ontwikkeling van het internationale recht krijgen we hier niet",[6] ontwikkelingen worden "nauwelijks in een historisch kader geplaatst"[5] en er "ontbreekt een ruimer perspectief".[7] Politicoloog Tom Gallagher was positief over het werk. Hij vond dat het 'een erudiete, soms ondoordringbare maar meestal diepzinnige en originele verkenning is' van de strijd tussen nationale en internationale vormen van bestuur.[8]

Elders heeft Baudet zich specifiek over de EU en de euro uitgelaten. In de media betoogde hij dat beide op de langere termijn niet houdbaar zullen blijken te zijn. Dit zou samenhangen met het feit dat "onze democratische grondrechten het product van eeuwen van contestatie en mobilisatie" zouden zijn,[9] welke legitimiteit ontbreken zou op Europees niveau. Baudet zag dit als "onoverbrugbaar", wegens de verschillen "in taal, geschiedenis en cultuur". Europese integratie zou volgens Baudet altijd "een elitair, technocratisch project" zijn, "dat op weinig enthousiasme onder de bevolking kan rekenen."

Begin 2013 riep Baudet daarom, samen met Victor Broers en Arno Wellens en gesteund door onder anderen Paul Cliteur, Ewald Engelen, René Cuperus en Ad Verbrugge, op tot een referendum "over de toekomst van Nederland binnen de Europese Unie".[9] Op 26 maart 2013 boden de initiatiefnemers de Tweede Kamer ruim zesenvijftigduizend handtekeningen aan.[10][11] Het burgerinitiatief behaalde daarmee de ondergrens van veertigduizend ondertekenaars, waarmee het een agendapunt in de Tweede Kamer werd. Op 21 januari 2014 werd het ingediende burgerinitiatief besproken in de Tweede Kamer.[12] Voorafgaand aan het debat lichtte Baudet het burgerinitiatief toe: de Tweede Kamer mag geen soevereiniteit overdragen aan Europa zonder dat het Nederlandse volk daarmee via een volksraadpleging heeft ingestemd.[13] Er was in de Tweede Kamer geen meerderheid voor een referendum over dit onderwerp.[14]Om zijn eurokritische gedachtegoed wetenschappelijk verder te onderbouwen en te verspreiden richtte hij in 2015 de onafhankelijke denktank Forum voor democratie op. In het Comité van Aanbeveling van dit Forum zetelen onder anderen Roger Scruton en Theodore Dalrymple. Op 25 september 2016 kondigde hij bij het EO-radioprogramma Dit is de Dag aan met deze denktank de politiek in te willen om meer directe democratie te bewerkstelligen. Het Forum nam op 15 maart 2017 als partij deel aan de Tweede Kamerverkiezingen en behaalde daarbij 2 zetels.

In een interview met HP/De Tijd in februari 2013 karakteriseerde Baudet de PVV als "een avant-gardepartij", en sprak de verwachting uit dat het gedachtegoed van Geert Wilders binnen afzienbare tijd gemeengoed zou worden, "zoals ook de ideeën van Pim Fortuyn tien jaar geleden schandelijk waren, maar nu volkomen bon ton."[15] In augustus 2014 trad hij als gastspreker op bij de jaarlijkse IJzerwake, waar hij betoogde dat het idee dat nationalisme tot oorlog zou leiden en Europese eenwording tot vrede niet zou kloppen. "Verre van een bron van oorlog" zou nationalisme volgens hem "de kracht [zijn] die de democratische rechtstaat mogelijk maakt." In het verlengde daarvan pleitte hij voor een ontbinding van België en voor een onafhankelijke Vlaamse staat.[16] Baudet erkent dat nationalisme en patriottisme kunnen omslaan in imperialisme, maar volgens hem zijn het heel verschillende fenomenen: "De EU vertrok inderdaad vanuit het principe 'nooit meer oorlog', maar haar analyse dat de natiestaten moesten worden opgeheven om dat te bereiken, was totaal fout. Een van de redenen voor het ontstaan van het intolerante imperialistische nationalisme lag juist in de ontkenning van de nationale identiteit."[17]

Oikofobie[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Oikofobie voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In zijn boek Oikofobie, de angst voor het eigene (2013) beschrijft Baudet uitvoerig een in de Westerse cultuur relatief nieuwe politiek-filosofische denkwijze, namelijk oikofobie, een verregaande vorm van cultuurrelativisme. Oikofobie, een concept ontwikkeld door Roger Scruton, is volgens Baudet een ziekelijke afkeer van het eigene, het eigen nest. Met name doelt hij op een instinctieve neiging om de eigen cultuur, de eigen gebruiken, de nationale identiteit en geschiedenis af te vallen of te ridiculiseren. De oikofobie zou zich op ten minste drie manieren manifesteren: via het multiculturalisme en het opengrenzenbeleid, via het modernisme in de kunst (waarbij niet langer het esthetische maar het conceptuele en bevreemdende het grootste belang heeft) en via de Europese integratie. Een gelijkaardig discours is terug te vinden bij onder anderen Guillaume Faye, Jean Raspail, Pascal Bruckner, Sid Lukkassen en Wim van Rooy.

In 2015 was Baudet enige tijd vaste invaller bij het PowNed-radioprogramma Echte Jannen. Daarnaast trad hij regelmatig op in het PowNed-tv-programma Studio PowNed om commentaar te leveren op het nieuws van de afgelopen week, tezamen met zakenman Erik de Vlieger en PowNed-directeur Dominique Weesie.

Baudet is een van de initiatiefnemers van GeenPeil, dat een referendum over het Europese Associatieverdrag met Oekraïne teweegbracht.[18]. Zijn naam werd daarbij genoemd in verband met een nepnieuwscampagne.[19]

Kritiek op man-vrouwstandpunt[bewerken]

In 2014 mengde Baudet zich in de maatschappelijke ophef rond versiergoeroe Julien Blanc door deze te verdedigen. Hij onderschreef in een blog de stelling van Blanc dat vrouwen door hun (potentiële) seksuele partners niet met respect behandeld willen worden, maar dat mannen zich als alfaman moeten positioneren en vrouwen moeten overrompelen om hun liefde voor zich te winnen.[20] Deze opvattingen leidden tot kritiek op Baudet, die daarop wederom verklaarde achter de ideeën van Blanc te staan.[21][22] In de aanloop naar de verkiezingen en daarna gaf Baudet meerdere malen aan dat hij echter nooit had bedoeld dat iemand iets tegen iemand anders zin in mag doen.[23]

Kamerlid[bewerken]

Bij de Tweede Kamerverkiezingen 2017 werd Baudet als lijsttrekker van de partij Forum voor Democratie verkozen tot lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal.

Publicaties[bewerken]