Paus Julius II

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
Julius II
Giuliano della Rovere
144321 februari 1513
Julius II
Paus
Periode 1503-1513
Voorganger Pius III
Opvolger Leo X

Julius II (Albissola (bij Savona, 5 december 1443 - Rome, 21 februari 1513) was paus van 31 oktober 1503 tot 21 februari 1513. Hij werd geboren in 1443 te Albissola als Giuliano della Rovere, kind van een arme edelman, en was een neef van paus Sixtus IV, die hem tot kardinaal benoemde op 15 december 1471.

Zijn pontificaat werd gekenmerkt door zijn pogingen de Kerkelijke Staat te versterken en het bevorderen van de schone kunsten.

[bewerk] Kunsten

In de periode voor Julius II was als gevolg van de renaissance en een toenemende roep om de scheiding van kerk en staat de wereldlijke macht van de paus afgenomen. Daarom besloot Julius II tot een grote campagne om de macht weer te herstellen.

Een van de belangrijkste middelen hiertoe was het verrijken van het Vaticaan met talloze kunstwerken. Dit leidde tot de aanvang van de bouw van de nieuwe Sint-Pieterskerk, een zeer duur project, waarvan de financiering deels door aflaten werd gedekt; met name de aflatenprediker Johann Tetzel vormde een mikpunt voor (binnen- en buitenkerkelijke) kritiek. Onder zijn opvolger zou Maarten Luther dan ook met name hiertegen zijn 95 stellingen publiceren (1517). Paus Julius II riep het Vijfde Lateraans Concilie bijeen (1512 - 1517) onder andere om een schisma binnen de kerk te voorkomen. In 1505 vroeg hij, naar voorbeeld van de Romeinse keizers, Michelangelo zijn grafmonument af te maken. Het bekendste beeldhouwwerk van dit grafmonument is de Mozes. Tegenwoordig bevindt het zich in de San Pietro in Vincoli te Rome,de Kardinaalskerk van Julius, hoewel het oorspronkelijke idee was het in de vernieuwde Sint Pieter tegen de achterwand te plaatsen. Het is nooit afgewerkt, omdat de paus in 1508 Michelangelo vroeg de Sixtijnse kapel, de privékapel van zijn oom, met fresco's te versieren. Ook de Stanza della Segnatura en andere privé-vertrekken werden onder zijn pontificaat versierd, door Michelangelo's tegenstander Rafael. Het portret (zie afbeelding) dat deze van Julius II geschilderd heeft, geleek zo goed, dat zijn bedienden het vreesden. Andere kunstenaars die hij van werk voorzag zijn Bramante, Sangallo, Sodoma en bijna ook de toen al beroemde Leonardo da Vinci; keerde echter zonder opdracht terug naar Milaan.

[bewerk] Oorlog

Een andere manier om de macht van de paus te vergroten waren tal van oorlogen, deel van de Oorlog van de Liga van Kamerijk, onder andere tegen Bologna en Florence, waarbij Julius persoonlijk de troepen leidde als ware hij een wereldlijk vorst in plaats van een kerkvorst. Dit kwam hem op scherpe kritiek te staan van de latere kardinaal Egidio van Viterbo, die het Lateraanse Concilie opende.

Inzet van de oorlogen was het vermeerderen van het territorium van de Heilige Staat. Daarbij schuwde Julius geen middelen, wat hem de bijnaam "Il Papa Terrible" (de Verschrikkelijke Paus) opleverde. In deze strijd maakte hij gebruik van de voor die tijd bijzonder moderne Zwitserse huurlingen, voornamelijk piekeniers; hiermee werd de basis gelegd voor de nog steeds bestaande Zwitserse Garde van het Vaticaan. Tijdens zijn veldtocht naar Bologna besloot de paus te zeilen op het Trasimeense Meer, waar hij aan alle kanten militaire kapellen omheen liet plaatsen, om hem tijdens het zeilen te vermaken met muziek. Een deel van het leger liep malaria op, en stierf tijdens de veldtocht.

Op zijn laatste veldtocht kreeg de paus een koortsaanval, waarna hij naar Rome werd gebracht. Daar overleed hij in 1513. Kort na zijn dood circuleerde er een boekje, waarvan men stellig aanneemt dat het van Erasmus' hand is en algemeen de 'Juliande' genoemd wordt. Het gaat over de paus die bij de hemelpoort komt en er vervolgens door Petrus (zijn oudste voorganger) niet in gelaten wordt. Deze satire zegt iets over de waardering van zijn pontificaat. Zijn nu nog tastbare erfenis bestaat uit de vele kunstschatten in het Vaticaan, alsmede de Sint Pieter basiliek.

[bewerk] Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties:

Barbara Tuchman, De mars der dwaasheid, Elsevier, 1984, pp. 104-117 (vertaling Minze bij de Weg, Nico Kuipers en Emile Henssen)


PetrusLinusAnacletus IClemens IEvaristusAlexander ISixtus ITelesforusHyginusPius IAnicetusSoterEleuterusVictor IZefyrinusCalixtus IUrbanus IPontianusAnterusFabianusCorneliusLucius IStefanus ISixtus IIDionysiusFelix IEutychianusCaiusMarcellinusMarcellus IEusebiusMiltiadesSilvester IMarcusJulius ILiberiusDamasus ISiriciusAnastasius IInnocentius IZosimusBonifatius ICelestinus ISixtus IIILeo IHilariusSimpliciusFelix II (III)Gelasius IAnastasius IISymmachusHormisdasJohannes IFelix III (IV)Bonifatius IIJohannes IIAgapitus ISilveriusVigiliusPelagius IJohannes IIIBenedictus IPelagius IIGregorius ISabinianusBonifatius IIIBonifatius IVAdeodatus IBonifatius VHonorius ISeverinusJohannes IVTheodorus IMartinus IEugenius IVitalianusAdeodatus IIDonusAgathoLeo IIBenedictus IIJohannes VCononSergius IJohannes VIJohannes VIISisinniusConstantinusGregorius IIGregorius IIIZachariasPaulus IStefanus III (IV)Adrianus ILeo IIIStefanus IV (V)Paschalis IEugenius IIValentinusGregorius IVSergius IILeo IVBenedictus IIINicolaas IAdrianus IIJohannes VIIIMarinus IAdrianus IIIStefanus V (VI)FormosusBonifatius VIStefanus VI (VII)RomanusTheodorus IIJohannes IXBenedictus IVLeo VSergius IIIAnastasius IIILandoJohannes XLeo VIStefanus VII (VIII)Johannes XILeo VIIStefanus VIII (IX)Marinus IIAgapitus IIJohannes XIILeo VIIIBenedictus VJohannes XIIIBenedictus VIBenedictus VIIJohannes XIVJohannes XVGregorius VSilvester IIJohannes XVIIJohannes XVIIISergius IVBenedictus VIIIJohannes XIXBenedictus IXSilvester IIIBenedictus IXGregorius VIClemens IIBenedictus IXDamasus IILeo IXVictor IIStefanus IX (X)Nicolaas IIAlexander IIGregorius VIIVictor IIIUrbanus IIPaschalis IIGelasius IICalixtus IIHonorius IIInnocentius IICelestinus IILucius IIEugenius IIIAnastasius IVAdrianus IVAlexander IIILucius IIIUrbanus IIIGregorius VIIIClemens IIICelestinus IIIInnocentius IIIHonorius IIIGregorius IXCelestinus IVInnocentius IVAlexander IVUrbanus IVClemens IVGregorius XInnocentius VAdrianus VJohannes XXINicolaas IIIMartinus IVHonorius IVNicolaas IVCelestinus VBonifatius VIIIBenedictus XIClemens VJohannes XXIIBenedictus XIIClemens VIInnocentius VIUrbanus VGregorius XIUrbanus VIBonifatius IXInnocentius VIIGregorius XIIMartinus VEugenius IVNicolaas VCalixtus IIIPius IIPaulus IISixtus IVInnocentius VIIIAlexander VIPius IIIJulius IILeo XAdrianus VIClemens VIIPaulus IIIJulius IIIMarcellus IIPaulus IVPius IVPius VGregorius XIIISixtus VUrbanus VIIGregorius XIVInnocentius IXClemens VIIILeo XIPaulus VGregorius XVUrbanus VIIIInnocentius XAlexander VIIClemens IXClemens XInnocentius XIAlexander VIIIInnocentius XIIClemens XIInnocentius XIIIBenedictus XIIIClemens XIIBenedictus XIVClemens XIIIClemens XIVPius VIPius VIILeo XIIPius VIIIGregorius XVIPius IXLeo XIIIPius XBenedictus XVPius XIPius XIIJohannes XXIIIPaulus VIJohannes Paulus IJohannes Paulus IIBenedictus XVI
Tegenpausen
HippolytusNovatianusFelix IIUrsinusEulaliusLaurentiusDioscurusEugenius ITheodorus IIPaschalis IConstantinus IIFilippusJohannes VIIIAnastasius IIISergius IIIChristoforusBonifatius VIIJohannes XVIGregorius VIBenedictus XHonorius IIClemens IIITheodoricusAlbertusSilvester IVGregorius VIIICelestinus IIAnacletus IIVictor IV (Gregorius)Victor IV (Octavianus)Paschalis IIICalixtus IIIInnocentius IIINicolaas VClemens VIIBenedictus XIIIAlexander VJohannes XXIIIClemens VIIIBenedictus XIVFelix V
Geschrapt
Stefanus (II)

 
Persoonlijke instellingen