Amsterdam Gay Pride

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Twee boten van de Canal Parade in 2013
Hans Klok en Gerard Joling op een boot in de Canal Parade.
De Canal Parade in 2008.
Versierde boten in de Canal Parade in 2008.
Aan de Westertoren wordt sinds 2012 gedurende de Amsterdam Gay Pride een grote Regenboogvlag uitgehangen.

De Amsterdam Gay Pride is een feestelijk evenement met een homocultureel karakter. Het wordt sinds 1996 jaarlijks gedurende het eerste weekend van augustus gehouden in de binnenstad van Amsterdam.

Anders dan de naam doet vermoeden heeft dit evenement oorspronkelijk niet het demonstratieve protestkarakter van de Gay Pride Parades elders in de wereld. Het Nederlandse equivalent daarvan is de jaarlijkse Roze Zaterdag die meestal eind juni in telkens een andere Nederlandse stad plaatsvindt.[1]

Hoogtepunt van de Amsterdam Gay Pride is de Canal Parade, een bonte stoet van boten die op de eerste zaterdag van augustus door de grachten vaart, gewoonlijk vanaf het Westerdok via de Prinsengracht, Amstel, Zwanenburgwal en Oudeschans naar het Oosterdok.

Jaarlijks komen enige honderdduizenden bezoekers op dit evenement af en is daardoor één van de drukst bezochte publieksevenementen van Nederland.[2]

Ontstaan en organisatie[bewerken]

Hoewel in New York al in 1970 de eerste Gay Pride Parade werd gehouden, vond in Amsterdam pas in 1977 de eerste grote homodemonstratie plaats. Deze was echter niet gericht op de binnenlandse situatie, maar vond plaats uit internationale solidariteit en met name tegen de antihomo-campagne van de Amerikaanse Anita Bryant. Dit werd een jaarlijks evenement, dat sinds 1979 Roze Zaterdag heet. Vanaf 1981 vond deze echter niet meer in Amsterdam plaats, maar elk jaar in een andere stad en kreeg toen ook thema's die betrekking hebben op de Nederlandse samenleving.[3]

In 1994 was de Roze Zaterdag voor het eerst weer in Amsterdam en viel toen samen met de derde EuroPride, die door ca. 67.000 bezoekers werd bijgewoond. De Europride werd echter een financieel debacle en de rijdende stoet van versierde opleggers werd door menigeen aanstootgevend gevonden. Dit gold ook voor de jaarlijkse (heteroseksuele) Wasteland-parties die vanaf 1994 vanuit discotheek Richter in de Reguliersdwarsstraat werden gehouden en waarbij vanaf de straat expliciet seksuele activiteiten te zien waren.

GBA[bewerken]

Om de goede naam en faam van Amsterdam als homo-uitgaanscentrum hoog te houden werd in 1996 eerstmaals de Amsterdam Pride gehouden. Deze was bedacht en georganiseerd door Gay Business Amsterdam (GBA) onder leiding van Siep de Haan. Anders dan Gay Pride Parades elders in de wereld, was die in Amsterdam niet bedoeld als demonstratie of protest, maar puur als feest om de vrijheid en diversiteit te vieren. Het evenement heette om die reden ook "Amsterdam Pride", al sprak men in de volksmond al gauw van "de Gay Pride" of kortweg "de Pride".

Ter onderscheiding van andere grote steden werd voor de Amsterdam Pride gekozen voor een parade van boten over de grachten, in plaats van de elders gebruikelijke optochten met versierde wagens. Het idee voor een gay-parade komt voor in het bidbook uit 1992, waarmee men de Gay Games van 1998 naar Amsterdam wilde halen. De GBA vond dat dit een parade door de grachten moest worden en voor de Amsterdam Pride werd het al twee jaar eerder ten uitvoer gebracht.[4] Om het een feest voor iedereen te laten zijn moesten de deelnemers aan de botenparade zich wel enigszins decent gedragen.[5]

Gay Games 1998[bewerken]

De Canal Parade voorafgaand aan de Gay Games van 1998.

Tegelijk met de Gay Pride vond van 1 t/m 8 augustus 1998 ook de vijfde editie van de Gay Games in Amsterdam plaats, een internationaal en vierjaarlijks sport- en culturele treffen van holebi's. De Gay Games V begonnen 's middags met de Canal Parade, die zowel een aansprekend evenement was voor het grote publiek als voor de grote schare buitenlandse deelnemers en bezoekers van het sportevenement. 's Avonds werd de officiële openingsceremonie (door burgemeester Schelto Patijn) gehouden in de toen net nieuwe Amsterdam ArenA. Deze werd door bijna 1 miljoen mensen op televisie gevolgd. Aan 29 verschillende sportdisciplines deden zo'n 14.000 deelnemers uit de hele wereld mee en met in totaal ca. 250.000 bezoekers was dit het grootste homo-evenement dat tot dan toe in Nederland was gehouden.[6]

Na het succes van de Gay Games werden vanaf 1999 ook aan de jaarlijkse Amsterdam Pride sport- en culturele activiteiten toegevoegd. Omdat GBA de Canal Parade en de straatfeesten organiseerde onder eigen vergunning en voor eigen rekening en risico, had het financiële debacle van de Gay Games geen gevolgen voor de Canal Parade.

ProGay[bewerken]

Vlaggen van de Amsterdam Gay Pride, met bovenin het in 2008 ontworpen logo met het motto "We Are" en rechtsonderaan het logo met de letters AGP dat in 2013 ingevoerd werd. Links de Munttoren.

Tot en met 2005 werd Amsterdam Gay Pride georganiseerd door GBA. In 2006 werd de organisatie van de botenoptocht op het laatste moment overgenomen door de stichting ProGay onder leiding van Frank van Dalen. Daarbij neemt ProGay sindsdien ook de centrale coördinatie en marketing van alle overige Gay Pride-activiteiten in de stad voor haar rekening.

In 2007 liet de gemeente Amsterdam een nieuw logo voor de Amsterdam Gay Pride ontwikkelen. Het bijbehorende motto "We Are" kan worden gezien als tegenhanger van "I Amsterdam" als motto van de stad. Met "We Are Proud" wil de gemeente Amsterdam als tolerante stad positioneren.[7] Tegelijk werd de algemeen gangbare benaming "Amsterdam Gay Pride" vervangen door "We Are Amsterdam Pride", maar korte tijd later werd de oude naam weer hersteld. Dit vanwege de herkenbaarheid en omdat "Amsterdam Pride" een gedeponeerde merknaam van GBA is.

ProGay nam het nieuwe beeldmerk en motto over in haar uitingen, waarmee de Amsterdam Gay Pride een zichtbaar nieuwe identiteit kreeg. Dit komt ook tot uiting in het wat meer politieke en commerciële karakter van de botenparade.[8] Daarin varen tegenwoordig diverse politieke partijen en grote ondernemingen mee, zoals ING en TNT-post, die sinds 2008 ook als sponsor van het evenement optreden. Volgens de organisatie is dit nodig om de kosten voor beveiliging te dekken, maar critici vinden dat het evenement hiermee haar oorspronkelijke karakter verliest.[9]

Begin 2013 werd voor de Amsterdam Gay Pride (AGP) een nieuw logo ontworpen, bestaande uit gestileerde letters A, G en P met ronde vormen en in kleuren die aan de regenboogvlag refereren. In het verlengde daarvan kwam er in april van dat jaar ook een nieuwe website onder een nieuwe domeinnaam.[10]

AGP[bewerken]

Eind 2013 besloten Irene Hemelaar, tot dan toe directeur van de werkorganisatie, en twee andere medewerkers om ProGay te verlaten en verder te gaan met een eigen, nieuw opgerichte stichting Amsterdam Gay Pride (AGP). Deze stichting kreeg vervolgens van de gemeente de vergunning om de Amsterdam Gay Pride in de jaren 2014 t/m 2016 te organiseren en is daarmee tevens aangewezen om de Europride 2016 naar Amsterdam te halen.[11] Het bestuur van de nieuwe stichting staat onder voorzitterschap van Frits Huffnagel en de werkorganisatie wordt geleid door Lucien Spee als algemeen directeur.[12]

Omvang van de activiteiten[bewerken]

Informatiemarkt op het Thorbeckeplein tijdens de Amsterdam Gay Pride 2013

De Amsterdam Gay Pride duurt tegenwoordig ruim een week en omvat vele tientallen uiteenlopende activiteiten verspreid over de gehele binnenstad. Al sinds het begin vinden op de vrijdag- en zaterdagavond meerdere grotere en kleinere feesten plaats, zowel in bars en clubs, als buiten op straat in de bekende homo-uitgaansstraten zoals de Reguliersdwarsstraat, de Zeedijk en langs de Amstel. Daarnaast zijn er sportieve en culturele activiteiten en vindt er op zondagochtend een drukbezochte Roze Kerkdienst plaats.[13] Op zondagmiddag en -avond zijn er tenslotte nog een informatiemarkt en een slotfeest. Dat laatste vond tot en met 2010 op het plein bij de Stopera plaats en is sindsdien op het Rembrandtplein.

Het bezoekersaantal bij de Canal Parade is in de loop der jaren opgelopen tot enkele honderdduizenden. Deze botenoptocht trok in 2009 een recordaantal van ruim 560.000 toeschouwers langs de Prinsengracht en de Amstel, 15% meer dan het jaar ervoor. Hiermee is dit één van de grootste openluchtevenementen van Amsterdam en het drukstbezochte evenement voor homo's en lesbiennes in Nederland.[14] Volgens een berekening van het tijdschrift HP De Tijd zouden er in 2009 echter hooguit 110.000 bezoekers geweest kunnen zijn.[15]

In de Verenigde Staten werd de Amsterdam Gay Pride in 2008 uitgeroepen tot de beste Gay Pride-viering van Europa.

Deelnemers aan de botenparade[bewerken]

Overzicht van de jaarlijkse edities van de Canal Parade, met vermelding van bezoekersaantallen en nieuwe en opvallende deelnemers aan de botenparade:[16]

1996[bewerken]

Bij de eerste botenparade in 1996 waren er 45 deelnemers en 20.000 bezoekers. De boot van homocafé April met daarop zilver beschilderde heren trok de meeste aandacht.

1997[bewerken]

De parade in 1997 stond in het teken van de komende Gay Games, trok 60.000 toeschouwers en de huwelijksboot van het lesbische café Vivelavie won de prijs van mooiste boot. Voor het eerst zendt CNN beelden uit van de botenparade. Er was de primeur van de eerste Antilliaanse boot.

1998[bewerken]

In 1998, toen de Canal Pride gecombineerd werd met de Gay Games 1998 voeren er 75 boten mee, het maximale aantal door de gemeente toegestaan. Deelnemers waren onder andere de Amsterdamse discotheken RoXY en iT en organisaties als de GG&GD en het Academisch Ziekenhuis Utrecht. Ook waren er dat jaar voor het eerst buitenlandse deelnemers. Er waren 250.000 toeschouwers.

1999[bewerken]

De Canal Parade begint in 1999 nog meer bekendheid te krijgen. Volgens politieschattingen staat er honderdduizend man langs de grachten mee te feesten, ondanks zware regenval. Ook de net afgebrande discotheek RoXY is opnieuw van de partij. De organisatie is blij dat er meer vrouwen meededen.

2000[bewerken]

In het nieuwe millennium komt de Canal Parade onder druk te staan. De gemeentelijke milieudienst kondigt aan de geluidsoverlast niet bij de grachtenpanden te meten maar al op de woonboten. Organisator Siep de Haan vindt de regels van de gemeente te streng worden en zegt dat het dan alleen nog mogelijk is een stille tocht te houden. Alle bruggen over de Prinsengracht staan bomvol mensen en de 200.000 bezoekers veroorzaken ernstige opstoppingen in de binnenstad.

2001[bewerken]

In 2001 krijgt de Canal Parade een multicultureel karakter. Voor het eerst varen er boten mee van het Arabische homocafé Habibi Ana en van de joodse gemeente Beit Ha’Chidush. Op de boot van de stand-up comedians Chicks with Dicks staat een metershoge minaret om daarmee te demonstreren tegen de Rotterdamse imam El Moumni, die homoseksualiteit een paar maanden eerder bestempeld had als een ziekte die schadelijk is voor de maatschappij.

2002[bewerken]

De Canal Parade krijgt inmiddels wereldwijde belangstelling. Het Rode Kruis vaart mee om op te roepen tot tolerantie voor mensen die met HIV en aids besmet zij en vrijwilligers delen langs de route gratis condooms uit.

2003[bewerken]

De Gay Parade trekt in 2003 voor het eerst ruim 300.000 bezoekers. Organisator GBA riep vooraf op tot meer bloot op de boten, om zo te protesteren tegen de toenemende vertrutting en preutsheid van het bestuur van het Amsterdamse stadsdeel Centrum. Aan deze oproep wordt niet echt gehoor gegeven, want ongeveer op één op de tien boten zijn wat blote bovenlijven en billen te zien, niet echt veel meer dan in voorgaande jaren.

2004[bewerken]

In 2004 zegt organisator Siep de Haan te vrezen voor het voortbestaan van de Gay Pride omdat volgens hem de gemeentelijke kosten voor vergunningen en reiniging de pan uit rijzen. Uit protest roept hij opnieuw op tot meer bloot en ondeugendere boten. Dit keer met meer succes dan vorig jaar, want op een vijfde van de boten staan blote, gespierde bovenlijven en billen en zijn enkele blote borsten te zien. Alleen de oproep om overal paaldansers in te zetten, vindt geen gehoor. De politie noemt het "hier en daar pikant, maar niet vulgair". De grote homobars uit de Reguliersdwarsstraat voeren mee met een "darkroom", waaruit een grote hand stak met een middelvinger omhoog. Het bezoekersaantal stijgt tot bijna 400.000.

2005[bewerken]

Versierde boot tijdens de Canal Parade van 2005

In 2005 was het lange tijd onzeker of de Canal Parade door kon gaan. Organisator GBA moest tot half juni wachten op de vergunningen en kwam in financiële problemen omdat vanwege de dreiging van extremistische aanslagen 600 man beveiligingspersoneel en 500 EHBO’ers extra ingehuurd moesten worden. Het feest verloopt zonder incidenten en de politie kon voorkomen dat twee mannen dreig-sms’jes konden versturen naar een levensgroot videoscherm op het Rembrandtplein. Shell neemt als eerste multinational deel aan de parade. Met een grote foto van twee Iraanse jongens die waren opgehangen om hun seksuele geaardheid op de voorste boot van de parade wordt aandacht gevraagd voor homo-acceptatie elders in de wereld.

2006[bewerken]

De politie schat dat in 2006 ongeveer 150.000 mensen naar de Canal Parade hebben gekeken. Dit was wat minder dan voorgaande jaren. Opmerkelijk was de aanwezigheid van maatschappelijke instellingen als Humanitas en politieke partijen als GroenLinks en D66. Onder het motto "Personal Pride - Company Pride" deden multinationals als Shell, ING, TNT, IBM en ABN/AMRO mee.

2007[bewerken]

In 2007 was er voor het eerst een "officiële" boot met hetero's, een boot met verstandelijk gehandicapten en twee boten met Amsterdamse ambtenaren. Ook voer voor de eerste keer een boot mee met homo's jonger dan 16 jaar (Jong&OUT). Hoewel zij begeleid werden door enkele ouders, veroorzaakte dit veel ophef in de media.

2008[bewerken]

Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap Ronald Plasterk (geheel links, met hoed) als deelnemer aan de Canal Parade van 2008
Burgemeester Job Cohen op een boot in de Canal Parade tijdens Amsterdam Gay Pride, 2008.

Zaterdag 2 augustus 2008 voer het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap (OCW) en zijn minister Ronald Plasterk (PvdA), tevens coördinerend bewindspersoon voor homo-emancipatie mee, samen met minister ter Horst en minister Koenders. Ook burgemeester Cohen en de politie in uniform waren voor het eerst tijdens de botenparade aanwezig. Een kleine rel in het kabinet ontstond toen minister van Middelkoop (ChristenUnie) de PvdA provocatie verweet. Minister Plasterk liet daarop weten namens het hele kabinet mee te varen. Er was in 2008 een recordaantal van meer dan een half miljoen bezoekers op de been.

2009[bewerken]

Op zaterdag 1 augustus 2009 voeren 80 boten mee. De stoet werd geopend door een boot van de gemeente Amsterdam, die voorafgaande aan de tocht door de Prinsengracht was gestart op het Nieuwe Meer. Op deze boot werden tijdens de parade door burgemeester Cohen vijf Nederlands-Amerikaanse homostellen in het huwelijk verbonden. Op initiatief van vijf Amsterdamse scholen voeren voor het eerst ook heteroseksuele jongeren mee op de Scholenboot.[17]

2010[bewerken]

Op zaterdag 7 augustus 2010 voeren 80 boten de route van de 15e Canal Parade.[18] Het aantal bezoekers was als gevolg van de regen wat minder groot dan vorige jaren, maar er waren toch nog zo'n 380.000 toeschouwers die de bonte stoet bewonderden.[19] De stoet werd geopend door een Europaboot. Voorts waren er aan vele thema's gewijde boten, waaronder overheidsinstellingen, bedrijven, politieke partijen, belangengroepen en vele andere homo- en lesbische organisaties. Om een indruk te krijgen van de gevarieerdheid aan boten hier een overzicht.[20]

2011[bewerken]

Aan de botenparade op 6 augustus 2011 deed wederom het maximale aantal van 80 boten mee, waaronder voor het eerst ook een boot van het Ministerie van Defensie en van de Stichting Samen Vooruit, die het thema homoseksualiteit binnen de Hindoestaanse gemeenschap bespreekbaar maakt. De uitzending van de Canal Parade via AT5 en de AVRO trok ca. 900.000 kijkers. Daarnaast was de parade voor het eerst ook wereldwijd live te volgen via YouTube.

2012[bewerken]

Aan de botenparade op 4 augustus 2012 deden weer tachtig boten mee. Het thema is 'On the Move'. Een opvallende (nieuwe) boot is dit jaar een Turkse boot die de homoseksuele Turken in Nederland vertegenwoordigt. Voorts zijn er onder meer boten van het Ministerie van Defensie, de NS, PostNL en de gemeente Amsterdam.[21] De belangenorganisaties voor homoseksuelen ProGay en COC wilden dat AFC Ajax meevaart in de bootoptocht door de grachten van Amsterdam tijdens de Gay Pride, maar de Amsterdamse voetbalclub sloeg de uitnodiging af.[22]

Volgens de politie was het drukker dan ooit. Door de Nederlandse Spoorwegen werden extra treinen ingezet om de kijklustigen aan te voeren. De binnenstad was deze keer uitbundiger met Regenboogvlaggen en roze en andere veelkleurige ballonnen versierd dan vorige jaren. Ook op het Stadhuis van Amsterdam wapperde vijf dagen lang de Regenboogvlag, op de werkdagen samen met de Amsterdamse, Nederlandse en Europese vlaggen.[23]

Tijdens de Canal Parade werd ook de aftrap gegeven van de campagne om de Gay Games in 2018 naar Amsterdam te halen. De stad heeft zich vorige maand kandidaat gesteld. Volgend jaar wordt bekend wie dit sportevenement mag organiseren (inmiddels is bekend dat dit evenement naar Parijs gaat). De Gay Games 1998 waren ook in Amsterdam.[24]

2013[bewerken]

Tijdens de Canal Parade van 2013 voer wederom een boot van het Ministerie van Defensie mee, met daarop dit keer voor het eerst ook de minister van defensie. Veel media-aandacht kreeg ook de boot van de KNVB waarop een reeks van bekende oud-voetballers meevoer.[25] Naar schatting werd de Canal Parade door circa 300.000 bezoekers bekeken, waarmee het ongeveer even druk was als het voorgaande jaar.[26]

2014[bewerken]

Bij de 19e editie van de Canal Parade op 2 augustus 2014 werd het aantal bezoekers geschat op circa 300.000. Er werd door de politie extra aandacht besteed aan de bestrijding van zakkenrollers, maar er werden geen grote incidenten gemeld.[27] De Canal Pride ging 45 minuten eerder van start om het verwachte noodweer voor te blijven. In de loop van de tocht ging het wel regenen, maar noodweer bleef uit.[28]

De parade van 80 boten[29] werd geopend met een boot van het Aids Fonds die de ruim twee weken eerder bij de vliegramp van Malaysia Airlines-vlucht 17 omgekomen medewerkers van deze organisatie alsmede Aids-onderzoekers herdacht. Op enige afstand van de eerste boot kwamen de feestelijke boten, geleid door een boot van de Gemeente Amsterdam met op de voorplecht een dansende burgemeester Eberhard van der Laan.

Er waren dit jaar ook weer enkele primeurs, de opvallendste waren de Marokkaanse boot en de Amerikaanse boot. Ook voer er (weer) een Joodse boot mee. De Marokkaanse boot is bedoeld om het taboe over homoseksualiteit onder de Marokkanen te doorbreken. De Amerikaanse boot vroeg aandacht voor het homohuwelijk in de Verenigde Staten. Het Academisch Medisch Centrum voer mee met een zogenoemde 'donorboot'. Het ziekenhuis begint een voorlichtingscampagne voor de werving van eiceldonoren, waar een groot tekort aan is. Voorts waren er weer vele boten van diverse organisaties die hun activiteiten onder de aandacht brengen en van sponsorende bedrijven.

Twee winnaars van het Eurovisiesongfestival voeren mee: Dana International uit Israël en Conchita Wurst uit Oostenrijk.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. zie website Roze Zaterdag in Nederland
  2. De betrouwbaarheid van de (voortdurend stijgende) bezoekersaantallen staat overigens al enkele jaren ter discussie. HP/De Tijd, 28 juli 2009
  3. Thijs Bartels en Jos Versteegen, "Homo Encyclopedie van Nederland", Amsterdam 2005, p. 30.
  4. "De strijd om Amsterdam Gay Pride", in: Gay & Night, december 2011, p. 32-33.
  5. Zie www.volkskrant.nl: Kuisheidsverklaring geëist van deelnemers homo-parade (1996) en www.radio1.nl - Terugblik op eerste Gay Pride (2011)
  6. Over de Gay Games in Amsterdam: www.thecastro.net: Friendship '98 Gay Games V
  7. www.progay.nl: Amsterdamse Gay Pride heeft nieuwe identiteit
  8. Michiel Blijboom, "Homo's en hotemetoten", in: HP De Tijd, 7 augustus 2009, p. 60-63.
  9. www.volkskrant.nl: Homobotenparade wordt 'heterofeestje' (1 aug. 2009)
  10. Zie de berichten op www.amsterdamgaypride.org
  11. Zie: Gemeente kiest 'nieuwe' organisator voor de Gay Pride en Organisatie Amsterdam Gay Pride in 2014 door 'nieuwe' partij.
  12. Amsterdam Gay Pride 2014 festival paper, p. 2.
  13. Roze kerkdienst succesvol, parool.nl, 8 augustus 2010.
  14. Honderdduizenden bij Canal Parade, nos.nl, 1 augustus 2009.
  15. "In de boot genomen", in: HP De Tijd, 7 augustus 2009.
  16. Mede gebaseerd op www.CanalParade.nl - Geschiedenis Canal Parade
  17. Heteroseksuele minderjarigen varen mee op Canal Parade
  18. Amsterdam Gay Pride, amsterdam.nl, 6 augustus 2010.
  19. Canal Parade trekt 380.000 bezoekers, nos.nl, 7 augustus 2010.
  20. 0. ProGay Europe Pride; 1. Gemeente Amsterdam; 2. Upstream Amsterdam; 3. COC Nederland / Roze 50+; 4. Flirtation; 5. VVD; 6. OCW; 8. Henk Dal Particulier; 9. Beit Ha'Chidush (joodse gemeente); 10. Mister B Wholesale & Internet BV; 11. SIN; 12. Loveland Events; 13. discotheek Lunatic / Enschede; 14. ProGay African Pride; 15. Marco Bakker; 16. Aids Fonds 1; 17. Aids Fonds 2; 18. Het Bonoboïstisch Genietschap; 19. ING Bank N.V.; 20. Cultuurboot; 21. Het roze verlangen; 22. TNT Pride Netwerk; 23. FNV Roze; 24. Zeg het met bloemen; 25. Waternet; 26. De vriendinnen; 27. Garaloco Nederland B.V.; 28. Nederlandse Spoorwegen; 29. Lellebel; 30. Landelijk Homonetwerk Politie; 31. AVRO Televisie; 32. Stichting OndersteBoven; 33. Fun at the Farm; 34. Stichting de Kringen; 35. CPP Members boat; 36. Lovedance; 37. Celebrate hetero-friendly; 38. De Nederlandsche Bank; 39. GGD SOA Polikliniek Amsterdam; 40. vrij gevallen; 41. Feestfabriek / Jantjes verjaardag / JV; 42. COC Nederland; 43. COC Nederland / Jong&Out; 44. The love boat (Derek Ogilvie); 45. Gay cafe Wlsons; 46. Gaycafe Den Enghel; 47. Stichting Nederlands Pools Huis; 48. CLUB AIR (voormalige discotheek it); 49. De Baronnen > GAYMOBIL; 50. mysterious-queen; 51. PlanetRomeo B.V.; 52. Vereniging Mensa; 53. OUTTVMEDIA; 54. Transgender; 55. Rotterdamse Boot; 56. pROZEcco; 57. vrij gevallen; 58. Stichting PANN; 59. When Harry Met Sally; 60. Trots op Nederland; 61. Kasteelboot; 62. GroenLinks / RozeLinks; 63. PinkAmigos Cruise / prive; 64. Heilig bootje; 65. D66; 66. PvdA Amsterdam; 67. vrij gevallen; 68. gsa; 69. FIP Cruise; 70. Utrecht enSuite; 71. Dutch Surinam aids foundation; 72. Boys4u.nl GayEscorts; 73. Cordaan; 74. The Pink Piano Singers; 75. 4Adam productions; 76. Café Oké - COC Amsterdam; 77. My friend is gay and I am proud of it!; 78. vrij gevallen; 79. BNN; 80. IAmsterdam boot.
  21. 01. Pride artists / ProGay; 02. Ministerie van OCW; 03. De Turkse Boot/Stichting Elance; 04. Gemeente Amsterdam; 05. Mister B Leather & Rubber bv.; 06. Miss Travestie Holland 2011. en gevolg; 07. Sin; 08. Stichting Landelijk Homonetwerk Politie Roze in Blauw; 09. OUTTV Media BV; 10. Stichting Rotterdam Boot; 11. Waternet; 12. Gemeente Almere; 13. FNV Vakcentrale; 14. De Nederlandsche Bank; 15. Workplace Pride Foundation; 16. CAN YOU FEEL iT? // AIR; 17. Upstream Amsterdam; 18. DUIZ&DELF; 19. POST NL; 20. Ministerie van Defensie; 21. Paradijs; 22. RUMOUR HAS IT; 23. Touch Creative; 24. Boys4u.com; 25. Onheelz&Stichting Happy Hope; 26. OLVG; 27. Pride Patrol; 28. Bastiaan van Schaik & TESSisMORE; 29. Beach Club Royal; 30. Utrechtse Canal Parade Boot; 31. Showboat; 32. BNN; 33. bar eetcafe den enghel; 34. YouTube / Google; 35. 4adam productions; 36. Henk Dal; 37. HotSpot Café i.s.m. De Kasteelboot; 38. VVD Amsterdam/Internationaal, JOVD; 39. Pleasurements; 40. pROZEcco; 41. GroenLinks; 42. Werk & IK Uitzendgroep; 43. Bar de Regenboog - Rotterdam; 44. gay cafe wilsons; 45. Players Boot; 46. BBROOD; 47. Willie BV; 48. PvdA; 49. COC Nederland; 50. Aids Fonds; 51. Aids Fonds; 52. NS; 53. Roze 50+ Nederland; 54. hello gorgeous; 55. Stichting PANN; 56. D66; 57. Dutch Media Support met Matthijs Beugelink tegen anti-homogeweld; 58. Mensa Nederland/GAYniaal; 59. Live Life; 60. Stichting Outway; 61. Cultuurboot; 62. Sportboot - Mike Verschuur; 63. Danserette; 64. Expreszo; 65. pink paradise; 66. Drag queens United; 67. Zeven Amsterdamse homosportclubs; 68. De Pottenboot; 69. Gaywatch; 70. AVRO; 71. A.S.V.Gay (Amsterdamse Studentenvereniging Gay); 72. ING Bank N.V.; 73. GAYMOBIL; 74. Oost, West, Huis uitgepest; 75. Cafe Kalff; 76. Vipeace; 77. Bar-le-Duc; 78. Yelp Amsterdam; 79. University Pride; 80. GGD Soa Poli.
  22. www.progay.nl
  23. Regenboogvlag op Stadhuis Amsterdam, www.bndestem.nl, 28 juli 2012.
  24. Roze Amsterdam viert feest, www.nos.nl, 4 augustus 2012.
  25. 'Selectie' voetbalboot KNVB tijdens Gay Pride bekend, De Volkskrant, 1 augustus 2013
  26. Bendes zakkenrollers slaan toe tijdens Gay Pride, Het Parool, 5 augustus 2013
  27. Feest en herdenken bij Gay Pride, www.nos.nl; 2 augustus 2014.
  28. Paraplu's en feeststemming op Amsterdam Gay Pride, www.ad.nl; 2 augustus 2014.
  29. De volgende organisaties/personen waren voor de botenparade van de Amsterdam Gay Pride 2014 ingeloot: Landelijke en Lokale Overheid: Ministerie van Defensie, Waternet, De Nederlandsche Bank, Gemeente Amsterdam; Politieke Partijen: D66, Groen Links / RozeLinks, PvdA, VVD (Stichting Vrijheid Werkt); Work Place Pride: Workplace Pride Foundation, ING Bank, Landelijk Homonetwerk Politie ; Commercieel Gay Groot: Gay Care Amsterdam, Gay Media Alliance, Club Nyx, Cat Carpenters, Carbon Events, SIN, Showboat, Popcake, XMO, Rebellious, Mister Leather & Rubber BV, Mineur BV, Freedom to Marry; Commercieel Gay Klein: LOUD Rotterdam, Café Kalff, Hotspot i.s.m. de Kasteelboot, Den Enghel, café 't Mandje, Bar de Regenboog, Gay Café Wilsons; a. Commercieel Non Gay Landelijk Klein: Opvoedpoli Care Express: b. Commercieel Non Gay Landelijk Groot: Coöperatie DELA, Koninklijke Kentalis (i.s.m. Roze Gebaar); Commercieel Non Gay Lokaal Klein: YIP Groep, Stichting Multipink, Contra 73, Gemeente Vervoerbedrijf Amsterdam, OLVG - SLAZ, AMC (Centrum voor Voorplantingsgeneeskunde); a. Non-Profit Gay Landelijk: Stichting Pann, EXODAYS, ANBO Roze 50+, Stichting Tegen Homogeweld, Poz & Proud, Stichting OndersteBoven, COC Nederland, Expreszo, Stichting Lellebel, GAYniaal: b. Non-Profit Gay Lokaal: Gay Swim Amsterdam, ARC Amsterdam Lowlanders, A.S.V. Gay, Upstream Amsterdam, Gay Business Amsterdam, Stichting Pride Patrol, Stichting UVA Pride, Stichting Dining Dykes, Utrechtse Homo Studentenvereniging Anteros, Stichting Art.1 (Marokkaanse Boot); Particulier Groot: Trotse Lesboot, 'Particulier', Gaymobil, Vriendengroep Moeder Mike Verschuur, De Brabantse Diva's; Non-Profit Non-Gay: Aids Fonds, Hivos, GGD soa poli Amsterdam, Stichting Local Request Beverwijk; Particulier Klein: Henk Dal, Dolly Bellefleur, Bonoboïstisch Genietschap; Mediapartners: Radio Decibel, OUTtv, Ferry Magazine, Radio Netherlands Worldwide; Partnerboten: Suitsupply, Vodafone Nederland, AkzoNobel, PostNL en Corendon. Ontleend aan: www.amsterdamgaypride.org