Grand Prix-wegrace van Duitsland 1956

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Solitudering
Land Vlag van Duitsland Bondsrepubliek Duitsland
Datum 22 juli 1956
Organisator FIM/DMV
500 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Lomas
Eerste Vlag van Ierland Reg Armstrong
Tweede Vlag van Italië Umberto Masetti
Derde Vlag van Frankrijk Pierre Monneret
350 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Lomas
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Lomas
Tweede Vlag van Duitsland August Hobl
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Dickie Dale
250 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Carlo Ubbiali
Eerste Vlag van Italië Carlo Ubbiali
Tweede Vlag van Zwitserland Luigi Taveri
Derde Vlag van Italië Remo Venturi
125 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Romolo Ferri
Eerste Vlag van Italië Romolo Ferri
Tweede Vlag van Italië Carlo Ubbiali
Derde Vlag van Italië Tarquinio Provini
Zijspan
Snelste ronde Vlag van Duitsland Wilhelm Noll/Vlag van Duitsland Fritz Cron
Eerste Vlag van Duitsland Wilhelm Noll/Vlag van Duitsland Fritz Cron
Tweede Vlag van Duitsland Fritz Hillebrand/Vlag van Duitsland Manfred Grunwald
Derde Vlag van Duitsland Helmut Fath/Vlag van Duitsland Emil Ohr

De Grand Prix-wegrace van Duitsland 1956 was de vierde Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1956. De races werden verreden op 22 juli 1956 op de Solitudering, een stratencircuit in het westelijk deel van de Duitse stad Stuttgart. In deze Grand Prix kwamen alle klassen aan de start en werden de wereldtitels in de 125cc-klasse en in de 250cc-klasse beslist.

Algemeen[bewerken]

De Duitse Grand Prix trok volgens de Duitse pers meer dan 250.000 toeschouwers. Carlo Ubbiali verzekerde zich met de overwinning in de 250cc-klasse en de tweede plaats in de 125cc-klasse van beide wereldtitels. John Surtees werd door een val in de 350cc-race voor de rest van het seizoen uitgeschakeld.

500cc-klasse[bewerken]

John Surtees en Ken Kavanagh konden door hun blessures opgelopen in de 350cc-race niet in de 500cc-race starten, maar voor beiden was dat niet heel erg. Kavanagh had al besloten dat hij niet meer met de gevaarlijk slecht sturende Moto Guzzi Otto Cilindri zou starten. Surtees bleef ruim aan de leiding van de WK-stand omdat zijn grootste concurrenten Walter Zeller en Geoff Duke uitvielen. Surtees hoefde nog maar vier punten te scoren om wereldkampioen te worden, maar zou de rest van het seizoen niet meer kunnen starten.

Uitslag 500cc-klasse[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Ierland Reg Armstrong Gilera 1:23"16'4 8
2 Vlag van Italië Umberto Masetti MV Agusta + 14'0 6
3 Vlag van Frankrijk Pierre Monneret Gilera + 31'8 4
4 Vlag van Duitsland Gerold Klinger BMW + 1"57'6 3
5 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Eddie Grant Gilera + 2"04'4 2
6 Vlag van Australië Keith Bryen Norton + 2"06'2 1
7 Vlag van Duitsland Alois Huber BMW + 3"11'9
8 Vlag van Duitsland Ernst Hiller BMW + 3"13'2
9 Vlag van Ierland Jackie Wood Norton + 1 ronde
10 Vlag van Frankrijk Jacques Collot Norton + 1 ronde
11 Vlag van Duitsland Ernst Riedelbauch BMW + 1 ronde
12 Vlag van Duitsland Hans-Günther Jäger Norton + 1 ronde
13 Vlag van Duitsland Peter Knees BMW + 1 ronde
14 Vlag van Duitsland Hans-Joachim Scheel Norton + 1 ronde
15 Vlag van Zweden Ulf Gate Norton + 1 ronde
16 Vlag van Duitsland Berthold Sieler Norton + 2 ronden
17 Vlag van Nieuw-Zeeland Fred Cook Matchless + 2 ronden
18 Vlag van Duitsland Karl-Heinz Scheifel Norton + 2 ronden

Niet gefinisht[bewerken]

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Barry Hodgkinson Norton
Vlag van Australië Eric Hinton Norton
Vlag van Australië Keith Campbell Norton
Vlag van Australië Richard Thompson Matchless
Vlag van Duitsland Bruno Böhrer Horex
Vlag van Duitsland Günther Borgesdiek Norton
Vlag van Duitsland Karl-Heinz Ewig Norton
Vlag van Duitsland Walter Zeller BMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Lomas Moto Guzzi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Duke Gilera
Vlag van Verenigd Koninkrijk John Storr Norton
Vlag van Ierland Robert Matthews Norton
Vlag van Nieuw-Zeeland Bob Coleman Norton
Vlag van Nieuw-Zeeland Paul Fahey Matchless
Vlag van Zweden Sven Andersson Norton

Niet deelgenomen[bewerken]

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Bob Brown Matchless
Vlag van Australië Ken Kavanagh Moto Guzzi Blessure[1]
Vlag van België Auguste Goffin Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyre Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Ennett Matchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dickie Dale Moto Guzzi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Tanner Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack Brett Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk John Hartle Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk John Surtees MV Agusta Blessure[1]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wilfred Herron Norton
Vlag van Italië Alfredo Milani Gilera
Vlag van Italië Carlo Bandirola MV Agusta
Vlag van Italië Libero Liberati Gilera
Vlag van Nieuw-Zeeland Peter Murphy Matchless

Top tien tussenstand 500cc-klasse[bewerken]

Pos Coureur Merk Ptn
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Surtees MV Agusta 24
2 Vlag van Duitsland Walter Zeller BMW 15
3 Vlag van Italië Umberto Masetti MV Agusta 9
4 Vlag van Frankrijk Pierre Monneret Gilera 8
Vlag van Ierland Reg Armstrong Gilera
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Hartle Norton 6
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Eddie Grant Norton
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack Brett Norton 4
Vlag van Australië Keith Bryen Norton
10 Vlag van Oostenrijk Gerold Klinger BMW 3

350cc-klasse[bewerken]

Bill Lomas en August Hobl werden eerste en tweede in de 350cc-race, precies zoals ze dat in het jaar ervoor op de Nordschleife gedaan hadden. Het bracht ze nu samen aan de leiding van het wereldkampioenschap, waar Ken Kavanagh en John Surtees door valpartijen wegvielen. Dickie Dale werd derde.

Uitslag 350cc-klasse[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Lomas Moto Guzzi 1:0"52'5 8
2 Vlag van Duitsland August Hobl DKW 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dickie Dale Moto Guzzi 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil Sandford DKW 3
5 Vlag van Duitsland Hans Bartl DKW 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Matthews Norton 1

Niet gefinisht[bewerken]

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk John Surtees MV Agusta Val
Vlag van Australië Ken Kavanagh Moto Guzzi Val

Niet deelgenomen[bewerken]

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Italië Libero Liberati Gilera Geen machine[2]

Onbekend[3][bewerken]

Coureur Merk
Vlag van Australië Bob Brown AJS
Vlag van Duitsland Karl Hofmann DKW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Trow Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Ennett AJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack Brett Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk John Hartle Norton
Vlag van Italië Roberto Colombo MV Agusta
Vlag van Italië Umberto Masetti MV Agusta
Vlag van Nieuw-Zeeland Peter Murphy AJS
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Eddie Grant Norton

Top tien tussenstand 350cc-klasse[bewerken]

Pos Coureur Merk Ptn
1 Vlag van Duitsland August Hobl DKW 16
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Lomas Moto Guzzi
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Surtees MV Agusta 14
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil Sandford DKW 13
5 Vlag van Australië Ken Kavanagh Moto Guzzi 10
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Ennett AJS 6
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dickie Dale Moto Guzzi 5
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Hartle Norton 4
9 Vlag van Duitsland Karl Hofmann DKW 3
Vlag van Duitsland Hans Bartl DKW

250cc-klasse[bewerken]

Uitslag 250cc-klasse[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Italië Carlo Ubbiali MV Agusta 1:02"58'5 8
2 Vlag van Zwitserland Luigi Taveri MV Agusta 6
3 Vlag van Italië Remo Venturi MV Agusta 4
4 Vlag van Duitsland Hans Baltisberger NSU 3
5 Vlag van Australië Bob Brown NSU 2
6 Vlag van Duitsland Roland Heck NSU 1

Onbekend[3][bewerken]

Coureur Merk
Vlag van Zwitserland Maurice Büla NSU
Vlag van Tsjechië František Bartoš ČZ
Vlag van Tsjechië Jiří Koštír ČZ
Vlag van Duitsland Horst Kassner NSU
Vlag van Frankrijk Jean-Pierre Bayle NSU
Vlag van Verenigd Koninkrijk Arthur Wheeler Moto Guzzi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Maddrick Moto Guzzi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Sammy Miller NSU
Vlag van Italië Alano Montanari Moto Guzzi
Vlag van Italië Enrico Lorenzetti Moto Guzzi
Vlag van Italië Roberto Colombo MV Agusta
Vlag van Nederland Kees Koster NSU
Vlag van Nederland Lo Simons NSU
Vlag van Nieuw-Zeeland Bob Coleman NSU

Top tien tussenstand 250cc-klasse[bewerken]

Pos Coureur Merk Ptn
1 Vlag van Italië Carlo Ubbiali (wereldkampioen) MV Agusta 32
2 Vlag van Zwitserland Luigi Taveri MV Agusta 18
3 Vlag van Italië Roberto Colombo MV Agusta 9
Vlag van Duitsland Horst Kassner NSU
5 Vlag van Duitsland Hans Baltisberger NSU 7
6 Vlag van Italië Enrico Lorenzetti Moto Guzzi 4
Vlag van Italië Remo Venturi MV Agusta
8 Vlag van Nederland Kees Koster NSU 3
9 Vlag van Tsjechië František Bartoš ČZ 2
Vlag van Nederland Lo Simons NSU
Vlag van Australië Bob Brown NSU

125cc-klasse[bewerken]

Uitslag 125cc-klasse[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Italië Romolo Ferri Gilera 8
2 Vlag van Italië Carlo Ubbiali MV Agusta 6
3 Vlag van Italië Tarquinio Provini Mondial 4
4 Vlag van Italië Fortunato Libanori MV Agusta 3
5 Vlag van Duitsland August Hobl DKW 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil Sandford Mondial 1
10 Vlag van Duitse Democratische Republiek Ernst Degner MZ

Onbekend[3][bewerken]

Coureur Merk
Vlag van Zwitserland Luigi Taveri MV Agusta
Vlag van Tsjechië František Bartoš ČZ
Vlag van Tsjechië Václav Parus ČZ
Vlag van Duitsland Karl Hofmann DKW
Vlag van Spanje (1945-1977) Enrico Sirera Montesa
Vlag van Spanje (1945-1977) Francisco González Montesa
Vlag van Spanje (1945-1977) Marcello Cama Montesa
Vlag van Frankrijk Pierre Monneret Gilera
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Maddrick MV Agusta
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Webster MV Agusta
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave Chadwick LEF
Vlag van Verenigd Koninkrijk Frank Cope MV Agusta
Vlag van Gibraltar (1939-1982) John Grace Montesa
Vlag van Italië Renato Sartori Mondial
Vlag van Italië Sandro Artusi Ducati

Top tien tussenstand 125cc-klasse[bewerken]

Pos Coureur Merk Ptn
1 Vlag van Italië Carlo Ubbiali (wereldkampioen) MV Agusta 30
2 Vlag van Italië Fortunato Libanori MV Agusta 9
3 Vlag van Zwitserland Luigi Taveri MV Agusta 8
Vlag van Italië Romolo Ferri Gilera
5 Vlag van Spanje (1945-1977) Marcello Cama Montesa 6
Vlag van Duitsland August Hobl DKW
7 Vlag van Spanje (1945-1977) Francisco González Montesa 4
Vlag van Duitsland Karl Hofmann DKW
Vlag van Frankrijk Pierre Monneret Gilera
Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil Sandford Mondial
Vlag van Italië Tarquinio Provini Mondial

Zijspanklasse[bewerken]

Uitslag zijspanklasse[bewerken]

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten
1 Vlag van Duitsland Wilhelm Noll Vlag van Duitsland Fritz Cron BMW 45:54'9 8
2 Vlag van Duitsland Fritz Hillebrand Vlag van Duitsland Manfred Grunwald BMW 6
3 Vlag van Duitsland Helmut Fath Vlag van Duitsland Emil Ohr BMW 4
4 Vlag van Duitsland Walter Schneider Vlag van Duitsland Hans Strauß BMW 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Cyril Smith Vlag van Verenigd Koninkrijk Stanley Dibben Norton 2
6 Vlag van Duitsland Loni Neußner Vlag van Duitsland Dieter Hess BMW 1

Onbekend[3][bewerken]

Coureur Bakkenist Merk
Vlag van Australië Bob Mitchell Vlag van Verenigd Koninkrijk Eric Bliss Norton
Vlag van België Jack Wijns Vlag van Verenigd Koninkrijk Mick Woollett / Vlag van België Jean Verwoot BMW
Vlag van Zwitserland Florian Camathias Vlag van Zwitserland Maurice Büla BMW
Vlag van Frankrijk Jacques Drion Vlag van Duitsland Inge Stoll-Laforge BMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Beevers Vlag van Verenigd Koninkrijk Jeff Mundy Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Boddice Vlag van Verenigd Koninkrijk William Storr Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ernie Walker Vlag van Verenigd Koninkrijk Dun Roberts Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Frank Taylor Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron Taylor Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jackie Beeton Vlag van Verenigd Koninkrijk Les Nutt Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Pip Harris Vlag van Verenigd Koninkrijk Ray Campbell Norton
Vlag van Italië Albino Milani Vlag van Italië Rossano Milani Gilera

Top tien tussenstand zijspanklasse[bewerken]

Pos Coureur Bakkenist Merk Ptn
1 Vlag van Duitsland Fritz Hillebrand Vlag van Duitsland Manfred Grunwald BMW 25
2 Vlag van Duitsland Wilhelm Noll Vlag van Duitsland Fritz Cron BMW 22
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Pip Harris Vlag van Verenigd Koninkrijk Ray Campbell Norton 12
4 Vlag van Australië Bob Mitchell Vlag van Verenigd Koninkrijk Eric Bliss Norton 10
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Cyril Smith Vlag van Verenigd Koninkrijk Stanley Dibben Norton 6
Vlag van Duitsland Helmut Fath Vlag van Duitsland Emil Ohr BMW
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Boddice Vlag van Verenigd Koninkrijk William Storr Norton 4
8 Vlag van Duitsland Walter Schneider Vlag van Duitsland Hans Strauß BMW 3
9 Vlag van Zwitserland Florian Camathias Vlag van Zwitserland Maurice Büla BMW 2
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jackie Beeton Vlag van Verenigd Koninkrijk Les Nutt Norton
Vlag van Frankrijk Jacques Drion Vlag van Duitsland Inge Stoll-Laforge BMW|
Vorige race:
Grand Prix-wegrace van België 1956
FIM wereldkampioenschap wegrace
8e seizoen (1956)
Volgende race:
Ulster Grand Prix 1956

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Duitsland 1955
Grand Prix-wegrace van Duitsland Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Duitsland 1957
1959:FRA · IOM · DUI · NED · BEL · ZWE · ULS · NAT
1958:IOM · NED · BEL · DUI · ZWE · ULS · NAT
1957:DUI · IOM · NED · BEL · ULS · NAT
1956:IOM · NED · BEL · DUI · ULS · NAT
1955:SPA · FRA · IOM · DUI · BEL · NED · ULS · NAT
1954:FRA · IOM · ULS · BEL · NED · DUI · ZWI · NAT · SPA
1953:IOM · NED · BEL · DUI · FRA · ULS · ZWI · NAT · SPA
1952:ZWI · IOM · NED · BEL · DUI · ULS · NAT · SPA
1951:SPA · ZWI · IOM · BEL · NED · FRA · ULS · NAT
1950:IOM · BEL · NED · ZWI · ULS · NAT