Isle of Man TT 1954

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Vlag van Man TT van Man 1954 hoofdraces Mountain Course
Snaefell Mountain Course
Officiële naam Isle of Man Tourist Trophy
Land Vlag van Man Isle of Man
Datum 14- tot 18 juni 1954
Organisator ACU
Senior TT
Snelste ronde Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Ray Amm
Eerste Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Ray Amm
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Duke
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack Brett
Junior TT
Snelste ronde Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Ray Amm
Eerste Vlag van Nieuw-Zeeland Rod Coleman
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Farrant
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Keeler
Lightweight TT
Snelste ronde Vlag van Duitsland Werner Haas
Eerste Vlag van Duitsland Werner Haas
Tweede Vlag van Oostenrijk Rupert Hollaus
Derde Vlag van Ierland Reg Armstrong
TT van Man 1954 hoofdraces Clypse Course
Clypse Course
Ultra-Lightweight TT
Snelste ronde Vlag van Oostenrijk Rupert Hollaus
Eerste Vlag van Oostenrijk Rupert Hollaus
Tweede Vlag van Italië Carlo Ubbiali
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil Sandford
Sidecar TT
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Eric Oliver/Vlag van Verenigd Koninkrijk Les Nutt
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Eric Oliver/Vlag van Verenigd Koninkrijk Les Nutt
Tweede Vlag van Duitsland Fritz Hillebrand/Vlag van Duitsland Manfred Grunwald
Derde Vlag van Duitsland Wilhelm Noll/Vlag van Duitsland Fritz Cron
TT van Man 1954 Overige races
Clubmans Senior TT
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Alistair King
Tweede J.B. Denton
Derde Ewen Haldane
Clubmans Junior TT
Eerste Philip Palmer
Tweede D.A. Wright
Derde J.W. Davie

De Isle of Man TT 1954 was de tweede Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1954. De races werden verreden van 14 tot en met 18 juni op het eiland Man. Voor het eerst reden alle WK-klassen op Man en daarom waren er twee stratencircuits ingericht: de gebruikelijke Snaefell Mountain Course voor de Senior TT, de Junior TT en de Lightweight TT en de nieuwe Clypse Course voor de Ultra-Lightweight TT en de Sidecar TT. Naast de WK-races werden ook de "Clubmans" amateurraces verreden. Zij gebruikten de Mountain Course. Zowel voor de 125cc-klasse als de zijspanklasse was het de openingsrace van het seizoen.

Algemeen[bewerken]

De Clubmans 1000 cc TT, altijd een onderonsje voor coureurs met een Vincent-HRD, was weer afgeschaft. Er ontstond wat commotie toen de Sidecar TT een vrouwelijke deelneemster bleek te hebben: de Duitse Inge Stoll, die als bakkeniste fungeerde in het zijspan van Jacques Drion. Daar was men niet op voorbereid en organisatie, publiek én pers vroegen zich af of de deelname van een vrouw wel verantwoord was. Men had er echter niets over opgenomen in het reglement en Stoll was al een ervaren bakkeniste.

Clypse Course[bewerken]

De Auto-Cycle Union had in samenwerking met het eilandbestuur besloten een tweede circuit in te richten, de Clypse Course. Dat deed men mogelijk naar het voorbeeld van de Ulster Grand Prix, die van het Clady Circuit was verhuisd naar het Dundrod Circuit. Dit was niet alleen veiliger, maar ook breder, waardoor de zijspanklasse er kon starten. Met de Clypse Course bereikte men ook een veel korter circuit dan de gebruikelijke Snaefell Mountain Course. Daardoor kon het publiek de deelnemers van de Ultra-Lightweight TT vaker zien langskomen. Zij startten namelijk niet met een interval-start, maar met een massastart, waardoor ze dichter bij elkaar bleven. Op de Mountain Course moest het publiek steeds een half uur wachten voordat het veld voorbij kwam, maar nu kwamen de rijders in anderhalf uur tijd tien keer voorbij. Men had het echter slim aangepakt: grote delen van de Mountain Course maakten ook deel uit van de Clypse Course, zodat men niet veel extra wegafsluitingen hoefde te realiseren. Men gebruikte de normale startplaats bij de TT Grandstand, via Bray Hill en Quarterbridge. Hierna week men af van het gebruikelijke circuit: bij Willaston Corner ging het niet rechtdoor richting Braddan, maar rechtsaf via Johnny Watterson's Lane naar Cronk-ny-Mona. Hier draaide men linksaf de Mountain Course op, tegen de normale rijrichting in langs Hillberry Corner, Brandish Corner naar Creg-ny-Baa. Hier verliet men het grote circuit weer om via landweggetjes naar de A2 te rijden. Van hieruit zou men rechtstreeks terug kunnen naar start/finish, maar men moest nog een omweg maken langs Signpost Corner, zodat die zijn functie van seinpost (om naderende coureurs aan de pit te melden) kon behouden. Om dit alles mogelijk te maken werden in de winter van 1953/1954 de wegen verbreed bij Creg-ny-Baa, Signpost Corner en de aanloop richting Governor's Bridge.

Weer[bewerken]

Het was de hele week slecht weer. Daardoor startte de Senior TT anderhalf uur later dan gepland, werd de Junior TT ingekort naar vijf ronden en de Lightweight TT naar drie ronden.

Slachtoffers[bewerken]

Ook dit jaar eiste de TT van Man weer levens: al tijdens een onofficële training op 31 mei verongelukte de Australiër Laurie Boulter bij Handley's Corner. De Brit Raymond Ashford verongelukte op 7 juni tijdens de trainingen bij Laurel Bank. Tijdens de Senior TT op 18 juni verongelukte Simon Sandys-Winsch bij de Highlander.

Hoofdraces Mountain Course[bewerken]

Senior TT (500 cc)[bewerken]

De Senior TT begon anderhalf uur te laat, maar was gepland voor zes ronden. Ray Amm reed steeds de snelste ronden en ging ook aan de leiding toen Geoff Duke zijn pitstop maakte om te tanken. Amm plande die stop een ronde later. Na het ongeval waarbij Simon Sandys-Winsch dodelijk verongelukte werd de race echter ingekort tot slechts vier ronden. Dat bespaarde Amm zijn tankstop waardoor zijn overwinning vergemakkelijkt werd. Gilera protesteerde, maar die protesten werden door de ACU terzijde geschoven, waarschijnlijk terecht, want Norton-rijder Amm was de hele race al sneller geweest dan Duke. Sandys-Winsch was op de natte baan gevallen bij de Highlander, maar er raakten nog acht andere coureurs ernstig gewond tijdens de Senior TT en waarschijnlijk gaf dat de doorslag om de race in te korten. Sandys-Winsch had overigens maar één motorfiets, een 350cc-Velocette KTT Mk VIII, waarmee hij in de Junior TT was uitgevallen. Bill Lomas verving bij MV Agusta de in 1953 verongelukte Les Graham, maar viel met de MV Agusta 500 4C uit. Stalgenoot Dickie Dale werd slechts zevende.

Uitslag Senior TT[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Ray Amm Norton 1:42"46'8 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Duke Gilera 1:43"52'6 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack Brett Norton 1:45"15'2 4
4 Vlag van Ierland Reg Armstrong Gilera 1:45"45'6 3
5 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Rudy Allison Norton 1:48"06'6 2
6 Vlag van Australië Gordon Laing Norton 1:48"37'2 1
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dickie Dale MV Agusta 1:48"56'2
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Keeler Norton 1:49"23'4
9 Vlag van Australië Jack Ahearn Norton 1:51"06'8
10 Vlag van Australië Maurice Quincey Norton 1:51"07'0
11 Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter Davey Norton 1:51"31'6
12 Vlag van Nieuw-Zeeland Leo Simpson Matchless 1:52"03'0
13 Vlag van Australië Keith Bryen Norton 1:52"18'8
14 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyre AJS 1:53"01'0
15 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Surtees Norton 1:53"04'6
16 Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter Carter Norton 1:54"06'2
17 Vlag van Canada 1921-1957 Roy Godwin Norton 1:54"16'2
18 Vlag van Nieuw-Zeeland Peter Murphy Matchless 1:54"32'2
19 Vlag van Verenigd Koninkrijk Roy Ingram Norton 1:54"55'6
20 Vlag van Verenigd Koninkrijk George Salt Matchless 1:55"23'0
28 Vlag van Verenigd Koninkrijk Arthur Wheeler AJS 1:58"41'0
31 Vlag van Verenigd Koninkrijk Terry Shepherd AJS 1:59"50'0
48 Vlag van Verenigd Koninkrijk Cyril Julian Norton 2:06"45'0

Niet gefinisht[bewerken]

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Ken Kavanagh Moto Guzzi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Lomas MV Agusta
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Farrant AJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus Anderson Moto Guzzi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Harold Clark Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ted Frend Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Simon Sandys-Winsch Velocette Val (†)
Vlag van Italië Nello Pagani MV Agusta
Vlag van Nieuw-Zeeland Rod Coleman AJS

Niet deelgenomen[bewerken]

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Keith Campbell Norton
Vlag van België Auguste Goffin Norton
Vlag van België Léon Martin Gilera
Vlag van Zwitserland Luigi Taveri Norton
Vlag van Frankrijk Jacques Collot Norton
Vlag van Frankrijk Pierre Monneret Gilera
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Matthews Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Wood Norton
Vlag van Italië Alfredo Milani Gilera
Vlag van Italië Carlo Bandirola MV Agusta
Vlag van Italië Umberto Masetti Gilera

Top tien tussenstand 500cc-klasse[bewerken]

Pos Coureur Merk Ptn
1 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Ray Amm Norton 8
Vlag van Frankrijk Pierre Monneret Gilera
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Duke Gilera 6
Vlag van Italië Alfredo Milani Gilera
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack Brett Norton 4
Vlag van Frankrijk Jacques Collot Norton
7 Vlag van Ierland Reg Armstrong Gilera 3
Vlag van Zwitserland Luigi Taveri Norton
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Matthews Norton 2
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Rudy Allison Norton

Junior TT (350 cc)[bewerken]

Voor het eerst sinds 1922 won AJS de Junior TT. Rod Coleman won, maar dankte zijn overwinning ook aan het uitvallen van Ray Amm met de Norton Manx en alle deelnemers met de Moto Guzzi Monocilindrica 350. MV Agusta bracht de nieuwe 350 Quattro Cilindri aan de start, maar Bill Lomas werd er slechts zevende mee en Dickie Dale kwam niet verder dan de 25e plaats.

Uitslag Junior TT[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Snelheid
1 Vlag van Nieuw-Zeeland Rod Coleman AJS 2:03"41'8 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Farrant AJS 2:05"34'0 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Keeler Norton 2:05"43'6 4
4 Vlag van Nieuw-Zeeland Leo Simpson AJS 2:06"56'8 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter Davey Norton 2:08"26'4 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Clark AJS 2:10"28'0 1
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Lomas MV Agusta 2:11"39'2
8 Vlag van Nieuw-Zeeland Peter Murphy AJS 2:12"06'6
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Eric Houseley AJS 2:12"12'6
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk Arthur Wheeler AJS 2:12"25'0
11 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Surtees Norton 2:12"33'6
12 Vlag van Verenigd Koninkrijk Harold Clark Norton 2:12"34'4
13 Vlag van Verenigd Koninkrijk Harry Pearce Velocette 2:13"22'0
14 Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter Carter Norton 2:13"24'0
15 E.R. Havens AJS 2:13"30'0
16 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack Bottomley BSA 2:13"48'4
17 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ted Frend Norton 2:13"49'0
18 E.B. Jones Norton 2:13"49'4
19 D.A. Tutty Norton 2:14"25'2
20 Vlag van Gibraltar (1939-1982) John Grace Norton 2:14"25'6
25 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dickie Dale MV Agusta 2:15"54'6

Niet gefinisht[bewerken]

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Keith Bryen Norton
Vlag van Australië Ken Kavanagh Moto Guzzi
Vlag van Australië Maurice Quincey Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus Anderson Moto Guzzi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack Brett Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Terry Shepherd AJS
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Ray Amm Norton

Niet deelgenomen[bewerken]

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Gordon Laing Norton
Vlag van België Auguste Goffin Norton
Vlag van België Firmin Dauwe Norton
Vlag van Duitsland Georg Braun Schnell-Horex
Vlag van Duitsland Karl Hofmann DKW
Vlag van Duitsland Siegfried Wünsche DKW
Vlag van Frankrijk Jacques Collot Norton
Vlag van Frankrijk Pierre Monneret AJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Matthews Velocette
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyre AJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Simon Sandys-Winsch Velocette
Vlag van Italië Alano Montanari Moto Guzzi
Vlag van Italië Duilio Agostini Moto Guzzi
Vlag van Italië Enrico Lorenzetti Moto Guzzi
Vlag van Nieuw-Zeeland Barry Stormont BSA

Top tien tussenstand 350cc-klasse[bewerken]

Pos Coureur Merk Ptn
1 Vlag van Nieuw-Zeeland Rod Coleman AJS 8
Vlag van Frankrijk Pierre Monneret AJS
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Farrant AJS 6
Vlag van België Auguste Goffin Norton
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Keeler Norton 4
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Matthews Velocette
7 Vlag van Frankrijk Jacques Collot Norton 3
Vlag van Nieuw-Zeeland Leo Simpson AJS
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter Davey Norton 2
Vlag van Nieuw-Zeeland Barry Stormont BSA

Lightweight TT (250 cc)[bewerken]

NSU Rennmax uit 1954.

Werner Haas had tijdens de TT van 1953 al indruk gemaakt met zijn NSU Rennmax door tweede te worden, maar de vernieuwde machine met 39 pk was helemaal niet meer te verslaan. Haas won voor zijn stalgenoten Rupert Hollaus, Reg Armstrong en "Happi" Müller. De snelste Moto Guzzi Bialbero 250-rijder Fergus Anderson finishte bijna vier minuten na Haas, die een recordronde van 91,22 mijl per uur (146,80 kilometer per uur) reed.

Uitslag Lightweight TT[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Snelheid
1 Vlag van Duitsland Werner Haas NSU 1:14"44'4 8
2 Vlag van Oostenrijk Rupert Hollaus NSU 1:15;28'6 6
3 Vlag van Ierland Reg Armstrong NSU 1:15"31'8 4
4 Vlag van Duitsland Hermann Paul Müller NSU 1:16"25'6 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus Anderson Moto Guzzi 1:18"32'2 2
6 Vlag van Duitsland Hans Baltisberger NSU 1:18"33'6 1
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Arthur Wheeler Moto Guzzi 1:21"24'0
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Eric Houseley Velocette 1:28"00'4
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ray Petty Norton 1:28"57'0
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Horne Rudge 1:29"48'0
11 R. McCutcheon Velocette 1:29"54'0
12 Bill Maddrick Moto Guzzi 1:29"55'0
13 D.H. Edlin Melem Special 1:33"02'0
14 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Webster Velocette 1:33"04'0
15 Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian Purslow Norton 1:33"29'0
16 J. Sparrow Excelsior 1:41"38'0
17 E. Barrett Phoenix-JAP 1:45"46'0

Niet gefinisht[bewerken]

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Ken Kavanagh Moto Guzzi

Niet deelgenomen[bewerken]

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Zwitserland Luigi Taveri Moto Guzzi
Vlag van Duitsland Georg Braun NSU
Vlag van Duitsland Helmut Hallmeier Adler
Vlag van Duitsland Kurt Knopf NSU
Vlag van Duitsland Walter Reichert NSU
Vlag van Duitsland Walter Vogel Adler
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Geeson REG
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Wood Moto Guzzi
Vlag van Italië Angelo Marelli Moto Guzzi
Vlag van Italië Lanfranco Baviera Moto Guzzi
Vlag van Italië Roberto Colombo Moto Guzzi
Vlag van Italië Romolo Ferri Moto Guzzi

Top acht tussenstand 250cc-klasse[bewerken]

(Slechts acht coureurs hadden al punten gescoord)

Pos Coureur Merk Ptn
1 Vlag van Duitsland Werner Haas NSU 16
2 Vlag van Oostenrijk Rupert Hollaus NSU 10
3 Vlag van Duitsland Hermann Paul Müller NSU 9
4 Vlag van Ierland Reg Armstrong NSU 4
Vlag van Duitsland Hans Baltisberger NSU
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus Anderson Moto Guzzi 2
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Wood Moto Guzzi
8 Vlag van Italië Lanfranco Baviera Moto Guzzi 1

Hoofdraces Clypse Course[bewerken]

Ultra-Lightweight TT (125 cc)[bewerken]

NSU Rennfox "Blauwal" (Blauwe Walvis) uit 1954.

De Ultra-Lightweight TT op de nieuwe Clypse Course werd een groot succes, hoewel er nog steeds maar achttien deelnemers waren. Werner Haas viel weliswaar uit met zijn NSU Rennfox, maar Rupert Hollaus won de race na een hevig gevecht met slechts vier seconden voorsprong op Carlo Ubbiali met de MV Agusta 125 Bialbero. Ook Cecil Sandford reed zijn MV Agusta naar het podium. Naast alle NSU's en MV Agusta's was de Montesa-tweetakt van John Grace een vreemde eend in de bijt, maar Grace werd er toch zevende mee.

Uitslag Ultra-Lightweight TT[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Snelheid
1 Vlag van Oostenrijk Rupert Hollaus NSU 1:33"03"4 8
2 Vlag van Italië Carlo Ubbiali MV Agusta 1:33"07'4 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil Sandford MV Agusta 1:37"35'8 4
4 Vlag van Duitsland Hans Baltisberger NSU 1:38"25'0 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ivor Lloyd MV Agusta 1:43"16'6 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian Purslow MV Agusta 1:46"24'6 1
7 Vlag van Gibraltar (1939-1982) John Grace Montesa 1:49"29'0
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Webster MV Agusta 1:54"22'2

Niet gefinisht[bewerken]

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Duitsland Werner Haas NSU
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Lomas MV Agusta

Niet deelgenomen[bewerken]

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Duitsland Hermann Paul Müller NSU
Vlag van Duitsland Karl Lottes MV Agusta
Vlag van Duitsland Willi Scheidhauer MV Agusta
Vlag van Spanje (1945-1977) Arturo Paragues Lube
Vlag van Spanje (1945-1977) Gabriel Corsín MV Agusta
Vlag van Spanje (1945-1977) José Antonio Elizalde Montesa
Vlag van Spanje (1945-1977) Juan Bertran Montesa
Vlag van Italië Angelo Copeta MV Agusta
Vlag van Italië Franco Bertoni MV Agusta
Vlag van Italië Guido Sala MV Agusta
Vlag van Italië Massimo Genevini MV Agusta
Vlag van Italië Roberto Colombo MV Agusta
Vlag van Italië Tarquinio Provini Mondial

Top zes tussenstand 125cc-klasse[bewerken]

Conform wedstrijduitslag

Sidecar TT[bewerken]

Bij Norton had een personeelswisseling plaatsgevonden waar het de bakkenisten betrof: Les Nutt was overgestapt van Cyril Smith naar Eric Oliver en Stanley Dibben was van Oliver naar Smith gegaan. Oliver/Nutt wonnen de allereerste Sidecar TT met bijna twee minuten voorsprong op de BMW RS 54-combinatie van Fritz Hillebrand en Manfred Grunwald. Derde werd een andere BMW-combinatie: Willy Noll/Fritz Cron. Smith en Dibben vielen uit.

Uitslag Sidecar TT[bewerken]

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Snelheid
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Eric Oliver Vlag van Verenigd Koninkrijk Les Nutt Norton-Watsonian 1:34"00'2 8
2 Vlag van Duitsland Fritz Hillebrand Vlag van Duitsland Manfred Grunwald BMW 1:35"56'2 6
3 Vlag van Duitsland Wilhelm Noll Vlag van Duitsland Fritz Cron BMW 1:39"16'4 4
4 Vlag van Duitsland Walter Schneider Vlag van Duitsland Hans Strauß BMW 1:40"27'4 3
5 Vlag van Frankrijk Jacques Drion Vlag van Duitsland Inge Stoll-Laforge Norton 1:41"18'0 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Boddice Vlag van Verenigd Koninkrijk John Pirie Norton 1:43"22'8 1
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jackie Beeton Vlag van Verenigd Koninkrijk Charles Billingham Norton 1:43"23'4
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ernie Walker Vlag van Verenigd Koninkrijk Dun Roberts Norton 1:44"17'2
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Frank Taylor Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron Taylor Norton 1:44"35'2
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk Len Taylor Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter Glover Norton 1:46"02'0
11 J. Wijns Onbekend Norton 1:47"13'2
12 E.J. Davis Onbekend Matchless 1:49"02'3
13 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Beevers W. Mundy Norton 1:51"27'2
14 Derek Yorke G. Tyler Norton 1:56"50'0
15 Ernie Young Onbekend Triumph 1:58"13'2

Niet gefinisht[bewerken]

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Cyril Smith Vlag van Verenigd Koninkrijk Stanley Dibben Norton-Watsonian
Vlag van Verenigd Koninkrijk Pip Harris Vlag van Verenigd Koninkrijk Ray Cambell Norton

Niet deelgenomen[bewerken]

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak
Vlag van Oostenrijk Ernst Kussin Vlag van Oostenrijk Franz Steidel Norton
Vlag van België Julien Deronne Vlag van België Jules Nies Norton
Vlag van Zwitserland Hans Haldemann Vlag van Zwitserland Luigi Taveri Norton
Vlag van Duitsland Loni Neußner Vlag van Duitsland Werner Öxner Norton
Vlag van Duitsland Otto Schmid Vlag van Duitsland Otto Kölle Norton
Vlag van Duitsland Willi Faust Vlag van Duitsland Karl Remmert BMW
Vlag van Frankrijk René Bétemps Vlag van Frankrijk André Drivet Norton

Top zes tussenstand zijspanklasse[bewerken]

Conform wedstrijduitslag

Overige races Mountain Course[bewerken]

De Clubmans Senior TT werd gewonnen door Alistair King, die in de TT van 1953 al was gedebuteerd met een mooie vijfde plaats. De Clubmans Senior leverde ook twee interessante debutanten op: Percy Tait werd zesde voor Dave Chadwick.

Clubmans Senior TT[bewerken]

Uitslag Clubmans Senior TT[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Alistair King BSA 1:45"36'0
2 J. Denton BSA 1:45"41'6
3 Ewen Haldane BSA 1:46"12'2
4 Tony Ovens Triumph 1:46"42'2
5 M. Baigent BSA 1:46"51'8
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Percy Tait BSA 1:47"05'0
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave Chadwick Norton 1:47"05'0
8 Eric Cheers Triumph 1:48"51'4
9 L. King Triumph 1:50"17'2
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk Eddie Dow BSA 1:50"33'0
11 H. McKenzie Triumph 1:51"45'0
12 G. Shekell Norton 1:51"46'8
13 D. Andrews Norton 1:52"51'0
14 F. Coleman BSA 1:53"05'0
15 H. Wilshere Triumph 1:53"23'4
16 John Hurlestone Triumph 1:55"45'0
17 Percy Flaskett BSA 1:57"33'4
18 J. Hambling BSA 1:58"04'0
19 T. Watson Norton 1:58"13'0
20 A. Crab Norton 1:58"28'0

Clubmans Junior TT[bewerken]

Uitslag Clubmans Junior TT[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd
1 Philip Palmer BSA 1:50"39'4
2 D.A. Wright BSA 1:50"51'8
3 J.W. Davie BSA 1:50"54'4
4 A. Bowie BSA 1:51"01'6
5 Geoff Tanner Norton 1:51"04'0
6 G. Arnold BSA 1:51"30'8
7 Jimmy Buchan BSA 1:52"08'6
8 W. Gibson BSA 1:53"08'0
9 J. Muir Norton 1:53"38'0
10 Bill Robertson BSA 1:55"33'0
11 G. Brooks BSA 1:55"33'6
12 J. Coates BSA 1:55"51'0
13 H. Nash BSA 1:56"21'0
14 K. James BSA 1:56"57'2
15 R. Boughey BSA 1:57"58'2
16 J. Moore BSA 1:58"06'0
17 T. Graham BSA 1:59"00'0
D. Howe BSA 1:59"00'0
19 B. Radford BSA 1:59"13'2
20 A. Scholefield BSA 1:59"27'6

Trivia[bewerken]

Bezoek[bewerken]

In Japan werd alleen nog op onverharde wegen geracet met machines die nauwelijks afweken van standaardmodellen. Soichiro Honda had een coureur (Mikio Omura) en een monteur naar het eeuwfeest in São Paulo gestuurd waar ze raceten tegen Europese topmachines. Dat was een eyeopener: Omura moest het met een 6pk-Honda Dream Model E opnemen tegen Nello Pagani met de 18pk-sterke Mondial 125 Bialbero. Daarom besloot Honda persoonlijk naar de TT van Man te komen het raceverloop én de concurrerende machines te bekijken.

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1954
FIM wereldkampioenschap wegrace
6e seizoen (1954)
Volgende race:
Ulster Grand Prix 1954

Vorige race:
Isle of Man TT 1953
Isle of Man TT Volgende race:
Isle of Man TT 1955
1959:FRA · IOM · DUI · NED · BEL · ZWE · ULS · NAT
1958:IOM · NED · BEL · DUI · ZWE · ULS · NAT
1957:DUI · IOM · NED · BEL · ULS · NAT
1956:IOM · NED · BEL · DUI · ULS · NAT
1955:SPA · FRA · IOM · DUI · BEL · NED · ULS · NAT
1954:FRA · IOM · ULS · BEL · NED · DUI · ZWI · NAT · SPA
1953:IOM · NED · BEL · DUI · FRA · ULS · ZWI · NAT · SPA
1952:ZWI · IOM · NED · BEL · DUI · ULS · NAT · SPA
1951:SPA · ZWI · IOM · BEL · NED · FRA · ULS · NAT
1950:IOM · BEL · NED · ZWI · ULS · NAT