Isle of Man TT 1960

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Vlag van Man TT van Man 1960
Snaefell Mountain Course
Officiële naam Isle of Man Tourist Trophy
Land Vlag van Man Isle of Man
Datum 13 tot 17 juni 1960
Organisator ACU
Senior TT (500 cc)
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk John Surtees
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk John Surtees
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk John Hartle
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Junior TT (350 cc)
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk John Surtees
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk John Hartle
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk John Surtees
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyre
Lightweight TT (250 cc)
Snelste ronde Vlag van Italië Carlo Ubbiali
Eerste Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary Hocking
Tweede Vlag van Italië Carlo Ubbiali
Derde Vlag van Italië Tarquinio Provini
Ultra-Lightweight TT (125 cc)
Snelste ronde Vlag van Italië Carlo Ubbiali
Eerste Vlag van Italië Carlo Ubbiali
Tweede Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary Hocking
Derde Vlag van Zwitserland Luigi Taveri
Sidecar TT
Snelste ronde Vlag van Duitsland Helmut Fath/Vlag van Duitsland Alfred Wohlgemuth
Eerste Vlag van Duitsland Helmut Fath/Vlag van Duitsland Alfred Wohlgemuth
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Pip Harris/Vlag van Verenigd Koninkrijk Ray Campbell
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Charlie Freemand/Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie Nelson

De Isle of Man TT 1960 was de tweede Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1960. De races werden verreden van 13- tot en met 17 juni op het eiland Man. Opnieuw reden alle WK-klassen op Man, maar voor de 125cc-klasse en de 250cc-klasse was het de openingsrace van het seizoen. De korte Clypse Course, waar voorheen de lichte klassen en de zijspanklasse reden, werd losgelaten: alle klassen reden op de 60km-lange Snaefell Mountain Course.

Algemeen[bewerken]

Nadat het Honda-team in 1959 met Naomi Taniguchi al bij haar eerste optreden een WK-punt had gescoord, kwam men nu met een groot team naar het eiland Man. Behalve de Japanners Moto Kitano, Sadao Shimazaki, Giichi Suzuki, Teisuke Tanaka en Naomi Taniguchi reden ook de Australiërs Bob Brown (als vervanger van Kenjiro Tanaka) en Tom Phillis voor Honda. Er werden nu punten in twee klassen gescoord. Wat minder opvallend presenteerde een tweede Japanse merk zich: Colleda, de voorloper van Suzuki, stuurde Michio Ichino, Mitsuo Itoh en Toshio Matsumoto om met hun Colleda RT 60 deel te nemen, maar toen Itoh zich tijdens de trainingen blesseerde vond men in Ray Fay een vervanger. MV Agusta won weer alle soloklassen en BMW de zijspanklasse.

Senior TT[bewerken]

Zeven ronden (425,1 km)

John Surtees leidde de Senior TT van start tot finish en reed een nieuw ronderecord van 104,08 mijl per uur. Met 102,44 mph reed hij ook het eerste racegemiddelde boven de 100 mph. Zijn teamgenoot John Hartle werd op 2½ minuut tweede en de snelste Norton-rijder Mike Hailwood had al 5½ minuut achterstand.

Uitslag Senior TT[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Surtees MV Agusta 2:12"35'2 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Hartle MV Agusta 2:15"14'2 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood Norton 2:18"11'6 4
4 Vlag van Australië Tom Phillis Norton 2:18"59'8 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dickie Dale Norton 2:19"09'8 2
6 Vlag van Australië Bob Brown Norton 2:19"51'4 1
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony Godfrey Norton 2:20"44'2
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Anderson Norton 2:21"17'0
9 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Paddy Driver Norton 2:23"07'8
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Rensen Norton 2:23"08'0
11 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Lewis Norton 2:23"19'0
12 Vlag van Verenigd Koninkrijk Roy Ingram Norton 2:24"53'6
13 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Smith Matchless 2:24"54'8
14 Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter Middleton Norton 2:25"09'8
15 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman Norton 2:25"18'0
16 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack Bullock Matchless 2:25"27'2
17 Vlag van Verenigd Koninkrijk Syd Mizen Matchless 2:25"29'8
18 Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Powell Matchless 2:25"38'0
19 Vlag van Verenigd Koninkrijk George Catlin Matchless 2:25"51'2
20 Vlag van Verenigd Koninkrijk Terry Shepherd Norton 2:27"25'6
23 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack Brett Norton 2:30"13'0
29 Vlag van Italië Alberto Pagani Norton 2:33"44'6

Niet gefinisht[bewerken]

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Oostenrijk Ladi Richter Norton
Vlag van Canada 1957-1965 Mike Duff Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd Matchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Minter Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyre Norton
Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh Anderson Norton

Niet deelgenomen[bewerken]

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Duitsland Rudolf Gläser Norton
Vlag van Italië Emilio Mendogni MV Agusta Teambeleid[1]
Vlag van Italië Remo Venturi MV Agusta Teambeleid[1]
Vlag van Japan Fumio Ito BMW
Vlag van Nieuw-Zeeland John Hempleman Norton

Top tien tussenstand 500cc-klasse[bewerken]

Pos Coureur Merk Ptn
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Surtees MV Agusta 16
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Hartle MV Agusta 6
Vlag van Italië Remo Venturi MV Agusta
4 Vlag van Australië Bob Brown Norton 5
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood Norton 4
6 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Paddy Driver Norton 3
Vlag van Australië Tom Phillis Norton
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dickie Dale Norton 2
Vlag van Oostenrijk Ladi Richter Norton
10 Vlag van Japan Fumio Ito BMW 1

Junior TT[bewerken]

Zeven ronden (425,1 km)

John Surtees leidde de Junior TT vier ronden lang, maar viel terug toen zijn derde versnelling uitviel. Daardoor won zijn teamgenoot John Hartle. Surtees wist wel Bob McIntyre op diens door Joe Potts geprepareerde AJS Boy Racer voor te blijven.

Uitslag Junior TT[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Hartle MV Agusta 2:20"28'8 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Surtees MV Agusta 2:22"24'2 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyre Potts Special-AJS 2:22"50'4 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Minter Norton 2:25"05'6 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Rensen Norton 2:28"21'4 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Anderson Norton 2:28"25'2 1
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd AJS 2:28"58'2
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Lewis Norton 2:29"00'0
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian Setchell Norton 2:29"07'4
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk George Catlin AJS 2:29"20'0
11 Vlag van Verenigd Koninkrijk Syd Mizen AJS 2:29"26'4
12 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Smit AJS 2:30"33'2
13 Vlag van Verenigd Koninkrijk Eddie Crooks Norton 2:30"41'0
14 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Paddy Driver Norton 2:31"15'8
15 Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter Middleton Norton 2:31"24'0
16 Vlag van Verenigd Koninkrijk Roy Ingram Norton 2:31"33'8
17 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack Brett Norton 2:31"43'8
18 Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Powell AJS 2:31"45'2
19 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman Norton 2:32"02'0
20 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ray Fay AJS 2:32"10'2
31 Vlag van Italië Alberto Pagani Norton 2:37"44'8

Niet gefinisht[bewerken]

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Tom Phillis Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dickie Dale Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood AJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Terry Shepherd Norton
Vlag van Italië Ernesto Brambilla Bianchi
Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh Anderson AJS Klepveren

Niet deelgenomen[bewerken]

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Bob Brown Norton
Vlag van Canada 1957-1965 Frank Perris Norton
Vlag van Tsjechië František Šťastný Jawa
Vlag van Nieuw-Zeeland John Hempleman Norton
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary Hocking MV Agusta

Top tien tussenstand 350cc-klasse[bewerken]

Pos Coureur Merk Ptn
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Surtees MV Agusta 10
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Hartle MV Agusta 8
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary Hocking MV Agusta
4 Vlag van Tsjechië František Šťastný Jawa 6
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyre Potts Special-AJS 4
6 Vlag van Australië Bob Brown Norton 3
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Minter Norton
8 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Paddy Driver Norton 2
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Rensen Norton
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Anderson Norton 1
Vlag van Canada 1957-1965 Frank Perris Norton
De Ducati 250 Desmo racer was speciaal voor Mike Hailwood gebouwd, maar werd geen succes.

Lightweight TT[bewerken]

Vijf ronden (303,7 km)

Met de nieuwe MV Agusta 250 Bicilindrica werden Gary Hocking en Carlo Ubbiali eerste en tweede in de Lightweight TT, voor Tarquinio Provini op de Moto Morini 250 Bialbero. Daarachter volgden de drie spectaculaire viercilinder Honda RC 161's, waarmee Bob Brown als vierde finisher de snelste was. Brown viel in voor de geblesseerde Kenjiro Tanaka, maar had als enige Honda-rijder al eerder op de Mountain Course geracet. Michael O'Rourke, die tijdens de trainingen zowel bij Windy Corner als bij Creg-ny-Baa gevallen was, werd met zijn door Herman Meier geprepareerde Ariel Arrow verdienstelijk zevende. Dickie Dale verving de geblesseerde Ernst Degner bij MZ, maar haalde de finish niet.

Uitslag Lightweight TT[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary Hocking MV Agusta 2:00"53'0 8
2 Vlag van Italië Carlo Ubbiali MV Agusta 2:01"33'4 6
3 Vlag van Italië Tarquinio Provini Morini 2:01"44'6 4
4 Vlag van Australië Bob Brown[2] Honda 2:06"53'8 3
5 Vlag van Japan Moto Kitano Honda 2:18"11'0 2
6 Vlag van Japan Naomi Taniguchi Honda 2:20"41'0 1
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Michael O'Rourke Ariel 2:21"11'0
8 Vlag van Zwitserland Luigi Taveri MV Agusta 2:25"34'2
9 Vlag van Italië Osvaldo Perfetti Bianchi 2:25"56'6
10 Alan Dugdale NSU 2:27"01'4
11 Brian Clark Ducati 2:27"25'0
12 J. Bacon Norton 2:28"34'8
13 John Patrick Velocette 2:28"40'2
14 K. Holthaus NSU 2:28"46'4
15 L. Williams LW-Norton 2:33"31'4
16 Roly Capner BSA 2:39"37'8
17 P. Walsh MV Agusta 2:46"23'6

Niet gefinisht[bewerken]

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Tom Phillis Honda Versnellingsbak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd[3] GMS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Anderson MZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Minter Bianchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dickie Dale[4] MZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood Ducati
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Rensen[5] NSU
Vlag van Verenigd Koninkrijk Syd Mizen REG
Vlag van Japan Giichi Suzuki Honda
Vlag van Nieuw-Zeeland John Hempleman MZ

Niet deelgenomen[bewerken]

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Duitse Democratische Republiek Ernst Degner MZ Blessure[6]
Vlag van Duitsland Günter Beer Adler
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fron Purslow NSU Blessure
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Robb GMS Blessure[7]
Vlag van Italië Alberto Pagani Aermacchi/Ducati
Vlag van Italië Gilberto Milani Honda
Vlag van Japan Kenjiro Tanaka Honda Blessure
Vlag van Japan Kunimitsu Takahashi Honda
Vlag van Japan Yukio Satoh Honda
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman Honda

Top tien tussenstand 250cc-klasse[bewerken]

Conform wedstrijduitslag

Ultra-Lightweight TT[bewerken]

Vier ronden (242,9 km)

In de Ultra-Lightweight TT liet Carlo Ubbiali er geen gras over groeien. Al in de eerste ronde met staande start brak hij het ronderecord en hij won voor stalgenoten Gary Hocking en Luigi Taveri. Bob Anderson werd met de MZ RE 125 van de geblesseerde Ernst Degner vijfde, gevolgd door niet minder dan vijf Honda RC 143's. De Colleda RT 60's scoorden bij hun eerste optreden nog geen punten.

Uitslag Ultra-Lightweight TT[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Italië Carlo Ubbiali MV Agusta 1:19"21'2 8
2 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary Hocking MV Agusta 1:19"41'0 6
3 Vlag van Zwitserland Luigi Taveri MV Agusta 1:21"07'6 4
4 Vlag van Nieuw-Zeeland John Hempleman MZ 1:21"35'8 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Anderson[4] MZ 1:22"00'8 2
6 Vlag van Japan Naomi Taniguchi Honda 1:24"49'0 1
7 Vlag van Japan Giichi Suzuki Honda 1:24"57'4
8 Vlag van Japan Sadao Shimazaki Honda 1:25"02'0
9 Vlag van Japan Teisuke Tanaka Honda 1:25"07'4
10 Vlag van Australië Tom Phillis Honda 1:27"19'2
11 Gary Dickinson Ducati 1:30"07'6
12 Vlag van Italië Alberto Pagani MV Agusta 1:30"36'8
13 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman Ducati 1:31"00'8
14 Brian Clark[3] Ducati 1:32"17'6
15 Vlag van Japan Toshio Matsumoto Colleda 1:34"29'6
16 Vlag van Japan Michio Ichino Colleda 1:37"29'4
17 Vlag van Italië Roberto Patrigani Ducati 1:38"36'0
18 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ray Fay[8] Colleda 1:40"10'2
19 Vlag van Japan Moto Kitano Honda 1:44"35'8
20 P. Walsh MV Agusta 1:45"36'2

Niet gefinisht[bewerken]

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Ken Kavanagh Ducati
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood Ducati
Vlag van Gibraltar (1939-1982) John Grace Bultaco

Niet deelgenomen[bewerken]

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Duitse Democratische Republiek Ernst Degner MZ Blessure[6]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Robb Ducati Blessure[7]
Vlag van Italië Alberto Gandossi MZ
Vlag van Italië Bruno Spaggiari MV Agusta Teambeleid[1]
Vlag van Japan Kunimitsu Takahashi Honda
Vlag van Japan Mitsuo Itoh Colleda Blessure[9]

Top tien tussenstand 125cc-klasse[bewerken]

Conform wedstrijduitslag

Sidecar TT[bewerken]

3 ronden (182,2 km)

Florian Camathias was tamelijk onthand na het vertrek van bakkenist Hilmar Cecco. In de Franse Grand Prix had hij gereden met John Chisnell, maar die stapte nu in het zijspan van zijn vaste rijder Bill Beevers. Camathias vond Robert Fiston bereid om zijn taak over te nemen, aanvankelijk met succes, want ze leidden tot de BMW in de laatste ronde stilviel. Camathias wist toch nog vijfde te worden, maar Helmut Fath/Alfred Wohlgemuth wonnen voor Pip Harris/Ray Campbell en Charlie Freeman/Billie Nelson. Dat was een succes voor Norton, temeer omdat de vierde plaats naar Les Wells/William Cook ging. Alwin Ritter, die weer was herenigd met Edwin Blauth, werd zesde ondanks het gemis van zijn rechterbeen, dat hij bij een verkeersongeval verloren had. Max Deubel viel met de ex-Walter Schneider-BMW RS 54 uit. Ook Fritz Scheidegger/Horst Burkhardt kregen pech, maar finishten nog als elfde.

UitslagSidecar TT[bewerken]

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten
1 Vlag van Duitsland Helmut Fath Vlag van Duitsland Alfred Wohlgemuth BMW 1:20"45'8 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Pip Harris Vlag van Verenigd Koninkrijk Ray Campbell BMW 1:22"10'2 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Charlie Freeman Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie Nelson Norton 1:28"07'2 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Les Wells Vlag van Verenigd Koninkrijk William Cook Norton 1:28"22'0 3
5 Vlag van Zwitserland Florian Camathias Vlag van Verenigd Koninkrijk Robert Fiston BMW 1:28"58'0 2
6 Vlag van Duitsland Alwin Ritter Vlag van Duitsland Edwin Blauth BMW 1:30"21'0 1
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Beevers Vlag van Verenigd Koninkrijk John Chisnell BMW 1:30"47'6
8 P. Millard G. Spence Norton 1:32"05'8
9 B. Green D. Fynn Norton 1:33"15'8
10 Derek Yorke G. Mason Norton 1:33"24'6
11 Vlag van Zwitserland Fritz Scheidegger Vlag van Duitsland Horst Burkhardt BMW 1:33"57'8
12 J. Bollington D. Simpson Triumph 1:34"23'8
13 T. Jackson W. Blair Norton 1:34"35'4
14 E. Vincent R. Harding Norton 1:35"16'0
15 M. Beauvais P. Marais Norton 1:38"04'2
16 P. Woollett C. Campbell Norton 1:38"08'0
17 D. Brindley J. Waugh BSA 1:38"18'4
18 Russ Hackman P. Corris BSA 1:40"08'0
19 R. Salter R. Pirani Norton 1:41"42'8
20 Vlag van Zwitserland Claude Lambert Vlag van Zwitserland Gottfried Rüfenacht BMW 1:42"21'6

Niet gefinisht[bewerken]

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak
Vlag van Duitsland Max Deubel Vlag van Duitsland Horst Höhler BMW

Niet deelgenomen[bewerken]

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak
Vlag van Zwitserland Edgar Strub Vlag van Duitsland Hilmar Cecco BMW
Vlag van Duitsland Otto Kölle Vlag van Duitsland Dieter Hess BMW
Vlag van Frankrijk Jo Rogliardo Vlag van Frankrijk Marcel Godillot BMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Boddice Vlag van Verenigd Koninkrijk Graham Stokes Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jackie Beeton Vlag van Verenigd Koninkrijk Eddie Bulgin BMW

Top tien tussenstand zijspanklasse[bewerken]

Pos Coureur Bakkenist Merk Ptn
1 Vlag van Duitsland Helmut Fath Vlag van Duitsland Alfred Wohlgemuth BMW 16
2 Vlag van Zwitserland Florian Camathias Vlag van Verenigd Koninkrijk John Chisnell en Vlag van Verenigd Koninkrijk Robert Fiston BMW 6
Vlag van Verenigd Koninkrijk Pip Harris Vlag van Verenigd Koninkrijk Ray Campbell BMW
Vlag van Zwitserland Fritz Scheidegger Vlag van Duitsland Horst Burkhardt BMW
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Charlie Freeman Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie Nelson Norton 4
6 Vlag van Duitsland Max Deubel Vlag van Duitsland Horst Höhler BMW 3
Vlag van Verenigd Koninkrijk Les Wells Vlag van Verenigd Koninkrijk William Cook Norton
8 Vlag van Zwitserland Edgar Strub Vlag van Duitsland Hilmar Cecco BMW 2
9 Vlag van Duitsland Alwin Ritter Vlag van Duitsland Emil Hörner BMW 1
Vlag van Frankrijk Jo Rogliardo Vlag van Frankrijk Marcel Godillot BMW

Trivia[bewerken]

Schuiven met motoren[bewerken]

In de trainingen waren er veel valpartijen, vooral bij Creg-ny-Baa, Windy Corner, Bungalow en Glen Vine, waardoor een aantal coureurs geblesseerd raakte, zoals Ernst Degner, Mitsuo Itoh, Fron Purslow, Tommy Robb en Kenjiro Tanaka. Dit waren allemaal fabriekscoureurs of gesponsorde rijders en de staleigenaren zagen hun machines wel graag starten:

Prototypen[bewerken]

Tijdens de trainingen verscheen er ook een 250cc-Yamaha, die op privébasis was ingeschreven. Daarom ging het waarschijnlijk niet om een eerste prototype van de Yamaha RD 48, maar om een Yamaha YDS-1-straatmotor. Eddie Crooks trainde met een eerste uitvoering van het Norton-Lowboy frame, maar startte waarschijnlijk met featherbed frames.

Externe link[bewerken]

Isle of Man TT 1960

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1960
FIM wereldkampioenschap wegrace
12e seizoen (1960)
Volgende race:
TT Assen 1960

Vorige race:
Isle of Man TT 1959
Isle of Man TT Volgende race:
Isle of Man TT 1961
1969:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT · ADR
1968:DUI · SPA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT
1967:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT · CAN · JAP
1966:SPA · DUI · FRA · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · IOM · NAT · JAP
1965:VST · DUI · SPA · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · ULS · FIN · NAT · JAP
1964:VST · SPA · FRA · IOM · NED · BEL · DUI · DDR · ULS · FIN · NAT · JAP
1963:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · ULS · DDR · FIN · NAT · ARG · JAP
1962:SPA · FRA · IOM · NED · BEL · DUI · ULS · DDR · NAT · FIN · ARG
1961:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · ULS · NAT · ZWE · ARG
1960:FRA · IOM · NED · BEL · DUI · ULS · NAT