Naar inhoud springen

TT Assen 1962

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Vlag van Nederland TT Assen 1962
Mike Hailwood won de 500cc-race in Assen
Mike Hailwood won de 500cc-race in Assen
Officiële naam 32e Dutch TT
Land Vlag van Nederland Nederland
Datum 30 juni 1962
Organisator FIM / KNMV
500 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Minter
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read
350 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Silvio Grassetti
Eerste Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Derde Vlag van Italië Silvio Grassetti
250 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Tarquinio Provini
Eerste Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyre
Derde Vlag van Italië Tarquinio Provini
125 cc
Snelste ronde Vlag van Zwitserland Luigi Taveri
Eerste Vlag van Zwitserland Luigi Taveri
Tweede Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Robb
50 cc
Snelste ronde Vlag van Nederland Jan Huberts
Eerste Vlag van Duitsland Ernst Degner
Tweede Vlag van Nederland Jan Huberts
Derde Vlag van Duitsland Hans Georg Anscheidt
Zijspan
Snelste ronde Vlag van Zwitserland Florian Camathias/Vlag van Verenigd Koninkrijk Harry Winter
Eerste Vlag van Zwitserland Fritz Scheidegger/Vlag van Verenigd Koninkrijk John Robinson
Tweede Vlag van Duitsland Max Deubel/Vlag van Duitsland Emil Hörner
Derde Vlag van Duitsland Otto Kölle/Vlag van Duitsland Dieter Hess

De TT van Assen 1962 was de vierde Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1962. De races werden verreden op zaterdag 30 juni 1962 op het Circuit van Drenthe vlak bij Assen. Alle klassen kwamen aan de start.

De TT van Assen miste voor de start al enkele belangrijke spelers. Tom Phillis was tijdens de Isle of Man TT verongelukt en daardoor besloot Gary Hocking om onmiddellijk te stoppen met racen. Kunimitsu Takahashi de winnaar van de eerste twee GP's, herstelde nog van zijn ernstige verwondingen die hij in dezelfde TT had opgelopen, maar zou dit jaar niet meer racen. Bakkenist Horst Burkhardt was tijdens de Sidecar TT uit het zijspan van Florian Camathias gevallen en zodanig gewond geraakt dat ook zijn carrière moest beëindigen. Camathias maakte het seizoen af met de Brit Harry Winter.

Uitslag 500cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood MV Agusta 1:05"46'2 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Minter Norton +23'2 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read Norton +1"03'0 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd Matchless +1"22'8 3
5 Vlag van Oostenrijk Bert Schneider Norton +1"40'6 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony Godfrey Norton +1"46'3 1
7 Vlag van Australië Jack Ahearn Norton +2"57'8
8 Vlag van Tsjechië František Šťastný Jawa +3"05'5
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Roy Ingram Norton +3"13'2
10 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Paddy Driver Norton +1 ronde
11 Vlag van Duitsland Ernst Hiller Matchless +1 ronde
12 Vlag van Australië Jack Findlay Norton +1 ronde
13 Vlag van Duitsland Walter Scheimann Norton +1 ronde
14 Vlag van Duitsland Karl Recktenwald Norton +1 ronde
15 Vlag van Verenigd Koninkrijk Syd Mizen Matchless +1 ronde
16 Vlag van België Raymond Bogaerdt Norton +2 ronden
17 Vlag van Oostenrijk Ladi Richter Norton +2 ronden

Niet gefinisht

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffMatchless
Vlag van Duitsland Karl HoppeNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Rob FittonNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron LangstonNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Stephen MurrayMatchless
Vlag van Italië Ernesto BrambillaBianchi
Vlag van Italië Silvio GrassettiBianchi
Vlag van Nederland Joop VogelzangNorton

Niet deelgenomen

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Argentinië Amleto PomesanoNorton
Vlag van Argentinië Benedicto CaldarellaMatchless
Vlag van Argentinië Eduardo SalatinoNorton
Vlag van Argentinië Manuel SolerNorton
Vlag van Argentinië Juan Carlos SalatinoNorton
Vlag van Zwitserland Gyula MarsovszkyNorton
Vlag van Zwitserland Roland FöllMatchless
Vlag van Chili Pablo GamberiniMatchless
Vlag van Finland Anssi ReskoMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian SetchellNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ellis BoyceNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred StevensNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ray SpenceNorton
Vlag van Italië Remo VenturiMV Agusta
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary HockingMV AgustaGestopt[1]
Vlag van Zweden Harald KarlssonNorton
Vlag van Zweden Sven-Olof GunnarssonNorton

Top tien tussenstand 500cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodMV Agusta8
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary HockingMV Agusta
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Ellis BoyceNorton6
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek MinterNorton
5Vlag van Oostenrijk Bert SchneiderNorton5
6Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadNorton4
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred StevensNorton
8Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan ShepherdMatchless3
9Vlag van Verenigd Koninkrijk Roy IngramNorton2
10Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony GodfreyNorton1
Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian SetchellNorton
350cc-race: Mike Hailwood jaagt op František Šťastný

Jim Redman scoorde de eerste overwinning voor de Honda RC 170.

Uitslag 350cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman Honda 1:06"49'5 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood MV Agusta +20'1 6
3 Vlag van Italië Silvio Grassetti Bianchi +26'2 4
4 Vlag van Tsjechië František Šťastný Jawa +1"32'9 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Minter Norton +1"55'3 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read Norton +2"16'9 1
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd AJS +2"59'1
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony Godfrey Norton +3"26'9
9 Vlag van Canada 1957-1965 Mike Duff AJS +1 ronde
10 Vlag van Duitsland Karl Hoppe Norton +1 ronde
11 Vlag van Verenigd Koninkrijk Roy Ingram Norton +1 ronde
12 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron Langston Norton +1 ronde
13 Vlag van Verenigd Koninkrijk Arthur Wheeler Moto Guzzi +1 ronde
14 Vlag van Australië Jack Ahearn Norton +1 ronde
15 Vlag van België Raymond Bogaerdt Norton +2 ronden

Niet deelgenomen

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Tom Phillis (†)HondaOverleden[2]
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary HockingMV AgustaGestopt[1]
Coureur Merk
Vlag van Australië Jack FindlayNorton
Vlag van Zwitserland Gyula MarsovszkyNorton
Vlag van Zwitserland Roland FöllAJS
Vlag van Tsjechië Gustav Haveljawa
Vlag van Duitsland Hans-Otto ButenuthNorton
Vlag van Finland Taneli LepoAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alistair KingAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyreHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph BryansNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbHonda
Vlag van Japan Moto KitanoHonda
Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh AndersonAJS
Vlag van Zweden Sven-Olof GunnarssonNorton
Vlag van Sovjet-Unie Nikolaj Sevast'ânovCKEB

Top tien tussenstand 350cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodMV Agusta14
2Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHonda8
3Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawa7
4Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary HockingMV Agusta6
5Vlag van Italië Silvio GrassettiBianchi4
6Vlag van Verenigd Koninkrijk Roy IngramNorton3
7Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffAJS2
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek MinterNorton
9Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh AndersonAJS1
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadNorton

In de 250cc-race finishten de Honda's van Jim Redman en Bob McIntyre vlak na elkaar, maar ook Tarquinio Provini kon met de Moto Morini 250 Bialbero goed volgen en finishte binnen drie seconden van Redman. Frank Perris scoorde de eerste punten voor de Suzuki RV 62. Bij de training op vrijdag kwam de Amsterdammer Johan Schuld (23) in de Kniebocht dodelijk ten val.

Uitslag 250cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman Honda 58"52'2 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyre Honda +2'2 6
3 Vlag van Italië Tarquinio Provini Morini +2'6 4
4 Vlag van Nederland Cas Swart Honda +1"44'4 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Frank Perris Suzuki +3"51'9 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Arthur Wheeler Moto Guzzi +1 ronde 1
7 Vlag van Duitsland Günter Beer Adler +1 ronde
8 Vlag van Nederland Joop Vogelzang Benelli +1 ronde
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dan Shorey Bultaco +1 ronde
10 Vlag van Italië Roberto Patrignani Morini +2 ronden
11 Vlag van Nederland Han Leenheer Aermacchi +2 ronden
12 Vlag van Duitsland Siegfried Lohmann Adler +2 ronden
13 Vlag van Nederland Tinus van Son NSU +2 ronden

Niet deelgenomen

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Tom Phillis (†)HondaOverleden[2]
Coureur Merk
Vlag van Argentinië Enrique DietrichAermacchi
Vlag van Argentinië Jorge TerengoDucati
Vlag van Argentinië Raúl KaiserNSU
Vlag van België Marcel ToussaintBenelli
Vlag van België Pierrot VervroegenAermacchi
Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHonda
Vlag van Duitse Democratische Republiek Werner MusiolMZ
Vlag van Duitsland Michael SchneiderNSU
Vlag van Frankrijk Benjamin SavoyeMondial
Vlag van Frankrijk Jean-Pierre BeltoiseMorini
Vlag van Verenigd Koninkrijk Campbell DonaghyDucati
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek MinterHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodBenelli
Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart GrahamAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbHonda
Vlag van Italië Alberto PaganiAermacchi
Vlag van Italië Gilberto MilaniAermacchi
Vlag van Italië Paolo CampanelliBenelli
Vlag van Italië Umberto MasettiMorini
Vlag van Japan Kenjiro TanakaHonda
Vlag van Japan Moto KitanoHonda
Vlag van Sovjet-Unie Nikolaj Sevast'ânovCKEB
Vlag van Uruguay Carlos MarfetanParilla

Top tien tussenstand 250cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHonda30
2Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyreHonda18
3Vlag van Australië Tom Phillis (†)Honda12
4Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek MinterHonda8
5Vlag van Verenigd Koninkrijk Dan ShoreyBultaco7
6Vlag van Italië Alberto PaganiAermacchi4
Vlag van Verenigd Koninkrijk Arthur WheelerMoto Guzzi
Vlag van Italië Tarquinio ProviniMorini
9Vlag van Nederland Cas SwartHonda3
10Vlag van Frankrijk Jean-Pierre BeltoiseMorini2
Vlag van Canada 1957-1965 Frank PerrisSuzuki

Zonder de ernstig geblesseerde Kunimitsu Takahashi ging de strijd om de leiding in het wereldkampioenschap tussen Luigi Taveri en Jim Redman. Taveri won de strijd met slechts 0,2 seconde voorsprong. Tommy Robb werd derde, maar werd binnen een seconde gevolgd door de Suzuki RT 62D(egner) van Ernst Degner en ook Mike Hailwood gaf niet veel toe met zijn EMC.

Uitslag 125cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Zwitserland Luigi Taveri Honda 50"36'6 8
2 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman Honda +0'2 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Robb Honda +18'0 4
4 Vlag van Duitsland Ernst Degner Suzuki +18'8 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood EMC +19'6 2
6 Vlag van Tsjechië Stanislav Malina ČZ +1"02'0 1
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Rex Avery EMC +1"15'6
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dan Shorey Bultaco +2"58'2
9 Vlag van Japan Mitsuo Itoh Suzuki +3"18'2
10 Vlag van Italië Giuseppe Visenzi Ducati +1 ronde

Niet deelgenomen

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Tom Phillis (†)HondaOverleden[2]
Vlag van Japan Kunimitsu TakahashiHondaGestopt[4]
Coureur Merk
Vlag van Argentinië Jorge KisslingBultaco
Vlag van Argentinië Limburg MoreiraBultaco
Vlag van Argentinië Marzillo ChizziniBultaco
Vlag van Argentinië Pedro RosenthalTohatsu
Vlag van Argentinië Raúl KisslingDKW
Vlag van Canada 1957-1965 Frank PerrisSuzuki
Vlag van Duitse Democratische Republiek Hans FischerMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Klaus EnderleinMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Werner MusiolMZ
Vlag van Finland Jukka PetäjäMZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan ShepherdMZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alistair KingBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyreHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek MinterHonda
Vlag van Gibraltar John GraceBultaco
Vlag van Italië Alberto PaganiHonda
Vlag van Italië Francesco VillaMondial
Vlag van Japan Sadao ShimazakiHonda
Vlag van Japan Teisuke TanakaHonda
Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh AndersonSuzuki
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Paddy DriverEMC

Top tien tussenstand 125cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHonda23
2Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHonda20
3Vlag van Japan Kunimitsu TakahashiHonda16
4Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbHonda14
5Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodEMC5
Vlag van Duitsland Ernst DegnerSuzuki
7Vlag van Australië Tom Phillis (†)Honda4
8Vlag van Verenigd Koninkrijk Rex AveryEMC3
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek MinterHonda
10Vlag van Argentinië Jorge KisslingBultaco1
Vlag van Italië Francesco VillaMondial
Vlag van Tsjechië Stanislav MalinaČZ

Kreidler had een dilemma. Hans Georg Anscheidt was eigenlijk eerste rijder, maar Jan Huberts had al een overwinning op zak én reed een thuisrace. Er was maar één echt snelle machine en die ging uiteindelijk naar Anscheidt. Ernst Degner (Suzuki) won met acht seconden voorsprong op Huberts, die door zijn circuitkennis de snellere machine van Anscheidt voor wist te blijven. Voor Kreidler was het de vraag of Huberts met de snelste machine misschien wel gewonnen had. De WK-stand bleef in elk geval spannend, met Degner, Anscheidt, Huberts en Luigi Taveri (Honda) vlak bij elkaar.

Uitslag 50cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Duitsland Ernst Degner Suzuki 32"56'2 8
2 Vlag van Nederland Jan Huberts Kreidler +8'0 6
3 Vlag van Duitsland Hans Georg Anscheidt Kreidler +8'9 4
4 Vlag van Japan Seiichi Suzuki Suzuki +17'6 3
5 Vlag van Japan Mitsuo Itoh Suzuki +44'5 2
6 Vlag van Duitsland Wolfgang Gedlich Kreidler +48'2 1
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dan Shorey Kreidler +49'3
8 Vlag van Japan Michio Ichino Suzuki +55'4
9 Vlag van Zwitserland Luigi Taveri Honda +55'6
10 Vlag van Nederland Cees van Dongen Honda +1"36'6
11 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Robb Honda +1"36'9
12 Vlag van Duitsland Rudi Kunz Kreidler +2"42'2
13 Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Rajko Piciga Tomos +3"21'3
14 Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Adrijan Bernetič Tomos +1 ronde
15 Vlag van Nederland Kor Lantinga Benelli +1 ronde
16 Vlag van Nederland Ferry Swaep Tomos +1 ronde
17 Vlag van Nederland Pierre Kemperman Itom +1 ronde

Niet deelgenomen

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Japan Kunimitsu TakahashiHondaGestopt[4]
Coureur Merk
Vlag van Duitsland Günter BeerKreidler
Vlag van Spanje José Maria BusquetsDerbi
Vlag van Japan Isao MorishitaSuzuki
Vlag van Japan Teisuke TanakaHonda
Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh AndersonSuzuki

Top tien tussenstand 50cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Duitsland Ernst DegnerSuzuki16
2Vlag van Duitsland Hans Georg AnscheidtKreidler15
3Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHonda14
Vlag van Nederland Jan HubertsKreidler
5Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbHonda9
6Vlag van Japan Kunimitsu TakahashiHonda7
7Vlag van Spanje José Maria BusquetsDerbi6
8Vlag van Japan Mitsuo ItohSuzuki5
Vlag van Japan Seichi SuzukiSuzuki
10Vlag van Duitsland Wolfgang GedlichKreidler4

Zijspanklasse

[bewerken | brontekst bewerken]

Florian Camathias reed met zijn nieuwe bakkenist Harry Winter de snelste ronde, maar viel terug om ten slotte met een ronde achterstand als zevende geklasseerd te worden. Nu wonnen Fritz Scheidegger/John Robinson, maar zij vormden in het wereldkampioenschap geen bedreiging voor Max Deubel/Emil Hörner, die tweede werden voor Scheideggers tuner Otto Kölle met Dieter Hess in het zijspan.

Uitslag zijspanklasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten
1 Vlag van Zwitserland Fritz Scheidegger Vlag van Verenigd Koninkrijk John Robinson BMW 52"16'2 8
2 Vlag van Duitsland Max Deubel Vlag van Duitsland Emil Hörner BMW +9'0 6
3 Vlag van Duitsland Otto Kölle Vlag van Duitsland Dieter Hess BMW +43'0 4
4 Vlag van Duitsland August Rohsiepe Vlag van Duitsland Lothar Böttcher BMW +55'0 3
5 Vlag van Zwitserland Edgar Strub Vlag van Zwitserland Gottfried Rüfenacht BMW +56'4 2
6 Vlag van Zwitserland Claude Lambert Vlag van Zwitserland Alfred Herzig BMW +1"28'6 1
7 Vlag van Zwitserland Florian Camathias Vlag van Verenigd Koninkrijk Harry Winter BMW +1 ronde
8 Vlag van Duitsland Georg Auerbacher Vlag van Duitsland Josef Zach BMW +1 ronde
9 Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Boško Šnajder Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Mladen Kytka BMW +2 ronden
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jackie Beeton Vlag van Verenigd Koninkrijk Eddie Bulgin Reynolds-BMW +3 ronden
Coureur Bakkenist Merk
Vlag van Duitsland Arsenius ButscherVlag van Duitsland Heiner VesterBMW
Vlag van Duitsland Heinz LuthringshauserVlag van Duitsland Horst KnoppBMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris VincentVlag van Verenigd Koninkrijk Eric BlissBSA
Vlag van Verenigd Koninkrijk Colin SeeleyVlag van Verenigd Koninkrijk Wally RawlingsMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Eric PickupVlag van Verenigd Koninkrijk Ray LindsayBMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Harold ScholesVlag van Verenigd Koninkrijk Keith ScottBMW

Top tien tussenstand zijspanklasse

[bewerken | brontekst bewerken]
PosCoureurBakkenistMerkPtn
1Vlag van Duitsland Max DeubelVlag van Duitsland Emil HörnerBMW22
2Vlag van Duitsland Otto KölleVlag van Duitsland Dieter HessBMW17
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris VincentVlag van Verenigd Koninkrijk Eric BlissBSA13
4Vlag van Zwitserland Florian CamathiasVlag van Duitsland Horst Burkhardt /
Vlag van Verenigd Koninkrijk Harry Winter
BMW12
5Vlag van Zwitserland Fritz ScheideggerVlag van Verenigd Koninkrijk John RobinsonBMW8
6Vlag van Zwitserland Claude LambertVlag van Zwitserland Alfred HerzigBMW6
7Vlag van Verenigd Koninkrijk Colin SeeleyVlag van Verenigd Koninkrijk Wally RawlingsMatchless4
8Vlag van Duitsland Arsenius ButscherVlag van Duitsland Heiner VesterBMW3
Vlag van Duitsland August RohsiepeVlag van Duitsland Lothar BöttcherBMW
10Vlag van Duitsland Heinz LuthringshauserVlag van Duitsland Horst KnoppBMW2
Vlag van Verenigd Koninkrijk Harold ScholesVlag van Verenigd Koninkrijk Ray Lindsay /
Vlag van Verenigd Koninkrijk Keith Scott
BMW
Vlag van Zwitserland Edgar StrubVlag van Zwitserland Gottfried RüfenachtBMW
Vorige race:
Isle of Man TT 1962
FIM wereldkampioenschap wegrace
14e seizoen (1962)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van België 1962

Vorige race:
TT Assen 1961
TT Assen Volgende race:
TT Assen 1963