TT Assen 1966

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Vlag van Nederland TT Assen 1966
Huldiging van de 125cc-klasse, met winnaar Bill Ivy en beste Nederlander Cees van Dongen
Huldiging van de 125cc-klasse, met winnaar Bill Ivy en beste Nederlander Cees van Dongen
Officiële naam 36e Dutch TT
Land Vlag van Nederland Nederland
Datum 25 juni 1966
Organisator FIM / KNMV
500 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Eerste Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
Tweede Vlag van Italië Giacomo Agostini
Derde Vlag van Tsjechië František Šťastný
350 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Tweede Vlag van Italië Giacomo Agostini
Derde Vlag van Italië Renzo Pasolini
250 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read
Derde Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
125 cc
Snelste ronde Vlag van Zwitserland Luigi Taveri
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Ivy
Tweede Vlag van Zwitserland Luigi Taveri
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read
50 cc
Snelste ronde Vlag van Zwitserland Luigi Taveri
Eerste Vlag van Zwitserland Luigi Taveri
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Bryans
Derde Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh Anderson
Zijspan
Snelste ronde Vlag van Zwitserland Fritz Scheidegger / Vlag van Verenigd Koninkrijk John Robinson
Eerste Vlag van Zwitserland Fritz Scheidegger / Vlag van Verenigd Koninkrijk John Robinson
Tweede Vlag van Duitsland Max Deubel / Vlag van Duitsland Emil Hörner
Derde Vlag van Duitsland Otto Kölle / Vlag van Duitsland Heinz Marquardt

De TT van Assen 1966 was de vierde Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1966. De races werden verreden op zaterdag 25 juni 1966 op het Circuit van Drenthe vlakbij Assen. Alle klassen kwamen aan de start. In deze Grand Prix werd de wereldtitel in de zijspanklasse beslist, maar dat wist op dat moment nog niemand omdat de GP des Nations nog op het programma stond. Deze werd later in het seizoen echter geschrapt.

Algemeen[bewerken]

Tijdens de TT van Assen leek het wel herfst: voor het eerst sinds 1939 regende het en bovendien stond er een sterke wind. Tijdens de TT debuteerden de merken Bridgestone en Jamathi en de coureurs Angelo Bergamonti, Martin Mijwaart, [Aalt Toersen]] en Jan de Vries. Tijdens de zijspanrace kwam de Britse coureur Norman Huntingford om het leven.

500cc-klasse[bewerken]

MV Agusta opende in Assen de aanval op Honda met een nieuwe 500 cc-driecilinder. Het gerucht ging dat het hier een opgeboorde MV Agusta 350 3C zou betreffen, die slechts 400 cc mat (dat klopte ongeveer, de machine had een cilinderinhoud van 420cc). In elk geval kon Giacomo Agostini heel wat beter partij bieden tegen de Honda's. Hij werd daarbij geholpen door een zeer slechte start van Mike Hailwood. Die reed een aantal recordronden en lag na één ronde alweer op de derde plaats, na drie ronden op kop en na vier ronden schakelde hij in de Strubben per ongeluk naar de eerste versnelling waardoor zijn race in de strobalen eindigde. Hailwood zou eigenlijk in dienst van Jim Redman moeten rijden, maar die was intussen gepasseerd door Agostini, waardoor Hailwood noodgedwongen de kop moest zien te pakken om te voorkomen dat Agostini te veel punten zou krijgen. Redman had een behoorlijke achterstand op Ago maar moest na het uitvallen van Hailwood wel reageren. Hij bleef lang op 8 seconden achter Agostini, maar in de tiende ronde waren het er nog maar 6 en in de twaalfde ronde 4. Daarna kwam Redman binnen één ronde tot bij Agostini, maar ze bleven nog rondenlang vechten om de eerste positie. Uiteindelijk finishte Redman enkele seconden voor Agostini. František Šťastný werd met een 450cc-Jawa-ČZ derde, maar had een ronde achterstand.

Uitslag 500cc-klasse[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman Honda 1:04"28'6 8
2 Vlag van Italië Giacomo Agostini MV Agusta +2'2 6
3 Vlag van Tsjechië František Šťastný Jawa-ČZ +1 ronde 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Cooper Norton +1 ronde 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart Graham Matchless +1 ronde 2
6 Vlag van Australië Jack Findlay Matchless +1 ronde 1
7 Vlag van Zwitserland Gyula Marsovszky Matchless +1 ronde
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred Stevens Paton +1 ronde
9 Vlag van Australië Jack Ahearn Norton +1 ronde
10 Vlag van Australië Kel Carruthers Norton +1 ronde
11 Vlag van Tsjechië Gustav Havel Jawa-ČZ +1 ronde
12 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dan Shorey Norton +1 ronde
13 Vlag van Duitsland Karl Hoppe Matchless +1 ronde
14 Vlag van Australië Malcolm Stanton Norton +1 ronde
15 Vlag van Verenigd Koninkrijk Godfrey Nash Norton +1 ronde
16 Vlag van Oostenrijk Rudi Thalhammer Norton +1 ronde

Niet gefinisht[bewerken]

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Canada 1957-1965 Roger Beaumont Norton
Vlag van Duitsland Walter Scheimann Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie Nelson Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris Conn Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk David Brown Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Minter Seeley-Matchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Joe Dunphy Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Lewis Young Matchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood Honda Val
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron Chandler Matchless
Vlag van Nederland Bert Oosterhuis Norton
Vlag van Nieuw-Zeeland Johnny Wales Norton

Niet deelgenomen[bewerken]

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Oostenrijk Eduard Lenz Matchless
Vlag van Australië John Dodds Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk John Blanchard Seeley-Matchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk John Mawby Norton

Top negen tussenstand 500cc-klasse[bewerken]

Pos Coureur Merk Ptn
1 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman Honda 16
2 Vlag van Italië Giacomo Agostini MV Agusta 12
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart Graham Matchless 5
4 Vlag van Zwitserland Gyula Marsovszky Matchless 4
Vlag van Tsjechië František Šťastný Jawa-ČZ
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Cooper Norton 3
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Lewis Young Matchless 2
8 Vlag van Australië Jack Findlay McIntyre-Matchless 1
Vlag van Oostenrijk Eduard Lenz Matchless

(Slechts negen coureurs hadden al punten gescoord)

350cc-klasse[bewerken]

In Assen traden Phil Read en Bill Ivy in de training van de 350cc-klasse aan met tot 254 cc opgeboorde Yamaha RD 05's. Mike Hailwood maakte tijdens de trainingen al duidelijk wie de snelste was: hij reed met de 350cc-Honda RC 173 een volle seconde sneller dan zijn eigen recordronde uit 1965 die hij met een 500cc-MV Agusta had neergezet. Uiteindelijk kwamen de Yamaha's niet aan de start, evenmin als Jim Redman. Hailwood stond zodoende als enige, in regen en wind, op de eerste startrij, Giacomo Agostini stond achter hem op de tweede rij. Hailwood startte het snelste en werd gevolgd door Derek Woodman met een tot 300 cc opgeboorde MZ, Agostini en Renzo Pasolini (Aermacchi). Hailwood finishte met 45,2 seconden voorsprong op Agostini en de rest van het veld had minstens een ronde achterstand. Op de derde plaats eindigde Pasolini.

Uitslag 350cc-klasse[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood Honda 1:09"26'4 8
2 Vlag van Italië Giacomo Agostini MV Agusta +45'2 6
3 Vlag van Italië Renzo Pasolini Aermacchi +1 ronde 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart Graham AJS +1 ronde 3
5 Vlag van Tsjechië Gustav Havel Jawa +1 ronde 2
6 Vlag van Tsjechië František Šťastný Jawa +1 ronde 1
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Woodman MZ +1 ronde
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Cooper Norton +1 ronde
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie Nelson Norton +1 ronde
10 Vlag van Australië Kel Carruthers Norton +2 ronden
11 Vlag van Australië Malcolm Stanton Norton +2 ronden
12 Vlag van Italië Gilberto Milani Aermacchi +2 ronden
13 Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred Stevens Paton +2 ronden
14 Vlag van Tsjechië František Boček ČZ +2 ronden
15 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dan Shorey Norton +2 ronden
16 Vlag van Verenigd Koninkrijk Godfrey Nash Norton +2 ronden
17 Vlag van Canada 1957-1965 Roger Beaumont Norton +2 ronden

Niet gestart[bewerken]

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Ivy Yamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read Yamaha
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman Honda

Onbekend[1][bewerken]

Coureur Merk
Vlag van Australië Jack Ahearn Norton
Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz Rosner MZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris Conn Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave Simmonds Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Joe Dunphy Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk John Blanchard Seeley-AJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter Williams AJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Robb Bultaco
Vlag van Italië Alberto Pagani Aermacchi
Vlag van Italië Silvio Grassetti Bianchi
Vlag van Italië Tarquinio Provini Benelli
Vlag van Japan Kenzo Muromachi Honda
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Bruce Beale Honda
Vlag van Zweden Kent Andersson Husqvarna
Vlag van Verenigde Staten Byron Black Honda

Top tien tussenstand 350cc-klasse[bewerken]

Pos Coureur Merk Ptn
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood Honda 24
2 Vlag van Italië Giacomo Agostini MV Agusta 12
3 Vlag van Italië Tarquinio Provini Benelli 6
Vlag van Italië Renzo Pasolini Aermacchi
5 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Bruce Beale Honda 5
6 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman Honda 4
Vlag van Tsjechië Gustav Havel Jawa
8 Vlag van Italië Silvio Grassetti Bianchi 3
Vlag van Italië Gilberto Milani Aermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart Graham AJS

250cc-klasse[bewerken]

Ook in Assen bleek Mike Hailwood niet te kloppen. Hij won de 250cc-klasse met 1 minuut voorsprong op Phil Read en zelfs 1 minuut en 45 seconden op zijn teamgenoot Jim Redman. Derek Woodman werd met de MZ vierde en achter hem finishte een gelegenheidsrijder in het fabrieksteam van Yamaha: Bob Anderson, die zich vijf jaar met autoraces had beziggehouden maar het motorracen nog niet verleerd was.

Uitslag 250cc-klasse[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood Honda 58"35'8 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read Yamaha +1"19'6 6
3 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman Honda +1"45'0 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Woodman MZ +1 ronde 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Anderson Yamaha +1 ronde 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Robb Bultaco +1 ronde 1
7 Vlag van Zwitserland Gyula Marsovszky Bultaco +1 ronde
8 Vlag van Tsjechië František Šťastný Jawa +1 ronde
9 Vlag van Australië Kevin Cass Bultaco +1 ronde
10 Vlag van Australië Eric Hinton Bultaco +1 ronde
11 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Bruce Beale Honda +1 ronde
12 Vlag van Nieuw-Zeeland Graham Dickson Bultaco +1 ronde
13 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim Curry Honda +2 ronden
14 Vlag van Italië Angelo Bergamonti Paton +2 ronden

Niet gefinisht[bewerken]

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz Rosner MZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Ivy Yamaha
Vlag van Italië Alberto Pagani Aermacchi
Vlag van Italië Gilberto Milani Aermacchi
Vlag van Italië Renzo Pasolini Aermacchi
Vlag van Japan Akiyasu Motohashi Yamaha
Vlag van Nederland Cees van Dongen Yamaha
Vlag van Nieuw-Zeeland Ginger Molloy Bultaco

Onbekend[1][bewerken]

Coureur Merk
Vlag van Australië Jack Findlay Bultaco
Vlag van Australië Len Atlee Cotton
Vlag van Canada 1957-1965 Mike Duff Yamaha
Vlag van Duitsland Günter Beer Honda
Vlag van Frankrijk Daniel Lhéraud Yamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Smith Bultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter Inchley Bultaco-Villiers
Vlag van Verenigd Koninkrijk Selwyn Griffiths Royal Enfield
Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart Graham Honda
Vlag van Italië Giuseppe Visenzi Aermacchi
Vlag van Japan Hiroshi Hasegawa Yamaha
Vlag van Zweden Kent Andersson Husqvarna

Top tien tussenstand 250cc-klasse[bewerken]

Pos Coureur Merk Ptn
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood Honda 32
2 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman Honda 16
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Woodman MZ 15
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read Yamaha 10
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Ivy Yamaha 4
Vlag van Italië Renzo Pasolini Aermacchi
7 Vlag van Australië Jack Findlay Bultaco 3
Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz Rosner MZ
9 Vlag van Zweden Kent Andersson Husqvarna 2
Vlag van Tsjechië František Šťastný Jawa
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Anderson Yamaha

125cc-klasse[bewerken]

Mike Duff startte weliswaar in de TT van Assen, maar hij was nog lang niet fit na zijn zware val in Japan in 1965. Hij trainde zichzelf naar de tweede startrij, waar hij Cees van Dongen (de snelste privérijder met een Honda CR 93) en Toshio Fujii met de Kawasaki aantrof. Op de eerste rij stonden Luigi Taveri, Bill Ivy, Yoshimi Katayama, Phil Read, Hugh Anderson, Ralph Bryans en Frank Perris. Katayama was op de nog gedeeltelijk natte baan het snelste weg, maar werd nog in de eerste ronde gepasseerd door Read en Taveri. Na de derde ronde had Ivy zowel Read als Taveri ingehaald. Ralph Bryans was intussen al verdwenen. Hij was al een keer gestopt, waarschijnlijk om bougies te vervangen, en reed uiteindelijk definitief de pit in. Tussen Read en Taveri ontspon zich een geweldige strijd, die uiteindelijk door Taveri gewonnen werd. Hij werd tweede en Read derde. Cees van Dongen bleef de snelste privérijder met een achtste plaats op één ronde achterstand.

Uitslag 125cc-klasse[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Ivy Yamaha 47"30'6 8
2 Vlag van Zwitserland Luigi Taveri Honda +2'2 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read Yamaha +14'9 4
4 Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh Anderson Suzuki +42'3 3
5 Vlag van Japan Akiyasu Motohashi Yamaha +2"41'4 2
6 Vlag van Canada 1957-1965 Mike Duff Yamaha +2"48'9 1
7 Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz Rosner MZ +3"16'8
8 Vlag van Nederland Cees van Dongen Honda +1 ronde
9 Vlag van Duitsland Walter Scheimann Honda +1 ronde
10 Vlag van Duitsland Lothar John Honda +1 ronde
11 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim Curry Honda +1 ronde
12 Vlag van Verenigd Koninkrijk Frank Perris Suzuki +1 ronde
13 Vlag van Duitsland Jürgen Karrenberg Bultaco +1 ronde
14 Vlag van Nederland Han Leenheer Honda +1 ronde
15 Vlag van Nederland Lous van Rijswijk jr. Bultaco +2 ronden

Niet gefinisht[bewerken]

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Woodman MZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Bryans Honda
Vlag van Japan Toshio Fujii Kawasaki Versnellingsbak
Vlag van Japan Yoshimi Katayama Suzuki

Onbekend[1][bewerken]

Coureur Merk
Vlag van Canada 1957-1965 Frank Perris Suzuki
Vlag van Duitse Democratische Republiek Friedhelm Kohlar MZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Hartmut Bischoff MZ
Vlag van Duitsland Hans Georg Anscheidt Suzuki
Vlag van Duitsland Herbert Mann MZ
Vlag van Spanje (1945-1977) José Medrano Bultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood Honda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter Williams EMC
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Robb Yamaha
Vlag van Italië Francesco Villa Montesa
Vlag van Japan Mitsuo Itoh Suzuki
Vlag van Japan Yasuharu Yuzawa Yamaha

Top tien tussenstand 125cc-klasse[bewerken]

Pos Coureur Merk Ptn
1 Vlag van Zwitserland Luigi Taveri Honda 20
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Ivy Yamaha 16
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read Yamaha 11
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Bryans Honda 10
5 Vlag van Canada 1957-1965 Frank Perris Suzuki 3
Vlag van Australië Hugh Anderson Suzuki
7 Vlag van Duitsland Hans Georg Anscheidt Suzuki 2
Vlag van Italië Francesco Villa Montesa
Vlag van Japan Akiyasu Motohashi Yamaha
10 Vlag van Duitsland Herbert Mann MZ 1
Vlag van Spanje (1945-1977) José Medrano Bultaco
Vlag van Canada 1957-1965 Mike Duff Yamaha

50cc-klasse[bewerken]

Hugh Anderson startte in Assen als snelste, terwijl Martin Mijwaart grote problemen had om zijn zelfbouw Jamathi aan de praat te krijgen. Na de eerste ronde leidde Anderson, gevolgd door Ralph Bryans, Luigi Taveri en Suzuki-rijder Yoshimi Katayama. 24 Seconden achter Katayama kwam Isao Morishita met de debuterende Bridgestone. Dat nieuwe merk, dat 50cc-tweecilinders gebruikte, had ook Jack Findlay en Steve Murray ingeschreven. Anderson viel echter net als Hans Georg Anscheidt al snel terug en de strijd om de kop ging tussen Bryans en Taveri. Achteraan reden een aantal toekomstige Nederlandse sterren: Jan de Vries (Kreidler), Aalt Toersen (Kreidler) en Martin Mijwaart. Uiteindelijk won Taveri, werd Bryans tweede en Anderson derde. Mijwaart werd weliswaar op een ronde gereden, maar werd toch nog negende en Morishita pakte bij zijn eerste Grand Prix met de Bridgestone een punt door zesde te worden. Taveri had ondanks het slechte weer de race toch nog ruim een halve minuut sneller afgerond dan winnaar Bryans in 1965 had gedaan.

Uitslag 50cc-klasse[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Zwitserland Luigi Taveri Honda 29"38'2 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Bryans Honda +0'3 6
3 Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh Anderson Suzuki +12'4 4
4 Vlag van Duitsland Hans Georg Anscheidt Suzuki +35'6 3
5 Vlag van Japan Yoshimi Katayama Suzuki +40'8 2
6 Vlag van Japan Isao Morishita Bridgestone +1"28'8 1
7 Vlag van Duitsland Ernst Degner Suzuki +2"45'6
8 Vlag van Australië Jack Findlay Bridgestone +3"51'4
9 Vlag van Nederland Martin Mijwaart Jamathi +1 ronde

Onbekend[1][bewerken]

Coureur Merk
Vlag van Australië Barry Smith Derbi
Vlag van Zwitserland André Roth Derbi
Vlag van Duitsland Oswald Dittrich Kreidler
Vlag van Spanje (1945-1977) Ángel Nieto Derbi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian Gleed Honda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave Simmonds Honda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Robb Suzuki
Vlag van Japan Mitsuo Itoh Suzuki
Vlag van Nederland Cees van Dongen Kreidler

Top tien tussenstand 50cc-klasse[bewerken]

Pos Coureur Merk Ptn
1 Vlag van Zwitserland Luigi Taveri Honda 19
2 Vlag van Duitsland Hans Georg Anscheidt Suzuki 17
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Bryans Honda 16
4 Vlag van Australië Hugh Anderson Suzuki 11
5 Vlag van Duitsland Oswald Dittrich Kreidler 2
Vlag van Spanje (1945-1977) Ángel Nieto Derbi
Vlag van Japan Yoshimi Katayama Suzuki
8 Vlag van Nederland Cees van Dongen Kreidler 1
Vlag van Australië Barry Smith Derbi
Vlag van Japan Isao Morishita Bridgestone

Zijspanklasse[bewerken]

In Assen wonnen Fritz Scheidegger/John Robinson opnieuw, Max Deubel/Emil Hörner werden tweede en Otto Kölle/Heinz Marquardt werden derde. Op de bedeldijk sloeg de Matchless-combinatie van Norman Huntington en Ray Lindsay over de kop. Huntington kwam hierbij om het leven.

Uitslag zijspanklasse[bewerken]

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten
1 Vlag van Zwitserland Fritz Scheidegger Vlag van Verenigd Koninkrijk John Robinson BMW 50"41'8 8
2 Vlag van Duitsland Max Deubel Vlag van Duitsland Emil Hörner BMW +17'0 6
3 Vlag van Duitsland Otto Kölle Vlag van Duitsland Heinz Marquardt BMW +1"42'4 4
4 Vlag van Duitsland Georg Auerbacher Vlag van Duitsland Eduard Dein BMW +1"44'2 3
5 Vlag van Duitsland Siegfried Schauzu Vlag van Duitsland Horst Schneider BMW +1"46'6 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris Vincent Vlag van Verenigd Koninkrijk Terry Harrison BMW +2"03'8 1
7 Vlag van Duitsland Klaus Enders Vlag van Duitsland Reinhold Mannischef BMW +2"37'2
8 Vlag van Duitsland Arsenius Butscher Vlag van Duitsland Armgard Neumann BMW +3"55'8

Niet gefinisht[bewerken]

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak
Vlag van Australië Barry Thompson Vlag van Verenigd Koninkrijk Gerald Wood BMW
Vlag van Duitsland Heinz Luthringshauser Vlag van Duitsland Hermann Hahn BMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Colin Seeley Vlag van Verenigd Koninkrijk Wally Rawlings BMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Norman Huntingford (†) Vlag van Verenigd Koninkrijk Ray Lindsay Matchless Ongeval
Vlag van Verenigd Koninkrijk Terry Vinicombe Vlag van Verenigd Koninkrijk John Flaxman BSA

Onbekend[1][bewerken]

Coureur Bakkenist Merk
Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry Dungsworth Vlag van Verenigd Koninkrijk Neil Caddow BMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony Wakefield Vlag van Verenigd Koninkrijk Graham Milton BMW

Top negen tussenstand zijspanklasse[bewerken]

Pos Coureur Bakkenist Merk Ptn
1 Vlag van Zwitserland Fritz Scheidegger Vlag van Verenigd Koninkrijk John Robinson BMW 24
2 Vlag van Duitsland Max Deubel Vlag van Duitsland Emil Hörner BMW 16
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Colin Seeley Vlag van Verenigd Koninkrijk Wally Rawlings BMW 10
4 Vlag van Duitsland Georg Auerbacher Vlag van Duitsland Eduard Dein en Vlag van Duitsland Wolfgang Kalauch BMW 9
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris Vincent Vlag van Verenigd Koninkrijk Graham Steward en Vlag van Verenigd Koninkrijk Terry Harrison BMW 5
6 Vlag van Duitsland Otto Kölle Vlag van Duitsland Heinz Marquardt BMW 4
7 Vlag van Duitsland Siegfried Schauzu Vlag van Duitsland Horst Schneider BMW 2
8 Vlag van Duitsland Heinz Luthringshauser Vlag van Duitsland Hermann Hahn BMW 1
Vlag van Australië Barry Thompson Vlag van Verenigd Koninkrijk Gerald Wood BMW

(Slechts negen combinaties hadden al punten gescoord)

Trivia[bewerken]

Wereldkampioen[bewerken]

Met nog drie zijspan-GP's te gaan kon bijna iedereen nog wereldkampioen worden. Omdat later bekend werd dat de GP des Nations van de zijspankalender geschrapt werd, bleven er nog maar twee races over. Dat betekende dat - achteraf - Fritz Scheidegger en John Robinson al in Assen wereldkampioen waren geworden.

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1966
FIM wereldkampioenschap wegrace
18e seizoen (1966)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van België 1966

Vorige race:
TT Assen 1965
TT Assen Volgende race:
TT Assen 1967
1969:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT · ADR
1968:DUI · SPA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT
1967:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT · CAN · JAP
1966:SPA · DUI · FRA · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · IOM · NAT · JAP
1965:VST · DUI · SPA · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · ULS · FIN · NAT · JAP
1964:VST · SPA · FRA · IOM · NED · BEL · DUI · DDR · ULS · FIN · NAT · JAP
1963:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · ULS · DDR · FIN · NAT · ARG · JAP
1962:SPA · FRA · IOM · NED · BEL · DUI · ULS · DDR · NAT · FIN · ARG
1961:SPA · DUI · FRA · IOM · NED · BEL · DDR · ULS · NAT · ZWE · ARG
1960:FRA · IOM · NED · BEL · DUI · ULS · NAT