Naar inhoud springen

TT Assen 1963

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Vlag van Nederland TT Assen 1963
John Hartle (midden) met zijn teambaas Geoff Duke (rechts) en teamgenoot Phil Read.
John Hartle (midden) met zijn teambaas Geoff Duke (rechts) en teamgenoot Phil Read.
Officiële naam 33e Dutch TT
Land Vlag van Nederland Nederland
Datum 29 juni 1963
Organisator FIM / KNMV
500 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk John Hartle
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk John Hartle
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd
350 cc
Snelste ronde Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
Eerste Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Derde Vlag van Zwitserland Luigi Taveri
250 cc
Snelste ronde Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
Eerste Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
Tweede Vlag van Japan Fumio Ito
Derde Vlag van Italië Tarquinio Provini
125 cc
Snelste ronde Vlag van Oostenrijk Bert Schneider
Eerste Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh Anderson
Tweede Vlag van Canada 1957-1965 Frank Perris
Derde Vlag van Zwitserland Luigi Taveri
50 cc
Snelste ronde Vlag van Duitsland Ernst Degner
Eerste Vlag van Duitsland Ernst Degner
Tweede Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh Anderson
Derde Vlag van Japan Michio Ichino
Zijspan
Snelste ronde Vlag van Duitsland Max Deubel/Vlag van Duitsland Emil Hörner
Eerste Vlag van Duitsland Max Deubel / Vlag van Duitsland Emil Hörner
Tweede Vlag van Zwitserland Fritz Scheidegger/Vlag van Verenigd Koninkrijk John Robinson
Derde Vlag van Zwitserland Florian Camathias/Vlag van Zwitserland Alfred Herzig

De TT van Assen 1963 was de vijfde Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1963. De races werden verreden op zaterdag 29 juni op het Circuit van Drenthe vlak bij Assen. Alle klassen kwamen aan de start.

John Hartle en Phil Read in de 500cc-race.

Het lukte het team van Geoff Duke in Assen om met de zes jaar oude Gilera 500 4C te winnen, maar pas nadat Mike Hailwood met de MV Agusta 500 4C was uitgevallen. John Hartle won voor stalgenoot Phil Read. Alan Shepherd zette met de Matchless G50 zijn goede prestaties van 1962 voort en werd derde. De Gilera's bezetten nu de eerste twee plaatsen in de WK-stand.

Uitslag 500c-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Hartle Duke-Gilera 1:05"12'2 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read Duke-Gilera +4'6 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd Matchless +2"18'6 4
4 Vlag van Australië Jack Ahearn Norton +2"41'8 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred Stevens Norton +3"09'9 2
6 Vlag van Zweden Sven-Olov Gunnarsson Norton +1 ronde 1
7 Vlag van Nieuw-Zeeland Maurice Low Matchless +1 ronde
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Syd Mizen Matchless +1 ronde
9 Vlag van Duitsland Walter Scheimann Norton +1 ronde
10 Vlag van Australië Raymond Shaw Matchless +1 ronde
11 Vlag van Duitsland Karl Recktenwald Norton +1 ronde
12 Vlag van Sovjet-Unie Nikolaj Sevast'ânov CKEB +2 ronden
13 Vlag van Ierland John Somers Norton +2 ronden

Niet gefinisht

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Oostenrijk Edy LenzNorton
Vlag van Oostenrijk Ladi RichterNorton
Vlag van Oostenrijk Rudi ThalhammerNorton
Vlag van Australië Dennis FryNorton
Vlag van Australië Jack FindlayMcIntyre-Matchless
Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawa
Vlag van Duitsland Lothar JohnNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dan ShoreyMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dennis AinsworthMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodMV Agusta
Vlag van Nederland Joop VogelzangNorton

Niet deelgenomen

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Argentinië Benedicto CaldarellaMatchless[1]
Vlag van Argentinië Fabián VillavelranNorton[1]
Vlag van Argentinië Jorge KisslingNorton[1]
Vlag van Argentinië Victorio MinguzziMatchless[1]
Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffMatchless
Vlag van Zwitserland Gyula MarsovszkyMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill SmithNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek MinterDuke-GileraBlessure
Vlag van Verenigd Koninkrijk Joe DunphyNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph BryansNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Vernon CottleNorton
Vlag van Italië Vasco LoroNorton
Vlag van Uruguay Horacio CostaNorton[1]

Top negen tussenstand 500cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]

Negen coureurs hadden punten gescoord.

PosCoureurMerkPnt
1Vlag van Verenigd Koninkrijk John HartleDuke-Gilera14
2Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadDuke-Gilera10
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodMV Agusta8
4Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan ShepherdMatchless4
5Vlag van Australië Jack AhearnNorton3
Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred StevensNorton
8Vlag van Verenigd Koninkrijk Joe DunphyNorton2
9Vlag van Zweden Sven-Olof GunnarssonNorton1
V.l.n.r. Jim Redman, Luigi Taveri en Kunimitsu Takahashi.

Geoff Duke had noodgedwongen zijn 350cc-Gilera's moeten stilzetten. Er waren geen onderdelen voor de zes jaar oude museumstukken en hij moest machines kannibaliseren om ze rijdend te houden. Jim Redman had dat probleem met de Honda RC 171 niet. Hij won voor de derde keer op rij en nam nu een grote voorprong in de WK-stand. Mike Hailwood werd met de MV Agusta 350 4C tweede en Luigi Taveri werd derde.

Uitslag 350c-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman Honda 1:06"04'1 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood MV Agusta +32'5 6
3 Vlag van Zwitserland Luigi Taveri Honda +1"41'2 4
4 Vlag van Tsjechië František Šťastný Jawa +2"47'1 3
5 Vlag van Australië Jack Ahearn Norton +3"01'2 2
6 Vlag van Tsjechië Gustav Havel Jawa +1 ronde 1
7 Vlag van Duitsland Karl Hoppe AJS +1 ronde
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred Stevens Norton +1 ronde
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dennis Ainsworth Norton +1 ronde
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dan Shorey AJS +1 ronde
11 Vlag van Oostenrijk Ladi Richter Norton +2 ronden
12 Vlag van Oostenrijk Eduard Lenz Norton +2 ronden

Niet deelgenomen

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk John HartleDuke-GileraTeambeleid[2]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadDuke-GileraTeambeleid[2]
Coureur Merk
Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffAJS
Vlag van Tsjechië Pavel SlavíčekJawa
Vlag van Finland Veikko SulasaariNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan ShepherdAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Len IrelandNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Syd MizenAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbHonda
Vlag van Italië Gilberto MilaniAermacchi
Vlag van Italië Remo VenturiBianchi
Vlag van Zweden Sven-Olof GunnarssonNorton
Vlag van Sovjet-Unie Nikolaj Sevast'ânovCKEB

Top tien tussenstand 350cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
PosCoureurMerkPnt
1Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHonda24
2Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawa7
3Vlag van Verenigd Koninkrijk John HartleDuke-Gilera6
Vlag van Italië Remo VenturiBianchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodMV Agusta
6Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadDuke-Gilera4
Vlag van Tsjechië Gustav HavelJawa
Vlag van Australië Jack AhearnNorton
Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHonda
10Vlag van Verenigd Koninkrijk Syd MizenAJS3

Tarquinio Provini had al twee races gewonnen met zijn eencilinder Moto Morini 250 Bialbero, maar had de TT van Man overgeslagen en ontmoette nu ook de tegenstand van Fumio Ito met zijn Yamaha RD 56. Jim Redman (Honda RC 163) won de race voor Ito en Provini.

Uitslag 250c-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman Honda 56"39'1 8
2 Vlag van Japan Fumio Ito Yamaha +34'9 6
3 Vlag van Italië Tarquinio Provini Morini +52'0 4
4 Vlag van Japan Yoshikazu Sunako Yamaha +3"04'7 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Robb Honda +5"33'2 2
6 Vlag van Nederland Cas Swart Honda +1 ronde 1
7 Vlag van Nieuw-Zeeland Ginger Molloy Bultaco +1 ronde
8 Vlag van Tsjechië Stanislav Malina ČZ +1 ronde
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Trevor Barnes Moto Guzzi +2 ronden
10 Vlag van Duitsland Siegfried Lohmann Adler +2 ronden

Niet deelgenomen

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Argentinië Ivan SchumannNSU[1]
Vlag van Argentinië Raúl KisslingNSU[1]
Vlag van Italië Umberto MasettiMorini[1]
Vlag van Uruguay Carlos MarfetanParilla[1]
Coureur Merk
Vlag van Australië Jack FindlayMondial / DMW
Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan ShepherdMZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill SmithHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris AndersonAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk John KidsonCotton-Moto Guzzi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodMZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamaha
Vlag van Hongarije László SzabóMZ
Vlag van Italië Gilberto MilaniAermacchi
Vlag van Italië Silvio GrassettiBenelli
Vlag van Japan Hiroshi HasegawaYamaha
Vlag van Japan Isamu KasuyaHonda
Vlag van Japan Kunimitsu TakahashiHonda

Top tien tussenstand 250cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
PosCoureurMerkPnt
1Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHonda26
2Vlag van Italië Tarquinio ProviniMorini20
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbHonda14
4Vlag van Japan Fumio ItoYamaha12
5Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill SmithHonda4
6Vlag van Italië Silvio GrassettiBenelli3
Vlag van Japan Kunimitsu TakahashiHonda
Vlag van Japan Hiroshi HasegawaYamaha
Vlag van Japan Yoshikazu SunakoYamaha
10Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan ShepherdMZ2
Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHonda

Jim Redman kwam in de 125cc-race ten val en brak een sleutelbeen, waardoor hij de Belgische Grand Prix moest overslaan. De Suzuki RT 63's waren opnieuw te sterk voor de Honda RC 145: Hugh Anderson won voor stalgenoot Frank Perris. Luigi Taveri werd met de Honda derde.

Uitslag 125c-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh Anderson Suzuki 48"54'1 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Frank Perris Suzuki +8'7 6
3 Vlag van Zwitserland Luigi Taveri Honda +44'7 4
4 Vlag van Oostenrijk Bert Schneider Suzuki +1"59'0 3
5 Vlag van Japan Kunimitsu Takahashi Honda +2"01'8 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Robb Honda +2"18'3 1
7 Vlag van Nederland Cees van Dongen Honda +3"21'2
8 Vlag van Tsjechië Stanislav Malina ČZ +1 ronde
9 Vlag van Duitsland Walter Scheimann Honda +1 ronde
10 Vlag van Zweden Sven-Olof Gunnarsson Honda +1 ronde
11 Vlag van Italië Giuseppe Visenzi Ducati +1 ronde
12 Vlag van Duitsland Rolf Amfaldern Honda +1 ronde
13 Vlag van Nederland Jan Huberts Honda +1 ronde
14 Vlag van Nederland Cas Swart Ducati +2 ronden
15 Vlag van Nederland Han Leenheer Ducati +2 ronden

Niet gefinisht

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Japan Mitsuo ItohSuzuki
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHondaVal[4]

Niet deelgenomen

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Argentinië Alberto GómezZanella[1]
Vlag van Argentinië Aldo CaldarellaBultaco[1]
Vlag van Argentinië Héctor PochettinoBultaco[1]
Vlag van Argentinië Horacio MaffiaDucati[1]
Vlag van Argentinië Juan Carlos SalatinoZanella[1]
Coureur Merk
Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffBultaco
Vlag van Duitse Democratische Republiek Werner MusiolMZ
Vlag van Duitsland Ernst DegnerSuzuki
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Francisco GonzálezBultaco
Vlag van Frankrijk Jean-Pierre BeltoiseBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan ShepherdMZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk Gary DickinsonHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter InchleyEMC
Vlag van Gibraltar (1939-1982) John GraceBultaco
Vlag van Hongarije László SzabóMZ

Top tien tussenstand 125cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
PosCoureurMerkPnt
1Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh AndersonSuzuki30
2Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHonda22
3Vlag van Canada 1957-1965 Frank PerrisSuzuki15
4Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHonda13
Vlag van Duitsland Ernst DegnerSuzuki
6Vlag van Oostenrijk Bert SchneiderSuzuki5
7Vlag van Hongarije László SzabóMZ4
Vlag van Japan Kunimitsu TakahashiHonda
9Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter InchleyEMC3
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbHonda
Hugh Anderson, Mitsuo Itoh, Michio Ichino en Ernst Degner.

Hugh Anderson was Suzuki's beste kanshebber om Hans Georg Anscheidt (Kreidler) te verslaan, maar stalorders kende men bij Suzuki niet: Ernst Degner bleef Anderson voor. Michio Ichino werd derde. Omdat Anscheidt slechts zesde werd nam Anderson de leiding in de WK-stand toch over.

Uitslag 50c-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Duitsland Ernst Degner Suzuki 31"05'2 8
2 Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh Anderson Suzuki +6'5 6
3 Vlag van Japan Michio Ichino Suzuki +7'9 4
4 Vlag van Japan Isao Morishita Suzuki +15'2 3
5 Vlag van Japan Mitsuo Itoh Suzuki +38'7 2
6 Vlag van Duitsland Hans Georg Anscheidt Kreidler +43'0 1
7 Vlag van Italië Alberto Pagani Kreidler +43'5
8 Vlag van Nederland Cees van Dongen Kreidler +1"27'6
9 Vlag van Frankrijk Jean-Pierre Beltoise Kreidler +1"47'9
10 Vlag van Nederland Jan Huberts Derbi +3"06'2
11 Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José Maria Busquets Derbi +3"18'3

Niet deelgenomen

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Argentinië Karaber SamardjianSuzuki[1]
Vlag van Argentinië Raúl KisslingKreidler[1]
Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHondaTeambeleid[5]
Vlag van Japan Sadao ShimazakiHondaTeambeleid[5]
Vlag van Uruguay Gastón BisciaSuzuki[1]
Coureur Merk
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) César GraciaDucson
Vlag van Finland Matti SalonenPrykija
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ian PlumridgeHonda
Vlag van Japan Shunkishi MasudaSuzuki

Top tien tussenstand 50cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
PosCoureurMerkPnt
1Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh AndersonSuzuki26
2Vlag van Duitsland Hans Georg AnscheidtKreidler24
3Vlag van Duitsland Ernst DegnerSuzuki18
4Vlag van Japan Isao MorishitaSuzuki15
5Vlag van Japan Mitsuo ItohSuzuki12
6Vlag van Japan Michio IchinoSuzuki11
7Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José Maria BusquetsDerbi7
8Vlag van Italië Alberto PaganiKreidler3
9Vlag van Frankrijk Jean-Pierre BeltoiseKreidler3
10Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) César GraciaDucson1
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ian PlumridgeHonda

Zijspanklasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Max Deubel en Emil Hörner op weg naar de overwinning in Assen.

Florian Camathias kwam als WK-leider naar Assen, maar nu Max Deubel won en Camathias slechts derde werd, was het moeilijk om Deubel nog te achterhalen. Dat lag aan de streepresultaten: De vier punten van Assen werden onmiddellijk weggestreept en Camathias moest nu de Belgische Grand Prix eigenlijk winnen om nog wereldkampioen te worden.

Uitslag zijspanklasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Pnt
1 Vlag van Duitsland Max Deubel Vlag van Duitsland Emil Hörner BMW 51"17'2 8
2 Vlag van Zwitserland Fritz Scheidegger Vlag van Verenigd Koninkrijk John Robinson BMW +11'6 6
3 Vlag van Zwitserland Florian Camathias Vlag van Zwitserland Alfred Herzig FCS +1"12'7 4
4 Vlag van Duitsland Otto Kölle Vlag van Duitsland Dieter Hess BMW +1"39'4 3
5 Vlag van Duitsland Georg Auerbacher Vlag van Duitsland Beno Heim BMW +1"52'6 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris Vincent Vlag van Verenigd Koninkrijk Keith Scott BSA +2"29'9 1
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jackie Beeton Vlag van Verenigd Koninkrijk Eddie Bulgin BMW +2"36'3
8 Vlag van Duitsland Arsenius Butscher Vlag van Duitsland Walter Popp BMW +1 ronde
9 Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Boško Šnajder Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Stjepan Rogan BMW +1 ronde
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony Wakefield Vlag van Verenigd Koninkrijk Graham Milton BMW +1 ronde

Niet deelgenomen

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Bakkenist Merk Oorzaak
Vlag van Zwitserland Claude LambertVlag van Zwitserland Gottfried Rüfenacht (†)BMW
Coureur Bakkenist Merk
Vlag van Duitsland Ferdinand BreuVlag van Duitsland Hans GöschBMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan BirchVlag van Verenigd Koninkrijk Peter BirchBMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Colin SeeleyVlag van Verenigd Koninkrijk Wally RawlingsMatchless

Top tien tussenstand zijspanklasse

[bewerken | brontekst bewerken]
PosCoureurBakkenistMerkPnt
1Vlag van Duitsland Max DeubelVlag van Duitsland Emil Hörner / Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry DungsworthBMW22
2Vlag van Zwitserland Florian CamathiasVlag van Zwitserland Alfred HerzigFCS20 (24)
3Vlag van Duitsland Otto KölleVlag van Duitsland Dieter HessBMW12
Vlag van Zwitserland Fritz ScheideggerVlag van Verenigd Koninkrijk John RobinsonBMW
5Vlag van Duitsland Georg AuerbacherVlag van Duitsland Beno HeimBMW8 (10)
6Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan BirchVlag van Verenigd Koninkrijk Peter BirchBMW7
7Vlag van Duitsland Arsenius ButscherVlag van Duitsland Alfred Leissing / Vlag van Duitsland Walter PoppBMW3
8Vlag van Duitsland Ferdinand BreuVlag van Duitsland Hans GöschBMW2
Vlag van Verenigd Koninkrijk Colin SeeleyVlag van Verenigd Koninkrijk Wally RawlingsMatchless
9Vlag van Zwitserland Claude LambertVlag van Zwitserland Gottfried Rüfenacht (†)BMW1
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris VincentVlag van Verenigd Koninkrijk Keith ScottBSA
Vorige race:
Isle of Man TT 1963
FIM wereldkampioenschap wegrace
15e seizoen (1963)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van België 1963

Vorige race:
TT Assen 1962
TT Assen Volgende race:
TT Assen 1964