Naar inhoud springen

Grand Prix-wegrace der Naties 1958

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Vlag van Italië Grand Prix-wegrace der Naties 1958
Autodromo Nazionale di Monza
Officiële naam 36º Gran Premio delle Nazioni
Land Vlag van Italië Italië
Datum 14 september 1958
Organisator FIM/FMI
500 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk John Surtees
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk John Surtees
Tweede Vlag van Italië Remo Venturi
Derde Vlag van Italië Umberto Masetti
350 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk John Surtees
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk John Surtees
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk John Hartle
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Duke
250 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Gianpiero Zubani
Eerste Vlag van Italië Emilio Mendogni
Tweede Vlag van Italië Gianpiero Zubani
Derde Vlag van Italië Carlo Ubbiali
125 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Bruno Spaggiari
Eerste Vlag van Italië Bruno Spaggiari
Tweede Vlag van Italië Alberto Gandossi
Derde Vlag van Italië Francesco Villa

De Grand Prix-wegrace der Naties 1958 was zevende en laatste Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace voor motorfietsen in het seizoen 1958. De races werden verreden op 14 september 1958 op het Autodromo Nazionale di Monza nabij Monza in de Italiaanse regio Lombardije. In alle klassen waren de wereldtitels al beslist.

MV Agusta was in het bezit van alle wereldtitels in de soloklassen en pakte flink uit in haar thuis-Grand Prix. Behalve John Surtees en John Hartle mochten in de 500cc-race ook de Italiaanse vedetten Carlo Bandirola, Umberto Masetti en Remo Venturi, die in het Italiaans kampioenschap hadden gereden, in het WK aantreden. In de lichte klassen kreeg MV echter de deksel op de neus: in de 250cc-klasse overheerste Moto Morini en in de 125cc-klasse Ducati.

Hoewel geen WK-klasse, werd in Monza toch een wedstrijd om de FMI-titel in de 175cc-klasse verreden. Die werd gewonnen door Francesco Villa (Ducati) voor Gianfranco Muscio en Guido Sala (beiden MotoBi).

Om ook Carlo Bandirola, Umberto Masetti en Remo Venturi van MV Agusta 500 4C-racers te voorzien hoefde MV Agusta toch slechts twee extra machines in te zetten, want John Hartle startte met de zescilinder 500 6C. Hij viel echter uit, maar John Surtees won zijn zesde Grand Prix met een grote voorsprong op teamgenoten Venturi en Masetti. Dickie Dale reed zijn BMW RS 54 naar de vierde plaats, maar had al een ronde achterstand. Hartle viel met zijn zescilinder uit. Er kwamen ook enkele Moto Guzzi's aan de start, maar omdat de fabriek zich teruggetrokken had waren dat waarschijnlijk Moto Guzzi Falcone Sport's.

Uitslag 500cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Surtees MV Agusta 1:05"31'4 8
2 Vlag van Italië Remo Venturi MV Agusta +1"19'9 6
3 Vlag van Italië Umberto Masetti MV Agusta +1"51'5 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dickie Dale BMW +1 ronde 3
5 Vlag van Italië Carlo Bandirola MV Agusta +1 ronde 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave Chadwick Norton +1 ronde 1
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Duke Norton +2 ronden
8 Vlag van Italië Giuseppe Cantoni MV Agusta +2 ronden
9 Vlag van Oostenrijk Gerold Klinger BMW +2 ronden
10 Vlag van Duitsland Ernst Hiller BMW +2 ronden
11 Vlag van Duitsland Alois Huber BMW +3 ronden
12 Vlag van Italië Adolfo Covi Norton +3 ronden
13 Vlag van Frankrijk Jacques Collot Norton +4 ronden
14 Vlag van Italië Artemio Cirelli Gilera +5 ronden
15 Vlag van Italië Gianvittorio Ziglioli Moto Guzzi +6 ronden

Niet gefinisht

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Italië Paolo CampanelliNorton
Vlag van Italië Luigi MarcelliNorton
Vlag van Australië Bob BrownBMW
Vlag van Italië Giuseppe MantelliGilera
Vlag van Italië Alfredo MilaniGilera
Vlag van Italië Fabio CerediMoto Guzzi
Vlag van Verenigd Koninkrijk John HartleMV Agusta
Vlag van Italië Emanuele MauglianiGilera
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob AndersonNorton
Vlag van Italië Francesco GuglielminettiNorton
Vlag van Frankrijk Jacques InserminiNorton

Niet deelgenomen

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Keith Campbell (†)NortonOverleden[1]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyreNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek MinterNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Terry ShepherdNorton
Vlag van Nieuw-Zeeland John AndersonNorton
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary HockingNorton

Top tien eindstand 500cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Verenigd Koninkrijk John SurteesMV Agusta32 (48)
2Vlag van Verenigd Koninkrijk John HartleMV Agusta20
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff DukeBMW / Norton13
4Vlag van Verenigd Koninkrijk Dickie DaleBMW13 (16)
5Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek MinterNorton10
6Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary HockingNorton8
7Vlag van Duitsland Ernst HillerBMW8
8Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob AndersonNorton7
9Vlag van Australië Keith Campbell (†)Norton6
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyreNorton
Vlag van Italië Remo VenturiMV Agusta

In de 350cc-race was de uitslag min of meer zoals verwacht: John Surtees en John Hartle op de eerste twee plaatsen. Hier kwamen geen Italiaanse MV Agusta-coureurs aan de start, waarschijnlijk omdat er van de tamelijk nieuwe MV Agusta 350 4C niet genoeg exemplaren beschikbaar waren. Dat een ster als Geoff Duke met de Norton 40M op een ronde achterstand werd gereden was tekenend voor de kracht van de MV Agusta, maar ook voor de teloorgang van de Norton-eencilinders.

Uitslag 350cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Surtees MV Agusta 53"45'9 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Hartle MV Agusta +28'2 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Duke Norton +1 ronde 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Anderson Norton +1 ronde 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave Chadwick Norton +1 ronde 2
6 Vlag van Australië Bob Brown AJS +2 ronden 1
7 Vlag van Frankrijk Jacques Insermini Norton +3 ronden
8 Vlag van Duitsland Hans Pesl AJS +3 ronden
9 Vlag van Italië A. Gorini Norton +4 ronden

Niet deelgenomen

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Keith Campbell (†)NortonOverleden[1]
Coureur Merk
Vlag van Zwitserland Luigi TaveriNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan TrowNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alistair KingNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyreNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek MinterNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dickie DaleNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff MontyNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff TannerNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk George CatlinNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike O'RourkeNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Terry ShepherdNorton

Top tien eindstand 350cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Verenigd Koninkrijk John SurteesMV Agusta32 (48)
2Vlag van Verenigd Koninkrijk John HartleMV Agusta24 (30)
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff DukeNorton17
4Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave ChadwickNorton13
5Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob AndersonNorton11
6Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodNorton9
7Vlag van Australië Keith Campbell (†)Norton8
8Vlag van Verenigd Koninkrijk Terry ShepherdNorton7
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek MinterNorton
10Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff TannerNorton4

Het feest van MV Agusta werd net als in de 125cc-race verstoord, nu door Moto Morini. Emilio Mendogni, die in het seizoen 1952 voor het laatst een Grand Prix gewonnen had, finishte zestien seconden voor zijn teamgenoot Gianpiero Zubani en - in dezelfde tijd - MV Agusta-rijder Carlo Ubbiali.

Uitslag 250cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Italië Emilio Mendogni Morini 45"07'3 8
2 Vlag van Italië Gianpiero Zubani Morini +16'3 6
3 Vlag van Italië Carlo Ubbiali MV Agusta +16'3 4
4 Vlag van Duitsland Günter Beer Adler +1 ronde 3
5 Vlag van Oostenrijk Josef Autengruber NSU +1 ronde 2
6 Vlag van Duitsland Dieter Falk Adler +1 ronde 1
7 Vlag van Duitsland Fritz Kläger NSU +2 ronden
8 Vlag van Italië Adelmo Mandolini Moto Guzzi +2 ronden
9 Vlag van Duitsland Siegfried Lohmann Adler +2 ronden
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk Arthur Wheeler Mondial +3 ronden
11 Vlag van Italië Guido Paciocca Moto Guzzi +3 ronden
12 Vlag van Duitsland Hubert Luttenberger Adler +3 ronden
13 Vlag van Duitsland Karl-Julius Holthaus NSU +3 ronden
14 Vlag van Duitsland Keller NSU +3 ronden
15 Vlag van Italië Lanfranco Baviera Moto Guzzi +3 ronden
Coureur Merk
Vlag van Australië Bob BrownNSU
Vlag van Duitse Democratische Republiek Ernst DegnerMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Horst FügnerMZ
Vlag van Duitsland Horst KassnerNSU
Vlag van Duitsland Walter ReichertNSU
Vlag van Duitsland Wilhelm LeckeDKW
Vlag van Duitsland Xaver HeißNSU
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave ChadwickMV Agusta
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dickie DaleNSU
Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff MontyGMS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodNSU
Vlag van Verenigd Koninkrijk Sammy MillerČZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbNSU
Vlag van Italië Tarquinio ProviniMV Agusta

Top tien eindstand 250cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Italië Tarquinio ProviniMV Agusta32
2Vlag van Duitse Democratische Republiek Horst FügnerMZ16
3Vlag van Italië Carlo UbbialiMV Agusta16
4Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodNSU13
5Vlag van Duitsland Dieter FalkAdler11
6Vlag van Italië Emilio MendogniMorini8
7Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbNSU6
Vlag van Italië Giampiero ZubaniMorini
9Vlag van Duitsland Günter BeerAdler6
10Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff MontyGMS4

In de eerste race van de dag, de 125cc-race, werd MV Agusta totaal onverwacht verslagen door vijf Ducati 125 Trialbero's. Fabrieksrijders Tarquinio Provini en Carlo Ubbiali vielen uit, waardoor gelegenheidsrijder Enzo Vezzalini de kastanjes uit het vuur moest halen. Dat lukte hem niet. Bruno Spaggiari won de eerste (en enige) WK-race van zijn carrière voor zijn teamgenoten Alberto Gandossi, Francesco Villa, Dave Chadwick en Luigi Taveri.

Uitslag 125cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Italië Bruno Spaggiari Ducati 39"51'1 8
2 Vlag van Italië Alberto Gandossi Ducati +16'1 6
3 Vlag van Italië Francesco Villa Ducati +1"09'6 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave Chadwick Ducati +1"13'9 3
5 Vlag van Zwitserland Luigi Taveri Ducati +1"14'4 2
6 Vlag van Italië Enzo Vezzalini MV Agusta +1 ronde 1
7 Vlag van Duitse Democratische Republiek Horst Fügner MZ +1 ronde
8 Vlag van Duitsland Willi Scheidhauer Ducati +1 ronde
9 Vlag van Italië Silvano Rinaldi Paton +1 ronde
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk Arthur Wheeler Mondial +2 ronden
11 Vlag van Italië Rocchi Mondial +2 ronden
12 Vlag van Duitsland Hans Pesl Ducati +2 ronden
13 Vlag van Italië Giuliano Maoggi Ducati +2 ronden
14 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Webster MV Agusta +2 ronden
15 Vlag van Duitsland Hubert Luttenberger Mondial +2 ronden
16 Vlag van Italië Alessandro Brabetz Ducati +2 ronden
17 Vlag van Italië Mario Carini Paton +3 ronden

Niet gefinisht

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Italië Carlo UbbialiMV Agusta
Vlag van Italië Tarquinio ProviniMV Agusta
Coureur Merk
Vlag van Duitse Democratische Republiek Ernst DegnerMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Walter BrehmeMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Werner MusiolMZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk Sammy MillerDucati
Vlag van Italië Romolo FerriDucati

Top tien eindstand 125cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Italië Carlo UbbialiMV Agusta32 (38)
2Vlag van Italië Alberto GandossiDucati25 (28)
3Vlag van Zwitserland Luigi TaveriDucati20 (21)
4Vlag van Italië Tarquinio ProviniMV Agusta17
5Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave ChadwickDucati14 (16)
6Vlag van Italië Romolo FerriDucati12
7Vlag van Duitse Democratische Republiek Ernst DegnerMZ9
8Vlag van Italië Bruno SpaggiariDucati8
9Vlag van Duitse Democratische Republiek Horst FügnerMZ7
10Vlag van Italië Francesco VillaDucati4
Vorige race:
Ulster Grand Prix 1958
FIM wereldkampioenschap wegrace
10e seizoen (1958)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1959

Vorige race:
Grand Prix-wegrace der Naties 1957
Grand Prix-wegrace der Naties Volgende race:
Grand Prix-wegrace der Naties 1959