Grand Prix-wegrace der Naties 1980

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Officiële naam Gran Premio delle Nazioni 1980
Land Vlag van Italië Italië
Datum 11 mei 1980
Organisator FIM, FMI, Moto Club San Lorenzo Lugo di Romagna
500 cc
Poleposition Vlag van Italië Marco Lucchinelli
Snelste ronde Vlag van Verenigde Staten Kenny Roberts
Eerste Vlag van Verenigde Staten Kenny Roberts
Tweede Vlag van Italië Franco Uncini
Derde Vlag van Italië Graziano Rossi
350 cc
Poleposition Vlag van Venezuela Johnny Cecotto
Snelste ronde Vlag van Venezuela Carlos Lavado
Eerste Vlag van Venezuela Johnny Cecotto
Tweede Vlag van Italië Massimo Matteoni
Derde Vlag van Italië Walter Villa
250 cc
Poleposition Vlag van Duitsland Toni Mang
Snelste ronde Vlag van Zuid-Afrika Kork Ballington
Eerste Vlag van Duitsland Toni Mang
Tweede Vlag van Frankrijk Jean-François Baldé
Derde Vlag van Italië Pierluigi Conforti
125 cc
Poleposition Vlag van Italië Pier Paolo Bianchi
Snelste ronde Vlag van Italië Pier Paolo Bianchi
Eerste Vlag van Italië Pier Paolo Bianchi
Tweede Vlag van Frankrijk Guy Bertin
Derde Vlag van Zwitserland Bruno Kneubühler
50 cc
Poleposition Vlag van Italië Eugenio Lazzarini
Snelste ronde Vlag van Zwitserland Stefan Dörflinger
Eerste Vlag van Italië Eugenio Lazzarini
Tweede Vlag van Nederland Theo Timmer
Derde Vlag van Oostenrijk Hans-Jürgen Hummel

De Grand Prix-wegrace der Naties 1980 was eerste race van wereldkampioenschap wegrace voor motorfietsen in het seizoen 1980. De races werden verreden op 11 mei 1980 op het Circuito Internazionale Santa Monica in Misano Adriatico.

Oorspronkelijk was de Grand Prix des Nations gepland als derde race van het seizoen, maar eerst viel de Grand Prix van Venezuela af door "financiële problemen" en later ook de Grand Prix van Oostenrijk omdat er een meter sneeuw lag.

Algemeen[bewerken]

De organisatie van de GP des Nations was bijzonder formeel als het om het "pesten" van niet-Italiaanse coureurs ging. Skip Aksland, op wiens motoren korte tijd beslag was gelegd door de politie, mocht ze niet meer ter keuring aanbieden omdat hij te laat was. Dat dit overmacht was maakte daarbij niets uit. Maar Aksland reed dan ook op motorfietsen die aanvankelijk voor de Italiaan Virginio Ferrari bestemd waren geweest. Jack Middelburg en Michel Rougerie kwamen 45 seconden te laat op de startgrid en mochten niet meer starten. De wedstrijd was een half uur vervroegd, waar Middelburg en Rougerie niet van op de hoogte waren. Een official gooide het hek voor hun neus dicht en twee italianen, Giovanni Pelletier (met de Morbidelli van 1979) en Carlo Prati namen als reserverijders hun plek in. Guy Bertin en Thierry Noblesse kregen een tijdstraf van een minuut omdat ze bij de start van de 125cc-race niet precies op hun startplaats hadden gestaan. Daardoor zou de Italiaan Loris Reggiani derde worden. Hier kwam de organisatie echter niet mee weg: na protesten kreeg Bertin zijn tweede en Noblesse zijn zevende plaats in de 125cc-klasse terug.

500 cc[bewerken]

De 500cc-teams moesten in Misano met de billen bloot: voor het eerst in 1980 werd vastgesteld welke machines de beste waren. Honda was al door de mand gevallen: de testritten met de Honda NR 500 waren afgelast en de testers/fabrieksrijders Takazumi Katayama, Mick Grant en Ron Haslam kregen toestemming om met andere merken te starten. In Misano bleek dat de Suzuki fabrieksracers enorme problemen hadden: bijna allemaal vielen ze uit met kapotte krukaslagers. Bij Yamaha bleken juist de productieracers niet mee te kunnen komen. Dat alles resulteerde in een gemakkelijke race voor Kenny Roberts, hoewel Franco Uncini met zijn productie-Suzuki een goede race reed en zijn achterstand beperkte tot 16 seconden. Graziano Rossi's fabrieks-Suzuki bleef wel heel en hij werd derde. In deze race vielen niet minder dan 26 rijders uit.

Uitslag 500 cc[bewerken]

Pos Coureur Merk Ronden Tijd Grid Punten
1 Vlag van Verenigde Staten Kenny Roberts Yamaha 40 55' 57" 66 2 15
2 Vlag van Italië Franco Uncini Suzuki 40 +16" 74 4 12
3 Vlag van Italië Graziano Rossi Suzuki 40 +28" 64 8 10
4 Vlag van Venezuela Johnny Cecotto Yamaha 40 +32" 24 4 8
5 Vlag van Italië Carlo Perugini Suzuki 40 +42" 34 7 6
6 Vlag van Japan Takazumi Katayama Suzuki 40 +46" 84 25 5
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry Sheene Yamaha 40 +1' 01" 94 14 4
8 Vlag van Frankrijk Christian Estrosi Suzuki 39 +1 ronde 13 3
9 Vlag van Zwitserland Philippe Coulon Suzuki 39 +1 ronde 15 2
10 Vlag van Zwitserland Sergio Pellandini Suzuki 39 +1 ronde 26 1
11 Vlag van Italië Maurizio Massimiani Yamaha 39 +1 ronde 24
12 Vlag van Italië Gianfranco Bonera Yamaha 39 +1 ronde 21
13 Vlag van Italië Guido Paci[1] Suzuki 39 +1 ronde 28
14 Vlag van België Richard Hubin Yamaha 37 +3 ronden 31
DNF Vlag van Frankrijk Patrick Fernandez Yamaha 36 Motor 17
DNF Vlag van Italië Carlo Prati Suzuki 34 Val 29
DNF Vlag van Italië Marco Lucchinelli Suzuki 26 Krukaslager 1
DNF Vlag van Frankrijk Raymond Roche Yamaha 26 Motor 27
DNF Vlag van Verenigde Staten Randy Mamola Suzuki 20 Krukaslager 2
DNF Vlag van Frankrijk Bernard Fau Suzuki 14 Motor 22
DNF Vlag van Nederland Boet van Dulmen Yamaha 13 Motor 11
DNF Vlag van Nieuw-Zeeland Graeme Crosby Suzuki 12 Krukaslager 16
DNF Vlag van Italië Gianni Rolando Suzuki 10 20
DNF Vlag van Italië Giovanni Pelletier Morbidelli 10 Brandstoftoevoer 30
DNF Vlag van Nederland Wil Hartog Suzuki 8 Krukaslager 6
DNF Vlag van Frankrijk Patrick Pons Yamaha 7 Val 10
DNF Vlag van Zwitserland Michel Frutschi Yamaha 6 Val 19
DNF Vlag van Zuid-Afrika Kork Ballington Kawasaki 4 12
DNF Vlag van Japan Sadao Asami Yamaha 4 Val 9
DNF Vlag van Frankrijk Christian Sarron Yamaha 2 Motor 18
DNS Vlag van Nederland Jack Middelburg Yamaha 23
DNS Vlag van Frankrijk Michel Rougerie Suzuki
DNQ Vlag van Finland Markku Matikainen Yamaha
DNQ Vlag van Oostenrijk Werner Nenning Yamaha
DNQ Vlag van Finland Seppo Rossi Suzuki
DNQ Vlag van Australië Jeffrey Sayle Yamaha
DNQ Vlag van Duitsland Gustav Reiner Suzuki
DNQ Vlag van Zuid-Afrika Jon Ekerold Solo-Yamaha
DNQ Vlag van Italië Fabio Biliotti Suzuki
DNQ Vlag van Verenigd Koninkrijk Gary Lingham Suzuki
DNQ Vlag van Italië Corrado Tuzii Suzuki
DNQ Vlag van Frankrijk Hubert Rigal Yamaha
DNQ Vlag van Spanje Carlos de San Antonio Suzuki
DNQ Vlag van Oostenrijk Max Wiener Suzuki
DNQ Vlag van Nederland Willem Zoet Suzuki

Top 10 WK-stand na deze race[bewerken]

Pos. Coureur Merk Ptn.
1 Vlag van Verenigde Staten Kenny Roberts Yamaha 15
2 Vlag van Italië Franco Uncini Suzuki 12
3 Vlag van Italië Graziano Rossi Suzuki 10
4 Vlag van Venezuela Johnny Cecotto Yamaha 8
5 Vlag van Italië Carlo Perugini Suzuki 6
6 Vlag van Japan Takazumi Katayama Suzuki 5
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry Sheene Yamaha 4
8 Vlag van Frankrijk Christian Estrosi Suzuki 3
9 Vlag van Zwitserland Philippe Coulon Suzuki 2
10 Vlag van Zwitserland Sergio Pellandini Suzuki 1

350 cc[bewerken]

Drie Bimota-Yamaha's stonden in Misano op de eerste startrij van de 350cc-race: Johnny Cecotto, Patrick Fernandez en Carlos Lavado. Lavado reed een nieuw ronderecord maar overschatte zichzelf toch enigszins waardoor hij viel. Cecotto won onbedreigd voor Massimo Matteoni (ook al met een Bimota-Yamaha), die tweede werd doordat Walter Villa in de laatste bocht bijna viel en genoegen moest nemen met de derde plaats. Vierde werd Carlo Perugini, een opmerkelijke prestatie met de experimentele viercilinder RTM.

Uitslag 350 cc[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1 Vlag van Venezuela Johnny Cecotto Bimota-Yamaha 50' 07" 52 1 15
2 Vlag van Italië Massimo Matteoni Bimota-Yamaha +11" 17 1 12
3 Vlag van Italië Walter Villa Adriatica-Yamaha +11" 75 4 10
4 Vlag van Italië Carlo Perugini RTM +19" 60 9 8
5 Vlag van Zwitserland Roland Freymond Bimota-Yamaha +30" 81 8 6
6 Vlag van Zuid-Afrika Jon Ekerold Bimota-Yamaha +34" 69 17 5
7 Vlag van Frankrijk Eric Saul Bimota-Yamaha +36" 12 5 4
8 Vlag van Australië Jeffrey Sayle Yamaha +1' 04" 12 13 3
9 Vlag van Zuid-Afrika Alan North Yamaha +1 ronde 25 2
10 Vlag van Oostenrijk Edi Stöllinger Kawasaki +1 ronde 14 1
11 Vlag van Italië Attilio Riondato Yamaha +1 ronde 26
12 Vlag van Italië Arturo Venanzi Yamaha +1 ronde 15
13 Vlag van Italië Gianni Del Carro Yamaha +1 ronde 28
14 Vlag van Italië Carlo Girotto Yamaha +1 ronde 11
15 Vlag van Duitsland Reinhold Roth Yamaha +1 ronde 21
16 Vlag van Frankrijk Jean-François Baldé Kawasaki +1 ronde 22
17 Vlag van Finland Pekka Nurmi Yamaha +1 ronde 27
DNF Vlag van Oostenrijk Siegfried Minich Yamaha 23
DNF Vlag van Italië Lorenzo Ghiselli Yamaha Val 16
DNF Vlag van Italië Adelio Faccioli Yamaha Val 20
DNF Vlag van Venezuela Carlos Lavado Bimota-Yamaha Val 3
DNF Vlag van Italië Silvano Ricchetti Yamaha Val 30
DNF Vlag van Japan Sadao Asami Yamaha 19
DNF Vlag van Italië Loris Reggiani[1] Bimota-Yamaha 24
DNF Vlag van Italië Paolo Ferretti Yamaha 18
DNF Vlag van Frankrijk Patrick Fernandez Bimota-Yamaha 2
DNF Vlag van Verenigd Koninkrijk Graham Young Yamaha 29
DNF Vlag van Duitsland Toni Mang Krauser-Kawasaki Val 7

Top 10 WK-stand na deze race[bewerken]

Pos. Coureur Motorfiets Ptn.
1 Vlag van Venezuela Johnny Cecotto Bimota-Yamaha 15
2 Vlag van Italië Massimo Matteoni Bimota-Yamaha 12
3 Vlag van Italië Walter Villa Adriatica-Yamaha 10
4 Vlag van Italië Carlo Perugini RTM 8
5 Vlag van Zwitserland Roland Freymond Bimota-Yamaha 6
6 Vlag van Zuid-Afrika Jon Ekerold Yamaha 5
7 Vlag van Frankrijk Eric Saul Yamaha 4
8 Vlag van Australië Jeffrey Sayle Yamaha 3
9 Vlag van Zuid-Afrika Alan North Yamaha 2
10 Vlag van Oostenrijk Edi Stöllinger Kawasaki 1

250 cc[bewerken]

In de 250cc-race van Misano nam Toni Mang de leiding, maar hij kon niet wegrijden van Kork Ballington, Gianpaolo Marchetti en Carlos Lavado, tot deze drie allemaal over het oliespoor van een achterblijver vielen. Daardoor won Mang de race met ruim een halve minuut voorsprong op Jean-François Baldé en bijna een minuut op Pierluigi Conforti. En dat terwijl Mang in de eerder verreden 350cc-race gevallen was.

Uitslag 250 cc[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1 Vlag van Duitsland Toni Mang Krauser-Kawasaki 46' 54" 73 1 15
2 Vlag van Frankrijk Jean-François Baldé Kawasaki +38" 37 11 12
3 Vlag van Italië Pierluigi Conforti Yamaha +53" 97 13 10
4 Vlag van Frankrijk Thierry Espié Bimota-Yamaha +1' 04" 27 7 8
5 Vlag van Frankrijk Eric Saul Bimota-Yamaha +1' 15" 87 16 6
6 Vlag van Italië Paolo Ferretti Bimota-Yamaha +1' 16" 37 5 5
7 Vlag van Oostenrijk Edi Stöllinger Kawasaki +1' 16" 67 19 4
8 Vlag van Duitsland Reinhold Roth Yamaha +1 ronde 18 3
9 Vlag van Finland Eero Hyvärinen Yamaha +1 ronde 27 2
10 Vlag van Italië Marco Papa[1] Yamaha +1 ronde 17 1
11 Vlag van Frankrijk Jean-Louis Guignabodet Kawasaki +1 ronde 24
12 Vlag van Frankrijk Jean Lafond Yamaha +1 ronde 29
13 Vlag van Zwitserland Bruno Kneubühler Yamaha +1 ronde 20
14 Vlag van Zwitserland Hans Müller Yamaha +1 ronde 21
DNF Vlag van Australië Jeffrey Sayle Yamaha 25
DNF Vlag van Italië Sauro Pazzaglia Ad Maiora Val[2] 10
DNF Vlag van Oostenrijk Stefan Klabacher Yamaha 22
DNF Vlag van Verenigd Koninkrijk Clive Horton Cotton-Rotax 23
DNF Vlag van Italië Gianpaolo Marchetti MBA Val 2
DNF Vlag van Zuid-Afrika Kork Ballington Kawasaki Val 3
DNF Vlag van Venezuela Carlos Lavado Yamaha Val 6
DNF Vlag van Frankrijk Guy Batesti Yamaha 28
DNF Vlag van Finland Pekka Nurmi Yamaha Val 30
DNF Vlag van Italië Franco Marcheggiani Yamaha 8
DNF Vlag van Zwitserland Roland Freymond Ad Maiora 12
DNF Vlag van Italië Massimo Matteoni Yamaha 4
DNF Vlag van Italië Franco Solaroli Yamaha 26
DNF Vlag van Italië Eddy Elias Yamaha 9
DNF Vlag van Italië Arturo Venanzi Yamaha 15
DNS Vlag van Zwitserland Jacques Cornu[1] Yamaha Blessure 14

Top 10 WK-stand na deze race[bewerken]

Pos. Coureur Motorfiets Ptn.
1 Vlag van Duitsland Toni Mang Krauser-Kawasaki 15
2 Vlag van Frankrijk Jean-François Baldé Kawasaki 12
3 Vlag van Italië Pierluigi Conforti Yamaha 10
4 Vlag van Frankrijk Thierry Espié Bimota-Yamaha 8
5 Vlag van Frankrijk Erick Saul Yamaha 6
6 Vlag van Italië Paolo Ferretti Bimota-Yamaha 5
7 Vlag van Oostenrijk Edi Stöllinger Yamaha 4
8 Vlag van Duitsland Reinhold Roth Yamaha 3
9 Vlag van Finland Eero Hyvärinen Yamaha 2
10 Vlag van Italië Marco Papa Yamaha 1

125 cc[bewerken]

Ángel Nieto had tijdens de GP des Nations een probleem met zijn helm, die steeds omhoog schoot. De 125cc-race werd helemaal beheerst door Pier Paolo Bianchi. Guy Bertin werd tweede, voor Bruno Kneubühler, maar kreeg een tijdstraf omdat hij op de startgrid te ver naar voren had gestaan. Daardoor ging de derde plaats naar Loris Reggiani, een beslissing die na een protest van Bertin werd teruggedraaid.

Uitslag 125 cc[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1 Vlag van Italië Pier Paolo Bianchi MBA 42' 39" 74 1 15
2 Vlag van Frankrijk Guy Bertin Motobécane +20" 96 5 12
3 Vlag van Zwitserland Bruno Kneubühler MBA +21" 34 6 10
4 Vlag van Italië Loris Reggiani Minarelli +21" 79 3 8
5 Vlag van Spanje Ángel Nieto Minarelli +1' 05" 98 4 6
6 Vlag van Venezuela Iván Palazzese MBA +1' 06" 22 8 5
7 Vlag van Frankrijk Thierry Noblesse MBA +1' 18" 67 13 4
8 Vlag van Zwitserland Hans Müller MBA +1' 19" 71 7 3
9 Vlag van Italië Gianpaolo Marchetti MBA +1' 21" 74 2 2
10 Vlag van Zwitserland Rolf Blatter MBA +1' 31" 39 23 1
11 Vlag van Italië Roberto D'Amico Morbidelli +1' 31" 79 20
12 Vlag van Australië Barry Smith MBA +1 ronde 12
13 Vlag van Italië Italo Zerbini MBA +1 ronde 18
14 Vlag van Monaco Patrick Hérouard MBA +1 ronde 21
15 Vlag van Italië Daniele Dall'Olio MBA +1 ronde 14
16 Vlag van Duitsland Alfred Waibel MBA +1 ronde 29
17 Vlag van Zwitserland Stefan Dörflinger Morbidelli +1 ronde 16
18 Vlag van Duitsland Gerhard Waibel Morbidelli +1 ronde 26
19 Vlag van Italië Maurizio Vitali[1] MBA +2 ronden 10
DNF Vlag van Nederland Peter Looijesteijn MBA Val 27
DNF Vlag van Italië Maurizio Musco MBA 11
DNF Vlag van Nederland Henk van Kessel AGV Condor Val 30
DNF Vlag van Oostenrijk Harald Bartol MBA 24
DNF Vlag van Oostenrijk August Auinger MBA 25
DNF Vlag van Italië Eugenio Lazzarini Iprem-Kreidler 9
DNF Vlag van Italië Libero Piccirillo MBA 19
DNF Vlag van Finland Matti Kinnunen MBA 31
DNF Vlag van Italië Diego Montella Morbidelli Val 15
DNF Vlag van Nederland Martin van Soest MBA Val 22
DNF Vlag van Nederland Anton Straver MBA Val 28

Top 10 WK-stand na deze race[bewerken]

Pos. Coureur Motorfiets Ptn.
1 Vlag van Italië Pier Paolo Bianchi MBA 15
2 Vlag van Frankrijk Guy Bertin Motobécane 12
3 Vlag van Zwitserland Bruno Kneubühler MBA 10
4 Vlag van Italië Loris Reggiani Minarelli 8
5 Vlag van Spanje (1977-1981) Ángel Nieto Minarelli 6
6 Vlag van Venezuela Iván Palazzese MBA 5
7 Vlag van Frankrijk Thierry Noblesse MBA 4
8 Vlag van Zwitserland Hans Müller MBA 3
9 Vlag van Italië Giampaolo Marchetti MBA 2
10 Vlag van Zwitserland Rolf Blatter MBA 1

50 cc[bewerken]

In de 50cc-race was Eugenio Lazzarini ongenaakbaar. Hij zette de snelste trainingstijd en leidde de race van start tot finish. Theo Timmer lag aanvankelijk op de vierde plaats, maar nadat Ricardo Tormo zijn versnellingsbaktandwiel kapot had getrapt en Stefan Dörflinger was gevallen werd Timmer alsnog tweede. Henk van Kessel leek derde te worden, maar hij werd op de finishlijn geklopt door Hans-Jürgen Hummel.

Uitslag 50 cc[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1 Vlag van Italië Eugenio Lazzarini Iprem-Kreidler 34' 05" 66 1 15
2 Vlag van Nederland Theo Timmer Bultaco +34" 64 11 12
3 Vlag van Oostenrijk Hans-Jürgen Hummel Kreidler +1' 01" 20 17 10
4 Vlag van Nederland Henk van Kessel Pentax-X-16 +1' 01" 20 19 8
5 Vlag van Zwitserland Stefan Dörflinger Van Veen-Kreidler[3] +1' 02" 90 2 6
6 Vlag van Frankrijk Jacky Hutteau ABF +1' 03" 36 8 5
7 Vlag van Italië Giuseppe Ascareggi Minarelli +1' 03" 94 14 4
8 Vlag van Frankrijk Yves Dupont ABF +1' 03" 96 16 3
9 Vlag van Italië Enrico Cereda DRS +1' 31" 45 21 2
10 Vlag van Italië Aldo Pero Kreidler +1' 43" 74 22 1
11 Vlag van Italië Ezio Mischiatti Derbi +1' 43" 97 13
12 Vlag van Italië Enzo Saffiotti UFO +1' 49" 09 12
13 Vlag van Duitsland Gerhard Waibel Kreidler +1 ronde 28
14 Vlag van Duitsland Ingo Emmerich Kreidler +1 ronde 20
15 Vlag van Duitsland Gerhard Bauer Heuser +1 ronde 18
16 Vlag van Frankrijk Bruno Di Carlo ABF +1 ronde 24
17 Vlag van Spanje Joaquín Galí Bultaco +1 ronde 27
18 Vlag van Nederland Bert Grinwis Kreidler +1 ronde 31
19 Vlag van Italië Renzo Fabbri Silvestri +2 ronden 29
20 Vlag van Zweden Stefan Danielson Kreidler +2 ronden 30
DNF Vlag van Italië Camilo Squassina Derbi 15
DNF Vlag van Duitsland Hagen Klein Horex 7
DNF Vlag van Duitsland Wolfgang Müller Kreidler 10
DNF Vlag van Spanje Ricardo Tormo Van Veen-Kreidler Versnellingsbak 3
DNF Vlag van Italië Giuliano Tabanelli Kreidler 9
DNF Vlag van Italië Claudio Lusuardi Bultaco 4
DNF Vlag van Italië Salvatore Milano UFO 5
DNF Vlag van Zwitserland Walter Rapolani Kreidler Val 25
DNF Vlag van Zwitserland Rolf Blatter Kreidler Val 6
DNF Vlag van Italië Claudio Granata Kreidler Val 26
DNS Vlag van Italië Paolo Priori Ringhini Blessure 23

Top 10 WK-stand na deze race[bewerken]

Pos. Coureur Motorfiets Ptn.
1 Vlag van Italië Eugenio Lazzarini Iprem-Kreidler 15
2 Vlag van Nederland Theo Timmer Bultaco 12
3 Vlag van Oostenrijk Hans-Jürgen Hummel Kreidler 10
4 Vlag van Nederland Henk van Kessel Pentax-X-16 8
5 Vlag van Zwitserland Stefan Dörflinger Van Veen-Kreidler 6
6 Vlag van Frankrijk Jacky Hutteau ABF 5
7 Vlag van Italië Giuseppe Ascareggi Minarelli 4
8 Vlag van Frankrijk Yves Dupont ABF 3
9 Vlag van Italië Enrico Cereda DRS 2
10 Vlag van Italië Aldo Pero Kreidler 1
Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1979
FIM wereldkampioenschap wegrace
32e seizoen (1980)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Spanje 1980

Vorige race:
Grand Prix-wegrace der Naties 1979
Grand Prix-wegrace der Naties Volgende race:
Grand Prix-wegrace der Naties 1981
1989:JAP · AUS · VST · SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1988:JAP · VST · SPA · POR · NAT · DUI · OOS · NED · BEL · JOE · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1987:JAP · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · FRA · GBR · ZWE · TSL · SMR · POR · BRA · ARG
1986:SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR · BAD
1985:ZAF · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR
1984:ZAF · NAT · SPA · OOS · DUI · FRA · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1983:ZAF · FRA · NAT · DUI · SPA · OOS · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1982:ARG · OOS · FRA · SPA · NAT · NED · BEL · JOE · GBR · ZWE · FIN · TSL · SMR · DUI
1981:ARG · OOS · DUI · NAT · FRA · SPA · JOE · NED · BEL · SMR · GBR · FIN · ZWE · TSL
1980:NAT · SPA · FRA · JOE · NED · BEL · FIN · GBR · TSL · DUI