Grand Prix-wegrace van Spanje 1980

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Circuito Permanente del Jarama
Officiële naam Gran Premio de España 1980, Trofeo de Primavera
Land Vlag van Spanje (1977-1981) Spanje
Datum 18 mei 1980
Organisator FIM
500 cc
Poleposition Vlag van Verenigde Staten Kenny Roberts
Snelste ronde Vlag van Verenigde Staten Kenny Roberts
Eerste Vlag van Verenigde Staten Kenny Roberts
Tweede Vlag van Italië Marco Lucchinelli
Derde Vlag van Verenigde Staten Randy Mamola
250 cc
Poleposition Vlag van Zuid-Afrika Kork Ballington
Snelste ronde Vlag van Zuid-Afrika Kork Ballington
Eerste Vlag van Zuid-Afrika Kork Ballington
Tweede Vlag van Duitsland Toni Mang
Derde Vlag van Frankrijk Thierry Espié
125 cc
Poleposition Vlag van Italië Pier Paolo Bianchi
Snelste ronde Vlag van Frankrijk Guy Bertin
Eerste Vlag van Italië Pier Paolo Bianchi
Tweede Vlag van Venezuela Iván Palazzese
Derde Vlag van Zwitserland Bruno Kneubühler
50 cc
Poleposition Vlag van Spanje Ricardo Tormo
Snelste ronde Vlag van Italië Eugenio Lazzarini
Eerste Vlag van Italië Eugenio Lazzarini
Tweede Vlag van Zwitserland Stefan Dörflinger
Derde Vlag van Nederland Henk van Kessel

De Grand Prix-wegrace van Spanje 1980 was tweede race van wereldkampioenschap wegrace voor motorfietsen in het seizoen 1980. De races werden verreden op 18 mei 1980 op het Circuito Permanente del Jarama in Madrid.

500 cc[bewerken]

In Spanje hadden drie Suzuki-fabrieksrijders nieuwe frames met monoshockvering: Graziano Rossi, Randy Mamola en Wil Hartog. De privérijders met Yamaha's hadden nog steeds problemen met stuiterende achterwielen. Hartog had een slechte kwalificatietijd gereden, maar was nog steeds een snelle starter. Bij de eerste doorkomst reed hij als derde achter Kenny Roberts en Marco Lucchinelli. Al binnen enkele ronden viel Skip Aksland, waarbij hij een knieschijf brak. Ook Hartog maakte een tamelijk ernstige val, waarbij hij een rugblessure opliep die hem in het ziekenhuis van Madrid deed belanden. Boet van Dulmen wachtte op onderdelen die zijn Yamaha meer handelbaar moesten maken en besloot de race min of meer op toersnelheid uit te rijden. Hij werd 18e. Intussen reed Lucchinelli enkele ronden aan de leiding, maar toen Roberts echt gas ging geven moest hij al snel afhaken. Mamola werd derde voor Takazumi Katayama, die pas vlak voor het begin van het seizoen zijn Suzuki RG 500 had gekocht omdat het Honda NR 500-project waar hij als testrijder aan werkte op dood spoor zat.

Uitslag 500 cc[bewerken]

Pos Coureur Merk Ronden Tijd Grid Punten
1 Vlag van Verenigde Staten Kenny Roberts Yamaha 36 55' 59" 57 1 15
2 Vlag van Italië Marco Lucchinelli Suzuki 36 +4" 14 3 12
3 Vlag van Verenigde Staten Randy Mamola Suzuki 36 +18" 75 2 10
4 Vlag van Japan Takazumi Katayama Suzuki 36 +22" 20 13 8
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry Sheene Yamaha 36 +49" 68 8 6
6 Vlag van Venezuela Johnny Cecotto Yamaha 36 +53" 50 7 5
7 Vlag van Italië Franco Uncini Suzuki 36 +58" 08 4 4
8 Vlag van Zwitserland Philippe Coulon Suzuki 36 +59" 85 11 3
9 Vlag van Zwitserland Michel Frutschi Yamaha 36 +1' 13" 14 12 2
10 Vlag van Italië Carlo Perugini Suzuki 36 +1' 18" 00 9 1
11 Vlag van Frankrijk Michel Rougerie Suzuki 36 +1' 21" 51 17
12 Vlag van Nieuw-Zeeland Graeme Crosby Suzuki 36 +1' 21" 91 10
13 Vlag van Zuid-Afrika Kork Ballington Kawasaki 36 +1' 24" 93 15
14 Vlag van Finland Seppo Rossi Suzuki 35 +1 ronde 22
15 Vlag van Nederland Jack Middelburg Yamaha 35 +1 ronde 20
16 Vlag van Frankrijk Christian Estrosi Suzuki 35 +1 ronde 25
17 Vlag van Frankrijk Hubert Rigal Yamaha 35 +1 ronde 24
18 Vlag van Nederland Boet van Dulmen Yamaha 35 +1 ronde 19
19 Vlag van Finland Markku Matikainen Yamaha 35 +1 ronde 31
DNF Vlag van Japan Sadao Asami Yamaha 29 21
DNF Vlag van Italië Gianni Rolando Suzuki 21 26
DNF Vlag van Frankrijk Patrick Pons Yamaha 19 Motor 5
DNF Vlag van Oostenrijk Werner Nenning Yamaha 16 Motor 30
DNF Vlag van Frankrijk Patrick Fernandez Yamaha 15 Motor 18
DNF Vlag van Frankrijk Bernard Fau Suzuki 12 29
DNF Vlag van Italië Graziano Rossi Suzuki 11 Val 6
DNF Vlag van Zwitserland Sergio Pellandini Suzuki 5 Motor 14
DNF Vlag van Nederland Wil Hartog Suzuki 2 Val 16
DNF Vlag van Verenigde Staten Skip Aksland[1] Yamaha 2 Val 28
DNF Vlag van België Richard Hubin Yamaha 2 Motor 27
DNF Vlag van Frankrijk Christian Sarron Yamaha 23

Top 10 WK-stand na deze race[bewerken]

Pos. Coureur Merk Ptn.
1 Vlag van Verenigde Staten Kenny Roberts Yamaha 30
2 Vlag van Italië Franco Uncini Suzuki 16
3 Vlag van Venezuela Johnny Cecotto Yamaha 13
Vlag van Japan Takazumi Katayama Suzuki 13
5 Vlag van Italië Marco Lucchinelli Suzuki 12
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry Sheene Yamaha 10
Vlag van Italië Graziano Rossi Suzuki 10
Vlag van Verenigde Staten Randy Mamola Suzuki 10
9 Vlag van Italië Carlo Perugini Suzuki 7
10 Vlag van Zwitserland Philippe Coulon Suzuki 5

250 cc[bewerken]

Kork Ballington trainde in de 250cc-klasse als snelste, reed de snelste raceronde en was ook in de race niet te achterhalen. Toni Mang probeerde in het begin van de race nog bij te blijven, maar stelde zich uiteindelijk tevreden met de tweede plaats. Om de derde plaats was er wel strijd tussen Gianpaolo Marchetti, Thierry Espié, Roland Freymond en Jacques Cornu. Daar voegde zich ook Jean-François Baldé bij, die een slechte kwalificatietijd had en zich uiteindelijk naar de vierde plaats wist op te werken, achter Espié. Debutant Cornu werd zesde.

Uitslag 250 cc[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1 Vlag van Zuid-Afrika Kork Ballington Kawasaki 48' 40" 90 1 15
2 Vlag van Duitsland Toni Mang Krauser-Kawasaki +8" 17 2 12
3 Vlag van Frankrijk Thierry Espié Bimota-Yamaha +14" 50 3 10
4 Vlag van Frankrijk Jean-François Baldé Kawasaki +28" 36 24 8
5 Vlag van Zwitserland Roland Freymond Ad Maiora +33" 86 4 6
6 Vlag van Zwitserland Jacques Cornu Yamaha +37" 00 5 5
7 Vlag van Italië Gianpaolo Marchetti MBA +40" 28 13 4
8 Vlag van Frankrijk Jean-Louis Guignabodet Kawasaki +40" 86 8 3
9 Vlag van Venezuela Carlos Lavado Yamaha +1' 05" 90 7 2
10 Vlag van Duitsland Reinhold Roth Yamaha +1:14.050 9 1
11 Vlag van Venezuela Edoardo Aleman Yamaha +1:17.180 20
12 Vlag van Frankrijk Eric Saul Bimota-Yamaha +1:19.750 31
13 Vlag van Oostenrijk Edi Stöllinger Kawasaki +1:19.950 19
14 Vlag van Frankrijk Jean-Louis Tournadre Yamaha +1:27.440 6
15 Vlag van Italië Paolo Ferretti Yamaha +1:35.560 22
16 Vlag van Zuid-Afrika Alan North Yamaha +1:36.090 10
17 Vlag van Frankrijk Pierre Tocco Yamaha +1 ronde 12
18 Vlag van Spanje José Maria Vallol Yamaha 26
19 Vlag van Finland Eero Hyvärinen Yamaha 28
20 Vlag van Zwitserland Hans Müller Yamaha 16
21 Vlag van Spanje Andreas Rubio Pérez Yamaha 18
22 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony Head Yamaha 23
23 Vlag van Frankrijk André Gouin Yamaha 29
24 Vlag van Spanje Carlos Morante Yamaha 21
DNF Vlag van Duitsland Karl-Thomas Grässel Yamaha 11
DNF Vlag van Nederland Klaas Hernamdt Yamaha ontsteking 15
DNF Vlag van België Jean-Marc Toffolo Bimota-Yamaha 17
DNF Vlag van België René Delaby Yamaha Val 14
DNF Vlag van Verenigd Koninkrijk Graham Young Yamaha 25
DNF Vlag van Finland Pekka Nurmi Yamaha 27
DNF Vlag van Zwitserland Bruno Kneubühler Yamaha 30

Top 10 WK-stand na deze race[bewerken]

Pos. Coureur Motorfiets Ptn.
1 Vlag van Duitsland Toni Mang Krauser-Kawasaki 27
2 Vlag van Frankrijk Jean-François Baldé Kawasaki 20
3 Vlag van Frankrijk Thierry Espié Bimota-Yamaha 18
4 Vlag van Zuid-Afrika Kork Ballington Kawasaki 15
5 Vlag van Italië Pierluigi Conforti Yamaha 10
6 Vlag van Frankrijk Erick Saul Yamaha 6
Vlag van Zwitserland Roland Freymond Morbidelli 6
8 Vlag van Italië Paolo Ferretti Bimota-Yamaha 5
Vlag van Zwitserland Jacques Cornu Yamaha 5
10 Vlag van Oostenrijk Edi Stöllinger Yamaha 4
Vlag van Duitsland Reinhold Roth Yamaha 4
Vlag van Italië Giampaolo Marchetti Yamaha 4

125 cc[bewerken]

Guy Bertin nam in de 125cc-race meteen de leiding, gevolgd door Ángel Nieto, die echter na drie ronden door een vastloper ten val kwam. Pier Paolo Bianchi had twaalf ronden nodig om het gat met Bertin dicht te rijden, maar toen die twee ronden voor het einde door een totaal versleten achterband viel kreeg Bianchi de overwinning min of meer cadeau. Iván Palazzese werd tweede en Bruno Kneubühler derde. De eerste tien plaatsen waren allemaal voor MBA's.

Uitslag 125 cc[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1 Vlag van Italië Pier Paolo Bianchi MBA 45' 36" 02 1 15
2 Vlag van Venezuela Iván Palazzese MBA +11" 77 5 12
3 Vlag van Zwitserland Bruno Kneubühler MBA +19" 80 4 10
4 Vlag van Australië Barry Smith MBA +29" 12 7 8
5 Vlag van Spanje Ricardo Tormo MBA +39" 87 14 6
6 Vlag van Zwitserland Rolf Blatter MBA +47" 82 15 5
7 Vlag van Oostenrijk August Auinger MBA +51" 72 13 4
8 Vlag van Zwitserland Hans Müller MBA +59" 39 6 3
9 Vlag van Zwitserland Stefan Dörflinger MBA +1' 11" 95 12 2
10 Vlag van Argentinië Hugo Vignetti MBA +1' 12" 94 16 1
11 Vlag van Spanje Marcelino Garcia Morbidelli +1 ronde 22
12 Vlag van Nederland Anton Straver MBA 18
13 Vlag van Nederland Peter Looijesteijn MBA 17
14 Vlag van Duitsland Alfred Waibel Morbidelli 28
15 Vlag van Duitsland Gerhard Waibel MBA 27
16 Vlag van Finland Matti Kinnunen MBA 25
17 Vlag van Zweden Per-Edvard Carlsson Morbidelli 21
18 Vlag van Argentinië Willy Pérez Morbidelli 29
19 Vlag van Nederland Cees van Dongen MBA 30
DNF Vlag van Spanje Ángel Nieto Minarelli Vastloper 2
DNF Vlag van Frankrijk Guy Bertin Motobécane Val 3
DNF Vlag van Italië Eugenio Lazzarini Iprem 8
DNF Vlag van Frankrijk Thierry Noblesse MBA 9
DNF Vlag van Nederland Henk van Kessel AGV Condor Lekke band 10
DNF Vlag van Frankrijk Jean-Louis Guignabodet Morbidelli 11
DNF Vlag van Spanje Miguel Cortes Morbidelli 19
DNF Vlag van Oostenrijk Edi Stöllinger MBA 20
DNF Vlag van Spanje Fernando De Nicolás Morbidelli 23
DNF Vlag van Nederland Martin van Soest MBA 24
DNF Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony Smith Morbidelli 26

Top 10 WK-stand na deze race[2][bewerken]

Pos. Coureur Motorfiets Ptn.
1 Vlag van Italië Pier Paolo Bianchi MBA 30
2 Vlag van Zwitserland Bruno Kneubühler MBA 22
3 Vlag van Venezuela Iván Palazzese MBA 18
4 Vlag van Frankrijk Guy Bertin Motobécane 12
5 Vlag van Italië Loris Reggiani Minarelli 10
6 Vlag van Spanje (1977-1981) Ángel Nieto Minarelli 8
Vlag van Zwitserland Hans Müller MBA 8
Vlag van Australië Barry Smith MBA 8
9 Vlag van Zwitserland Rolf Blatter MBA 7
10 Vlag van Spanje (1977-1981) Ricardo Tormo MBA 6

50 cc[bewerken]

In de 50cc-race Jarama startten Rolf Blatter en Henk van Kessel als snelsten, terwijl Eugenio Lazzarini slecht wegkwam. Ricardo Tormo en Stefan Dörflinger vonden al snel aansluiting bij de kop, net als Theo Timmer. Die viel echter toen hij probeerde Blatter uit te remmen. Ook Lazzarini kwam naar voren en nam de leiding, terwijl van Kessel in gevecht kwam met Dörflinger. Dat moest hij opgeven toen hij problemen kreeg met zijn versnellingsbak, terwijl hij vanaf de negende ronde ook al geen koppeling had. Van Kessel wist wel nipt zijn derde plaats tot aan de finish vast te houden.

Uitslag 50 cc[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1 Vlag van Italië Eugenio Lazzarini Iprem-Kreidler 33' 46" 51 3 15
2 Vlag van Zwitserland Stefan Dörflinger Van Veen-Kreidler +3" 85 2 12
3 Vlag van Nederland Henk van Kessel Pentax-X-16 +5" 44 6 10
4 Vlag van Zwitserland Rolf Blatter Kreidler +5" 83 5 8
5 Vlag van Spanje Ricardo Tormo Van Veen-Kreidler +6" 68 1 6
6 Vlag van Frankrijk Yves Dupont ABF +26" 32 4 5
7 Vlag van Frankrijk Jacky Hutteau ABF +50" 86 15 4
8 Vlag van Spanje Daniel Mateos Derbi +55" 11 13 3
9 Vlag van Italië Claudio Lusuardi Bultaco +56" 22 11 2
10 Vlag van Duitsland Wolfgang Müller Kreidler +1' 18" 91 7 1
11 Vlag van Italië Enrico Cereda DRS +1' 21" 13 10
12 Vlag van Italië Aldo Pero Kreidler +1' 45" 13 23
13 Vlag van Duitsland Hagen Klein Horex +1' 45" 54 17
14 Vlag van Duitsland Ingo Emmerich Kreidler +1' 56" 60 8
15 Vlag van Nederland Cees van Dongen Kreidler +1 ronde 20
16 Vlag van Frankrijk Bruno Di Carlo ABF +1 ronde 21
17 Vlag van Spanje Jorge Navarette Derbi +1 ronde 22
18 Vlag van Spanje Joaquín Galí Bultaco +1 ronde 24
19 Vlag van Zwitserland Walter Rapolani Kreidler 28
20 Vlag van Zwitserland Reiner Koster DRS 25
DNF Vlag van Nederland Theo Timmer Bultaco Val 9
DNF Vlag van Duitsland Gerhard Bauer Kreidler 12
DNF Vlag van Spanje Vicente Ferrer Bultaco 14
DNF Vlag van Duitsland Gerhard Waibel Kreidler 16
DNF Vlag van Spanje José Antonio Ingles Kreidler 18
DNF Vlag van Duitsland Gerhard Singer Kreidler 19
DNF Vlag van Spanje José Luis Pereira Kreidler 26
DNF Vlag van Duitsland Rudolf Kunz Kreidler 27
DNF Vlag van Portugal Henrique Sande Kreidler 29
DNF Vlag van Frankrijk Daniel Corvi Kreidler 30

Top 10 WK-stand na deze race[bewerken]

Pos. Coureur Motorfiets Ptn.
1 Vlag van Italië Eugenio Lazzarini Iprem-Kreidler 20
2 Vlag van Nederland Henk van Kessel Pentax-X-16 18
Vlag van Zwitserland Stefan Dörflinger Van Veen-Kreidler 18
4 Vlag van Nederland Theo Timmer Bultaco 12
5 Vlag van Oostenrijk Hans-Jürgen Hummel Kreidler 10
6 Vlag van Frankrijk Jacky Hutteau ABF 9
7 Vlag van Frankrijk Yves Dupont ABF 8
Vlag van Zwitserland Rolf Blatter Kreidler 8
9 Vlag van Spanje (1977-1981) Ricardo Tormo Van Veen-Kreidler 6
10 Vlag van Italië Giuseppe Ascareggi Minarelli 4
Vorige race:
Grand Prix-wegrace der Naties 1980
FIM wereldkampioenschap wegrace
32e seizoen (1980)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1980

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Spanje 1979
Grand Prix-wegrace van Spanje Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Spanje 1981
1989:JAP · AUS · VST · SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1988:JAP · VST · SPA · POR · NAT · DUI · OOS · NED · BEL · JOE · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1987:JAP · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · FRA · GBR · ZWE · TSL · SMR · POR · BRA · ARG
1986:SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR · BAD
1985:ZAF · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR
1984:ZAF · NAT · SPA · OOS · DUI · FRA · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1983:ZAF · FRA · NAT · DUI · SPA · OOS · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1982:ARG · OOS · FRA · SPA · NAT · NED · BEL · JOE · GBR · ZWE · FIN · TSL · SMR · DUI
1981:ARG · OOS · DUI · NAT · FRA · SPA · JOE · NED · BEL · SMR · GBR · FIN · ZWE · TSL
1980:NAT · SPA · FRA · JOE · NED · BEL · FIN · GBR · TSL · DUI