Grand Prix-wegrace van Duitsland 1978

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Circuit Nürburgring-2013-Nordschleife.svg
Land Vlag van Duitsland Duitsland
Datum 20 augustus 1978
Organisator FIM
500 cc
Poleposition Vlag van Venezuela Johnny Cecotto
Snelste ronde Vlag van Italië Virginio Ferrari
Eerste Vlag van Italië Virginio Ferrari
Tweede Vlag van Venezuela Johnny Cecotto
Derde Vlag van Verenigde Staten Kenny Roberts
350 cc
Poleposition Vlag van Australië Gregg Hansford
Snelste ronde Vlag van Japan Takazumi Katayama
Eerste Vlag van Japan Takazumi Katayama
Tweede Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Kork Ballington
Derde Vlag van Frankrijk Michel Rougerie
250 cc
Poleposition Vlag van Australië Gregg Hansford
Snelste ronde Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Kork Ballington
Eerste Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Kork Ballington
Tweede Vlag van Australië Gregg Hansford
Derde Vlag van Noord-Ierland Tom Herron
125 cc
Poleposition Vlag van Frankrijk Thierry Espié
Snelste ronde Vlag van Spanje (1977-1981) Ángel Nieto
Eerste Vlag van Spanje (1977-1981) Ángel Nieto
Tweede Vlag van Frankrijk Thierry Espié
Derde Vlag van Zwitserland Hans Müller
50 cc
Poleposition Vlag van Spanje (1977-1981) Ricardo Tormo
Snelste ronde Vlag van Spanje (1977-1981) Ricardo Tormo
Eerste Vlag van Spanje (1977-1981) Ricardo Tormo
Tweede Vlag van Spanje (1977-1981) Ángel Nieto
Derde Vlag van Italië Eugenio Lazzarini
Zijspan
Poleposition Vlag van Zwitserland Rolf Biland/Vlag van Verenigd Koninkrijk Kenneth Williams
Snelste ronde Vlag van Frankrijk Alain Michel/Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart Collins
Eerste Vlag van Duitsland Werner Schwärzel/Vlag van Duitsland Andreas Huber
Tweede Vlag van Frankrijk Alain Michel/Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart Collins
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Dick Greasley/Vlag van Verenigd Koninkrijk Gordon Russell

De Grand Prix-wegrace van Duitsland 1978 was elfde race van wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1978. De race werd verreden op 20 augustus 1978 op de Nordschleife van de Nürburgring nabij Nürburg.

Het was de laatste Grand Prix in de carrière van Jack Findlay. Kenny Roberts werd in deze Grand Prix wereldkampioen 500 cc.


500 cc[bewerken]

Kenny Roberts (Yamaha) had aan een vierde plaats voldoende om wereldkampioen te worden en liet niets aan het toeval over: hij verkende dagenlang de moeilijke Nordschleife. Suzuki op haar beurt probeerde alles om individuele- en constructeurstitel te grijpen en gaf ook Virginio Ferrari een Heron-Suzuki. Kenny trainde al sneller dan de Suzuki's en alleen (uit)vallen kon hem van de wereldtitel afhouden. Ferrari startte als snelste, gevolgd door Johnny Cecotto en Roberts, maar Barry Sheene werd al meteen op achterstand gereden. Wil Hartog viel al vroeg in de race, waardoor hij zijn derde plaats in het wereldkampioenschap verspeelde. Ferrari en Cecotto bleven aan de leiding, maar Kenny Roberts liet zich wat terugzakken om zijn machine heel te houden. Van Sheene had hij niets te vrezen, want die had de grootste moeite in zijn gevecht met Takazumi Katayama. Ferrari won de race nipt voor Cecotto, Roberts werd derde (en wereldkampioen) en Barry Sheene werd vierde.

Uitslag[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Italië Virginio Ferrari Suzuki 51' 21" 7 15
2 Vlag van Venezuela Johnny Cecotto Yamaha + 0" 7 12
3 Vlag van Verenigde Staten Kenny Roberts Yamaha + 33" 9 10
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry Sheene Suzuki + 36" 0 8
5 Vlag van Japan Takazumi Katayama Yamaha + 36" 3 6
6 Vlag van Frankrijk Michel Rougerie Suzuki + 56" 0 5
7 Vlag van Verenigde Staten Steve Baker Suzuki + 57" 5 4
8 Vlag van Nederland Boet van Dulmen Suzuki + 1' 08" 1 3
9 Vlag van Finland Teuvo Länsivuori Suzuki + 1' 10" 0 2
10 Vlag van Nederland Jürgen Steiner Suzuki + 2' 10" 4 1
11 Vlag van Nederland Jack Middelburg Suzuki + 2' 11" 2
12 Vlag van Italië Gianfranco Bonera Suzuki + 2' 15" 8
13 Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve Parrish Suzuki + 2' 16" 1
14 Vlag van Oostenrijk Max Wiener Suzuki + 2' 25" 7
15 Vlag van Verenigd Koninkrijk Alex George Suzuki + 3' 40" 7
16 Vlag van Duitsland Gerhard Vogt Yamaha + 3' 44" 1
17 Vlag van Duitsland Hans-Otto Butenuth Suzuki + 5' 04" 9
18 Vlag van Australië Jack Findlay Suzuki + 5' 18" 4
19 Vlag van Nederland Dick Alblas Suzuki + 5' 19" 7
20 Vlag van Japan Toshiyuki Hase Suzuki + 5' 42" 9
21 Vlag van Duitsland Franz Shermer Suzuki + 5' 58" 5
22 Vlag van Spanje (1977-1981) Carlos de San Antonio Suzuki + 6' 00" 1
23 Vlag van Zwitserland René Gutknecht Suzuki + 6' 00" 3
24 Vlag van Oostenrijk Michael Schmid Suzuki + 6' 28" 7
25 Vlag van Zwitserland Philippe Coulon Suzuki + 6' 56" 4
26 Vlag van Duitsland Hans-Günter Schöne Suzuki + 8' 58" 6
27 Vlag van Zweden Lars Johansson Suzuki + 8' 59" 8
28 Vlag van Duitsland Walter Kaletsch Suzuki + 9' 50" 9
29 Vlag van Duitsland Gustav Canehl Suzuki + 1 ronde
DNF Vlag van Italië Marco Lucchinelli Suzuki motor
DNF Vlag van Zwitserland Bruno Kneubühler Suzuki motor
DNF Vlag van Duitsland Franz Rau Suzuki motor
DNF Vlag van Duitsland Herbert Schieferecke Yamaha
DNF Vlag van Duitsland Ingo Riemer Yamaha motor
DNF Vlag van Nederland Wil Hartog Suzuki val
DNF Vlag van Nederland Jan Verweij Suzuki motor
DNF Vlag van Frankrijk Jean-Claude Hogrel BUT motor
DNF Vlag van Italië Graziano Rossi Suzuki vering
DNF Vlag van Zwitserland Michel Frutschi onbekend motor
DNF Vlag van Italië Gianni Rolando Suzuki motor
DNF Vlag van Duitsland Horst Scherer onbekend motor
DNF Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Leslie van Breda Suzuki motor
DNF Vlag van Oostenrijk Hans Braumandl Suzuki motor
DNF Vlag van Denemarken Børge Nielsen Suzuki motor
DNF Vlag van Zweden Peter Sjöström Suzuki motor
DNF Vlag van Duitsland Gustav Reiner onbekend motor
DNF Vlag van Duitsland Horst Lahfeld onbekend
DNS Vlag van Duitsland Bernd Dawicki onbekend

350 cc[bewerken]

In de 350 cc race wist Takazumi Katayama eindelijk weer eens een 350 cc race te winnen, nadat leider Gregg Hansford was uitgevallen en Katayama Kork Ballington op de streep net wist te kloppen. Michel Rougerie werd derde.

Uitslag 350 cc[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Japan Takazumi Katayama Yamaha 52' 27" 4 15
2 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Kork Ballington Kawasaki + 0" 2 12
3 Vlag van Frankrijk Michel Rougerie Yamaha + 40" 8 10
4 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Jon Ekerold Yamaha + 42" 1 8
5 Vlag van Noord-Ierland Tom Herron Yamaha + 43" 4 6
6 Vlag van Duitsland Toni Mang Kawasaki + 1' 09" 9 5
7 Vlag van Frankrijk Olivier Chevallier Yamaha + 1' 37" 0 4
8 Vlag van Italië Gianfranco Bonera Yamaha + 1' 38" 1 3
9 Vlag van Frankrijk Patrick Pons Yamaha + 2' 04" 3 2
10 Vlag van Frankrijk Hervé Moineau Yamaha + 2' 10" 2 1
11 Vlag van Duitsland Gustav Reiner Yamaha + 2' 29" 7
12 Vlag van Finland Reino Eskelinen Yamaha + 2' 42" 2
13 Vlag van Duitsland Josef Hage Yamaha + 3' 07" 8
14 Vlag van Italië Maurizio Massimiani Yamaha + 3' 38" 8
15 Vlag van Italië Vanes Francini Yamaha + 3' 56" 1
16 Vlag van Duitsland Harald Merkl Yamaha + 3' 56" 7
17 Vlag van Duitsland Erich Branstetter Yamaha + 4' 28" 2
18 Vlag van Zweden Peter Sjöström Yamaha + 4' 46" 8
19 Vlag van Japan Ken Nemoto Yamaha + 4' 47" 2
20 Vlag van Duitsland Franz-Josef Schermer Yamaha + 4' 56" 0
21 Vlag van Verenigd Koninkrijk Alex George Yamaha + 5' 07" 9
22 Vlag van Duitsland Jakob Beck Yamaha + 5' 09" 0
23 Vlag van Duitsland Gerhard Vogt Yamaha + 5' 24" 4
24 Vlag van Duitsland Peter Schöfer Yamaha + 6' 28" 1
25 Vlag van Portugal Manuel Paiöes André Nuno Yamaha + 1 ronde

250 cc[bewerken]

Jon Ekerold had geen goed woord over voor zijn Morbidelli en startte in Duitsland maar weer met zijn Yamaha TZ 250, die ook kansloos was, maar beter dan de fabrieks-Morbidelli. Hij was zowaar als snelste weg bij de start, maar moest al snel toekijken hoe Kork Ballington van hem wegliep. Gregg Hansford ging achter Ballington aan, maar zijn machine was te rijk afgesteld en hij moest tevreden zijn met de tweede plaats. Tom Herron werd derde.

Uitslag 250 cc[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Kork Ballington Kawasaki 44' 41" 4 15
2 Vlag van Australië Gregg Hansford Kawasaki + 39" 9 12
3 Vlag van Noord-Ierland Tom Herron Yamaha + 52" 5 10
4 Vlag van Frankrijk Jean-François Baldé Kawasaki + 52" 7 8
5 Vlag van Duitsland Toni Mang Kawasaki + 52" 8 6
6 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Jon Ekerold Yamaha + 1' 07" 7 5
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Chas Mortimer Maxton-Yamaha + 1' 22" 4 4
8 Vlag van Frankrijk Raymond Roche Yamaha + 1' 23" 6 3
9 Vlag van Frankrijk Patrick Fernandez Yamaha + 1' 24" 1 2
10 Vlag van Frankrijk Thierry Espié Yamaha + 1' 24" 3 1
11 Vlag van Frankrijk Olivier Chevallier Yamaha + 1' 27" 9
12 Vlag van Italië Walter Villa MBA + 1' 44" 0
13 Vlag van Zweden Leif Gustafsson Yamaha + 1' 48" 6
14 Vlag van Australië Vic Soussan Yamaha + 1' 48" 9
15 Vlag van België Richard Hubin Yamaha + 1' 49" 5
16 Vlag van Zwitserland Hans Müller Yamaha + 1' 49" 7
17 Vlag van Frankrijk Hervé Moineau Yamaha + 2' 02" 5
18 Vlag van Italië Mario Lega Morbidelli + 2' 13" 5
19 Vlag van Frankrijk Guy Bertin Yamaha + 2' 15" 1
20 Vlag van Australië John Dodds Yamaha + 2' 35" 0
21 Vlag van Duitsland Harald Merkl Yamaha + 2' 44" 8
22 Vlag van Oostenrijk Edi Stöllinger Yamaha + 2' 45" 0
23 Vlag van Finland Reino Eskelinen Yamaha + 3' 03" 8
24 Vlag van Italië Vanes Francini Yamaha + 3' 05" 0
25 Vlag van België Yves de Kimpe Yamaha + 3' 16" 4
26 Vlag van Finland Eero Hyvärinen Yamaha + 3' 31" 4
27 Vlag van Japan Ken Nemoto Yamaha + 3' 59" 8
28 Vlag van Duitsland Klaus Hilbk Yamaha + 4' 03" 9
29 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ian Richards Yamaha + 4' 09" 5
30 Vlag van Nederland Willem-Jan Nooteboom Yamaha + 4' 31" 2
31 Vlag van Duitsland Peter Schöfer Yamaha + 5' 01" 8
32 Vlag van Finland Seppo Rossi Yamaha + 5' 28" 8
33 Vlag van Duitsland Daniel Horvat Yamaha + 5' 39" 5
34 Vlag van Oostenrijk Hans Braumandl Yamaha + 5' 48" 8
35 Vlag van Duitsland Walter Kaletsch Yamaha + 7' 17" 3
36 Vlag van Finland Jussi Hautaniemi Kuma-MZ + 1 ronde

125 cc[bewerken]

Eugenio Lazzarini, die Silverstone automatisch wereldkampioen was geworden toen Pier Paolo Bianchi bij een val een been brak, kwam er in Duitsland niet echt aan te pas. Hij finishte slechts als achtste. De race was tamelijk saai, met Ángel Nieto aan de leiding op enige afstand gevolgd door Thierry Espié. De derde plaats was voor Hans Müller (Morbidelli).

Uitslag 125 cc[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Spanje (1977-1981) Ángel Nieto Minarelli 37' 26" 0 15
2 Vlag van Frankrijk Thierry Espié Motobécane + 7" 8 12
3 Vlag van Zwitserland Hans Müller Morbidelli + 1' 07" 5 10
4 Vlag van Italië Maurizio Massimiani Morbidelli + 1' 18" 9 8
5 Vlag van Oostenrijk Harald Bartol Morbidelli + 1' 19" 0 6
6 Vlag van Duitsland Gert Bender Bender + 1' 22" 5 5
7 Vlag van Zwitserland Stefan Dörflinger Morbidelli + 1' 22" 8 4
8 Vlag van Italië Eugenio Lazzarini MBA + 1' 23" 9 3
9 Vlag van Duitsland Walter Koschine Bender + 1' 24" 0 2
10 Vlag van Duitsland Stefan Jansen Morbidelli + 1' 26" 9 1
11 Vlag van Nederland Henk van Kessel AGV Condor + 2' 10" 1
12 Vlag van Finland Matti Kinnunen Morbidelli + 2' 10" 4
13 Vlag van Zwitserland Rolf Blatter Morbidelli + 2' 10" 9
14 Vlag van Nederland Bennie Wilbers Morbidelli + 2' 11" 3
15 Vlag van Duitsland Richard Schmiederer Morbidelli + 2' 43" 4
16 Vlag van Monaco Patrick Hérouard Morbidelli + 2' 45" 9
17 Vlag van Duitsland Werner Steege Bender + 2' 59" 5
18 Vlag van Frankrijk Thierry Noblesse Morbidelli + 3' 24" 4
19 Vlag van Nederland Theo Timmer Morbidelli + 3' 36" 6
20 Vlag van Duitsland Rolf Minhoff Seel + 3' 37" 5
21 Vlag van Duitsland Bernd Schneider Bender + 4' 22" 1
22 Vlag van Italië Aldo Pero Morbidelli + 4' 53" 7
23 Vlag van Zweden Lennart Lundgren Yamaha + 4' 57" 8
24 Vlag van Nederland Jan Huberts Morbidelli + 5' 05" 8
25 Vlag van Oostenrijk Hans-Jürgen Hummel Morbidelli + 5' 38" 7
26 Vlag van Duitsland Manfred Kugler Morbidelli + 5' 38" 8
27 Vlag van Oostenrijk Ernst Fagerer Morbidelli + 6' 00" 4
28 Vlag van Duitsland Manfred John Bender + 6' 47" 3
29 Vlag van Duitsland Rolf Brändle Bender + 6' 47" 4
30 Vlag van Duitsland Hagen Klein Morbidelli + 7' 56" 9

50 cc[bewerken]

In de 50 cc klasse reed Ángel Nieto (die in dit jaar alleen in de 125 cc klasse was gestart) als steun voor Ricardo Tormo toch weer eens op een 50 cc Bultaco. Daarmee wist hij Eugenio Lazzarini op de derde plaats te houden, terwijl Tormo won. Tormo had nu 69 punten, Lazzarini 52.

Uitslag 50 cc[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Spanje (1977-1981) Ricardo Tormo Bultaco 31' 00" 3 15
2 Vlag van Spanje (1977-1981) Ángel Nieto Bultaco + 14" 1 12
3 Vlag van Italië Eugenio Lazzarini Van Veen-Kreidler + 53" 0 10
4 Vlag van Zwitserland Stefan Dörflinger Van Veen-Kreidler + 1' 30" 2 8
5 Vlag van Zwitserland Rolf Blatter Kreidler + 1' 58" 7 6
6 Vlag van Duitsland Wolfgang Müller Kreidler + 2' 00" 3 5
7 Vlag van Nederland Theo Timmer Kreidler + 2' 05" 3 4
8 Vlag van Duitsland Ingo Emmerich Kreidler + 2' 06" 2 3
9 Vlag van Duitsland Reiner Scheidhauer Kreidler + 2' 07" 2 2
10 Vlag van Nederland Henk van Kessel Sparta + 2' 26" 3 1
11 Vlag van Italië Claudio Lusuardi Bultaco + 2' 28" 7
12 Vlag van Italië Enrico Cereda DRS + 2' 30" 8
13 Vlag van Duitsland Hagen Klein Kreidler + 2' 48" 4
14 Vlag van België Pierre Dumont Kreidler + 2' 48" 6
15 Vlag van Duitsland Richard Schmiederer Kreidler + 2' 51" 1
16 Vlag van Italië Luigi Rinaudo Tomos + 3' 04" 4
17 Vlag van Italië Aldo Pero Kreidler + 3' 17" 3
18 Vlag van Duitsland Günter Schirnhofer Kreidler + 3' 22" 6
19 Vlag van Duitsland Gerhard Singer Kreidler + 3' 26" 8
20 Vlag van Nederland Cees van Dongen Kreidler + 3' 27" 0
21 Vlag van Zweden Lennart Lundgren Kreidler + 3' 33" 3
22 Vlag van Oostenrijk Hans-Jürgen Hummel Kreidler + 3' 57" 8
23 Vlag van Duitsland Klaus Kull Kreidler + 3' 59" 2
24 Vlag van Duitsland Gerhard Bauer Kreidler + 4' 06" 4
25 Vlag van België Chris Baert Kreidler + 4' 22" 4
26 Vlag van Frankrijk Bruno di Carlo Kreidler + 4' 23" 7
27 Vlag van Spanje (1977-1981) Ramón Galí Bultaco + 4' 40" 9
28 Vlag van Frankrijk Daniel Corvi Kreidler + 4' 51" 9
29 Vlag van Duitsland Wolfgang Golembeck Kreidler + 4' 53" 0
30 Vlag van Frankrijk Arthur Benitan Kreidler + 5' 09" 2
31 Vlag van Duitsland Wolfgang Glawaty Kreidler + 5' 09" 9
32 Vlag van Oostenrijk Otto Machinek Kreidler + 5' 27" 2
33 Vlag van Italië Luciano Spinello Kreidler + 6' 13" 4
34 Vlag van Duitsland Bruno Treutlein Kreidler

Zijspanklasse[bewerken]

Tot vreugde van het Duitse publiek viel Rolf Biland in de derde ronde uit. Vooral de Duitse rijders Werner Schwärzel en Rolf Steinhausen hadden zich nogal negatief uitgelaten over de zijspancombinatie van Biland en hij was dus niet populair. Schwärzel/Huber wisten de race zelfs te winnen, voor Alain Michel/Stuart Collins en Dick Greasley/GordonRussell. Daardoor was het wereldkampioenschap nog niet beslist. Met nog één race te gaan had Biland slechts zes punten voorsprong op Michel.

Uitslag zijspanklasse[bewerken]

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten
1 Vlag van Duitsland Werner Schwärzel Vlag van Duitsland Andreas Huber ARO-Fath 46' 37" 6 15
2 Vlag van Frankrijk Alain Michel Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart Collins Seymaz-Yamaha + 1' 26" 2 12
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dick Greasley Vlag van Verenigd Koninkrijk Gordon Russell Busch-Yamaha + 1' 26" 8 10
4 Vlag van Zwitserland Bruno Holzer Vlag van Zwitserland Karl Meierhans LCR-Yamaha + 1' 26" 9 8
5 Vlag van Zwitserland Jean-François Monnin Vlag van België Paul Gérard Seymaz-Yamaha + 2' 20" 3 6
6 Vlag van Duitsland Hermann Huber Vlag van Duitsland Bernhard Schappacher König + 2' 53" 7 5
7 Vlag van Italië Amedeo Zini Vlag van Italië Andrea Fornaro König + 3' 33" 3 4
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Hodgkins Vlag van Verenigd Koninkrijk John Parkins Windle-Yamaha + 3' 36" 0 3
9 Vlag van Duitsland Otto Haller Vlag van Duitsland Rainer Gundel Yamaha + 3' 59" 1 2
10 Vlag van Zwitserland Thomas Müller Vlag van Zwitserland Kurt Waltisperg TTM-Yamaha + 4' 13" 4 1
11 Vlag van Japan Masato Kumano Wittor Yamaha + 4' 25" 3
12 Vlag van Nederland Cees Smit Vlag van Nederland Jan Smit Seymaz-Yamaha + 4' 30" 1
13 Vlag van Oostenrijk Wolfgang Stropek Vlag van Oostenrijk Karl Altrichter Schmid-Yamaha + 4' 32" 4
14 Vlag van Zwitserland Gérald Corbaz Vlag van Zwitserland Roland Gabriel Schmid-Yamaha + 4' 42" 8
15 Vlag van Frankrijk Bernard Chabert Vlag van Frankrijk Patrice Daire GEP-Yamaha + 5' 27" 8
DNF Vlag van Verenigd Koninkrijk Jock Taylor Vlag van Verenigd Koninkrijk James Neil Windle-Yamaha
DNF Vlag van Zwitserland Rolf Biland Vlag van Verenigd Koninkrijk Kenneth Williams BEO-Yamaha
DNF Vlag van Verenigd Koninkrijk George O'Dell Vlag van Verenigd Koninkrijk Cliff Holland Seymaz-Yamaha
DNF Vlag van Duitsland Rolf Steinhausen Vlag van Duitsland Wolfgang Kalauch Seymaz-Yamaha
Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Groot-Brittannië 1978
FIM wereldkampioenschap wegrace
30e seizoen (1978)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije 1978

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Duitsland 1977
Grand Prix-wegrace van Duitsland Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Duitsland 1979
1979:VEN · OOS · DUI · NAT · SPA · JOE · NED · BEL · ZWE · FIN · GBR · TSL · FRA
1978:VEN · SPA · OOS · FRA · NAT · NED · BEL · ZWE · FIN · GBR · DUI · TSL · JOE
1977:VEN · OOS · DUI · NAT · SPA · FRA · JOE · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · GBR
1976:FRA · OOS · NAT · JOE · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · DUI · SPA
1975:FRA · SPA · OOS · DUI · NAT · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · JOE
1974:FRA · DUI · OOS · NAT · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · JOE · SPA
1973:FRA · OOS · DUI · NAT · IOM · JOE · NED · BEL · TSL · ZWE · FIN · SPA
1972:DUI · FRA · OOS · NAT · IOM · JOE · NED · BEL · DDR · TSL · ZWE · FIN · SPA
1971:OOS · DUI · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · ZWE · FIN · ULS · NAT · SPA
1970:DUI · FRA · ADR · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT · SPA