Naar inhoud springen

Grand Prix-wegrace van Zweden 1971

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Vlag van Zweden Grand Prix-wegrace van Zweden 1971
Scandinavian Raceway
Scandinavian Raceway
Officiële naam Swedish TT
Land Vlag van Zweden Zweden
Datum 24 en 25 juli 1971
Organisator FIM
500 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Giacomo Agostini
Eerste Vlag van Italië Giacomo Agostini
Tweede Vlag van Nieuw-Zeeland Keith Turner
Derde Vlag van Noord-Ierland Tommy Robb
350 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Giacomo Agostini
Eerste Vlag van Italië Giacomo Agostini
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Paul Smart
Derde Vlag van Finland Jarno Saarinen
250 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Rodney Gould
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Rodney Gould
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Paul Smart
Derde Vlag van Finland Jarno Saarinen
125 cc
Snelste ronde Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ángel Nieto
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry Sheene
Tweede Vlag van Zweden Börje Jansson
Derde Vlag van Zweden Kent Andersson
50 cc
Snelste ronde Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ángel Nieto
Eerste Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ángel Nieto
Tweede Vlag van Italië Gilberto Parlotti
Derde Vlag van Nederland Jan de Vries

De Grand Prix-wegrace van Zweden 1971 was de achtste race van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1971. De races werden verreden op 24 en 25 juli 1971 op de Scandinavian Raceway ten zuidoosten van Anderstorp (Jönköpings län).

De Zweedse Grand Prix stond voor het eerst sinds het seizoen 1961 op de WK-kalender. Alle soloklassen kwamen er aan de start en bovendien werd er een zijspanrace georganiseerd, maar die stond niet op de FIM-kalender.

De financiële problemen van privérijder Rob Bron begonnen zich halverwege het seizoen te wreken. Hij had al een oproep gedaan om ergens een Ceriani-remnaaf te lenen of te kopen, en in Zweden was zijn Suzuki T 500 eigenlijk aan nieuwe zuigers en cilinders toe. Hij werd geholpen door het team van Jamathi, maar daar waren geen onderdelen voor een 500cc-machine voorhanden. Bron wist van de achtste naar de vijfde plaats op te klimmen, maar viel uit door problemen met zijn ontsteking. Zijn concurrent Keith Turner werd in de stromende regen tweede achter Giacomo Agostini, terwijl Tommy Robb (Seeley) derde werd.

Uitslag 500cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Italië Giacomo Agostini MV Agusta 1: 25' 14" 63 15
2 Vlag van Nieuw-Zeeland Keith Turner Suzuki +28" 86 12
3 Vlag van Noord-Ierland Tommy Robb Seeley +35" 51 10
4 Vlag van Zweden Ulf Nilsson Seeley +1 ronde 8
5 Vlag van Finland Kaarlo Koivuniemi Seeley +1 ronde 6
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave Simmonds Kawasaki +1 ronde 5
7 Vlag van Zweden Morgan Rådberg Monark +1 ronde 4
8 Vlag van Zweden Bo Granath Husqvarna +1 ronde 3
9 Vlag van Zweden Johnny Bengtsson Kawasaki +1 ronde 2
10 Vlag van Australië Jack Findlay Suzuki +2 ronden 1

Niet gefinished

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Nederland Rob Bron Suzuki ontsteking
Vlag van Frankrijk Eric Offenstadt Kawasaki
Vlag van Italië Alberto Pagani Linto
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron Chandler Kawasaki
Vlag van Verenigd Koninkrijk Frank Perris Seeley
Vlag van Duitsland Lothar John Yamaha
Vlag van Zweden Kurt-Ivan Carlsson Yamaha
Vlag van Finland Matti Salonen Yamaha
Vlag van Australië Peter Jones Suzuki
Vlag van Australië John Dodds König
Vlag van Verenigd Koninkrijk Charlie Dobson Seeley
Vlag van Zwitserland Gyula Marsovszky Linto
Vlag van Zweden Börje Andersson Honda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve Ellis Yamaha
Vlag van Denemarken Borge Nielsen Honda
Vlag van Zweden Jöram Blom Seeley
Vlag van Nederland Morten Hauger Honda
Vlag van Zweden Lasse Johansson HM
Vlag van Verenigd Koninkrijk Godfrey Nash Honda
Vlag van Finland Oiva Papunen Kawasaki
Vlag van Zweden Hasse Rutgersson HRS
Vlag van Zweden Bo Strandell Linto
Vlag van Denemarken Claus Tarum Honda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Louis With Kawasaki

Top elf tussenstand 500cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]

(Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten)

Pos Coureur Merk Ptn
1 Vlag van Italië Giacomo Agostini MV Agusta 90 (105) Wereldkampioen
2 Vlag van Nieuw-Zeeland Keith Turner Suzuki 48
3 Vlag van Nederland Rob Bron Suzuki 35
4 Vlag van Frankrijk Eric Offenstadt SMAC-Kawasaki 22
5 Vlag van Noord-Ierland Tommy Robb Seeley 19
Vlag van Australië Jack Findlay Jada-Suzuki
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron Chandler Kawasaki 16
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave Simmonds Kawasaki 15
9 Vlag van Canada Frank Perris Suzuki 14
10 Vlag van Finland Kaarlo Koivuniemi Seeley 12
Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter Williams Matchless

In Zweden nam Giacomo Agostini meteen de leiding in de race zonder het normale "spelletje" met zijn tegenstanders te spelen. Daarom ging de aandacht uit naar het gevecht om de tweede plaats tussen Paul Smart, Jarno Saarinen en Theo Bult. Ondanks de natte baan werd er hard gevochten, waar Theo Bult het slachtoffer van werd toen hij van de baan gleed. Hij verspeelde hiermee niet alleen een goede klassering in de race, maar ook zijn tweede plaats in het kampioenschap. Als amateur kon hij niet zo makkelijk alle wedstrijden bezoeken, want hij had ook nog een baan aan de Technische hogeschool in Enschede. Smart werd tweede en Saarinen werd derde.

Uitslag 350cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Italië Giacomo Agostini MV Agusta 1: 11' 13" 22 15
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Paul Smart Yamaha +32" 33 12
3 Vlag van Finland Jarno Saarinen Yamaha +1' 30" 56 10
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Rodney Gould Yamaha +1' 46" 89 8
5 Vlag van Zweden Kurt-Ivan Carlsson Yamaha +1' 47" 90 6
6 Vlag van Finland Teuvo Länsivuori Yamaha 5
7 Vlag van Zweden Bo Granath Yamaha 4
8 Vlag van Frankrijk Eric Offenstadt Kawasaki 3
9 Vlag van Noord-Ierland Tommy Robb Yamaha 2
10 Vlag van Finland Hannu Kuparinen Yamaha 1

Niet gefinished

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Nederland Theo Bult Yamsel

Top tien tussenstand 350cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Ptn
1 Vlag van Italië Giacomo Agostini MV Agusta 75
2 Vlag van Finland Jarno Saarinen Yamaha 36
Vlag van Nederland Theo Bult Yamsel
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Paul Smart Yamaha 34
5 Vlag van Zwitserland Werner Pfirter Yamaha 23
6 Vlag van Hongarije László Szabó Yamaha 22
7 Vlag van Zweden Kurt-Ivan Carlsson Yamaha 21
8 Vlag van Zweden Bosse Granath Yamaha 20
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Rodney Gould Yamaha 16
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony Jefferies Yamsel 15

In Zweden ging het eindelijk wat beter met Rodney Gould en Kent Andersson en hun Yamaha YZ 632-fabrieksracers. Ze vochten samen om de eerste plaats, tot Andersson uitviel. Toen moest Paul Smart om de tweede plaats vechten met Theo Bult, tot die laatste met een gebroken krukas uitviel. Daardoor werd Jarno Saarinen derde.

Uitslag 250cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Rodney Gould Yamaha 58' 23" 18 15
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Paul Smart Yamaha +33" 22 12
3 Vlag van Finland Jarno Saarinen Yamaha +19" 10
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Chas Mortimer Yamaha +1' 26" 44 8
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Frank Perris Yamaha +1' 30" 82 6
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie Nelson Yamaha 5
7 Vlag van Australië John Dodds Yamaha 4
8 Vlag van Zweden Börje Jansson Yamasaki 3
9 Vlag van Zweden Bo Granath Yamaha 2
10 Vlag van Zweden Lennart Lindell Yamaha 1

Niet gefinished

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Zweden Kent Andersson Yamaha
Vlag van Nederland Theo Bult Yamsel krukas

Top tien tussenstand 250cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Ptn
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read Yamaha 55
2 Vlag van Zwitserland Gyula Marsovszky Yamaha 40
Vlag van Verenigd Koninkrijk Rodney Gould Yamaha
4 Vlag van Duitsland Dieter Braun Yamaha 35
5 Vlag van Italië Silvio Grassetti MZ 33
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Chas Mortimer Yamaha 32
7 Vlag van Australië John Dodds Yamaha 30
8 Vlag van Finland Jarno Saarinen Yamaha 29
9 Vlag van Hongarije János Drapál Yamaha 26
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk Paul Smart Yamaha 20

In de 125cc-race vochten Ángel Nieto en Barry Sheene lang om de leiding, maar Nieto viel uit met ontstekingsproblemen. Börje Jansson werd tweede en Kent Andersson kon Dieter Braun maar net kloppen in de strijd om de derde plaats, die hij met 0,3 seconden verschil won.

Uitslag 125cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry Sheene Suzuki 49' 15" 99 15
2 Vlag van Zweden Börje Jansson Maico +11" 75 12
3 Vlag van Zweden Kent Andersson Yamaha +46" 01 10
4 Vlag van Duitsland Dieter Braun Maico +46" 38 8
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave Simmonds Kawasaki +1' 57" 93 6
6 Vlag van Duitsland Toni Gruber Maico 5
7 Vlag van Finland Matti Salonen Yamaha 4
8 Vlag van Duitse Democratische Republiek Thomas Heuschkel MZ 3
9 Vlag van Zweden Leif Rosell Maico 2
10 Vlag van Zweden Roland Olsson Yamaha 1

Niet gefinished

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ángel Nieto Derbi ontsteking

Top elf tussenstand 125cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Ptn
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry Sheene Suzuki 74
2 Vlag van Spanje Ángel Nieto Derbi 60
3 Vlag van Zweden Börje Jansson Maico 56
4 Vlag van Duitsland Dieter Braun Suzuki/Maico 42
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Chas Mortimer Yamaha 35
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave Simmonds Kawasaki 29
7 Vlag van Duitsland Gert Bender Maico 27
8 Vlag van Italië Gilberto Parlotti Morbidelli 24
9 Vlag van Zweden Kent Andersson Yamaha 20
10 Vlag van Duitse Democratische Republiek Jürgen Lenk MZ 19
Vlag van Nederland Cees van Dongen Yamaha

In Zweden werd Gilberto Parlotti ingehuurd om met een nieuwe Derbi steun te verlenen aan Ángel Nieto. Dat deed hij ook. Vlak voor de finish liet hij Nieto met 0,1 seconde verschil winnen. Jan de Vries had het allemaal niet bij kunnen houden en werd derde met 20 seconden achterstand. Jos Schurgers was toen al uitgevallen met een gebroken schakelpedaal.

Uitslag 50cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ángel Nieto Derbi 31' 25" 61 15
2 Vlag van Italië Gilberto Parlotti Derbi +0" 15 12
3 Vlag van Nederland Jan de Vries Van Veen-Kreidler +20" 49 10
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry Sheene Van Veen-Kreidler +32" 19 8
5 Vlag van Nederland Herman Meijer Jamathi +1' 06" 56 6
6 Vlag van Nederland Jan Bruins Kreidler 5
7 Vlag van Nederland Aalt Toersen Jamathi 4
8 Vlag van Zweden Lars Persson Monark 3
9 Vlag van Zweden Lennart Lindell Tomos 2
10 Vlag van Zweden Hans Johansson HM 1

Niet gefinished

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Nederland Jos Schurgers Van Veen-Kreidler schakelpedaal

Top elf tussenstand 50cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Ptn
1 Vlag van Spanje Ángel Nieto Derbi 67 (77)
Vlag van Nederland Jan de Vries Van Veen-Kreidler 67
3 Vlag van Nederland Jos Schurgers Van Veen-Kreidler 34
4 Vlag van Nederland Herman Meijer Hemeyla/Jamathi 31
5 Vlag van Nederland Aalt Toersen Jamathi 24
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry Sheene Van Veen-Kreidler 23
7 Vlag van Duitsland Rudolf Kunz Kreidler 22
Vlag van Spanje Federico van der Hoeven Derbi
9 Vlag van Spanje Juan Parés March Derbi 19
10 Vlag van Nederland Jan Bruins Kreidler 13
Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije 1971
FIM wereldkampioenschap wegrace
23e seizoen (1971)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Finland 1971

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Zweden 1970
Grand Prix-wegrace van Zweden Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Zweden 1972