Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije 1974

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Masaryk-Ring door de jaren heen
Masaryk-Ring door de jaren heen
Officiële naam Grand Prix ČSSR
Land Vlag van Tsjechië Tsjecho-Slowakije
Datum 25 juli 1974
Organisator FIM
500 cc
Poleposition Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read
Snelste ronde Vlag van Italië Gianfranco Bonera
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read
Tweede Vlag van Italië Gianfranco Bonera
Derde Vlag van Finland Teuvo Länsivuori
250 cc
Poleposition Vlag van Frankrijk Michel Rougerie
Snelste ronde Vlag van Italië Walter Villa
Eerste Vlag van Italië Walter Villa
Tweede Vlag van Japan Takazumi Katayama
Derde Vlag van Duitsland Dieter Braun
125 cc
Poleposition Vlag van Italië Paolo Pileri
Snelste ronde Vlag van Italië Paolo Pileri
Eerste Vlag van Zweden Kent Andersson
Tweede Vlag van Italië Paolo Pileri
Derde Vlag van Italië Otello Buscherini
50 cc
Poleposition Vlag van Nederland Henk van Kessel
Snelste ronde Vlag van Nederland Henk van Kessel
Eerste Vlag van Nederland Henk van Kessel
Tweede Vlag van België Julien van Zeebroeck
Derde Vlag van Duitsland Gerhard Thrurow
Zijspan
Poleposition Vlag van Duitsland Werner Schwärzel/Vlag van Duitsland Karl-Heinz Kleis
Snelste ronde Vlag van Duitsland Klaus Enders/Vlag van Duitsland Ralf Engelhardt
Eerste Vlag van Duitsland Werner Schwärzel/Vlag van Duitsland Karl-Heinz Kleis
Tweede Vlag van Duitsland Klaus Enders/Vlag van Duitsland Ralf Engelhardt
Derde Vlag van Duitsland Siegfried Schauzu/Vlag van Duitsland Wolfgang Kalauch

De Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije 1974 was de tiende race van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1974. De race werd verreden op 25 juli 1974 op de Masaryk-Ring nabij Brno. Voor de 500cc-klasse en de zijspanklasse was het de laatste race van het seizoen. In de zijspanklasse, de 250cc-klasse, de 125 cc-klasse en de 50cc-klasse werd de wereldtitel hier beslist.

500 cc[bewerken]

Hoewel de wereldtitel al beslist was, werd er in Tsjecho-Slowakije tussen Teuvo Länsivuori en Gianfranco Bonera nog wel gestreden om de tweede plaats in de ranglijst. De twee laatste GP's (Joegoslavië en Spanje) hadden doordat het maximum van 10 races was bereikt geen 500cc-klasse. Giacomo Agostini was voldoende hersteld om in Brno te starten, maar niet fit genoeg om indruk te kunnen maken. Hij werd slechts zesde. Phil Read leidde de race van start tot finish, maar de aandacht ging uiteraard uit naar Bonera en Länsivuori. Bonera had een slechte start en moest zich naar voren knokken, maar met een nieuw ronderecord lukte het hem om Länsivuori, die toen nog tweede was, te bereiken. Samen liepen ze zelfs nog in op Read, die het duidelijk rustig aan deed. Op de finish lag Bonera 1 seconde achter Read, maar 10 seconden voor Länsivuori.

Uitslag 500 cc[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read MV Agusta 55' 16" 8 15
2 Vlag van Italië Gianfranco Bonera MV Agusta +0" 8 12
3 Vlag van Finland Teuvo Länsivuori Yamaha +10" 6 10
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry Sheene Suzuki +1' 30" 5 8
5 Vlag van Duitsland Dieter Braun Yamaha +1' 57" 4 6
6 Vlag van Italië Giacomo Agostini Yamaha +2' 17" 7 5
7 Vlag van Australië Jack Findlay Suzuki +2' 27" 7 4
8 Vlag van Frankrijk Michel Rougerie Harley-Davidson +2' 51" 4 3
9 Vlag van Finland Pentti Korhonen Yamaha +2' 51" 4 2
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk Chas Mortimer Yamaha +3' 39" 3 1
11 Vlag van Spanje (1945-1977) Víctor Palomo Yamaha +3' 46" 9
12 Vlag van Frankrijk Olivier Chevallier Yamaha +3' 48" 3
13 Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie Nelson Yamaha +4' 15" 8
14 Vlag van Frankrijk Jean-Paul Boinet Yamaha +5' 04" 28
15 Vlag van Tsjechië Peter Baláž Jawa +5' 15" 25
16 Vlag van Noord-Ierland Tom Herron Yamaha +5' 15" 28
17 Vlag van Oostenrijk Karl Auer Yamaha +1 ronde
18 Vlag van Duitsland Alfred Bajohr König +1 ronde
19 Vlag van Hongarije Géza Repitz Yamaha +1 ronde
20 Vlag van Duitsland Helmut Kassner Yamaha +1 ronde
21 Vlag van Frankrijk René Hordelalay Yamaha +7 ronden
22 Vlag van Zwitserland Ulrich Graf Jawa +8 ronden
23 Vlag van Frankrijk Christian Bourgeois Yamaha +10 ronden
DNF Vlag van Hongarije János Drapál Yamaha
DNF Vlag van Verenigd Koninkrijk Paul Smart Suzuki val
DNF Vlag van Duitsland Paul Eickelberg König
DNF Vlag van Australië Vic Soussan Yamaha val
DNF Vlag van Zweden Bo Granath Husqvarna val
DNF Vlag van Italië Walter Villa Harley-Davidson
DNF Vlag van Tsjechië Bohumil Staša ČZ
DNF Vlag van Verenigd Koninkrijk Alex George Yamaha val
DNF Vlag van Australië John Dodds Yamaha val
DNF Vlag van Zwitserland Romeo de Martin Yamaha
DNF Vlag van Tsjechië Jiři Král Jawa
DNF Vlag van Tsjechië Jan Novotny Jawa
DNF Vlag van Tsjechië Rudolf Duba Jawa
DNF Vlag van Finland Kaarlo Koivuniemi Kawasaki
DNF Vlag van Frankrijk Patrick Pons Yamaha val
DNF Vlag van Tsjechië Michail Vašiček Jawa
DNQ Vlag van Italië Giorgio Gatti Yamaha
DNQ Vlag van België Jérôme van Haeltert Yamaha

250 cc[bewerken]

Hoewel Takazumi Katayama in Tsjecho-Slowakije een speciaal geprepareerde Yamaha kreeg om Walter Villa van de wereldtitel af te houden, kon hij de Harley-Davidson RR 250 van Villa met geen mogelijkheid bijhouden. Walter Villa reed probleemloos van start tot finish aan de leiding en werd wereldkampioen 250 cc. Katayama werd tweede en Dieter Braun stelde de massaal opgekomen Oost-Duitse fans enigszins teleur door slechts derde te worden.

Uitslag 250 cc[bewerken]

Pos. Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Italië Walter Villa Harley-Davidson 48' 15" 7 15
2 Vlag van Japan Takazumi Katayama Yamaha +10" 2 12
3 Vlag van Duitsland Dieter Braun Yamaha +34" 2 10
4 Vlag van Zwitserland Bruno Kneubühler Yamaha +37" 0 8
5 Vlag van Frankrijk Patrick Pons Yamaha +49" 4 6
6 Vlag van Zweden Kent Andersson Yamaha +1' 13" 3 5
7 Vlag van Australië John Dodds Yamaha +1' 17" 2 4
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Chas Mortimer Maxton-Yamaha +1' 17" 3 3
9 Vlag van Frankrijk Thierry Tchernine Yamaha +1' 26" 8 2
10 Vlag van Spanje (1945-1977) Víctor Palomo Yamaha +2' 25" 8 1
11 Vlag van Frankrijk Jean-Paul Boinet Yamaha
12 Vlag van Australië Vic Soussan Yamaha
13 Vlag van Italië Fosco Giansanti Yamaha
14 Vlag van Duitsland Rolf Minhoff Maico
15 Vlag van Tsjechië Peter Baláž Yamaha
16 Vlag van Zweden Bo Granath Yamaha
17 Vlag van Hongarije János Reisz Yamaha
18 Vlag van Tsjechië Bohumil Staša Jawa
19 Vlag van Zwitserland Romeo de Martin Yamaha
20 Vlag van Duitsland Helmut Kassner Yamaha
21 Vlag van Frankrijk René Hordelalay Yamaha
22 Vlag van Tsjechië Stanislav Klátil Jawa
23 Vlag van Tsjechië Oldřich Kába Jawa
24 Vlag van Tsjechië Karel Chaloupka Jawa
25 Vlag van Tsjechië Zbynĕk Havrda Jawa
26 Vlag van Tsjechië Jiři Král Jawa
27 Vlag van Nederland Boet van Dulmen MZ
DNF Vlag van Zweden Leif Gustafsson Yamaha
DNF Vlag van Italië Paolo Pileri Yamaha val
DNF Vlag van Frankrijk Olivier Chevallier Yamaha val
DNF Vlag van Frankrijk Michel Rougerie Harley-Davidson val
DNF Vlag van Zwitserland Stefan Dörflinger Yamaha
DNF Vlag van Oostenrijk Harald Bartol Yamaha
DNF Vlag van Frankrijk Christian Bourgeois Yamaha
DNF Vlag van Hongarije János Drapál Yamaha
DNF Vlag van Duitse Democratische Republiek Jürgen Lenk Jawa
DNF Vlag van Tsjechië Jan Novotny Jawa
DNF Vlag van Tsjechië Pavel Vašiček Jawa
DNF Vlag van Tsjechië Josef Bareš Jawa
DNF Vlag van Tsjechië Emanuel Quirenz Yamaha
DNQ Vlag van Oostenrijk Karl Auer Yamaha
DNQ Vlag van Hongarije Istvan Holmar Yamaha

125 cc[bewerken]

Voor de start van de 125cc-race in Brno stonden teameigenaar Giancarlo Morbidelli en technicus Jorg Möller in het rennerskwartier te wachten op de ambulance die Paolo Pileri terug zou brengen, nadat hij in de 250cc-race gevallen was. Pileri stond intussen bij de uitgang van het rennerskwartier op zijn 125cc-machine te wachten. Toen het misverstand was opgehelderd kon Pileri, die als snelste getraind had, zijn plaats op de eerste startrij innemen. Pileri was kennelijk niet onder de indruk van zijn val, want hij leidde de bijna de hele race, waarbij hij per ronde enkele meters wegliep van Kent Andersson. Tot de laatste ronde, toen de Morbidelli waarschijnlijk een vastloper kreeg vlak voor de finish. Andersson kon daardoor winnen, maar Pileri stepte de machine over de streep, nét voordat hij door Otello Buscherini zou worden ingehaald. Kent Andersson werd in Tsjecho-Slowakije wereldkampioen 125 cc.

Uitslag 125 cc[bewerken]

Pos. Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Zweden Kent Andersson Yamaha 39' 31" 9 15
2 Vlag van Italië Paolo Pileri Morbidelli +30" 4 12
3 Vlag van Italië Otello Buscherini Malanca +30" 8 10
4 Vlag van Duitsland Gert Bender Bender +1' 11" 6 8
5 Vlag van Zwitserland Bruno Kneubühler Yamaha +1' 11" 9 6
6 Vlag van Duitse Democratische Republiek Jürgen Lenk MZ +2' 39" 7 5
7 Vlag van Frankrijk Thierry Tchernine Yamaha +2' 48" 6 4
8 Vlag van Oostenrijk Harald Bartol Suzuki +3' 20" 3 3
9 Vlag van Finland Pentti Salonen Yamaha +3' 59" 9 2
10 Vlag van Oostenrijk Rudolf Weiss Maico +4' 19" 6 1
11 Vlag van Finland Matti Kinnunen Maico
12 Vlag van Duitsland Peter Frohnmeyer Maico
13 Vlag van Italië Luigi Rinaudo Yamaha
14 Vlag van Tsjechië Zdenĕk Zidlik MZ
15 Vlag van Hongarije János Reisz Maico
16 Vlag van Spanje (1945-1977) Ángel Nieto Derbi
17 Vlag van Hongarije Istvan Holmar MZ +1 ronde
18 Vlag van Duitsland Günter Maussner Maico
19 Vlag van Tsjechië Bohuslav Vaňous VAB
20 Vlag van Tsjechië Břetislav Herman Jawa
21 Vlag van Tsjechië Karel Sedláček MZ
DNF Vlag van Zweden Leif Gustafsson Maico val
DNF Vlag van Duitsland Herbert Rittberger Yamaha val
DNF Vlag van Oostenrijk Hans-Jürgen Hummel Yamaha val
DNF Vlag van Nederland Henk van Kessel Bridgestone
DNF Vlag van Tsjechië Bedřich Fenrich Ravo
DNF Vlag van Tsjechië Bohumil Staša Jawa
DNF Vlag van Hongarije Géza Repitz MZ
DNF Vlag van Tsjechië Zbynĕk Havrda Ravo
DNF Vlag van Frankrijk Benjamin Laurent Yamaha
DNF Vlag van Tsjechië Kamil Hrušecky Hykati
DNF Vlag van Tsjechië Morislav Pĕnkava Jawa
DNF Vlag van Italië Aldo Pero Carem
DNF Vlag van Spanje (1945-1977) Benjamín Grau Derbi val
DNS Vlag van Duitsland Rolf Minhoff Maico
DNS Vlag van Oostenrijk Hans Kroismayr Maico
DNQ Vlag van Zwitserland Rolf Blatter Maico
DNQ Vlag van Duitsland Günter Schirnhofer Suzuki
DNQ Vlag van Tsjechië Oldřich Kába Jawa
DNQ Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Karel Gaber Maico
DNQ Vlag van Tsjechië Jan Barták Jawa

50 cc[bewerken]

In de 50cc-race leidde Henk van Kessel de race van start tot finish, maar hij riskeerde diskwalificatie door met beide armen in de lucht over de finish te gaan. Niemand protesteerde echter en zo werd hij de nieuwe wereldkampioen in de 50cc-klasse. Achter hem vochten Julien van Zeebroeck en Gerhard Thurow om de tweede plaats, tot Thurow een foutje maakte en van Zeebroeck moest laten gaan. Gerhard Thurow werd wel derde.

Uitslag 50 cc[bewerken]

Pos. Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Nederland Henk van Kessel Van Veen-Kreidler 38' 46" 5 15
2 Vlag van België Julien van Zeebroeck Van Veen-Kreidler +19" 1 12
3 Vlag van Duitsland Gerhard Thurow Kreidler +43" 1 10
4 Vlag van Oostenrijk Hans-Jürgen Hummel Kreidler +49" 7 8
5 Vlag van Duitsland Herbert Rittberger Kreidler +51" 8 6
6 Vlag van Nederland Theo Timmer Jamathi +1' 14" 0 5
7 Vlag van Duitsland Rudolf Kunz Kreidler +2' 17" 9 4
8 Vlag van Nederland Jan Huberts Kreidler +2' 40" 4 3
9 Vlag van Oostenrijk Harald Bartol Kreidler +3' 26" 2 2
10 Vlag van Zwitserland Rolf Blatter Kreidler +3' 26" 7 1
11 Vlag van Oostenrijk Wilhelm Werner Kreidler
12 Vlag van Finland Pentti Salonen Tunturi-Puch
13 Vlag van Italië Aldo Pero Ringhini
14 Vlag van Italië Luigi Rinaudo Tomos
15 Vlag van Tsjechië Bedřich Fenrich Tatran
16 Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Boris Bajc Kreidler
17 Vlag van Tsjechië František Kročka Tatran
18 Vlag van Tsjechië Rostislav Antoš Kreidler
19 Vlag van België Jérôme van Haeltert Kreidler
20 Vlag van Tsjechië Eduard Klimek Kreidler
21 Vlag van Duitsland Günter Maussner Kreidler
DNF Vlag van Zwitserland Ulrich Graf Kreidler
DNF Vlag van Zwitserland Stefan Dörflinger Kreidler
DNF Vlag van Duitsland Norbert Peschke Kreidler
DNF Vlag van Duitsland Günter Schirnhofer Kreidler
DNF Vlag van Tsjechië František Zohn Tatran
DNF Vlag van Tsjechië Jiři Safránek Ahra
DNF Vlag van Tsjechië Zbynĕk Havrda Ahra
DNF Vlag van Tsjechië Otto Krmiček Tatran
DNQ Vlag van Duitsland Peter Frohnmeyer Kreidler
DNQ Vlag van Finland Matti Kinnunen Kreidler

Zijspanklasse[bewerken]

Tsjecho-Slowakije was de laatste Grand Prix voor de zijspannen en hier zou dus ook de wereldtitel beslist worden. Er waren nog vier kanshebbers: Klaus Enders (die aan een tweede plaats genoeg had), Siegfried Schauzu, Werner Schwärzel, en Rolf Steinhausen. Die laatste moest al snel opgeven door een slippende koppeling. Enders stelde zich tevreden met het volgen van Schwärzel en gunde hem kennelijk de overwinning. Niemand kon deze twee combinaties volgen. Schauzu moest vechten om de derde plaats met de Zwitserse combinatie Willy Meier/Hansueli Gehrig (König), maar wisten dit gevecht toch te winnen. Klaus Enders en Ralf Engelhardt mochten zich voor de zesde keer wereldkampioen noemen.

Uitslag zijspanklasse[bewerken]

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten
1 Vlag van Duitsland Werner Schwärzel Vlag van Duitsland Karl-Heinz Kleis König 44' 34" 7 15
2 Vlag van Duitsland Klaus Enders Vlag van Duitsland Ralf Engelhardt BMW +0" 1 12
3 Vlag van Duitsland Siegfried Schauzu Vlag van Duitsland Wolfgang Kalauch BMW +2' 58" 2 10
4 Vlag van Zwitserland Willy Meier Vlag van Zwitserland Hansueli Gehrig König +3' 19" 6 8
5 Vlag van Duitsland Otto Haller Vlag van Duitsland Erich Haselbeck BMW +3' 25" 5 6
6 Vlag van Duitsland Gustav Pape Vlag van Duitsland Franz Kallenberg König 5
7 Vlag van Duitsland Siegfried Maier Vlag van Duitsland Gerhard Lehmann BMW 4
8 Vlag van Duitsland Helmut Schilling Vlag van Duitsland Günter Maier BMW 3
9 Vlag van Duitsland Willy Emrich Vlag van Duitsland Norbert Wild BMW 2
10 Vlag van Duitsland Karl Venus Vlag van Duitsland Rainer Gundel König 1
DNF Vlag van Duitsland Rolf Steinhausen Vlag van Duitsland Josef Huber König koppeling
Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Finland 1974
FIM wereldkampioenschap wegrace
26e seizoen (1974)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Joegoslavië 1974

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije 1973
Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije 1975
1979:VEN · OOS · DUI · NAT · SPA · JOE · NED · BEL · ZWE · FIN · GBR · TSL · FRA
1978:VEN · SPA · OOS · FRA · NAT · NED · BEL · ZWE · FIN · GBR · DUI · TSL · JOE
1977:VEN · OOS · DUI · NAT · SPA · FRA · JOE · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · GBR
1976:FRA · OOS · NAT · JOE · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · DUI · SPA
1975:FRA · SPA · OOS · DUI · NAT · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · JOE
1974:FRA · DUI · OOS · NAT · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · JOE · SPA
1973:FRA · OOS · DUI · NAT · IOM · JOE · NED · BEL · TSL · ZWE · FIN · SPA
1972:DUI · FRA · OOS · NAT · IOM · JOE · NED · BEL · DDR · TSL · ZWE · FIN · SPA
1971:OOS · DUI · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · ZWE · FIN · ULS · NAT · SPA
1970:DUI · FRA · ADR · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT · SPA