Godfrey Hounsfield

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Godfrey Newbold Hounsfield
28 augustus 191912 augustus 2004
Afbeelding gewenst
Geboorteland    Verenigd Koninkrijk
Geboorteplaats    Newark-on-Trent
Plaats van overlijden    Kingston upon Thames
Nobelprijs voor de    Fysiologie of Geneeskunde
In    1979
Reden    Voor het ontwikkelen van de computertomografie
Samen met    Allan McLeod Cormack
Voorganger(s)    Werner Arber
Daniel Nathans
Hamilton O. Smith
Opvolger(s)    Baruj Benacerraf
Jean Dausset
George Snell
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Sir Godfrey Newbold Hounsfield CBE, FRS, (Newark-on-Trent, 28 augustus 1919Kingston upon Thames, 12 augustus 2004) was een Brits elektrotechnicus en Nobelprijswinnaar. In 1979 won hij samen met Allan McLeod Cormack de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde voor het ontwikkelen van de computertomografie.

De Hounsfieldschaal, welke wordt gebruikt voor het meten van de radiodichtheid in CT-scans, is naar hem vernoemd.

Biografie[bewerken]

Hounsfield werd geboren als de jongste van vijf kinderen. Als kind had hij al interesse in de elektrische apparaten en machines op de boerderij van zijn ouders. Hij deed ook al experimenten met zijn eigen creaties. Hij ging naar de Magnus Grammar School (de huidige Magnus Church of England School) in Newark-on-Trent, alwaar hij natuurkunde en rekenen studeerde.

Kort voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, werd Hounsfield lid van de Royal Air Force als vrijwillig reservist. Hier leerde hij de basis van elektrotechniek en radar. Na de oorlog ging hij naar het Faraday House Electrical Engineering College in Londen, alwaar hij afstudeerde met een DFH (Diploma of Faraday House).

In 1951 ging Hounsfield werken bij EMI Ltd., waar hij onderzoek deed naar systemen voor grote geleidewapens en radar. Hij raakte ook geïnteresseerd in computers. In 1958 hielp hij bij het maken van de eerste transistorcomputer in het Verenigd Koninkrijk: de EMIDEC 1100.

Het prototype CT-scanner

Hounsfield kwam met het idee voor de CT-scanner toen hij zich bedacht dat hij kon bepalen wat er in een doos zat als hij vanuit alle hoeken röntgenfoto's nam. Hij maakte een computer dat aan de hand van röntgenstraling uit verschillende invalshoeken de inhoud van een voorwerp kon bepalen. Hij wist toen nog niet dat Allan McLeod Cormack reeds de theoretische berekeningen had gedaan voor een dergelijk apparaat.

Hounsfield bouwde een prototype scanner, en testte dit uit op een bewaard menselijk brein en een vers koeienbrein. Uiteindelijk probeerde hij het ook op zichzelf. Toen hij de berekeningen van Cormack onder ogen kreeg, gebruikte hij deze om het principe te verbeteren. De eerste werkende CT-scanner werd geïntroduceerd in de medische wereld in september 1971, toen in het Atkinson Morley's Hospital te Londen met succes een scan werd gemaakt van een cystepatiënt. In 1975 bouwde Hounsfield een volledige lichaamsscanner die het gehele lichaam in beeld kon brengen. Voor zijn werk kreeg hij samen met Cormack de Nobelprijs.

Hounsfield ontving later in zijn leven nog vele prijzen. Zo werd hij in 1975 lid van de Royal Society, in 1976 lid van de Orde van het Britse Rijk, en in 1981 werd hij geridderd.

Hounsfield bleef zijn hele leven ongehuwd. Hij stierf in 2004.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  • Challoner, Jack, 1001 uitvindingen die onze wereld veranderd hebben, Librero, Kerkdriel, 2010, Blz. 826 ISBN 978-90-5764-460-3.