Barbara McClintock

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Barbara McClintock
16 juni 19022 september 1992
Afbeelding gewenst
Geboorteland    Verenigde Staten
Geboorteplaats    Hartford
Plaats van overlijden    Huntington
Nobelprijs voor de    Fysiologie of Geneeskunde
In    1983
Reden    Voor de ontdekking van mobiele genetische elementen of transposonen in maïs
Voorganger(s)    Sune Karl Bergström
Bengt Ingemar Samuelsson
John Robert Vane
Opvolger(s)    Niels Jerne
Georges Kohler
César Milstein

Barbara McClintock (Hartford, 16 juni 1902Huntington, 2 september 1992) was een Amerikaans botanicus en een van de meest vooraanstaande onderzoekers op het gebied van cytogenetica. In 1983 won ze de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde voor de ontdekking van mobiele genetische elementen of transposonen in maïs.

Biografie[bewerken]

McClintock werd geboren als de derde van vier kinderen van Thomas Henry McClintock en Sara Handy McClintock. Ze kreeg in 1927 haar Ph.D. in de plantkunde van de Cornell-universiteit, waar ze onderzoek deed naar de cytogenetica van maïs. Hier bleef ze zich tijdens het merendeel van haar carrière mee bezighouden.

Vanaf eind jaren 20 bestudeerde McClintock chromosomen en hoe deze veranderen tijdens de reproductie in maïs. Ze ontwikkelde de techniek voor het visualiseren van maïschromosomen,en gebruikte microscopische analyses om fundamentele genetische ideeën te demonstreren zoals de recombinantie bij de crossing-over tijdens de meiose. Ze produceerde de eerste genetische kaart voor maïs, waarbij ze connecties legde tussen regio’s van een chromosoom met bepaalde fysieke eigenschappen.

In 1944 werd ze opgenomen in de National Academy of Sciences.

Tijdens de jaren 40 en 50 ontdekte McClintock springende genen, en gebruikte deze om aan te tonen hoe genen verantwoordelijk zijn voor het activeren van een fysieke eigenschap. Omdat haar theorieën sceptisch werden ontvangen, stopte ze in 1953 met het publiceren van data. Later deed ze een extensieve studie naar de cytogenetica en etnobotanie van maïssoorten in Zuid-Amerika.

McClintocks onderzoek kreeg tijdens de jaren zestig en 60 steeds meer aandacht in wetenschappelijke kringen. Ze kreeg veel prijzen voor haar onderzoek, waaronder de National Medal of Science (1970), de Wolfprijs (1981) en de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde (1983). Daarmee was ze de enige vrouw die zelfstandig de Nobelprijs in deze categorie won.

Belangrijke publicaties[bewerken]

  • McClintock, Barbara (1929) "A cytological and genetical study of triploid maize". Genetics 14:180–222
  • Creighton, Harriet B., and McClintock, Barbara (1931) "A Correlation of Cytological and Genetical Crossing-Over in Zea Mays". Proceedings of the National Academy of Sciences 17:492–497
  • McClintock, Barbara (1931) "The order of the genes C, Sh, and Wx in Zea Mays with reference to a cytologically known point in the chromosome". Proceedings of the National Academy of Sciences 17:485–91
  • McClintock, Barbara (1941) "The stability of broken ends of chromosomes in Zea Mays". Genetics 26:234–82
  • McClintock, Barbara (1945) "Neurospora: preliminary observations of the chromosomes of Neurospora crassa". American Journal of Botany. 32:671–78
  • McClintock, Barbara (1950) "The origin and behavior of mutable loci in maize". Proceedings of the National Academy of Sciences. 36:344–55
  • McClintock, Barbara (1953) "Induction of instability at selected loci in maize". Genetics 38:579–99
  • McClintock, Barbara (1961) "Some parallels between gene control systems in maize and in bacteria". American Naturalist 95:265–77
  • McClintock, Barbara., Kato, T. A. & Blumenschein, A. (1981) Chromosome constitution of races of maize. Its significance in the interpretation of relationships between races and varieties in the Americas.. Colegio de Postgraduados, Chapingo, Mexico

Externe links[bewerken]