Sydney Brenner

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Sydney Brenner
13 januari 1927 – heden
Sydney Brenner (tweede van rechts) samen met E. Lederberg, G. Stent, en J. Lederberg in 1965
Sydney Brenner (tweede van rechts) samen met E. Lederberg, G. Stent, en J. Lederberg in 1965
Geboorteland    Zuid-Afrika
Geboorteplaats    Germiston
Nobelprijs voor de    Fysiologie of Geneeskunde
In    2002
Reden    Voor hun ontdekkingen betreffende de genetische regulatie van de orgaanontwikkeling en de geprogrammeerde celdood
Samen met    Robert Horvitz
John Sulston
Voorganger(s)    Leland H. Hartwell
Tim Hunt
Paul Nurse
Opvolger(s)    Paul Lauterbur
Peter Mansfield

Sydney Brenner, CH FRS (Germiston, 13 januari 1927) is een Zuid-Afrikaans bioloog en Nobelprijswinnaar. In 2002 won hij samen met Robert Horvitz en John Sulston de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde voor hun ontdekkingen betreffende de genetische regulatie van de orgaanontwikkeling en de geprogrammeerde celdood.

Levensloop[bewerken]

Brenner werd in Zuid-Afrika geboren als zoon van Joodse immigranten. Zijn vader kwam in 1910 uit Litouwen, en zijn moeder in 1922 uit Letland.[1] Brenner ging naar de Germiston High School en de Universiteit van Witwatersrand. Vervolgens voltooide hij zijn PhD aan het Exeter College in Oxford. Samen met Dorothy Hodgkin, Leslie Orgel, Jack Dunitz en Beryl Oughton was hij in 1953 een van de eersten die het model van de structuur van DNA te zien kregen, gemaakt door Francis Crick en James Watson. Op dat moment was hij werkzaam bij de faculteit scheikunde van de Universiteit van Oxford. Brenner werkte later met Crick in het Cavendish Laboratory en het Laboratory of Molecular Biology in Cambridge.

Brenner deed in de jaren '60 fundamentele ontdekkingen op het gebied van moleculaire biologie, die toen in opkomst was. Zo was hij betrokken bij de identificatie van messenger RNA (mRNA), en ontdekte hij met Crick in 1961 frameshiftmutaties. Dit onderzoek gaf al deels inzicht in de genetische code. Brenner focuste zich vervolgens op het gebruik van Caenorhabditis elegans als een modelorganisme voor het onderzoek van ontwikkeling bij dieren. Brenner koos deze 1 millimeter lange rondworm vooral omdat hij erg geschikt was voor genetische analyses, en snel in grote hoeveelheden gekweekt kon worden. De titel van zijn Nobelspeech, "Nature's Gift to Science", is een verwijzing naar dit gegeven.[2]

Brenner richtte het Molecular Sciences Institute op, en is momenteel verbonden aan het Salk Institute for Biological Studies, het Institute of Molecular and Cell Biology in Singapore, het Okinawa Institute of Science and Technology, de Janelia Farm Research Campus en het Howard Hughes Medical Institute. Hij is lid van de Raad van Wetenschappelijk Bestuur van het The Scripps Research Institute. Jarenlang schreef hij columns voor het tijdschrift Current Biology.

Op 11 oktober 2006 won Brenner de National Science and Technology Medal van A*STAR (Agency for Science, Technology and Research) te Singapore.[3]

Boeken van Sidney Brenner[bewerken]

  • Loose End : Collection of Loose Ends/False Starts columns by 'Uncle Syd.' from January 1994 to December 2000 (Current Biology, 1997) ISBN 18592232571/1-85922-325-7.
  • My Life in Science, with Lewis Wolpert, edited by Errol C. Friedberg and Eleanor Lawrence, BioMed Central 2001, 199pp ISBN 0-9540278-0-9

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Sydney Brenner - Autobiography. nobelprize.org Geraadpleegd op 2008-09-28
  2. Sydney Brenner. Nobel Lecture: Nature's Gift to Science (video & pdf). nobelprize.org (December 8, 2002) Geraadpleegd op 2008-09-28
  3. A*STAR Corporate Site - Awards - NSTM - Winner Citation