Karl Landsteiner

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Karl Landsteiner
14 juni 1868 - 26 juni 1943
Bronzen beeld van Karl Landsteiner
Bronzen beeld van Karl Landsteiner
Geboorteland    Oostenrijk
Geboorteplaats    Wenen
Plaats van overlijden    New York
Nobelprijs voor de    Fysiologie of Geneeskunde
In    1930
Reden    "Voor de ontdekking van de menselijke bloedgroepen."
Voorganger(s)    Christiaan Eijkman
Frederick Gowland Hopkins
Opvolger(s)    Otto Heinrich Warburg

Karl Landsteiner (Wenen, 14 juni 1868New York, 26 juni 1943) was een Oostenrijks bioloog en arts.

Inhoud

Biografie [bewerken]

Karl Landsteiner werd geboren als zoon van de journalist Leopold Landsteiner en Fanny Hess. Hij studeerde vanaf 1885 aan de Universiteit van Wenen en behaalde in 1891 zijn medische graad. Hij bezat ook veel kennis van scheikunde, waarbij onder anderen Emil Fisher zijn leermeester was. Hij is bekend geworden vanwege de ontwikkeling in 1901 van het moderne systeem van bloedgroepen door de identificatie van de aanwezigheid van agglutinines in het bloed. Hiervoor kreeg hij in 1930 de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde. Met Alexander Wiener identificeerde hij in 1937 de resusfactor.

In 1908 werd hij hoogleraar pathologie aan de Universiteit van Wenen. Na de Eerste Wereldoorlog vertrok hij naar Nederland. In 1922 verbond hij zich aan het Rockefeller Instituut voor medisch onderzoek in New York, waar hij tot het eind van zijn leven bleef (zelfs na zijn pensioen in 1939.) Hij werd genaturaliseerd tot burger van de Verenigde Staten. Karl Landsteiner overleed aan een hartaanval terwijl hij in het lab aan het werk was.

Het Nederlandse Rode Kruis eerde hem met de Karl Landsteiner-penning voor bloeddonoren.

Bibliografie [bewerken]

  • The Specifity of Serological Reactions (1936)

Referentie [bewerken]

Externe link [bewerken]