Santiago Ramón y Cajal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Santiago Ramón y Cajal
1 mei 185217 oktober 1934
Santiago Ramón y Cajal
Santiago Ramón y Cajal
Geboorteland    Spanje
Geboorteplaats    Petilla de Aragón
Plaats van overlijden    Madrid
Nobelprijs voor de    Fysiologie of Geneeskunde
In    1906
Reden    Voor onderzoek aan het zenuwstelsel
Samen met    Camillo Golgi
Voorganger(s)    Robert Koch
Opvolger(s)    Charles Louis Alphonse Laveran
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde
Santiago Ramón y Cajal in zijn laboratorium in Valencia (1884)

Santiago Ramón y Cajal (Petilla de Aragón (Navarra), 1 mei 1852Madrid, 17 oktober 1934) was een Spaanse histoloog. Evenals Pablo Picasso wordt hij meestal aangeduid met de achternaam van zijn moeder (Cajal). Ramón y Cajal wordt ook wel de vader der moderne neurowetenschap genoemd.

Zijn bekendste werk was het onderzoek naar de fijne structuur van het zenuwstelsel. Hij gebruikte golgikleuring, de techniek voor het kleuren van neuronen die werd ontwikkeld door zijn tijdgenoot Camillo Golgi. Voor zijn ontdekking kreeg hij 1906 samen met Golgi de Nobelprijs voor de geneeskunde of fysiologie.

Biografie[bewerken]

Ramón y Cajal werd geboren in Petilla de Aragón als zoon van de barbier-chirurgijn Justo Ramón en Antonia Cajal Puente. Zijn vader had met veel moeite op latere leeftijd een medische graad behaald en hij wilde dat zijn oudste zoon geneeskunde studeerde. In 1873 behaalde Cajal in Zaragoza zijn artsendiploma. Hij nam deel aan een expeditie naar Cuba waar hij malaria en tuberculose opliep. Na zijn terugkeer werd hij assistent aan de Anatomische School in Zaragoza en directeur van het Zaragoza-museum (1879). In 1883 werd hij hoogleraar in Valencia, in 1887 hoogleraar Histologie en Pathologische Anatomie te Barcalone en van 1892 tot 1922 was hij hoogleraar van dezelfde leerstoel in Madrid.

Werk[bewerken]

Ramón y Cajals vroege werk kwam tot stand aan de universiteiten van Zaragoza en Valencia, waar hij zich concentreerde op de pathologie van ontstekingen, de microbiologie van cholera en de structuur van epitheliale cellen. Het was pas nadat hij naar de universiteit van Barcalona ging dat hij kennis maakte met de neurologische kleurings- en impregnatietechnieken van Franz Nissl en Camillo Golgi en richtte zijn aandacht op het centrale zenuwstelsel. Vervolgens verbeterde hij Golgi's technieken en ontwikkelde een eigen zilverimpregnatie voor zenuwelementen.

Gedurende deze periode maakte Cajal uitgebreide studies naar zenuwmateriaal van vele diersoorten en belangrijke delen van de hersenen. Hij toonde aan dat het zenuwstelsel uit onafhankelijke neuronen bestaat die onderling communiceren via gespecialiseerde synapses. Tot aan zijn overlijden bestreed Golgi Cajals bevindingen, maar latere resultaten bewezen dat Cajal meer dan gelijk had.

Bronnen, noten en/of referenties