Charles Brenton Huggins

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Charles Benton Huggins
22 september 190112 januari 1997
Afbeelding gewenst
Geboorteland    Canada
Geboorteplaats    Halifax
Nationaliteit    Amerikaans
Plaats van overlijden    Chicago
Nobelprijs voor de    Fysiologie of Geneeskunde
In    1966
Reden    Voor zijn ontdekkingen op het gebied van de hormoonbehandeling van prostaatkanker
Samen met    Francis Peyton Rous
Voorganger(s)    François Jacob
André Lwoff
Jacques Monod
Opvolger(s)    Ragnar Granit
Haldan Hartline
George Wald
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Charles Brenton Huggins (Halifax, 22 september 1901Chicago, 12 januari 1997) was een Canadees-Amerikaans arts en fysioloog. In 1966 kreeg hij samen met Francis Peyton Rous de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde voor zijn ontdekkingen op het gebied van de hormoonbehandeling van prostaatkanker.

Biografie[bewerken]

De in Canada geboren Huggins was de zoon van de Charles Edward Huggins en Bessie Maria Spencer.[1] Hij studeerde aan de universiteit van Acadië, waar hij in 1920 zijn Bachelor of Arts haalde. In 1924 haalde hij aan de Harvard-universiteit zijn MD. Na twee jaar universiteit van Michigan was hij docent chirurgie aan de universiteiten van Michigan (1926-1927) en Chicago (1927-1936), waar hij in 1936 werd benoemd tot hoogleraar chirurgie.

Als onderzoeker aan de Universiteit van Chicago hield Huggins zich vooral bezig met onderzoek naar prostaatkanker. Hij ontdekte dat hormonen, in het bijzonder het vrouwelijke hormoon oestrogeen, bij bepaalde vormen van kanker (met name prostaat- en borstkanker) tot gevolg konden hebben dat tumoren krompen of zelfs geheel verdwenen.

Na zijn pensionering als hoogleraar was hij directeur van het Ben May Institute for Cancer Research (1951-1969) en Chancellor van de universiteit van Acadië (1972-1979). Hij was gehuwd met de verpleegster Margaret Wellman, samen kregen ze een zoon en een dochter. Zijn zoon, Charles E. Huggins, die net als zijn vader arts werd, ontwikkelde een verbeterde methode voor het bevriezen en ontdooien van gedoneerd bloed, zodat het voor onbepaalde tijd bewaard kon worden.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Biografie Charles B. Huggins, op Notable Names Database