Konrad Emil Bloch

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Konrad Emil Bloch
21 januari 191215 oktober 2000
Plaque voor Konrad Emil Bloch in Nysa
Plaque voor Konrad Emil Bloch in Nysa
Geboorteland    Duitse Keizerrijk
Geboorteplaats    Nysa
Nationaliteit    Duits-Amerikaans
Plaats van overlijden    Lexington
Nobelprijs voor de    Fysiologie of Geneeskunde
In    1964
Reden    Voor onderzoek naar cholesterol en de stofwisseling van vetzuren
Samen met    Feodor Lynen
Voorganger(s)    John Eccles
Alan Hodgkin
Andrew Huxley
Opvolger(s)    François Jacob
André Lwoff
Jacques Monod

Konrad Emil Bloch (Nysa, 21 januari 1912 - Lexington, 15 oktober 2000) was een Duits-Amerikaans biochemicus en Nobelprijswinnaar. In 1964 won hij samen met Feodor Lynen de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde voor hun onderzoek naar cholesterol en de stofwisseling van vetzuren.

Biografie[bewerken]

Bloch werd geboren in het Duitse Keizerrijk, in de Pruisische provincie Silezië (het huidige Polen). Van 1930 tot 1934 studeerde hij scheikunde aan de Technische Universiteit van München. In 1934 vluchtte hij uit angst voor de Jodenvervolging van de Nazi’s naar de Schweizerische Forschungsinstitut in Davos, Zwitserland. In 1936 vertrok hij naar de Verenigde Staten, alwaar hij spoedig de Amerikaanse nationaliteit kreeg. Hij kwam te werken aan de faculteit biologische chemie aan de Yale Medical School.

In de Verenigde Staten studeerde Bloch verder aan de Columbia-universiteit, alwaar hij in 1938 zijn Ph.D. in biochemie haalde. Hij gaf ook les aan Columbia van 1939 tot 1946. Daarna werkte hij aan de Universiteit van Chicago en Harvard-universiteit als Higgins Professor in biochemie. Die tweede positie had hij van 1954 tot aan zijn pensioen in 1982.

Bloch stierf op 88-jarige leeftijd aan hartfalen.

Externe link[bewerken]