Walter Rudolf Hess
 Walter Rudolf Hess |
||
| 17 maart 1881 – 12 augustus 1973 | ||
| Afbeelding gewenst | ||
| Geboorteland | Zwitserland | |
| Geboorteplaats | Frauenfeld | |
| Plaats van overlijden | Locarno | |
| Nobelprijs voor de | Fysiologie of Geneeskunde | |
| In | 1949 | |
| Reden | Voor het in kaart brengen van de verschillende functies van middenhersenen | |
| Samen met | Antonio Moniz | |
| Voorganger(s) | Paul Hermann Müller | |
| Opvolger(s) | Edward Calvin Kendall Tadeus Reichstein Philip Showalter Hench |
|
Walter Rudolf Hess (Frauenfeld, 17 maart 1881 – Locarno, 12 augustus 1973) was een Zwitserse fysioloog, die in 1949 de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde won voor het in kaart brengen van de verschillende functies van middenhersenen[1]. Hij deelde de prijs met António Egas Moniz, die de prijs voor een ander onderzoek kreeg.
Biografie [bewerken]
Hess haalde zijn medische diploma aan de Universiteit van Zürich in 1906, en volgde daarna een training tot arts en oogarts.
In 1912 verliet hij zijn lucratieve privépraktijk als oogheelkundige en ging zich met onderzoek bezighouden. Zijn voornaamste interesses waren de regulatie van de bloedstroom en de ademhaling. Als extra onderdeel van deze twee onderzoeksgebieden, begon hij de hersenen in kaart te brengen. Hierbij focuste hij zich vooral op het diencephalon, die de interne organen aanstuurt.
Van 1917 tot 1951 was hij professor en directeur van het Fysiologisch Instituut aan de Universiteit van Zürich.
Externe link [bewerken]
- Karl Grandin, ed.. Walter Rudolf Hess Biography. Les Prix Nobel. The Nobel Foundation (1949). Geraadpleegd op 2008-07-24.
Bronnen, noten en/of referenties
|
