Gertrude Elion

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Gertrude Elion
23 januari 191821 februari 1999
Afbeelding gewenst
Geboorteland    Verenigde Staten
Geboorteplaats    New York City
Plaats van overlijden    Chapel Hill
Nobelprijs voor de    Fysiologie of Geneeskunde
In    1988
Reden    Voor hun ontdekkingen van belangrijke principes voor de Farmacologie
Samen met    James Whyte Black
George Hitchings
Voorganger(s)    Susumu Tonegawa
Opvolger(s)    John Michael Bishop
Harold Varmus

Gertrude Belle Elion (New York City, 23 januari 1918 - Chapel Hill (North Carolina), 21 februari 1999) was een Amerikaanse farmacologe en bekend van haar onderzoek naar geneesmiddelen. In 1988 won ze de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde, samen met George H. Hitchings en James W. Black.

Gertrude Elion werd te New York geboren als dochter van Robert Elion (tandarts) en Bertha Cohen. Zij bezocht tot 1933 de Walton High School. Vervolgens ging ze naar het Hunter College, waar ze in 1937 haar diploma in de chemie behaalde. Daarna ging ze naar de universiteit van New York en studeerde daar in 1941 af. Gedurende de Tweede Wereldoorlog ging ze (in 1944) werken aan de Burroughs Wellcome Research Laboratories tot aan haar pensioen in 1983. Bij deze firma zou ze (onder anderen samen met George Hitchings) haar belangrijke ontdekkingen doen: stoffen die werkzaam zijn tegen leukemie en acyclovir, het eerste tegen een virus werkzame medicijn. In 1988 kregen Elion en Hitchings de Nobelprijs voor geneeskunde. In 1990 werd Elion toegelaten tot de Nationale Academie van Wetenschapen en in 1991 kreeg ze de National Medal of Science.