Daniel Nathans
 Daniel Nathans |
||
| 30 oktober 1928 – 16 november 1999 | ||
| Afbeelding gewenst | ||
| Geboorteland | Verenigde Staten | |
| Geboorteplaats | Wilmington | |
| Plaats van overlijden | Baltimore | |
| Nobelprijs voor de | Fysiologie of Geneeskunde | |
| In | 1978 | |
| Reden | Voor de ontdekking van restrictie-enzymen, welke een instrument zijn geworden in de moleculaire biologie | |
| Samen met | Werner Arber Hamilton Smith |
|
| Voorganger(s) | Roger Guillemin Andrew Schally Rosalyn Sussman Yalow |
|
| Opvolger(s) | Allan Cormack Godfrey Hounsfield |
|
Daniel Nathans (Wilmington, 30 oktober 1928 – Baltimore, 16 november 1999) was een Amerikaans microbioloog en Nobelprijswinnaar.
Biografie [bewerken]
Nathans werd geboren in een gezin van Russisch Joodse immigranten, als jongste van 9 kinderen. Tijdens de Grote Depressie raakte zijn vader zijn bedrijf kwijt. Nathans ging naar openbare scholen, en vervolgens naar de Universiteit van Delaware. Daar studeerde hij scheikunde, filosofie en literatuur. Hierna ging hij studeren aan de Washington-universiteit, alwaar hij in 1954 zijn Doctor of Medicine haalde.
Samen met Werber Arber en Hamilton Smith kreeg Nathans in 1978 de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde. De drie kregen de prijs voor de ontdekking van restrictie-enzymen, welke een instrument zijn geworden in de moleculaire biologie. Hij won ook de National Medal of Science in 1993.
Van 1995 tot 1996 was Nathans president van de Johns Hopkins University in Baltimore.
Na Nathans’ overlijden werd aan de Johns Hopkins University School of Medicine het nieuwe instituut voor genetische medicijnen naar hem vernoemd.
