Daniel Nathans

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Daniel Nathans
30 oktober 192816 november 1999
Afbeelding gewenst
Geboorteland    Verenigde Staten
Geboorteplaats    Wilmington
Plaats van overlijden    Baltimore
Nobelprijs voor de    Fysiologie of Geneeskunde
In    1978
Reden    Voor de ontdekking van restrictie-enzymen, welke een instrument zijn geworden in de moleculaire biologie
Samen met    Werner Arber
Hamilton Smith
Voorganger(s)    Roger Guillemin
Andrew Schally
Rosalyn Sussman Yalow
Opvolger(s)    Allan Cormack
Godfrey Hounsfield

Daniel Nathans (Wilmington, 30 oktober 1928Baltimore, 16 november 1999) was een Amerikaans microbioloog en Nobelprijswinnaar.

Biografie[bewerken]

Nathans werd geboren in een gezin van Russisch Joodse immigranten, als jongste van 9 kinderen. Tijdens de Grote Depressie raakte zijn vader zijn bedrijf kwijt. Nathans ging naar openbare scholen, en vervolgens naar de Universiteit van Delaware. Daar studeerde hij scheikunde, filosofie en literatuur. Hierna ging hij studeren aan de Washington-universiteit, alwaar hij in 1954 zijn Doctor of Medicine haalde.

Samen met Werber Arber en Hamilton Smith kreeg Nathans in 1978 de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde. De drie kregen de prijs voor de ontdekking van restrictie-enzymen, welke een instrument zijn geworden in de moleculaire biologie. Hij won ook de National Medal of Science in 1993.

Van 1995 tot 1996 was Nathans president van de Johns Hopkins University in Baltimore.

Na Nathans’ overlijden werd aan de Johns Hopkins University School of Medicine het nieuwe instituut voor genetische medicijnen naar hem vernoemd.

Externe links[bewerken]