Harold E. Varmus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Harold Elliot Varmus
18 december 1939 – heden
Nci-vol-8619-300 Harold Vamus cropped.jpg
Geboorteland Verenigde Staten
Geboorteplaats Oceanside
Nobelprijs Fysiologie of Geneeskunde
Jaar 1989
Reden Voor de ontdekking van de cellulaire oorsprong van retrovirale oncogenen
Samen met John Michael Bishop
Voorganger(s) James Whyte Black
Gertrude Elion
George H. Hitchings
Opvolger(s) Joseph Murray
Edward Donnall Thomas

Harold Elliot Varmus (Oceanside, 18 december 1939) is een Amerikaans wetenschapper en Nobelprijswinnaar. In 1989 won hij samen met John Michael Bishop de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde voor zijn ontdekking van de cellularie oorsprong van retrovirale oncogenen.

Biografie[bewerken]

Varmus werd geboren als zoon van Joodse ouders van Oost-Europese afkomst. In 1957 ging hij studeren aan het Amherst College daar hij net als zijn vader een medisch dokter wilde worden, maar uiteindelijk haalde hij zijn Bahcelor in Engelse literatuur. Vervolgens ging hij naar de Harvard-universiteit, alwaar hij toch nog overstapte op een medische opleiding. Hij volgde deze opleiding verder aan het College voor Artsen en Chirurgen van de Columbia-universiteit.

Na zijn opleiding werkte Varmus een tijdje in een missionarisziekenhuis in India. Om de voorkomen dat hij zou worden opgeroepen voor dienstplicht en dan zou moeten vechten in de Vietnam Oorlog, ging hij in 1968 werken bij de Public Health Service van het National Institutes of Health. Hier werkte hij Ira Pastan aan een onderzoek naar bacteriële genexpressie bij cyclisch adenosinemonofosfaat. In 1970 begon hij met postdoc-studies in Bishops laboratorium aan de Universiteit van Californië - San Francisco. Daar deden hij en Bishop het onderzoek dat hen uiteindelijk de Nobelprijs zou opleveren. In 1972 werd Varmus faculteitslid bij de UCSF, en in 1979 professor.

Van 1993 tot 1999 diende Varmus als directeur van het National Institutes of Health. Aan hem wordt het feit dat het NIH in deze periode een dubbel budget kreeg toegeschreven. Sinds januari 2000 is hij president van het Memorial Sloan-Kettering Cancer Center in New York City.

Varmus was een voorstander van een open systeem voor wetenschappelijke papers. Hij is voorzitter en mede-oprichter van de raad van directeurs van de Public Library of Science.

In 2001 ontving Varmus de National Medal of Science.

Referenties[bewerken]

  • De Engelstalige Wikipedia
  • Les Prix Nobel. The Nobel Prizes 1989, Editor Tore Frängsmyr, Nobel Foundation, Stockholm, 1990.
  • Jamie Shreeve. "Free Radical." Wired Magazine. June 2006. Issue 14.06. [1]

Externe links[bewerken]