James Watson

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
James Watson
James Watson

James Dewey Watson (Chicago, 6 april 1928) is een Amerikaans bioloog/biochemicus die wereldfaam heeft verworven door zijn ontdekking, samen met Francis Crick en Maurice Wilkins, van de structuur van het DNA in 1953. Hiervoor kreeg hij in 1962 samen met Crick en Wilkins de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde.

[bewerk] Biografie

Jim Watson werd geboren als zoon van James Watson (incasseerder) en Jean Mitchell (administratief medewerkster). In 1943 ging hij zoölogie studeren aan de universiteit van Chicago (waar hij in 1947 een graad in de zoölogie haalde) en aan de Universiteit van Indiana (Bloomington) waar hij in 1950 promoveerde. Daarna reisde hij naar Kopenhagen waar hij postdoctoraal onderzoek ging doen. In 1952 ging hij werken in het Cavendish-laboratorium in Cambridge, waar hij Francis Crick ontmoette. Voortbouwend op de röntgendiffractie-resultaten van Rosalind Franklin en Wilkins kwamen ze tot een model voor de structuur van DNA dat door hem en Crick werd gepubliceerd in het gezaghebbende wetenschappelijke tijdschrift Nature in 1953.

Watson is nog steeds betrokken bij het menselijk genoomproject, waar hij van 1988 tot 1992 directeur van was. In 1993 kreeg hij de Copley Medal. Hij is een overtuigd atheïst met vele uitgesproken controversiële opinies op het gebied van genetische manipulatie, raciaal bepaalde eigenschappen en abortus provocatus.

In oktober 2007 is James Watson op non-actief gesteld als directeur van het Cold Spring Harbor Laboratory op Long Island in New York. Dit is besloten naar aanleiding van een interview van Dr. Watson met de Britse krant The Sunday Times waarin hij zei dat hij „somber was over het perspectief van Afrika” omdat „al onze sociale beleid is gericht op het feit dat hun intelligentie hetzelfde is als de onze”. Om eraan toe te voegen dat hij wel hoopte dat iedereen gelijk zou zijn, maar dat „iedereen die ooit met zwarte werknemers te maken had gehad, ondervonden had dat dit niet waar was.”

[bewerk] Bibliografie

  • The Double Helix: A Personal Account of the Discovery of the Structure of DNA (1968) (In het Nederlands vertaald als De dubbele helix. De ontdekking van de structuur van DNA" A.W.Bruna & Zoon. Utrecht/Antwerpen 1968)
  • The Molecular Biology of the Gene (1965)
  • The Molecular Biology of the Cell (1983)
  • Genes, Girls, and Gamov (2002)
  • (met Andrew Berry) DNA: The Secret of Life (2003).

[bewerk] Externe links

Winnaars van de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde (1951-1975)

1951: Theiler | 1952: Waksman | 1953: Krebs, Lipmann | 1954: Enders, Weller, Robbins | 1955: Theorell | 1956: Cournand, Forssmann, Richards | 1957: Bovet | 1958: Beadle, Tatum, Lederberg | 1959: Ochoa, Kornberg | 1960: Burnet, Medawar | 1961: Békésy | 1962: Crick, Watson, Wilkins | 1963: Eccles, Hodgkin, Huxley | 1964: Bloch, Lynen | 1965: Jacob, Lwoff, Monod | 1966: Rous, Huggins | 1967: Granit, Hartline, Wald | 1968: Holley, Khorana, Nirenberg | 1969: Delbrück, Hershey, Luria | 1970: Katz, Euler, Axelrod | 1971: Sutherland | 1972: Edelman, Porter | 1973: Frisch, Lorenz, Tinbergen | 1974: Claude, de Duve, Palade | 1975: Baltimore, Dulbecco, Temin
 
Persoonlijke instellingen