George Emil Palade

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  George Emil Palade
19 november 1912 - 7 oktober 2008
Afbeelding gewenst
Geboorteland Roemenië
Geboorteplaats Iași
Plaats San Diego
Nobelprijs Fysiologie of Geneeskunde
Jaar 1974
Reden Voor het beschrijven van de structuur en functie van organellen in biologische cellen
Samen met Albert Claude
Christian de Duve

George Emil Palade (Iași (Moldavië), 19 november 1912 - San Diego (Californië)[1], 7 oktober 2008) was een Roemeens-Amerikaanse arts en celbioloog. In 1974 deelde hij de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde met Albert Claude en Christian de Duve voor het beschrijven van de structuur en functie van organellen in biologische cellen.

Palade ontving in 1940 een M.D. van de Carol Davila University of Medicine and Pharmacy van de Universiteit van Boekarest. Hij was lid van de faculteit, tot hij in 1945 naar de Verenigde Staten vertrok voor een postdoctorale opleiding. Daar werkte hij samen met biochemicus Albert Claude aan de Rockefeller-universiteit.

In 1952 werd Palade een genaturaliseerd inwoner van de Verenigde Staten. Hij was een professor aan het Rockefeller Institute, de Yale-universiteit en aan de Universiteit van Californië.

In 1970 kreeg hij samen met Renato Dulbecco de Louisa Gross Horwitz-prijs voor Biologie of Biochemie van de Columbia-universiteit. Naast de Nobelprijs kreeg hij in 1986 de National Medal of Science.

George Emil Palade overleed op 95-jarige leeftijd [1].


Bronnen, noten en/of referenties