Camillo Golgi

Camillo Golgi
7 juli 1843 – 21 januari 1926
Geboorteland	Italië
Geboorteplaats	Corteno
Plaats van overlijden	Pavia
Nobelprijs voor de	Fysiologie of Geneeskunde
In	1906
Reden	Voor onderzoek aan het zenuwstelsel
Samen met	Santiago Ramón y Cajal
Voorganger(s)	Robert Koch
Opvolger(s)	Charles Louis Alphonse Laveran

Camillo Golgi (Corteno, 7 juli 1843 – Pavia, 21 januari 1926) was een Italiaans arts, bekend om zijn onderzoek naar het centrale zenuwstelsel en malaria.

Biografie

Golgi studeerde medicijnen aan de Universiteit van Pavia, waar hij in 1865 afstudeerde. Hierna werkte hij in het St. Matteoziekenhuis van Pavia. In 1881 werd hij hoogleraar Pathologie aan de universiteit van Pavia, waar hij de oorzaken van malaria bestudeerde. Kort daarna trouwde hij met Donna Lina Aletti en vestigde zich in Pavia. In 1906 ontving hij samen met Santiago Ramón y Cajal de Nobelprijs voor zijn werk aan de structuur van het zenuwstelsel. Hij overleed op 82-jarige leeftijd.

Werk

Zijn belangrijkste werk was gericht op het centrale zenuwstelsel. Hij ontdekte een kleuringstechniek voor zenuwweefsel die het mogelijk maakte om individuele neuronen zichtbaar te maken, waarbij zowel het cellichaam , de uitlopers (dendrieten en axonen) als de synaptische contactpunten (ook wel spines genoemd) zwart gekleurd worden. Deze kleuring wordt nog steeds gebruikt en wordt golgikleuring genoemd, naar zijn bedenker. (Ook de benaming 'reazione nera' wordt wel gebruikt vanwege het zwart worden van de neuronen.) Andere ontdekkingen van Golgi zijn een speciaal sensorisch orgaantje in de pezen van spieren en het golgi-apparaat, een organel in cellen dat verantwoordelijk is voor het verwerken en het sorteren van eiwitten en enzymen. Zijn werk aan malaria toonde de parasiet aan die betrokken is bij malaria, en hij beschreef de bijbehorende typen koortsen.

Externe links

• Nobelprijs voor geneeskunde 1906

Mediabestanden

Zie de categorie Camillo Golgi van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden.