Selman Waksman
 Selman Waksman |
||
| 22 juli 1888 – 16 augustus 1973 | ||
 |
||
| Geboorteland | Oekraïne | |
| Geboorteplaats | Nova Pryluka | |
| Nationaliteit | Amerikaans (na 1916) | |
| Plaats van overlijden | Woods Hole | |
| Nobelprijs voor de | Fysiologie of Geneeskunde | |
| In | 1952 | |
| Reden | Voor zijn ontdekking van streptomycine | |
| Voorganger(s) | Max Theiler | |
| Opvolger(s) | Fritz Albert Lipmann Hans Krebs |
|
Selman Abraham Waksman (Nova Pryluka, 22 juli 1888 – Woods Hole, 16 augustus 1973) was een Amerikaans biochemicus en microbioloog. Zijn onderzoek naar organische verbindingen en hun verrotting leidde tot de ontdekking van streptomycine, het eerste effectieve antibioticum tegen tuberculose. Voor deze ontdekking kreeg hij in 1952 de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde.
In totaal heeft Waksman’s werk geleid tot de ontdekking van meer dan 20 verschillende antibiotica.
Inhoud |
Biografie [bewerken]
Selman Waksman werd geboren in het Keizerrijk Rusland (het huidige Oekraïne) als zoon van Joodse ouders.[1] In 1910, kort na het verkrijgen van zijn diploma aan het Vijfde Gymnasium in Odesa, emigreerde hij naar de Verenigde Staten. Daar kreeg hij zes jaar later de Amerikaanse nationaliteit.
Waksman studeerde in Amerika aan het Rutgers College, waar hij in 1915 afstudeerde met een Bachelor of Science (B.Sc.) in Landbouw. Hij studeerde door aan Rutgers, en kreeg het jaar erop een Master of Science (M.Sc.). Tijdens zijn studie werkte hij ook onder begeleiding van J.G. Lipman aan een onderzoek naar bodembacteriologie. In 1918 haalde Waksman zijn Doctor of Philosophy aan de Universiteit van Californië, Berkeley.
Na zijn studie bleef Waksman werken aan de Rutgers-universiteit, bij het departement van Biochemie en Microbiologie. Hier ontdekte hij veel antibiotica waaronder actinomycine, patuline, streptothricine, streptomycine, griseine, neomycine, fradicine, candicidine en anderen.
Selman Waksman stierf op 16 augustus 1973.
Prijzen [bewerken]
Waksman ontving veel prijzen voor zijn werk na 1940. Behalve de Nobelprijs kreeg hij ook de Leeuwenhoekmedaille (1950), de Ster van de Rijzende Zon, aan hem gegeven door de keizer van Japan, en de rang van Commandeur in het Franse Légion d'honneur.[1][2]
In 2005 werd Waksman vanwege zijn werk erkend als een ACS National Historical Chemical Landmark. [3]
Publicaties [bewerken]
Selman Waksman was auteur of co-auteur van meer dan 400 wetenschappelijke papers, en 28 boeken.[1]
- Enzymes (1926)
- Humus: origin, chemical composition, and importance in nature (1936, 1938)
- Principles of Soil Microbiology (1938)
- My Life with the Microbes (1954) (een autobiografie)
Externe links [bewerken]
- Nobel Prize: Selman Waksman
- Waksman Foundation for Microbiology
- Streptomycin, Schatz v. Waksman, and the Balance of Credit for Discovery
- Findagrave: Selman Waksman
- Electronic New Jersey: Selman Waksman - Father of Antibiotics
- Electronic New Jersey: The Schatz Lawsuit
Bronnen, noten en/of referenties
|
