John Franklin Enders

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  John Franklin Enders
10 februari 18978 september 1985
Portrebuste van John Franklin Enders
Portrebuste van John Franklin Enders
Geboorteland    Verenigde Staten
Geboorteplaats    West Hartford
Plaats van overlijden    Central Waterford
Nobelprijs voor de    Fysiologie of Geneeskunde
In    1954
Reden    Voor het ontdekken van een wijze om poliomyelitis virussen te kweken in een reageerbuis
Samen met    Thomas Huckle Weller
Frederick Chapman Robbins
Voorganger(s)    Fritz Albert Lipmann
Hans Krebs
Opvolger(s)    Hugo Theorell

John Franklin Enders (West Hartford, 10 februari 1897Central Waterford, 8 september 1985) was een Amerikaans medisch wetenschapper en Nobelprijswinnaar. In 1954 won hij samen met Thomas Huckle Weller en Frederick Chapman Robbins de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde voor het ontdekken van een wijze om poliomyelitis virussen te kweken in een reageerbuis.

Biografie[bewerken]

Enders volgde zijn opleiding aan de Noah Webster School in Hartford en de St. Paul's School in Concord. Daarna ging hij korte tijd naar de Yale-universiteit, alvorens in 1918 lid te worden van de United States Air Force.

Na te zijn teruggekeerd uit de oorlog, maakte Enders zijn studie aan de Yale-universiteit af. Hij was op Yale lid van Scroll and Key en Delta Kappa Epsilon. In 1922 werd hij een zakenman in onroerend goed. Hij probeerde meerdere carrières uit, en koos uiteindelijk voor een studie in de biologische richting. Hij haalde in 1930 een Ph.D. aan de Harvard-universiteit.

In 1954, toen hij zijn nobelprijs ontving, werkte Enders in het Kinderziekenhuis van Boston.

Enders stierf op 88-jarige leeftijd.

Externe link[bewerken]