George Whipple

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  George Whipple
28 augustus 1878 - 1 februari 1976
Afbeelding gewenst
Geboorteland    Verenigde Staten
Geboorteplaats    Ashland
Plaats van overlijden    Rochester
Nobelprijs voor de    Fysiologie of Geneeskunde
In    1934
Reden    "Voor het ontdekken van levertherapie voor bloedarmoede."
Samen met    George Richards Minot
William Parry Murphy
Voorganger(s)    Thomas Hunt Morgan
Opvolger(s)    Hans Spemann

George Hoyt Whipple (Ashland (New Hampshire), 28 augustus 1878Rochester (New York), 1 februari 1976) was een Amerikaans arts, biomedisch onderzoeker en docent. Whipple deelde in 1934 de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde met George Richards Minot en William Parry Murphy "voor hun ontdekkingen over lever therapie bij anemie."

Whipple studeerde aan de Yale-universiteit en aan de Johns Hopkins University waar hij in 1905 afstudeerde.

Hierna werkte hij bij pathologie bij Hopkins tot hij naar Panama ging als patholoog bij het Ancon Hospital in 1907-08. Whipple kwam terug naar Baltimore en klom daar op tot assistent-hoogleraar.

In 1914 werd Whipple benoemd tot hoogleraar onderzoeksgeneeskunde en directeur van de Hooper Foundation for Medical Research aan de University of California Medical School.

Op verzoek van Abraham Flexner, die baanbrekend werk had gedaan op het gebied van medische scholing, en de voorzitter van de University of Rochester Rush Rhees, stemde Whipple in 1921 toe om Dean van de nieuw opgerichte en nog te bouwen medische opleiding in Rochester, New York te worden. Whipple bleef Dean tot 1954 en bleef ook de rest van zijn leven in Rochester.

Whipple's belangrijkste onderzoek was naar anemie en de fysiologie en pathologie van de lever. Hij was de eerste in 1907 die Whipple's disease beschreef (naar hem genoemd) en gaf richtingen naar de oorzaak (bacteriën). Hij overleed in 1976 op 97-jarige leeftijd.

Externe links[bewerken]