Werner Arber

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Werner Arber
3 juni 1929 – heden
Werner Arber in 2008
Werner Arber in 2008
Geboorteland    Zwitserland
Geboorteplaats    Gränichen
Nobelprijs voor de    Fysiologie of Geneeskunde
In    1978
Reden    Voor de ontdekking van restrictie-enzymen, welke een instrument zijn geworden in de moleculaire biologie
Samen met    Daniel Nathans
Hamilton Smith
Voorganger(s)    Roger Guillemin
Andrew Schally
Rosalyn Sussman Yalow
Opvolger(s)    Allan Cormack
Godfrey Hounsfield

Werner Arber (Gränichen, 3 juni 1929) is een Zwitsers microbioloog en geneticus. Hij won in 1978 samen met Hamilton Smith en Daniel Nathans de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde voor hun ontdekking van restrictie-enzym. Hun ontdekking is later een belangrijk instrument geworden in de moleculaire biologie, met name bij de ontwikkeling van recombinant DNA-technologie.

Biografie[bewerken]

Werner Arber studeerde van 1949 tot 1953 scheikunde en natuurkunde aan de Eidgenössische Technische Hochschule in Zürich. In 1953 werd hij een assistent in elektronmicroscopie aan de Universiteit van Genève. Tevens bestudeerde hij bacteriofagen. Hij schreef zijn proefschrift over defectieve lambda-profaag mutanten. Hij kreeg in 1958 zijn doctoraat van de Universiteit van Genève.

Arber ging zich vervolgens bezighouden met faaggenetica aan de University of Southern California, samen met Joe Bertani. Eind 1959 accepteerde hij een aanbod om begin 1960 terug te komen naar Genève. Daarvoor bracht hij nog enkele weten door aan de laboratoria van Gunther Stent aan de Universiteit van Californië, Berkeley, Joshua Lederberg aan de Stanford-universiteit en Salvador Luria aan het Massachusetts Institute of Technology.[1]

Terug aan de Universiteit van Genève werkte hij in het laboratorium van het natuurkunde-instituut. Hier deed hij productief onderzoek, en begeleidde een aantal afstudeerstudenten en postdoc-medewerkers. [1] In 1965 werd hij gepromoveerd tot buitengewone professor voor moleculaire genetica. In 1971 vertrok hij naar de Universiteit van Bazel. Hier was hij de eerste persoon die mocht werken in het pasgebouwde Biozentrum.[2]

Sinds 2011 is Arber president van de Pauselijke Academie voor de Wetenschappen. Hij is de eerste niet-katholiek die in die functie werd benoemd.[3]

Arber is getrouwd en heeft twee dochters.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties