Ernst Boris Chain
 Ernst Boris Chain |
||
| 6 augustus 1881 - 11 maart 1955 | ||
 |
||
| Geboorteland | Duitsland | |
| Geboorteplaats | Berlijn | |
| Plaats van overlijden | Ierland | |
| Nobelprijs voor de | Fysiologie of Geneeskunde | |
| In | 1945 | |
| Reden | "Voor de ontdekking van penicilline en de eigenschappen ervan bij de genezing van infectieziekten." | |
| Samen met | Alexander Fleming Howard Walter Florey |
|
| Voorganger(s) | Joseph Erlanger Herbert Spencer Gasser |
|
| Opvolger(s) | Hermann Joseph Muller | |
Ernst Boris Chain (Berlijn, 19 juni 1906 – Ierland, 12 augustus 1979) was een Joods-Duits-Britse biochemicus die in 1945 samen met Alexander Fleming en Howard Florey de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde kreeg voor zijn werk aan penicilline.
Hij verkreeg zijn graad in de scheikunde in 1930 aan de Friedrich Wilhelm Universiteit. Na het aan de macht komen van de nazi's wist Chain dat hij omdat hij Joods was, niet langer veilig zou zijn in Duitsland. Hij verliet daarom Duitsland in 1933 en vertrok naar Engeland.
Hij begon aan fosfolipiden te werken aan de Cambridge University onder leiding van Sir Frederick Gowland Hopkins. In 1935 werd hij lector pathologie bij de Oxford University. Hier werkte hij aan onderwerpen als slangen gif, tumor metabolisme, lysosomen en biochemische technieken.
In 1939 ging hij met Howard Florey samen onderzoek doen naar natuurlijke antibacteriële middelen die door microörganismen gemaakt worden. Dit leidde Florey en hem terug naar het werk van Alexander Fleming, die negen jaar eerder al penicilline had beschreven. Chain en Florey ontdekten de therapeutische werking en chemische structuur. Chain isoleerde en concentreerde penicilline. Hij bedacht ook de structuur, die door x-ray crystallography door Dorothy Hodgkin werd bevestigd.
Na zijn pensioen verhuisde hij naar West-Ierland. Toen hij terminaal in het ziekenhuis lag in Castlebar, County Mayo, was hij naar zeggen erg onder de indruk van de toewijding van net afgestudueerde arts die hem behandelde en zei: "Future of medicine is safe in your hands". Deze woorden leken profetisch - de arts in kwestie was Ashoka Jahnavi-Prasad, die natriumvalproaat als een veiliger alternatief voor lithium bij de bipolaire stoornis introduceerde.
Literatuur [bewerken]
- Nobel Lectures, Physiology or Medicine 1942-1962, Elsevier Publishing Company, Amsterdam, 1964
