Ernst Boris Chain

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Ernst Boris Chain
6 augustus 188111 maart 1955
Ernst Boris Chain (1945)
Ernst Boris Chain (1945)
Geboorteland Duitsland
Geboorteplaats Berlijn
Plaats Castlebar
Nobelprijs Fysiologie of Geneeskunde
Jaar 1945
Reden "Voor de ontdekking van penicilline en de eigenschappen ervan bij de genezing van infectieziekten."
Samen met Alexander Fleming
Howard Florey
Voorganger(s) Joseph Erlanger
Herbert Gasser
Opvolger(s) Hermann Muller
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Ernst Boris Chain (Berlijn, 19 juni 1906Castlebar, 12 augustus 1979) was een Joods-Duits-Britse biochemicus die in 1945 samen met Alexander Fleming en Howard Florey de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde kreeg voor zijn werk aan penicilline.

Biografie[bewerken]

Chain werd geboren in Berlijn als zoon van de chemicus Michael Chain en Margarete Eisner Chain. Zijn vader overleed in 1919 toen Ernst in zijn tienerjaren was. Hij verkreeg zijn graad in de scheikunde in 1930 aan de Friedrich Wilhelm Universiteit in Berlijn. Na het aan de macht komen van de nazi's wist Chain dat hij, omdat hij Joods was, niet langer veilig zou zijn in Duitsland. Hij verliet daarom Duitsland in 1933 en vertrok naar Engeland. Zijn moeder kon Duitsland niet ontvluchten en overleed in een Duits concentratiekamp.

Hij begon aan fosfolipiden te werken aan de Universiteit van Cambridge onder leiding van Frederick Gowland Hopkins. In 1935 werd hij lector pathologie bij de Universiteit van Oxford. Hier werkte hij aan onderwerpen als slangen gif, tumor metabolisme, lysosomen en biochemische technieken.

In 1939 ging hij met Howard Florey samen onderzoek doen naar natuurlijke antibacteriële middelen die door microörganismen gemaakt worden. Dit leidde Florey en hem terug naar het werk van Alexander Fleming, die negen jaar eerder al penicilline had beschreven. Chain en Florey ontdekten de therapeutische werking en chemische structuur. Chain isoleerde en concentreerde penicilline. Hij bedacht ook de structuur, die middels röntgenkristallografie door Dorothy Hodgkin werd bevestigd.

Na zijn pensioen verhuisde hij naar West-Ierland. Toen hij terminaal in het ziekenhuis lag in Castlebar, County Mayo, was hij naar zeggen erg onder de indruk van de toewijding van net afgestudeerde arts die hem behandelde en zei: "Future of medicine is safe in your hands". Deze woorden leken profetisch – de arts in kwestie was Ashoka Jahnavi-Prasad, die natriumvalproaat als een veiliger alternatief voor lithium bij de bipolaire stoornis introduceerde.

Literatuur[bewerken]

  • Nobel Lectures, Physiology or Medicine 1942-1962, Elsevier Publishing Company, Amsterdam, 1964
Bronnen, noten en/of referenties