Andrew Huxley

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Andrew Huxley
22 november 1917
Andrew huxley trinity.png
Geboorteland    Engeland
Geboorteplaats    Hampstead
Plaats van overlijden    Grantchester
Nobelprijs voor de    Fysiologie of Geneeskunde
In    1963
Reden    "Voor het beschrijven van elektrische transmissie van impulsen langs zenuw."
Samen met    Alan Hodgkin
John Eccles
Voorganger(s)    Francis Crick
James Watson
Maurice Wilkins
Opvolger(s)    Konrad Bloch
Feodor Lynen

Sir Andrew Fielding Huxley (Hampstead, 22 november 1917Grantchester, 30 mei 2012) was een Engels fysioloog en biofysicus. Hij won in 1963 samen met Alan Lloyd Hodgkin de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde voor hun onderzoek naar het actiepotentiaal van zenuwen.

Hodgkin en Huxleys onderzoek droeg bij aan de wetenschap die het vermogen van het centraal zenuwstelsel in het besturen van een organisme in kaart brengt. Aan de hand hiervan postuleerden ze de oorspronkelijke hypothese van het ionkanaal, die later bewezen werd.

Huxley werd in 1955 verkozen tot Fellow of the Royal Society, waarvan hij in 1973 de Copley Medal ontving. Van 1980 tot 1984 was hij voorzitter van de Royal Society. Hij werd in 1974 geridderd en kreeg in 1983 de Order of Merit.

Familie[bewerken]

Huxley is een kleinzoon van Darwin's Bulldog Thomas Huxley en halfbroer van schrijver Aldous Huxley en bioloog Julian Huxley. Hij trouwde in 1947 met Richenda Pease, die in 2003 overleed. Zij kregen een zoon en vijf dochters.

Externe link[bewerken]