Rolf M. Zinkernagel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Rolf Martin Zinkernagel
6 januari 1940 – heden
Rolf Zinkernagel Erudite Conclave medical college trivandrum.jpg
Geboorteland    Zwitserland
Geboorteplaats    Riehen
Nobelprijs voor de    Fysiologie of Geneeskunde
In    1996
Reden    Voor het beschrijven hoe cel-gemedieerde immunologische afweer-moleculen worden gebruikt door witte bloedcellen om door virus geïnfecteerde cellen op te sporen en te vernietigen
Samen met    Peter C. Doherty
Voorganger(s)    Edward B. Lewis
Christiane Nüsslein-Volhard
Eric F. Wieschaus
Opvolger(s)    Stanley B. Prusiner

Rolf Martin Zinkernagel (Riehen, 6 januari 1940) is een Zwitsers immunoloog, en professor experimentele immunologie aan de Universiteit van Zürich. In 1995 won hij samen met Peter C. Doherty de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde.

Zinkernagel haalde in 1970 zijn Doctor of Medicine aan de Universiteit van Bazel, en in 1975 zijn Ph.D. aan de Australian National University. Aan de John Curtin School of Medical Research deed hij samen met Doherty het onderzoek dat hen de Nobelprijs zou opleveren. Ze ontdekten dat het immuunsysteem cellen die zijn geïnfecteerd door een virus worden herkend door T-cellen middels twee moleculen op het oppervlak van de cel: een van het virus-antigen, en een van het major histocompatibility complex (MHC).[1]

In 1982 won Zinkernagel de Ernst Jung-Preis für Medizin, in 1995 de Albert Lasker Medical Research Award.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties