Jack Szostak
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| 9 november 1952 | ||
![]() |
||
| Geboorteland | Groot-Brittannië | |
| Geboorteplaats | Londen | |
| Nationaliteit | Amerikaans | |
| Nobelprijs voor de | Fysiologie of Geneeskunde | |
| In | 2009 | |
| Reden | Voor hun ontdekking hoe chromosomen worden beschermd door telomeren en het enzym telomerase | |
| Samen met | Elizabeth Blackburn Carol Greider |
|
| Voorganger(s) | Françoise Barré-Sinoussi Luc Montagnier Harald zur Hausen |
|
Jack William Szostak (Londen, 9 november 1952) is een Amerikaans bioloog van Engelse komaf. Szostak is werkzaam als professor Genetica aan de Harvard Medical School. In 2009 ontving hij, samen met Carol Greider en Elizabeth Blackburn de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde "voor hun ontdekking hoe chromosomen worden beschermd door telomeren en het enzym telomerase". In 2006 wonnen ze samen ook al de Albert Lasker Award for Basic Medical Research [1]. In 2008 ontving hij de Dr. A.H. Heinekenprijs voor biochemie en biofysica, hij ontving deze prijs "Voor zijn zeer originele inzichten in fundamentele processen van het leven." [2].
Bronnen, noten en/of referenties:
| Zie de categorie Jack W. Szostak van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
