Willem Einthoven
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Willem Einthoven (Semarang, 21 mei 1860 – Leiden, 28 september 1927) was een Nederlands arts die bekend werd als uitvinder van de snaargalvanometer waarmee hij praktisch bruikbare elektrocardiogrammmen (ECG) kon vervaardigen; hij ontwikkelde ook terminologie voor het interpreteren ervan. In 1924 werd hij hiervoor onderscheiden met de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde.
In 1880 was hij als student medeoprichter van de Utrechtse studentenroeivereniging Triton.
| Winnaars van de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde (1901-1925) |
|
1901: Behring | 1902: Ross | 1903: Finsen | 1904: Pavlov | 1905: Koch | 1906: Golgi, Ramón y Cajal | 1907: Laveran | 1908: Mechnikov, Ehrlich | 1909: Kocher | 1910: Kossel | 1911: Gullstrand | 1912: Carrel | 1913: Richet | 1914: Bárány | 1919: Bordet | 1920: Krogh | 1922: Hill, Meyerhof | 1923: Banting, Macleod | 1924: Einthoven |
[bewerk] Externe link
 |
Meer afbeeldingen die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Willem Einthoven op Wikimedia Commons.
|
